Chapter 164: Ifrit (1)
Chapter 164: Ifrit (1)
Chapter 164: Ifrit (1)
ผมมีดันเจี้ยนสามแห่งรวมทั้งเกาหลี.ในขณะที่อีกสองว่างเปล่า.คริสปี้และทัสมาลสามารถเติมเต็มในที่แห่งนั้นได้.
และผมก็พูดถึงทัสมาลอีกเรื่องนึง.
“คุณรู้จักอันนี้หรือไม่?”
ผมได้เอาบางอย่างออกมาจากการที่ผมซื้อในโรงประมูล.
ตาของทัสมาลเบิกกว้างเมื่อเห็นมัน.
“ไข่เทวดา?มันมีอยู่แล้วในที่นั่น...โอ้พระเจ้า คุณได้มันมาอย่างไง?”
“โรงประมูลปีศาจ.คุณสามารถไปที่นั่นได้ในปีต่อไป.”
"ดาร์กสปิริตได้ขโมยวิญญาณสวรรค์!”
ทัสมาลตัวสั่น.แม้ว่าผมจะซื้อไข่เทวดาได้จากร้านค้าเกรียติ แต่ดาร์กสปิริตต้องขโมยมัน.ผมได้สัญญากับเธอว่าจะช่วยให้มนุษย์รอดพ้นจากดีม่อน.
ความจริงแล้วมันเป็นสัญญาที่มอบให้กับทวยเทพเมื่อผมกลับมาที่อดีต.ผมไม่สนว่ามันจะมีเงื่อนไขอย่างไรต่อเมื่อผมสามารถกลับมาที่อดีตได้.มันเป็นปาฏิหาร.อย่างไรก็ตามผมไม่ใช่คนที่จะไม่ทำตายสัญญา.ดังนั้นผมจึงให้โอกาศมนุษย์.
อย่าไรก็ตาม...ทัสมาลเต็มใจเข้าร่วมกับผมในขณะที่ดาร์กสปิริตแตกต่าง. ทัสมาลรู้เรื่องเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการประมูล.เธอเข้าใจว่าดาร์กสปิริตขายสินค้าและสิ่งมีชีวิตเพื่อประโยชน์ของเธอเอง.
มันก็เหมือนกับที่พวกเขาขายไข่เทวดา.
เธอต้องโกรธเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว.
"ไม่ต้องห่วง มันมีแค่ใบเดียว.”
ความโกรธของทัสมาลสงบลงเล็กน้อย.
"ไข่นี้..มันเป็ฯไข่พิเศษที่ได้รับพรจากกฎของสวรรค์. ฉันรู้ว่าผู้ปกป้องที่ให้พรไข่ใบนี้เพื่อกำหนดให้เป็นเทวดาขั้นสูง.”
เธออธิบายรายการ.
ทัสมาลเป็นเทวดาของอาณาจักร เป็นเทวดาระดับกลางเท่านั้น.
ความสามารถของเทวดาขั้นสูงมีอะไร?
“ทัสมาล คุณจะฟักมัน.”
"มันไร้สาระ! มันเป็นไขศักดิ์สิทธิ์ฉันต้องไปหาเทวดาแห่งแสง!”
ทัสมาลปฎิเสธ.มันเป็นเกรียติอย่างยิ่งที่ได้เห็ยเทวทูต. เธอยังคงกังวลแม้ว่าจะแค่ถือไข่.
แต่ผมหัวเราะ.
“หาใคร? ตอนนี้เทวดาไม่ได้อยู่บนโลก? คุณคิดว่าเขาต้องการไข่ในมือของเรา? พวกเขาไม่สามรถกลับสวรรค์ได้.พวกเขาถูกโจมตีโดยดีม่อนเสมอดังนั้นจึงไม่ปลอดภัย.”
ผมรู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับร่างกายของเทวดา.เทวดาจะไม่รับไข่ที่ถูกสัมผัสโดยดีม่อนหรือเทวดาตกสวรรค์.แม้ว่ามันจะเป็นไข่ที่ได้รับพรศักดิ์สิทธิ์.สถานการณ์ของพวกเขาก็ไม่ดี.
“......”
ทัสมาลเงียบ.
ผมจี้ใจดำ.
“สถานที่ปลอดภัยเพียงแห่งเดียวคือที่ดันเจี้ยนญี่ปุ่น. คุณเข้าใจไหม? ถ้าไม่ก็ทิ้งไข่ใบนี้ซะ.”
“...ฉันเข้าใจ. แต่อย่าคาดหวังมากนัก.ฉันไม่รู้ว่าจัฟักไข่ที่มีสถานะเป็นเทวทูตที่เหนือกว่าฉันได้หรือไม่...”
ทัสมาลพูดด้วยความขุ่นเคืองและหันไปรอบๆ.
ถ้าเธอทำไม่ได้แล้วใครทำได้.ส่วนใหญ่ความรู้เกี่ยวกับเทวดามาจากเธอ.ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นเทวดาตกสวรรค์แต่แก่นแท้ของเธอก็ยังเป็นเทวดา.
‘ฉันเหลือแต้มประมาณ12ล้าน.’
พิธีสิ้นสุดแล้ว.มันไม่สำคัญว่าพวกเขาจะแยกจากกัน.สิ่งสำคัญคือประสิทธิภาพของพวกเขา.
‘ฉันจะสวมแหวนนี้’
มันคือ ‘แหวนผู้พิชิต’ ที่ผมซื้อมาจากโรงประมูล ผมมองไปในคำอธิบายของมัทอาย.
| ชื่อ - แหวนผู้พิชิต (Epic, Set) |
ไม่มีออฟชั่นอะไรที่เพิ่มค่าสถานะของผม. อย่างไรก็ตามผมก็ได้มองเห็นผลของเซ็ตรวมทั้งการฟื้นพลังเวทย์.
มีหลายชิ้นที่สามารถฟื้นฟูความแข็งแกร่งหรือรักษาแผลได้ แต่การฟื้นฟูพลังเวทย์ก็หายาก.มันเป็นประเภทไอเทมเติบโต..
การฟื้นพลังเวทย์ไม่ชัดเจนเนื่องจากไม่มีมาตฐานที่แน่ชัด แต่ผมก็เดาได้ไม่ยาก.ในกรณีของผมคือการฟื้นฟูพลังเวทย์ทั้งหมดของผมภายใน5วัน.โลกเบื้องล่างและดันเจี้ยนของผมเพิ่มการแสดงผมอีก 40%, ซึ่งหมายความว่าการฟื้นฟูของผมจะเหลือเพียง3วัน.
'ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องได้รับแหวนดูถูกผู้อ่อนแอ...’
นี่เป็ฯครั้งแรกที่ผมเห็นแหวน ผมไม่รู้ว่าแหวนดูถูกผูอ่อนแอคืออะไร อย่างไรก็ตามผมมั่นใจว่าผมจะได้รับมัน.
“คริสปี้ ผมสงสัยว่ารอยกำลังทำอะไร.”
รอย. ดาร์กเอลฟ์ตัวน้อยๆที่อยู่ร่วมกับอเวคและกิริน ในขณะที่เขาโจมตีดันเจี้ยนแพนเดอโมเนี่ยม.
การโจมตีควรเกิดขึ้นแล้ว ผมอยากรู้.
"ฉันจะเอาคริสกตัลบอลมา.”
คริสปี้พยักหน้าและออกไป.
หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เอาคริสตัลบอลที่มีขนาดพอๆกับร่างกายของเธอมา
ผมใส่พลังเวทย์ของผมไปและผมก็สามารถเห็นเหตุการณ์โดยรอบของรอยได้.
“แม่ง!”
หนึ่งในอเวคสถบด้วยความรังเกียจ.
เขามองอย่างหน้ากลัว เขาถ่มฟันของเขาและบังคับให้ขาของเขาเคลื่อนไหว.
"เราเกือบจะไปถึงที่นั่น! แกนดันเจี้ยนอยู่ตรงหน้าเรา!”
"ฉันไม่คิดว่ามันจะมีกำลังเสริม.”
การจับภาพของดันเจี้ยนล้มเหลว.พวกเขาถูกบังคับให้ล่าถอย.
ถ้าไม่ใช่เพราะว่ามันเป็นบาเรียของกิริน พวกเขาจะถูกกวาดล้าง.
“ตอนนี้เราจะทำไง.มีความเสียหายมากกับพวกเขา.ถ้าพวกเรากลับบ้านแล้วรวมพลังขึ้นมาใหม่ พวกเราจะมีความหวังในการจัดการพวกเขา.”
กิรินที่อยู่ในร่างของหญิงสาวอยู่ด้านหน้า.แม้ว่าจะล้มเหลว แต่มันก็เป็นประสบการณ์.การปราบปรามของเอวถูกโต้กลับ.ประสบการณ์นี้จะช่วยให้พวกเขาเติบโตอย่างรวดเร็ว.
“ถะ-ถูกต้อง...”
ข้างๆเธอ มีรอยพยักหน้า.
รอยอยู่แนวหน้า.มีบาดแผลบนร่างกาย แต่เขาก็มีใบหน้าที่เชื่อมั่น.
คำพูดของทั้งสองคนช่วยให้บรรยากาศดีขึ้น.
“ใช่. ตกลงตามเด็กของผู้ช่วยชีวิต.”
"เราจำเป็นต้องแข็งแกร่ง.โปรดช่วยเราด้วย."
"โปร...!"
ดวงตาของอเวคสว่างขึ้น.พวกเขาเกือบจะจับแกนดันเจี้ยนได้. มันเป็นความสำเร็จที่โดดเด่นอย่างมากของอเวค.อีเว้นที่ไม่เคยมีมาก่อน ความเชื่อมั่นของพวกเขามากขึ้น.
ท่ามกลางความสับสน กิรินพูดกับรอย.
“เด็กน้อย.พลังใจอย่างเดียวไม่เพียงพอ.ถ้ามาสเตอร์ของคุณอยู่ที่นี่มันจะง่าย แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่...คุณควรจะไป.”
“ผม?”
"ฉันจะแนะนำพวกเขาอย่างระเอียด. ฉัน ‘กิริน’ สกิลของฉันจะสามารถให้กำเนิดราชาได้ในบางครั้ง.อย่างไรก็ตามหอที่พึ่งสร้างยังสามารถพังลงมาได้. มันจำเป็นต้องใช้วิธีการควบคุม.”
"คุณกิริน ไม่สามารถทำได้หรอ?”
"ฉันเป็นเทพปกปักษ์ของพวกเขา.สกิลของฉันอยู่ที่ความเชื่อ.ถ้าเราลงโทษพวกเขา ราชาจะไม่เกิด.แม้ว่าเขาจะเกิดเขาก็จะเป็นคนเผด็จการ.”
รอยลังเลก่อนจะพูด.
“...ผมต้องได้รับการยินยอมจากมาสเตอร์.”
กิรินหัวเราะ.
"เขาจะเห็นด้วย.”
ผมเรียกโรส.รอยที่อยู่ตัวคนเดียวในสถานการณ์แบบนี้.โรสจะช่วยให้เขาเดิมตามทางที่ควรได้.
“โรส. ไปหารอยและมอบดาบเล่มนี้.”
"นี่มันไม่ใช่ดาบที่ดูดีเกินไปหรอ?”
"ดาบเอซเซล.มันเป็นดาบที่จะพิสูจน์คุณค่าของรอย.”
ตาของโรสหมองลง.
"แล้วหนูหล่ะ มาสเตอร์?”
รอยได้รับดาบ เธอก็ต้องการบางอย่างเหมือนกัน.
"ผมจะสร้างให้คุณอย่างหนึ่ง.ผมเหลือโอริฮารูกอนเล็กน้อย.”
"อ่า! หนูเห็นในหนังสือ. มันเป็นแร่ที่ยอดมาก. คุณกำลังทำดาบให้โรส? ว้าว!”
โรสแสดงออกด้วยความยินดี.
โอริฮารูกอน.
มันเป็นอีกหนึ่งอย่างที่ผมได้มาจากการประมูล.
โอริฮารูกอนเป็นแร่ที่แข็งแกร่งที่ถูกเรียกว่าแร่พระเจ้า.หากได้รับการหลอมที่ดีแล้ว อาวุธสุดยอดจะถูกสร้างขึ้น.สกิลที่ต้องการของช่างตีเหล็ก แต่ผมมีราชาคนแคระและโอเว่น.การรวมกันของทั้งสองคนจะช่วยให้สร้างสิ่งใหม่ๆเกิดขึ้น.
"ผมจะให้ดาบเล่มนั้นเมื่อมันสร้างเสร็จ. ตอนนี้ไปเข้าร่วมกับรอยและให้ดาบเล่มนี้แก่เขา.”
"คุณกำลังบอกให้โรสไปช่วยรอย?”
“ถูกต้อง.”
"ดี รอยอาจจะไม่ปลอดภัยหากว่าเขาอยู่คนเดียว.โรสจะจับตาดูเขาไว้.”
โรสลุกขึ้นและถือดาบที่ใหญ่กว่าร่างของเธอ.เธอถือดาบและมุ่งหน้าไปที่M3.
"หนูจะไปแล้วน้าาา~"
โรสนั่งบนไหล่ของM3และมันก็เคลื่อนไหวทันที.
‘ตอนนี้...’
การจัดการหลังจากได้ของจากการประมูลเสร็จแล้ว.รายการอื่นๆต้องใช้เวลาดังนั้นผมจึงมีสิ่งเดียวที่เหลือ.
‘แก่นแท่เปลวเพลิงที่ยอดเยี่ยม.’
แก่นแท้เปลวเพลิงมาถึงดันเจี้ยนพร้อมกับกรง.ผมไปชั้นบนสุดแล้วเฝ้ามองมันสักครู่.
ทุกคนเห็นเป็นไฟ แต่ผมเห็นมังกรที่ยืนสองขา.มันดูคล้ายกับ ‘มังกรตัวผู้’
ไฟสว่างขึ้นและมันหมุนเป็นเกลียวเพื่อเพิ่มความกดดัน.
‘คุณคือใคร?’
มันเป็นสิ่งที่ผมสงสัย. ผมรู้สึกแปลกๆตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นเขา. เขาให้ความรู้สึกที่คุ้นเคย.
ตอนนี้ถึงเวลาตรวจสอบแล้ว.
ผมจะต้องแก้ปัญหากับความอยากรู้ของผมก่อนที่จะส่งให้กับสปิริตไฟ.
แกร๊ก!
ผมไขกรงและเปิดมันออก...
กรรรรร!
เขาคำรามใส่ผม.