เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 12 - ความทราบซึ้งของออเรเลีย

ตอนที่ 12 - ความทราบซึ้งของออเรเลีย

ตอนที่ 12 - ความทราบซึ้งของออเรเลีย


หลังจากไดอาน่าและลูกๆอาบน้ำเสร็จ, เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยและกำลังเดินออกมา, เธอดูเปล่งปลั่งจนเย่เทียนเกิดอารมณ์.

ไดอาน่านั้นสว่างยิ่งกว่าเพราะสเน่ห์ของสาวรุ่นใหญ่ชาวตะวันตก.

“สวัสดีค่ะ, เจ้าน่าย!” ไดอาน่าและลูกๆมองมาทางเย่เทียนและคำนับด้วยความเคารพ.เมื่อเธอก้มหัวลงภูเขาสีขาวสวยๆ2ลูกก็ตั้งตระหง่าน.

……

“มาสิ, ข้าจะให้รอยสักสัญลักษณ์ของข้า. ไม่ต้องห่วงว่ามันจะดูน่าเกลียดนะ, จริงๆมันดูสวยมากๆเลย!” เย่เทียนนำอุปกรณ์พร้อมสักลายออกมา ซึ่งเขาซื้อมันมาจากร้านค้าระบบ.

“แองเจล่า, บอกพวกเธอสิว่าต้องทำยังไง!” เย่เทียนพูดเบาๆด้วยรอยยิ้มหลังจากติดสตั๊นที่ได้เห็นสาวสวยทั้ง3.

“ค่ะ, เจ้านาย!” แองเจล่าพยักหน้าด้วยความเคารพ. จากนั้นเธอถอดชุดออกเพื่อโชวหุ่นสวยๆของเธอก่อนที่จะหันหลังไปทางสาวๆ เพื่อพวกเธอจะได้เห็นตัวอักษรจีนที่หลังพร้อมๆกับอธิบายให้ฟัง.

“ใครก่อนดี?” เย่เทียนถามหลังจากที่พวกเธอดูท่าจะเข้าใจดีแล้ว.

“เจ้านายคะ, ข้าขอเป็นคนแรก…” ถึงยังไงเดย์ซี่กับดินน่าก็ยังเด็กเกินไปและพวกเธออาจจะรู้สึกอาย.

เมื่อไดอาน่าเห็นลูกๆ เธอจึงขออาสาก่อนพร้อมๆกับถอดเสื้อออก.

จากวินาทีที่เธอถูกซื้อ เธอรู้ดีว่าเธอเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเขา ทุกๆอย่างของเธอเป็นของเย่เทียนและเขาสามารถทิ้งพวกเธอได้ทุกเมื่อ.

โชคดีที่เย่เทียนเป็นเจ้านายที่ใจดี. การถูกเขาซื้อนั้นก็อาจพูดได้ว่าเทพเจ้าแห่งโชคลาภได้คุ้มครองพวกเธออยู่

ดังนั้น คงไม่มีสิ่งใดที่เธอจะไม่ทำเพื่อเขา. ยิ่งกว่านั้น หากเย่เทียนต้องการเธอเดี๋ยวนี้ เธอก็จะพยายามเพื่อเขาให้ดีที่สุด.

เธอคิดว่าบางทีถ้าเย่เทียนชอบใจ สถานะของพวกเธออาจจะกลายเป็นแบบแองเจล่าและจะได้มีอิสระมากขึ้นที่บ้านหลังนี้.

ร่างกายของไดอาน่านั้นเพอร์เฟ็คมาก แม้จะมองจากทางด้านหลัง เย่เทียนก็ยังสามารถมองเห็นส่วนโค้งเว้าด้านหน้าได้ดี โดยเฉพาะตอนที่เธอก้มลงเล็กน้อย.

“อ๊ะ!”

เมื่อเข็มแทงเข้าไปที่ผิวหนังเธอ ไดอาน่าครางออกมาเล็กน้อย. ความเจ็บปวดแค่นี้พวกเธอทนได้อยู่แล้ว มันค่อนข้างดูออกได้.

พอคิดถึงเรื่องที่ทาสคนอื่นๆถูกประทับตา ที่ร่างกายพวกเขาจะถูกเหล็กร้อนเผาโดยตรงทำให้ร่างกายส่งกลิ่นเหมือนเนื้อย่างออกมา.

ถ้าเทียบกับการประทับตาที่โหดร้ายแบบนั้นตราของเย่เทียนเหมือนยุงกัดมากกว่า.

….

….

“โอเค,จากนี้เป็นต้นไป.พวกเจ้าทุกคนเป็นของข้า!พวกเจ้าสามารถไปไหนมาไหนในบ้านนี้ได้ตามต้องการ จะทำอาหารให้ตัวเองก็ยังได้!” หลังจากผ่านไปเกินกว่าครึ่งชม. เย่เทียนก็มอบลายสักให้ทาสใหม่ทั้ง3ได้ครบทุกคน.

เย่เทียนโล่งอกที่เห็นว่าค่าความภักดีของพวกเธอถึง80%แล้ว เอาจริงๆพวกเธอควรได้รับอิสระบ้าง.

“ขอบคุณค่ะ, เจ้านาย…” ทาสหญิงทั้ง3คนนั้นทราบซึ้งมาก และค่าความภักดีก็เพิ่มขึ้นอีกแล้ว ดิ่งขึ้นไปถึง89%. ทำให้เย่เทียนแฮปปี้มาก ถึงจุดนี้ การจะได้แสตทพ้อยเพิ่มมากขึ้นก็คงใช้เวลาไม่นาน.

….

แสตทพ้อยพวกนั้นจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งและความฟิตให้เขา ซึ่งทำให้ทำลายขีดจำกัดได้.ด้วยเหตุนี้เย่เทียนจึงให้ความสำคัญกับพวกเธออย่างมาก และพวกเธอก็ได้กลายเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดแล้ว.

“เอาล่ะ, พวกเจ้าไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเองได้แล้ว!” เย่เทียนพูดพร้อมกับดึงแองเจล่าไปกอด. ไดอาน่ารู้ดีว่าเย่เทียนกำลังจะทำอะไร เธอจึงกล่าวลา.

“เจ้านาย……” แองเจล่าตัวสั่น. ในเพียงแค่คืนเดียว, เย่เทียนได้แข็งแกร่งขึ้นมากและประสิทธิภาพการต่อสู้ของเขานั้นแทบจะระเบิดออกมา.หลังจากการสำรวจแบบแนบเนื้อ เธอก็ถูกปลดเปลื้องและสิโรราบไปเรียบร้อยแล้ว.

……

หลังจากเขาอิ่มแล้ว, เย่เทียนถอนหายใจ. มันไม่ใช่เรื่องดีที่ประสิทธิภาพการต่อสู้และความสามารถในการฟื้นฟูของเขานั้นดีเกินไป. แองเจล่าคนเดียวไม่สามารถทำให้เขาหายอยากได้อีกแล้ว.

เย่เทียนห่มผ้าให้แองเจล่าที่หลับไปแล้ว เขาสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกห้องไป. ในยุคนี้ ชุดของผู้ชายค่อนข้างเรียบง่าย แค่ผ้า2ชิ้นผูกด้วยกันแบบง่ายๆ. แน่นอนว่า เย่เทียนยังไม่ชินกับเรื่องนั้น ดังนั้นเขาเลยดีไซน์ให้มันดูสบายขึ้น.

“เจ้านายคะ, มีคนกลุ่มนึงมาจากด้านนอก, บอกว่ามาจากตระกูลซีซาร์ค่ะ…” เย่เทียนเพิ่งจะเดินออกมาไดอาน่าก็ทักทายเขาด้วยความเคารพ. ฟังจากน้ำเสียงของไดอาน่าแล้วเธอคงเดาความแข็งแกร่งของเจ้านายคนใหม่ของเธอได้.

“พวกซีซาร์? น่าจะเป็นของตอบแทนแหละ. ข้าไม่คิดว่าออเรเลียจะเป็นคนรวดเร็วขนาดนี้!”เย่เทียนยิ้มความคาดหวังโผล่ขึ้นในตาของเขา.

เมื่อเย่เทียนมาที่ประตู ตรงนั้นมีกลุ่มองครักษ์จากตระกูลซีซาร์จำนวนนึงรอเขาอยู่. ด้านหน้าพวกเขามีกล่อง

ใบใหญ่อยู่ ส่วนด้านหลังพวกเขาคือชายร่างใหญ่เคราเฟิ้ม 10คน คอถูกล็อคและมีกุญแจคล้องมือ.

ดูก็รู้ว่าพวกนั้นเป็นทาส.

“ท่านใต้เท้าคงจะเป็นท่าน เซตาน เย่เทียน สินะขอรับ!”ชายวัยกลางคนซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าว.

“ใช่ขอรับ ท่าน!” เย่เทียนพยักหน้าและคำนับ.

“พวกข้ามาด้วยคำสั่งจากท่านหญิงออเรเลียเพื่อที่จะมอบของขวัญและเงินรางวัลแด่ท่าน. พวกเราทราบซึ้งที่ท่านได้ช่วยชีวิตนายน้อยของพวกเรา!” ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยเสียงเข้ม.

“ทาสแข็งแรง10คนและทอง2 ทาเล็นตั้ม. โปรดตรวจสอบด้วยขอรับ!” จากนั้น ชายวัยกลางคนก็เปิดกล่องออกมาโดยไม่รอให้เย่เทียนกล่าวอะไร ข้างในกล่องมีเหรียญทองแวววับเต็มไปหมด.

สำหรับเย่เทียนแล้ว, นี่ถือว่าเป็นกำไรมหาศาลเลยทีเดียว.

สารจากผู้แปล:

สวัสดีครับผมเป็นนักแปลหน้าใหม่ครับ ผมพยายามที่จะแปลออกมาให้ดีที่สุดและถูกต้องที่สุดครับ ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้ความสนใจกับเรื่องนี้. ผมมีความสุขและสนุกกับการแปลเรื่องนี้มากๆครับ.

กำหนดการลงเรื่องนี้คือ ฟรีทุกวันพฤหัสนะครับและจะปล่อยตอนใหม่ทุกวันจันทร์. ต้องขออภัยด้วยนะครับที่จู่ๆวันนี้ก็มี2ตอนแบบงงๆ ผมเลยว่าจะใช้ตอนนี้บอกกำหนดให้ผู้อ่านทุกๆท่านทราบครับ

ขอบพระคุณมากครับ.

จบบทที่ ตอนที่ 12 - ความทราบซึ้งของออเรเลีย

คัดลอกลิงก์แล้ว