ตอนที่ 1374 ฝนน้ำตาโลหิต ไหลลงทะเลมรณะ

เหล่าเทพทะเลมรณะมีความระมัดระวังอย่างยิ่ง

ตอนนี้พวกเขาไล่ทำร้ายลูกชายบ้านอื่น  มารดาเห็นบุตรถูกรังแกแบบนี้มีเหตุผลใดที่จะไม่โกรธ?

มังกรปีศาจและเจี้ยนจางเซิงได้คนยื่นมือเข้ามาช่วยอีกคนหนึ่งและเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่ง  แม้ว่าจะดูเหมือนเป็นสตรีอ่อนแอแต่สามารถเข้ามาในประตูเทพโบราณได้อย่างเงียบงันและทำให้เทพพิทักษ์ทะเลมรณะกระวนกระวายได้ นางย่อมไม่ธรรมดาแน่อย่างน้อยนางคงเทียบได้กับจักรพรรดิไร้เทียมทานจิ๋วซื่อ

“แสงอรุณแห่งการพลิกผันสถานการณ์ปรากฏอยู่ข้างหน้าเจ้าแล้ว!”  มังกรปีศาจฮัมเพลงอย่างดีใจเพราะเขาอัดอั้นตันใจมานานเกินไป

“เฮอะ!” เทพพิทักษ์ทะเลมรณะแค่นเสียงอย่างโอหัง

เขาจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

ไม่ว่าจะมีเหตุเปลี่ยนแปลงหรือความหวังใดๆเกิดขึ้น เขาจะยับยั้งไม่ยอมให้มีสถานการณ์พลิกผันแน่นอน

สตรีลึกลับผู้อ้างว่าเป็นมารดาของเย่ว์หยางยังคงสงบมากและนางโบกมือ  “ทุกคนไม่ต้องกังวล  ข้าจะไม่สู้กับพวกเจ้าแน่  การต่อสู้ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดในการระงับข้อพิพาทความเกลียดชังและความแค้น มีแต่จะทำให้เกิดการทำร้ายซึ่งกันและกันอารมณ์โกรธมีแต่จะนำมาซึ่งความเศร้าโศกและเสียใจมากมายเท่านั้น นอกจากนี้ข้ามีคำพูดที่ดูเหมือนจะไม่สุภาพอยู่บ้างทุกท่านเป็นระดับผู้อาวุโสมีความสามารถสูงส่ง และในฐานะที่เป็นรุ่นผู้เยาว์เราควรจะให้ความเคารพ แต่ถ้าต้องพูดกันอย่างตรงไปตรงมา พวกท่านไม่น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้รวมทั้งตาลุงผู้ดุร้ายนี้ด้วย ต่อให้ข้าไม่ใช่นักสู้และไม่ถนัดต่อสู้ก็ตาม”

เมื่อนางพูดอย่างนี้หน้าของเทพพิทักษ์ทะเลมรณะยิ่งเขียวคล้ำมากขึ้น

รวมทั้งตาลุงผู้ดุร้ายข้างหน้านี้ด้วยหมายความว่ายังไง?  เขาเป็นผู้มีเกียรติคุณสูงส่งจักรพรรดิไร้เทียมทานจิ๋วซื่อก็ยังพ่ายแพ้อยู่ใต้เท้าของเขาถึงขนาดนี้แล้วเขายังถูกเพิกเฉยอย่างนั้นหรือ? ช่างน่าขายหน้าจริงๆ!

เหล่าเทพทะเลมรณะมองหน้ากันเองพวกเขาไม่สงสัยในคำพูดของมารดาของเย่ว์หยาง และคิดว่ามันสมเหตุผลแล้ว

ถ้าขอบเขตและระดับพลังของนางไม่เหนือกว่าทุกคนนางจะกล้าแสดงออกอย่างนั้นได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตามการยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ใช่เรื่องดี

ประการแรกโชคชะตาของทุกคนเชื่อมต่อกับทะเลมรณะและการพ่ายแพ้มีแต่จะถูกทำลายล้าง  ประการที่สองคือมีผู้นำที่ดุร้ายอยู่ข้างหน้าเขาดุร้ายยิ่งกว่ามังกรปีศาจเสียอีกพวกเทพทะเลมรณะเหลือบมองดูเทพพิทักษ์ทะเลมรณะหวังว่าเขาจะออกความเห็น  ไม่ว่าจะสู้หรือถอนตัวการต่อสู้ระดับสูงไม่มีประโยชน์สำหรับพวกเขา!  หรือว่าพวกเขาจะผนึกกำลังสู้กับเจ้าสุนัขเถื่อน!

แม้ว่าจะอันตรายแต่ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในขณะนี้

เทพพิทักษ์ทะเลมรณะจ้องมองสตรีที่อ้างว่าเป็นมารดาของเย่ว์หยางอย่างพินิจ

เจตจำนงของเขามั่นคงราวกับเหล็กกล้าและเขาเพิกเฉยต่อสิ่งที่นางพูด ในใจของเขามีแต่ความคิดเดียวนั่นคือการมองหาจุดอ่อน และฉีกคู่ต่อสู้ให้เป็นชิ้นๆ...

“ถ้าเจ้าไม่ลงมือแต่อย่างน้อยช่วยเย่ว์หยางได้ไหม?” มังกรปีศาจที่ดูเหมือนใกล้ตายรีบเร่งรัดให้นางลงมืออย่างกระวนกระวาย  เขากลัวว่านักสู้ระดับสูงจะกลั่นแกล้งผู้คนแต่ว่าตอนนี้ลูกชายนางอยู่ในเงื้อมมือคนอื่น ช่วยก่อนแล้วค่อยปล่อยให้เจ้าเด็กนั่นทุบตีผู้คนตอนนั้นนางค่อยมองดูเฉยๆ ก็ได้

“ไม่เป็นไร,เป็นเรื่องดีที่ควรให้เด็กคนนี้หงุดหงิดเสียบ้าง ข้าคิดว่าเขาพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะทำให้สำเร็จ ไม่น่ามีปัญหาอะไรข้ามั่นใจในตัวเขา” มารดาเย่ว์หยางยังสงบมาก นางจับตามองดูลูกชายนางในโลกมิติกระจกพยายามดิ้นรนต่อสู้รอบด้านรายล้อมไปด้วยอันตราย

ร่างของมารดาผู้งดงามหายตัวออกไปจากสำนึกเทพของเทพพิทักษ์ทะเลมรณะที่พยายามจะกักตัวนางไว้ได้ทันที

และมาปรากฏตัวต่อหน้ามังกรปีศาจ

นางก้มตัวลงมองและถามมังกรปีศาจด้วยความสงสัย“เกิดอะไรขึ้นกับท่าน?”

มังกรปีศาจหลั่งเหงื่อพรั่งพรู  “ข้าถูกคนในเบื้องบนใช้ค้อนทุบข้าจนหลังหักจนต้องนอนแกร่วอยู่แบบนี้  อ่า...อันที่จริงข้าเป็นลูกพี่ของบุตรของเจ้า อ่า..ใช่แล้วเป็นพี่ใหญ่เนื่องจากเราต่างก็เป็นญาติผู้ใหญ่ของเจ้าเด็กนั่นเราก็ถือว่าเป็นคนรุ่นเดียวใช่ไหม และความสัมพันธ์ของเราแน่นแฟ้นเหมือนญาติพี่น้องจะมีปัญหาอะไรไหมถ้าเจ้า ช่วยทำให้ข้ายืนขึ้นได้ไหม? ทันทีที่ข้ากำจัด ‘อาญาสวรรค์’ ได้ ข้าจะช่วยลูกชายของเจ้าได้  ข้าไม่สนใจมุมมองของคนอื่น  ถ้าเบื้องบนดุด่าว่าข้ากลั่นแกล้ง ข้าจะทำเฉย! นอกจากนี้ข้าต้องการทุบตีเจ้านั่นให้หนำใจตอนนี้ลูกชายเจ้าถูกปีศาจเฒ่านั้นรังแก”

“ปลดเปลื้องอาญาสวรรค์น่ะหรือ?”มารดาของเย่ว์หยางยิ้มและกล่าว “นี่ง่ายมาก แค่พูดไม่กี่คำเอง”

“ถ้าอย่างนั้นก็รีบเลยข้าอดกลั้นมาเป็นเวลานานแล้ว ข้าคันไม้คันมือ รอไม่ไหวจนอยากจะทุบตีคนแล้ว”  มังกรปีศาจตื่นเต้นมากเมื่อได้ยิน

เทพพิทักษ์ทะเลมรณะและพวกเหล่าเทพบริวารต่างหวั่นไหวมีมารดาของเย่ว์หยางเพิ่มขึ้นมาก็มากเกินแล้ว ถ้ายังมีมังกรปีศาจเข้ามาเพิ่มอีกสถานการณ์จะยิ่งลำบากมากขึ้นเรื่อยๆ

สายตาทุกคนที่มองดูจากด้านข้างพร้อมจะลอบลงมือโจมตีเมื่อมารดาของเย่ว์หยางลงมือปลดเปลื้องอาญาสวรรค์

ไม่อาจปล่อยให้มังกรปีศาจลุกขึ้นยืนได้!

เขาไม่ใจดีเหมือนมารดาของเย่ว์หยางชื่อของมือสังหารอันดับหนึ่งของแดนสวรรค์ไม่มีทางทำให้คนอื่นเบาใจได้พวกเขาจะไม่ยอมปล่อยให้มังกรปีศาจลุกขึ้นยืนได้อีก!

มารดาของเย่ว์หยางโบกมือปฏิเสธ  “ปลดเปลื้องอาญาสวรรค์เป็นเรื่องง่ายมากแต่ข้าจะไม่ทำเช่นนั้น”

มังกรปีศาจตะลึง  “ทำไมกัน?”

มารดาเย่ว์หยางยิ้ม “เป็นเรื่องที่ดีมากอยู่แล้วที่ท่านต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกลงโทษโดยอาญาสวรรค์และการลงโทษของเบื้องบนของท่านจะเจ็บปวดยิ่งกว่าเดิมท่านไม่อาจรานความตั้งใจดีและความเมตตาของเขา  ท่านไม่รู้หรอกว่าเพราะการเข่นฆ่ามากเกินไป และบาปกรรมที่ทำก็มากเกินไปทำให้ยากเกินกว่าจะช่วยเหลือใดๆ ได้อีก แต่ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น  ท่านทำสิ่งดีๆมากมายเมื่อไม่นานมานี้ผู้อาวุโสเบื้องบนจึงให้โอกาสท่านได้ประสบกับความสิ้นหวังและความเจ็บปวดต่อหน้าธารกำนัลท่านต้องอดทนต่อการลงโทษจากอาญาสวรรค์เพื่อกำจัดบาปของท่าน บางทีท่านอาจไม่เข้าใจ  แต่นี่เป็นอาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับท่านในการเริ่มต้นใหม่ท่านควรถนอมไว้ให้ดี!”

ตอนนี้มังกรปีศาจรู้สึกอยากตายจะให้โอกาส จะลงโทษ ก็น่าจะหาเวลาที่เหมาะสม!

ตอนนี้เขามีเรื่องเร่งด่วนก็ยังจะจัดการลงโทษเขาอย่างนี้หรือ?

นี่ช่างน่าคลั่งใจตายจริงๆ!

“เรื่องดีหรือ?อย่างเขาทำเรื่องที่ดีไว้ด้วยหรือ? เจี้ยนจางเซิงที่อยู่ใกล้ๆ แทบทรุดเขารู้สึกว่าแม้ว่าคำพูดของมารดาของเย่ว์หยางจะมีเหตุผลแต่เขาอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามถึงคนอย่างมังกรปีศาจ ไม่ว่าจะมองดูในแง่มุมใดซ้ายขวาหน้าหลังบนล่างดูอย่างไรมังกรปีศาจก็ไม่ใช่คนที่ทำเรื่องดีงาม

“เมื่อเร็วๆนี้ข้าไม่ได้ทำดีอะไร ก็ทำแต่เรื่องโง่มากมาย” แม้แต่ตัวมังกรปีศาจเองก็ยังสงสัยว่าข้อมูลนางผิดพลาดไปหรือเปล่า

“เย่ว์หยางน้อยจะต้องใช้เวลาช่วงหนึ่งจึงจะออกมาได้ท่านควรจะรอไปก่อน ข้าจะไปที่ทะเลมรณะ ดูเหมือนจะมีความลึกลับมากมายอยู่ข้างใน และมีบางคนทิ้งความลับบางอย่างที่ไม่ชัดเจนไว้หมายความถึงอะไรกันแน่?” มารดาเย่ว์หยางมีความคิดอย่างหนึ่ง

เงาร่างกระพริบวาบ

อีกครั้งหนึ่งที่นางรอดพ้นสำนึกเทพกักตัวของเทพพิทักษ์ทะเลมรณะและมาปรากฏตัวที่ริมทะเลมรณะ

ทะเลมรณะที่น่ากลัวสยดสยองมีคลื่นความแค้นสีเลือดปั่นป่วนคำสาปแช่งชั่วร้ายเป็นล้านๆ กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้เงียบๆตั้งใจจะกลืนกินมารดาของเย่ว์หยางเปลี่ยนนางให้เป็นพวก

มารดาของเย่ว์หยางหายตัวไปทันทีและก้าวเดินลงทะเลมรณะทีละก้าว ใบหน้านางยังคงปรากฏรอยยิ้ม “เจ้าเจ็บปวดมากขนาดนี้เชียวหรือ? อยากตายหายไปเลยหรือ? บางทีข้าอาจจะช่วยอะไรได้บ้าง..”  นางก้าวย่างอย่างแผ่วเบา ในทุกย่างก้าวจะประทับรอยเท้าที่สะอาดบนชายหาดสีดำราวกับหมึกนี้รอยเท้าสีขาวตัดกับสีดำอย่างชัดเจน

พวกเทพทะเลมรณะจ้องมองไม่วางตา

พวกเขาจ้องมองตาไม่กระพริบคลื่นสีเลือดแยกออกเป็นทางให้นางเดินก้าวไปข้างหน้า

วิญญาณที่ถูกสาปในทะเลมรณะที่ตายด้วยความคับแค้นทะยานขึ้นสู่อากาศในทันทีแต่ละตนสะอื้นไห้อย่างงงงวยร่ำไห้หลั่งน้ำตาเป็นสายโลหิตเหมือนเด็กที่พลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอนมานานหลายปีและได้พบเห็นญาติพี่น้องบ้านเดียวกันเสียงคร่ำครวญเจ็บปวดดังสะท้อนกึกก้องไปทั้งสวรรค์และภาคพื้น

น้ำตาโลหิตเหล่านี้กลายเป็นฝนโลหิตรินหลั่งลงมาจากฟากฟ้า

ตกลง

กลายเป็นน้ำมันติดไฟเผาผลาญอยู่บนผิวทะเลมรณะ...

“บังอาจ!”  เทพพิทักษ์ทะเลมรณะตวาดราวกับฟ้าร้องในใจของเขานึกถึงโศลกคำทำนายผุดขึ้นมาทันที ‘เทพบรรพตจะพังทลายทะเลแห่งความตายจะเหือดแห้งเป็นไอ’จักรพรรดิไร้เทียมทานจิ๋วซื่อล้มเหลวในการแบกภูเขาเทพศักดิ์สิทธิ์  เขาคิดว่าโศลกนั้นไม่มีทางเป็นไปได้  มาบัดนี้มารดาของเย่ว์หยางไม่ต้องจัดการอะไรมากเลยแค่เดินหน้าไปที่ทะเลมรณะทำให้วิญญาณแห่งทะเลมรณะร่ำไห้น้ำตาโลหิตกลายเป็นกลายเป็นไฟทำให้ทะเลระเหยไปได้

เป็นไปได้หรือว่าคำในโศลกจะหมายความถึงสิ่งที่มารดาเย่ว์หยางทำไม่ใช่จักรพรรดิไร้เทียมทานจิ๋วซื่อ?

หรือว่าโศลกนี้แยกออกเป็นสองส่วนแต่ละคนสามารถเติมเต็มส่วนที่ขาดอีกครึ่งหนึ่งได้?

“ตายซะเถอะ!”  เทพพิทักษ์ทะเลมรณะโถมตัวเข้าหามารดาของเย่ว์หยางด้วยความโกรธและเขาจะไม่ยอมให้ศัตรูทำได้สำเร็จตามโศลกคำทำนายที่พลิกสถานการณ์ในโลกแกนสมดุลโลกข้างหน้าเขาและทั้งทำลายการประลองชะตาอันศักดิ์สิทธิ์ไม่ว่าศัตรูที่อยู่ต่อหน้าเขาจะเป็นใครก็ตาม จะเป็นบุรุษหรือสตรีจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอก็ตาม มันต้องตาย!

เนื่องจากความโกรธของเทพพิทักษ์ทะเลมรณะทะเลมรณะเกิดคลื่นพายุสูงถึงหมื่นเมตร

วิญญาณแค้นต่างพากันหวาดกลัว

กรีดร้อง

ภายใต้เจตจำนงของเทพพิทักษ์ทะเลมรณะคลื่นโลหิตได้เลื่อนปิดกลบบังร่างของมารดาเย่ว์หยางที่กำลังไปข้างหน้าทีละก้าว

การเปลี่ยนแปลงนี้อยู่เหนือจินตนาการของทุกคนและไม่มีใครรู้ว่าควรจะทำสิ่งใดต่อไป  พวกเขาตะลึงงันและพวกเทพฝ่ายทะเลมรณะพากันพูดไม่ออก

แต่เดิมทะเลมรณะกำลังระเหยจริงๆ!

อย่างไรก็ตามการต่อสู้นั้นไม่ใช่ระดับที่พวกเขาให้ความสนใจได้

“เราจะทำอะไรบางอย่างบ้าง!” หัวหน้าชั่วคราวของพวกเทพทะเลมรณะกลุ่มเทพชราที่กำลังมองดูฮุยไท่หลางอย่างไม่ไว้วางใจ “ถ้าเราไม่ทำอะไร อย่างนั้นผลแพ้ชนะจะถึงจุดสิ้นสุด  พวกเจ้าจะเลือกอะไร?”

“เราทุกคนจะร่วมกันฆ่าเจ้าสุนัขชั้นต่ำนั่นด้วยกันเป็นการรับใช้เทพจอมราชันย์องค์ใหม่ที่จะมาถึง” เทพเหล่านั้นแอบคร่ำครวญในใจ เนื่องจากว่าไม่ว่าฝ่ายใดพวกเขาก็ตอแยไม่ได้ อย่างนั้นก็ต่อสู้กับเจ้าสุนัขชั้นต่ำนี่ดูเหมือนจะเป็นมาตรการปลอดภัยที่สุดในยามนี้  แนวคิดนี้ได้รับการตอบรับอย่างรวดเร็ว  “ใช่แล้ว,ตราบใดที่เราฆ่าเจ้าสุนัขชั้นต่ำนี่ได้นั่นนับเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ประการหนึ่ง!  มันคือหมาป่าปีศาจล้างโลกไม่ใช่หรือ?  ที่เราจะฆ่าอยู่นี้มันคือหมาป่าปีศาจล้างโลก!”

ฮุยไท่หลางอ้าปากขนาดยักษ์มหึมาของมันกลืนโลกแกนสมดุลไว้ในปาก

รวดเดียว

หนึ่งในพวกเทพทะเลมรณะที่ร้องบอกให้โจมตีมันถูกกลืนลงท้อง...ในเวลานี้เหล่าเทพทะเลมรณะทั้งหมดถูกบังคับให้ต้องสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายพวกเขาผนึกกำลังโจมตีใส่ฮุยไท่หลางอย่างบ้าคลั่ง

มังกรปีศาจและพวกไม่ได้มองดูฮุยไท่หลางเพราะมีการเปลี่ยนแปลงใหม่ที่โลกมิติกระจก

ทำให้พวกเขากลั้นหายใจด้วยความตึงเครียด

บรรยากาศอัดอั้นแทบไม่มีอากาศผ่านได้

**** *** ****