เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 5 - ชั้นควรช่วยซีซาร์ตัวน้อยจากการลอบสังหารดีมั๊ย?

ตอนที่ 5 - ชั้นควรช่วยซีซาร์ตัวน้อยจากการลอบสังหารดีมั๊ย?

ตอนที่ 5 - ชั้นควรช่วยซีซาร์ตัวน้อยจากการลอบสังหารดีมั๊ย?


ซีซาร์จะต้องหลั่งเลือดแม้ว่าจะอายุเพียงแค่12ขวบ มันเป็นทำเนียมของชนชั้นสูงแห่งโรมัน.

ชาวโรมันเป็นพวกชอบการต่อสู้, กระหายเลือดและหัวรุนแรง. มันเป็นทางเดียวที่พวกเขาจะสามารถจะยึดครองแผ่นดิน,และต่อมาม, สร้างโคลอสเซียมได้.

จากขนาดแผ่นดินอันกว้างขวางของพวกเขา,ถ้าไม่ต้องคอยทำสงครามก็จัดการกับพวกกบฏซักที่ในจักรวรรดิ์ตลอดเวลา.

เมื่อสงครามอุบัติขึ้น,พวกลูกๆของชนชั้นสูงมีหน้าที่จัดกองทัพระดับเก่งกาจเพื่อเอาไว้ปราบพวกจลาจลหรือไม่ก็ขยายเขตแดน จากนั้นก็สร้างคุณสมบัติให้ตัวเอง.

ดังนั้น,เมื่ออายุถึงพวกเด็กๆชนชั้นสูงจะต้องเข้ากองทัพ.ถ้าไม่ทำให้ตัวเองมีคุณสมบัติพอก็คงใช้เงินกับ

เส้นสายเพื่ออวยยศซักทางนึง.

พวกชั้นสูงพวกนี้น่าจะชำนาญศึกพอดีเมื่อถึงเวลาต้องลงสนามรบจริงๆ; ถ้าไม่งั้นคุณสมบัติก็จะไม่มีแล้ว

หัวก็ขาดแทน.

เพราะงั้นมันเป็นเรื่องปกติที่พวกเด็กๆชนชั้นสูงจะใช้พวกทาสเป็นที่ซ้อมมือ.เพราะทาสไม่มีสิทธิ์และถูกมองเป็นสิ่งที่ไม่ต่างจากเครื่องมือที่พูดได้.

ปกติตลาดทาสจะเปิดช้าหน่อยในวันนั้น, แต่เมื่อออเรเลียกับซีซาร์มาถึงที่, พวกพ่อค้าก็รีบเชิญให้เข้ามาดู

ทีละคนๆ.

ชนชั้นสูงมีสิทธิ์ได้เลือกทาสก่อน. ไม่มีนายทาสผู้ใดมีสิทธิ์ซื้อทาสก่อนพวกชั้นสูง.

เรื่องทาสเป็นเรื่องที่ป่าเถื่อนและโหดร้ายยิ่งกว่าที่ใครๆจะคิดถึง!

นี่ก็เรื่องนึงที่เย่เทียนได้เข้าใจแจ่มแจ้งหลังจากมาถึงโรม.

“ทำไมต้องเป็นเจ้าอีกแล้ว?”

หลังจากที่เบียดฝูงชนออกมาได้, เย่เทียนสังเกตุเห็นโคลท์อยู่ข้างๆเขา. ถึงแม้ว่าเย่เทียนจะยังไม่ได้พูดอะไร, แต่โคลท์ก็หน้าบึ้งแล้ว.

“ชะตาของเรามันต้องกัน - คงจะเป็นความตั้งใจของพระเจ้าแน่แท้, ขอบคุณพวกเค้าจริง!” เย่เทียนยิ้มแบบสดใส.

“กูไม่อยากร่วมชะตากับมึง, ไอ้เวร…” โคลท์เปล่งวาจาออกมาขณะที่จ้องไปทางเย่เทียน.

“ลูกสาวเจ้าสวยมากๆนะ. เซ็กซี่ด้วย”เยเที่ยนบ่นเสียงเบาๆ,แต่ก็ดังพอจะให้โคลท์ได้ยิน.

“ไอ้เหี้ยนี่, ถ้ามึงกล้าแตะมาเรีย กุจะฉีกมึงเป็นชิ้นๆ!” โคลท์ขึ้นเสียงตอบ.

เยเที่ยนรีบวิ่งไปหลบในฝูงชน.

“ชิ๊ง!” ทหารอารักขาของออเรเลียชักดาบออกมาและชี้ไปทางโคลท์.

“ขออภัยขอรับ, ข้าขออภัยจริงๆ, ข้าไม่ควรส่งเสียงก่อกวนท่าน…”

“ข้าขออภัยที่ส่งเสียงก่อกวนท่าน. อภัยให้ข้าด้วยเถิด!” โคลท์รีบคุกเข่าลง, หน้าของเขาซีดเผือก.

“ปล่อยเขาไป…”

ด้วยเสียงเบาๆและยังเด็กของซีซาร์, พวกทหารเก็บดาบแล้วกลับไปอารักษ์ข้างกายเขา.

“ขอบพระคุณขอรับ, ซีซาร์ผู้สูงส่ง! ขอบพระคุณครับ, ท่านซีซาร์ผู้ยิ่งใหญ่!” โคลท์รีบขอบคุณซีซาร์.

“เซตาน, ไอ้เหี้ยเอ๊ย!”

หลังจากซีซาร์หายไปในฝูงชน, โคลท์ลุกขึ้นและรีบมองไปทางฝูงชน พยายามหาตัวเย่เทียน.โคลท์รู้ตัวว่าเขาคงไปแล้ว,เขาด่าพร้อมกับกัดฟันด้วยความโกรธ.

เขารู้แล้วว่าเย่เทียนวางกับดักใส่เขา; เขาเหงื่อแตกพลั่กตอนที่รู้ว่าตัวเองเฉียดตายเมื่อกี้.

ตระกูลชั้นสูงอย่างตระกูลของซีซาร์ มีศัตรูมากมาย. บางพวกเป็นพวกทางการเมือง,ที่เหลือเป็นพวก

แค้นส่วนตัว. คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่ชนชั้นสูงมีชื่อเสืยงจะถูกเล็งฆ่าจากคู่อริ.

เมื่อกี้, ออเรเลียจะสั่งฆ่าเขาเพียงเพราะตะโกนออกมาเสียงดังก็ได้.

“เหี้ยเอ๊ย, เซตาน…” เขาหาตัวเย่เทียนไม่เจอ. โคลท์ก็ปาดเหงื่อบนหน้าผากแล้วบ่นกับตัวเอง

“แน่จริงมึงออกมาต่อยกับกูดิ!”

เย่เทียนหัวเราะคิกๆพร้อมจับมือแองเจล่าแล้วซ่อนตัวในฝูงชน

“หืมม?”

เย่เทียนสะดุ้งจากออร่าอาฆาตที่รู้สึกมาจากฝูงชน.

แรงอาฆาตนี่หว่า!

มันไม่น่าจะพุ่งมาที่เขาหนิ. เขาเพิ่งมาที่โลกนี้ได้ไม่กี่ปีเอง. เขาทำตัวห่างจากปัญหาแล้วก็พยายามทำตัวเฟรนลี่ หาเพื่อนมากมาย. เขาไม่เคยไปขัดคอใคร.

แม้ว่าโคลท์จะไม่ค่อยชอบหน้าเขา แต่มันก็เป็นแค่เรื่องธุรกิจ; เขาไม่ใช่ศัตรูที่อันตราย. เย่เทียนรู้จักนิสัยหมอนั่นดี, เขาเป็นประเภทที่จะเอาเปรียบแน่ๆถ้ามีช่องโหว่, แต่ก็จิ๊บจ้อยเหมือนหนูตัวเล็กๆ. หมอนั่นไม่น่าจะส่งแรงอาฆาตได้.

ยังไงก็ตาม, เย่เทียนไม่มั่นใจว่าไอ้ ‘แรงอาฆาต’ นั้นพุ่งไปที่เขารึป่าว; มันเป็นแค่ลมหายใจแผ่วๆเท่านั้น.ที่เขารู้สึกได้เพราะระบบเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขา

เขาค่อนข้างไวต่อเรื่องอันตรายแม้ว่ามันจะไม่ได้เกิดกับเขาก็ตาม.

มันน่าจะพุ่งไปที่ ซีซาร์ไม่ก็ออเรเลีย!

เย่เทียนตรองอยู่พักนึง. ตระกูลใหญ่ๆแบบซีซาร์นั้นไต่ไปที่อยู่สูงๆได้ในสังคม แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าอยู่บนซากศพของใครบ้าง.พวกเขาสร้างศัตรูคู่อาฆาตไว้ระหว่างทางแน่ๆ.

ถ้าชั้นมีโอกาส, ชั้นจะช่วยเขาดีไหม?

เย่เทียนเริ่มวางแผน, ชั่งน้ำหนักตัวเลือกเขาดีๆ.

เขามีความมั่นใจว่าจะช่วยพวกเขาได้ แต่ถ้าทำอย่างงั้น เขาอาจจะหาเงินแบบลับๆได้ยากขึ้น, แล้วเรื่องที่คิดไว้ก็จะโจ่งแจ้งขึ้น.

แต่ว่า, ถ้าไม่คว้าโอกาสไว้ เขาก็อาจจะพลาดโอกาสที่จะมีคนสนับสนุนรายใหญ่.

ถ้าเขาสามารถได้รับความช่วยเหลือจากออเรเลียและการสนับสนุนจากตระกูลของนางแล้วล่ะก็ แผนของเขา

ก็จะราบรื่น.

เย่เทียนตัดสินใจที่จะตามน้ำไป ขณะที่คิดถึงเรื่องเควสที่ระบบให้ไว้. ถึงเขาจะพลาดเรื่องได้รับความช่วยเหลือจากออเรเลียอย่างน้อยเขาก็คงได้รางวัลบ้างแหละ.

พอถึงจุดนั้น, มันจะเป็นก้าวกระโดดสำหรับเย่เทียนเลย.

แต่ยังไงก็ตาม, ชีวิตของซีซาร์อยู่ในอันตราย.

เย่เทียนรีบตัดสินใจ.

หวังว่าคงไม่ทำให้ชั้นผิดหวังนะ!

จบบทที่ ตอนที่ 5 - ชั้นควรช่วยซีซาร์ตัวน้อยจากการลอบสังหารดีมั๊ย?

คัดลอกลิงก์แล้ว