บทที่ 103 - ความในใจของผู้เขียน

บทที่ 103 - ความในใจของผู้เขียน

◉◉◉◉◉

ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีโอกาส ถือโอกาสนี้มาคุยกันดีๆ สักครั้ง

ก่อนอื่นเลย ประเด็นที่มีข้อถกเถียงมากที่สุดน่าจะเป็นเรื่องการเลือกเพลง

นี่เป็นปัญหาที่นิยายแนววงการบันเทิงแทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าจะเป็นนักเขียนหรือนักอ่าน แต่ละคนก็มีแนวเพลง รสนิยม และความชอบในการฟังเพลงที่ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว

ผมพยายามเลือกเพลงที่เหมาะสม ค่อนข้างจะเป็นที่รู้จักและเป็นที่นิยมในวงกว้างแล้ว

แต่ก็อดไม่ได้ที่จะมีบางเพลงที่ความนิยมน้อยเกินไป ส่งผลกระทบต่อความอินของทุกคน ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วย

ยังมีหลายคนบอกว่าเพลงที่ผมเลือกเก่าเกินไป เรื่องนี้พูดตามตรงว่ามันก็ค่อนข้างจะถูกจำกัดอยู่บ้าง

สถานการณ์ปัจจุบันก็เป็นแบบนี้ คุณภาพของเพลงจีนใหม่ๆ ในตอนนี้ก็ไม่เหมือนกับยุคที่รุ่งเรืองเฟื่องฟู มีเพลงคลาสสิกออกมามากมายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมตอนนี้ถึงมีเพลงเก่าๆ ถูกนำมาแซมเปิลดัดแปลง หรือนำมาร้องใหม่ในรายการวาไรตี้แล้วกลับมาดังอีกครั้ง

แล้วจริงๆ แล้วไม่มีเพลงใหม่ดีๆ เลยเหรอ?

แน่นอนว่ามี แต่จำกัดอยู่แค่ว่าตัวนักเขียนเองฟังไม่มากพอ หรือยังไม่ผ่านการพิสูจน์ของกาลเวลา และปัจจัยอื่นๆ อีกมากมาย สรุปแล้วก็คือการสะสมของผมเองยังไม่เพียงพอ ในอนาคตจะพยายามปรับปรุง

ความชอบของแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป นี่เป็นเรื่องส่วนตัว

แต่คุณภาพของตัวเพลงเองนั้นเป็นความจริงที่เป็นรูปธรรม

ถ้าจะให้ผมเลือกเพลงดังๆ ในติ๊กต็อก หรือเพลงแดนซ์ติดหูอะไรทำนองนั้น ผมก็ไม่สามารถโน้มน้าวตัวเองให้ทำได้จริงๆ

การเขียนก็ต้องมีความสอดคล้องทางตรรกะที่เรียกว่า ถ้าสิ่งที่คุณเขียนเองยังไม่สามารถโน้มน้าวตัวเองได้ งั้นก็เท่ากับว่ามีปัญหาตั้งแต่รากฐานแล้ว

พูดตามตรงแล้ว ผลงานของนักร้องอย่างหวังเฟย เฉินอี้ซวิ่น อู๋ไป่ เถาเจ๋อเหล่านี้ ต่อให้จะไม่ถูกใจจริงๆ แต่ก็ผ่านการพิสูจน์ของตลาดและกาลเวลามาแล้ว นี่คือความจริง

และผมก็คิดมาตลอดว่า นิยายแนววงการบันเทิง ถ้าเพลงส่วนใหญ่เคยฟังมาก่อนแน่นอนว่าจะทำให้อิน แต่บางครั้งการเจอเพลงที่ไม่เคยฟังมาก่อน แล้วพบว่าถูกใจอย่างไม่คาดคิด นี่ก็เป็นความประหลาดใจและความสนุกอย่างหนึ่ง

ตอนที่ผมยังเป็นนักอ่านอยู่ ครั้งแรกที่ได้ยินเพลง ‘ร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ ของหวังเฟยจากในนิยาย ก็ชอบมากเป็นพิเศษ ฟังวนอยู่หลายรอบเลย

ดังนั้นถ้าเป็นไปได้ หวังว่าทุกคนจะให้ความเข้าใจมากขึ้น ผมจะพยายามปรับปรุงในภายหลัง

แน่นอนว่า เกี่ยวกับปัญหาการเลือกเพลง ถ้าทุกคนมีเพลงที่ชอบเป็นพิเศษ ก็สามารถทิ้งไว้ที่นี่ได้ ถึงแม้จะไม่แน่ว่าจะเขียนถึง แต่ก็เป็นการแลกเปลี่ยนกัน

จากนั้นก็เป็นปัญหาเรื่องทิศทางของเนื้อเรื่อง นี่เป็นข้อจำกัดทางความสามารถของผมเองจริงๆ

จังหวะเรื่องควบคุมได้ไม่ดี ฝีมือการเขียนก็ยังไม่ถึงขั้น อยากจะเขียนเรื่องราวในชีวิตประจำวันเพื่อเพิ่มความอิน แต่ก็ทำให้ผู้อ่านบางคนรู้สึกว่ามันยืดเยื้อเกินไป เรื่องนี้แน่นอนว่าไม่ใช่ความตั้งใจ จะพยายามเขียนเรื่องราวทั้งหมดให้สนุกยิ่งขึ้นในภายหลัง

ส่วนใหญ่เป็นเพราะนักเขียนชอบอ่านความคิดเห็น และยังง่ายต่อการถูกนักเลงคีย์บอร์ดส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจ

ประกอบกับบางตอนก็ยังต้องถูกตรวจสอบ

แต่ก็นี่ก็เป็นปัญหาของตัวเอง ในภายหลังจะพยายามปรับปรุงแล้วกัน

กลับมาพูดถึงเนื้อเรื่อง

การที่สวี่คงเข้าร่วมกับฟ่งเกอ เป็นทิศทางที่กำหนดไว้ในโครงเรื่องแต่แรกแล้วจริงๆ

ถึงแม้จะปูพื้นไว้มากมาย แต่ก็ยังคงรีบร้อนไปหน่อย ผู้อ่านบางคนบอกว่ารู้สึกขัดๆ

แต่ความสมเหตุสมผลของเนื้อเรื่องผมก็พยายามจะทำให้แน่ใจแล้วจริงๆ

รวมถึงนิสัยที่แข็งกร้าวและเด็ดขาดของอวี๋หย่าฉิงเอง ก็กำหนดแล้วว่าสวี่คงไม่น่าจะอยู่ที่เฟิงฉิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ต่อไปได้นาน

และสวี่คงในปัจจุบัน ถึงแม้จะพูดให้ดูดีว่าเป็นไอดอลระดับท็อปที่มีความนิยมสูง และถึงแม้จะสะสมประสบการณ์ในช่วงแรกมาบ้างแล้ว

แต่ก็ยังไม่สามารถกลายเป็นผู้มีอำนาจได้อย่างแท้จริง มีความสามารถที่จะเจรจากับบริษัทใหญ่ๆ ได้อย่างเท่าเทียม

นี่เป็นเพราะความสมเหตุสมผล จึงต้องจำใจละทิ้งความสะใจไป

แน่นอนว่าสถานการณ์แบบนี้จะไม่คงอยู่นาน เขียนก็เป็นนิยายที่อ่านแล้วสะใจ แน่นอนว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องการทรมานตัวเอก

ผมมั่นใจในเนื้อเรื่องตอนต่อไป

วันนี้ที่น่าดีใจที่สุดคือได้เห็นการให้รางวัลจากเพื่อนนักอ่านที่ตามมาจากหนังสือเล่มเก่า ดีใจเป็นพิเศษ

สรุปแล้ว ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุน ต่อไปจะพยายามอัปเดตอย่างหนัก!!!

[จบแล้ว]