ตอนที่ 1186 ข้าก็ชอบการแสดงของเจ้า

“เจ้ายังไม่ตายอีกหรือ?”  เฮยโจวหลุดคำพูดออกมาขณะมองตะลึง

ซาฟงที่ควรจะตายไปนานแล้ว

เขาลุกขึ้นมาทันที

ถ้าเขาไม่ตายเขาควรจะแกล้งนอนตายกับพื้นต่อไป แต่นี่เขารีบลุกขึ้นมาแย่งคนอื่นพูดคำสั่งเสียสุดท้ายนี่หมายความว่าอย่างไร?

เฮยโจวไม่เข้าใจซาฟงจริงๆถ้าไม่ใช่เพราะคนผู้นี้กระตือรือร้นจะพูดคำสั่งเสียสุดท้ายอย่างนั้นเขาก็คงซาบซึ้ง อย่างไรก็ตามสถานการณ์ที่เลวร้ายแบบนี้ไม่ว่าใครแสดงตัวออกมานับเป็นความช่วยเหลือที่ทรงคุณค่า... แต่สำหรับเจ้าโง่ที่โดนทุบแทบตายกลับกระตือรือร้นออกมาต่อสู้แย่งชิงกับทุกคน เฮยโจวอดตื่นเต้นไม่ได้

ซวงหานที่ทั้งตัวลุกไหม้เหมือนกับเห็นผีขณะที่มองดูซาฟงข้างหน้าเขา

ซื่อเสินดูตกตะลึงเช่นกัน

เขาเห็นเย่ว์หยางเหมือนแม่ค้าปากตลาดยืนอยู่ข้างถนนชี้นิ้วด่าใส่จีอู๋ลี่  “เจ้านี่โง่เหมือนไก่ตายดูซิว่าข้าหมายความว่ายังไง พวกเจ้าทำอะไรไม่ได้หรือไง? ซื่อเสิน เจ้าเจอกับปีศาจแมงมุมใยรักคอยควบคุม  เฮยโจว เจ้าเจอกบหลุมดำกลืนดาวควบคุมไว้  จ้าวซี!เจ้าพบเจอแมลงควันมอมเมาควบคุมอยู่ แม้แต่ซวงหานเจ้าได้เจอแมลงวันเปลี่ยนน้ำแข็งเป็นไฟที่น่ารังเกียจ  แต่ข้าไม่ได้เจออะไรเลย เจ้าดูถูกคนเกินไปแล้วข้าไม่เห็นด้วย เจ้าจะต้องใช้อสูรพิเศษมาควบคุมข้า ไม่อย่างนั้นข้าขอประท้วง และประณามเจ้า.”

“ซาฟง! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามายุ่งกับเรื่องนี้!”  ซวงหานตวาดลั่นราวกับฟ้าร้อง

“อะแฮ่ม”  เฮยโจวหลั่งเหงื่อพรั่งพรู

“อย่างนั้นเจ้าหมายความว่าข้าต้องใช้เครื่องมือกับเจ้าอย่างนั้นหรือ?” จีอู๋ลี่ไม่โกรธ แต่เขายังยิ้มได้ ดูเหมือนเขาอารมณ์ไม่เลวแต่ในดวงตาของหยวนจี๋มีแววอำมหิต

“ถ้าเจ้าไม่สามารถหาอสูรพิเศษออกมายับยั้งข้าได้  ข้าจะรบเร้าเจ้าไม่เลิกรา!”  เย่ว์หยางสาบานว่าเขาไม่ยอมแพ้

“ความจริงแล้วไม่ใช่แค่ซาฟงเจ้าเท่านั้นแต่รวมทั้งชี่เฉียว ชิงหวิน ข้ามีอสูรพิเศษไว้คอยยับยั้งแล้ว..  ข้าเสียใจมากจริงๆ นึกว่าเจ้าถูกซื่อเสินฆ่าตายไปแล้วคาดไม่ถึงว่าเจ้ายังรอดชีวิตอยู่ เพราะมีอสูรมากมายที่ใช้ควบคุมหยุดยั้งเจ้าได้ข้าไม่สามารถเลือกที่ดีที่สุดออกมาได้สักครู่หนึ่ง ข้าจะเรียกออกมาสักหลายตัวให้เจ้าเลือกวิธีตายเอาเองดีไหม?”  จีอู๋ลี่ถามและขอโทษที่เขาเลินเล่ออย่างอดทน

“ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ต้องบอกว่าไม่ดีแน่! เรียกออกมาหลายๆ ตัวหน่อย ข้ารับได้หมด!”  เย่ว์หยางดีใจพยักหน้า

“หมดหวังกัน!”  ซวงหานเอามือกุมหน้า

การรู้จักและอยู่ในค่ายเดียวกับเจ้าโง่นี่นับเป็นความอับอายในชีวิตของเขาจริงๆ!

เฮยโจวยังคงก้มหน้าและไม่พูดอะไรการเอาเจ้านี่ไปใช้เป็นเหมือนกระสุนปืนใหญ่ ทำให้สติปัญญาของเจ้าผู้นี้ถูกบั่นรอนหรือไม่เฮยโจวคิดทบทวน เทพทักษิณเทียนโฉวผู้เงียบขรึมตลอดเวลาแค่นเสียงเยาะเย้ยและใช้ดาบเทพดื่มหิมะชี้มาทางเย่ว์หยางที่ปลอมตัวเป็นซาฟง “เจ้าไม่ใช่ซาฟงคืนร่างเดิมเดี๋ยวนี้ เผยออกมาว่าเจ้าคือใคร?”

ซวงหานประหลาดใจ

เฮยโจวเงยหน้ามองดูเย่ว์หยางและดูเหมือนต้องการค้นหาข้อบกพร่อง

ใช่แล้วซาฟงนั้นโง่แล้วโง่อีกไม่ควรจะเป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้เพราะทุกคนพุ่งความสนใจไปที่ตัวซื่อเสินทั้งหมดจึงละเลยเจ้าผู้นี้ไปโดยปริยาย นึกย้อนดูตอนนี้น่าสงสัยจริงๆ

ซาฟงโง่ขนาดนั้นจริงๆหรือ?

จีอู๋ลี่ปรบมือหัวเราะ“ข้าสงสัยมากในตอนนั้น ในที่สุดตอนนี้ข้าแน่ใจแล้วว่าเจ้าถูกทุกคนรุมล้อมไม่เพียงไม่ถูกฆ่าเท่านั้น แต่เจ้ายังหลอกทุกคนได้!  เจ้าโง่ซาฟงตายไปแล้วด้วยน้ำมือของเจ้า  เจ้าสามารถหลอกเฮยโจว หลอกซวงหานหลอกจ้าวซีที่มีกระจกวิเศษได้ แต่ความจริงเจ้าไม่สามารถหลอกข้าได้ ชี่เฉียวความจริงคนที่ซ่อนตัวได้ดีที่สุดของขุนเขาเหนือขุนเขาก็คือเจ้า!”

เย่ว์หยางยักไหล่

และผายมือให้ทุกคนเห็นทันที

เขาถอนหายใจ  “จีอู๋ลี่สมกับเป็นจีอู๋ลี่จริงๆข้าชี่เฉียวตรวจสอบตัวเองว่าอำพรางตัวเองได้ดีแล้วเฮยโจวผู้เคยเป็นพันธมิตรกับเขามาหลายพันปีก็ยังไม่สงสัยนึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าเห็นแค่ปราดเดียวก็มอง ร้ายกาจจริงๆ!”

พลังเทพของซาฟงบนร่างของเขาสลายไปอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนไปเป็นภาพชี่เฉียว

หอกกลืนมังกรระดับกึ่งเทพอยู่ในมือเขาเหมือนกับเปลวไฟมังกร

เขายื่นมือออก

วัตถุโบราณที่ลดพลังคู่ต่อสู้และเจตจำนงราชันย์ของจีอู๋ลี่ถูกขับออกไปรอบๆตัว แม้จะไม่มีคัมภีร์อัญเชิญแต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเทพอาคเนย์ชี่เฉียวผู้นี้เข้าใจถึงเจตจำนงราชันย์แล้วสิ่งที่น่าทึ่งที่สุดหอกกลืนมังกรพ่นพลังไฟเทพของเทพมหาอัคคีทันที  พลังเทพที่ยังเหมือนปีนั้นหยวนจี๋ราชาฟ้านักสู้อันดับหนึ่งแห่งฟ้าเหนือฟ้าเห็นแล้วนัยน์ตากระตุกเขาไม่กล้ารอดู

ซื่อเสินงงงวยราวกับว่าไม่รู้จักน้องชายของเขา

ซวงหานปากอ้าค้าง

ไม่มีทาง

ชี่เฉียวแข็งแกร่งและทำตัวไม่โดดเด่นหรือ?

เขารู้แจ้งเจตจำนงราชันย์และยังคงเป็นเทพอาคเนย์อย่างเงียบๆ แม้ขณะถูกฆ่าก็ยังไม่เปิดเผยพลังที่ร้ายกาจแท้จริงอย่างนั้นหรือ?  แต่ภาพที่ปรากฏอยู่ข้างหน้าเขาแข็งแกร่งมากเกินไปไม่มีทางจะเชื่อได้จริงๆ!

ทุกอย่างที่อยู่ต่อหน้าเขาเป็นเรื่องจริง

โลกนี้บ้าไปแล้ว...

น่าท้อแท้เหลือเกิน

“จีอู๋ลี่อสูรที่เจ้าจะใช้ข่มข้า คือตัวอะไร?”เย่ว์หยางปลอมเป็นชี่เฉียวในครั้งนี้ควงหอกกลืนมังกรอย่างห้าวหาญแล้วใช้หอกกลืนมังกรชี้ไปที่หยวนจี๋ พูดอย่างเย็นชา “หรือจะให้หยวนจี๋ขยะอันดับหนึ่งแห่งฟ้าเหนือฟ้ามาเล่นกับข้าก่อน  รอให้ข้าส่งเขากลับไปผนึกแดนลับเทพสังหารส่งมอบตัวให้เทพมหาอัคคีแล้วค่อยมาสู้กับเจ้าดีไหม?”

“ชี่เฉียว,ขึ้นอยู่กับเจ้า เจ้ามดแมลงน้อย!”  หยวนจี๋โกรธ แต่เขาไม่อาจสู้เทพมหาอัคคีและเทพสุดยะเยือกในอดีตได้นั่นทำให้เขาอดโวยวายไม่ได้

อย่างไรก็ตามเขากลัวพลังเทพของเทพมหาอัคคีที่อยู่บนหอกกลืนมังกรเล็กน้อยเท่านั้น

นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายกับการตอแยมันอย่าแตะต้องเป็นดีที่สุด

เพราะเขาผสานเข้ากับอสูรพิทักษ์จึงทำให้ไม่มีวันตาย ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะต้องตาย แต่ความเจ็บปวดจากพลังเทพของเทพมหาอัคคีหลังจากรุกเข้าร่างกายไม่ใช่สิ่งที่หยวนจี๋ยินดีนึกถึงนอกจากนี้จีอู๋ลี่ยังเตรียมการไว้สำหรับชี่เฉียว เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเป็นพิเศษ

ทันทีที่คิดเรื่องนี้หยวนจี๋โกรธ แต่เขาไม่ได้ลงมือเอง

เขาได้แต่เตรียมพร้อม

ตรงกันข้ามจีอู๋ลี่จ้องมองเย่ว์หยางอยู่นานและดูเหมือนว่าเขาประหลาดใจที่หมากตัวนี้ไกลเกินแผนของเขา

เทพทักษิณเทียนโฉวอยู่ด้านตรงข้าม

เขาสงสัยเป็นอย่างมากว่าเจตจำนงราชันย์ของชี่เฉียวอำพรางคงไม่ได้มีความเข้าใจอย่างถ่องแท้ มิฉะนั้นเขาไม่สามารถอัญเชิญคัมภีร์ได้อย่างไร? บางที่ชี่เฉียวอาจมีทักษะพิเศษสามารถสร้างภูมิกันหรือทำลายกฎสวรรค์ที่สร้างขึ้นโดยโบราณวัตถุ  แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าชี่เฉียวรู้แจ้งเจตจำนงราชันย์เหมือนกับซื่อเสิน  ด้วยฝีมือและศักยภาพของชี่เฉียวเป็นไปไม่ได้!

ต้องการลักไก่หรือ?

ฝันไปเถอะ!

“ชี่เฉียว! เจ้าจะต้องพ่ายแพ้ตลอดไป!” เทียนโฉวเงื้อดาบดื่มหิมะและตวัดดาบไปทางเย่ว์หยางที่แปลงร่างเป็นชี่เฉียวถือหอกกลืนมังกร

พลังปราณดาบเคลื่อนที่ได้อย่างไม่จำกัดแม้ว่าพลังจะน้อยกว่าพลังเทพของซื่อเสิน  แต่ดาบดื่มหิมะอาวุธเทพและพลังเทพของเทียนโฉวถ้าเป็นมาตรฐานก่อนนี้ ท่านี่เทพอาคเนย์ชี่เฉียวคงไม่สามารถรับได้!  ทั้งซวงหานและเฮยโจวเห็นและรู้ผลได้อย่างชัดเจน  ถ้าชี่เฉียวไม่มีเจตจำนงราชันย์ถ้าไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัสไม่มีผลนอกไปจากนี้แน่นอน

แต่จากนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้น?

ชี่เฉียวรู้แจ้งเจตจำนงราชันย์หรือไม่?

จีอู๋ลี่ไม่มองสนามรบแต่หันไปมองสีหน้าของซื่อเสิน

ดูเหมือนเขาต้องการค้นหาความผิดปกติชี่เฉียวจากซื่อเสิน

ซื่อเสินสีหน้าเฉยเมย

ไม่มีความโกรธยังคงถือดีเหมือนเดิม

ไม่มีใครสอดแนมภายในใจของเขาได้ไม่มีใครสำรวจอะไรจากสีหน้าของเขาได้ ต่อให้เขาติดอยู่ภายในสายใยรักก็ตามซื่อเสินก็ยังแข็งแกร่งประดุจหิน

“น่าเบื่อ!”

เย่ว์หยางไม่ต้องใช้หอกกลืนมังกรในมือ เขาแค่ถอยหลังในพริบตาเทเลพอร์ตพ้นแนวพลังโจมตีจากดาบเทพดื่มหิมะของเทียนโฉวได้ในพริบตา

ในขณะเดียวกันเทียนโฉวไม่ทราบว่าเทเลพอร์ตมาอยู่ต่อหน้าเย่ว์หยางเมื่อไหร่เขาใช้ดาบดื่มหิมะฟันใส่หน้าอกเย่ว์หยางทันที

นี่คือไม้ตายที่โดดเด่นแข็งแกร่งที่สุดของเทียนโฉว

ส่งให้เย่ว์หยางเทเลพอร์ตออกไปหมื่นเมตร

เขาขมวดคิ้ว

ใช้มือแตะที่อกก็พบว่ามีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย

ไม่มีการโจมตีโดยตรงแค่พลังโจมตีดาบเดียว เขาสามารถใช้ปราณดาบฝ่าอากาศได้...ทักษะสังหารของเทพทักษิณเทียนโฉวนับว่าถึงระดับสุดยอดจริงๆ!  ไม่น่าแปลกใจพลังดาบของเขาน่าจะแข็งแกร่งพอๆ กับซื่อเสินและเฮยโจว เมื่อว่าถึงพลังสังหารเทพทักษิณเทียนโฉวเรียกได้ว่าเป็นยอดของคนในทำเนียบขุนเขาเหนือขุนเขา

เทียบกับการเคลื่อนไหวของเย่ว์หยางเทพทักษิณเทียนโฉวตกใจหนักเมื่อรู้ว่าเขาลงมือล้มเหลว

ลอบโจมตีล้มเหลว?

เขาไม่คาดคิดเลยว่าพลังโจมตีของเขาจะล้มเหลว!

ไม่ต้องพูดถึงการล้อมฆ่าชี่เฉียวก่อนหน้านี้เขาลอบฆ่าโดยใช้แผนการ ดาบของเขาดื่มเลือดทั้งของซื่อเสินและเฮยโจวมาแล้ว!  ทันทีที่เขาใช้ไม้ตายสังหารแม้แต่บุรุษอันดับหนึ่งแห่งขุนเขาเหนือขุนเขาซื่อเสินก็ยังไม่สามารถหลบพ้นถูกโจมตีที่อกอวัยวะภายในบาดเจ็บ แต่ชี่เฉียวผู้นี้หลบได้อย่างปลอดภัย? และดูเหมือนจะได้รับบาดแผลทางผิวหนังเล็กน้อย?

ชี่เฉียวผู้นี้รู้แจ้งเจตจำนงราชันย์จริงหรือนี่?

ในพริบตานั้น

ในฐานะมือสังหารเทียนโฉวสั่น...ถ้าชี่เฉียวไม่รู้แจ้งเจตจำนงราชันย์เขาหลบพ้นไม้ตายสังหารจากดาบเทพดื่มโลหิตของเขาได้ยังไง?

คนอื่นไม่รู้แต่เมื่อเขาเห็นเย่ว์หยางหลบได้ ที่อกเขามีแค่แผลถลอก ทำให้เขารู้สึกผิดหวังนัก

เขาคิดว่าชี่เฉียวผู้นี้หลอกลวงไม่มีทางรู้แจ้งเจตจำนงราชันย์อย่างแท้จริง

มิฉะนั้นเขาจะได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร?

พวกเขาทั้งหมดลืมไปจุดหนึ่งซื่อเสินก็มีเจตจำนงราชันย์ ภายใต้การลอบสังหารของเทียนโฉวซื่อเสินใช้นิ้วจับดาบเทพดื่มหิมะทำให้เขาได้รับบาดเจ็บภายในอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เทียบกับซื่อเสินในตอนนี้ ความรู้สึกภายในของเทียนโฉว เขารู้สึกว่าชี่เฉียวลื่นไหลเหมือนทาน้ำมันยากจะบดขยี้เอาชนะได้

“ข้าชอบลูกเล่นของเจ้าทำได้ไม่เลว” จีอู๋ลี่โล่งใจเมื่อมองปราดแรกชี่เฉียวยังได้รับบาดเจ็บภายใต้ดาบดื่มหิมะ แสดงว่าเขาไม่ได้เหนือกว่าซื่อเสิน ตราบใดที่เขาไม่เหนือกว่าซื่อเสินมากนัก อย่างนั้นไม่จำเป็นต้องกังวล!

“โอว..ฉันใดฉันนั้นข้าก็ชอบการแสดงของเจ้าด้วย!”  เย่ว์หยางย้อนกลับเหมือนกับสุภาพชน

“เจตจำนงราชันย์หรือนั่น?เฮอะ.. ยอดเยี่ยมตาย...” หยวนจี๋แค่นเสียงเยาะเย้ย

“ระวังด้วย,ชี่เฉียวก็มีความแข็งแกร่ง” เทพทักษิณเทียนโฉวรีบเตือนจีอู๋ลี่และหยวนจี๋ไม่ให้ประมาท

“ข้าจะโยนเขาเข้าสู่โลกแห่งความหวาดกลัวทันที!  ตราบใดที่ไม่มีเจตจำนงราชันย์  อย่างนั้นเขาจะติดอยู่ในนั้นตลอดชีวิตและต้องประสบกับความทรมาน!” จีอู๋ลี่กดมือลงที่คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เรียกอสูรร่างมนุษย์ที่มีหน้าบิดเบี้ยวและกงล้อวงหนึ่งอยู่ข้างหลังเขา

อสูรร่างมนุษย์นั้นสวมหน้ากากดูลึกลับมองมาทางเย่ว์หยาง ตาของมันเปล่งแสงวาบหนึ่ง

ซวงหานลอยเข้าหาเย่ว์หยาง

เขาปล่อยโซ่น้ำแข็งนับพันสายหวังว่าจะช่วยป้องกันคลื่นพลังโจมตีแรกให้เย่ว์หยางในรูปลักษณ์ชี่เฉียว

โซ่น้ำแข็งของเขาเปลี่ยนเป็นไฟในอากาศและพยายามเผาผลาญตัวเอง

แต่สายเกินกว่าจะร้องเตือน

ซวงหานขวางอยู่ข้างหน้าเย่ว์หยางทั้งร่างถูกดูดเข้าไปในดวงตาประหลาดของอสูรร่างมนุษย์ลึกลับ...จากนั้นวงล้อแสงด้านหลังอสูรร่างมนุษย์ก็มีภาพเล็กๆ ของซวงหานดิ้นรนอยู่ในวงล้อแสงเขาส่งเสียงครวญครางดูเหมือนรับความทรมานไม่สิ้นสุดอยู่ในนั้นโดยไม่มีเวลาหยุดพักแม้แต่น้อย

โซ่น้ำแข็งน้ำนับไม่ถ้วนบิดตัวอยู่ในวงล้อแสงและภายใต้ลำแสงที่ฉายอยู่ในท้องฟ้าโซ่พลันเปลี่ยนเป็นไฟแล้วม้วนกลับเข้าไปในวงล้อ

เฮยโจวมองเห็นภาพข้างหน้า

เขาใจตกวูบ

จีอู๋ลี่ได้ศึกษาขอบเขตการควบคุมของแปดเทพแห่งขุนเขาเหนือขุนเขามาเป็นอย่างดี  ซวงหานไม่ใช่ว่าอ่อนแอแต่กลับไร้พลังเมื่ออยู่ต่อหน้าจีอู๋ลี่ พลังน้ำแข็งใช้ไม่ได้ แล้วเขาเล่าจะ?เขาควรจะทำยังไงดี?

“ฆ่าเฮยโจวร่างจีอู๋ลี่น่าจะดูดซับพลังเทพของเฮยโจว.. หยุด...” ชิงหวินที่นอนอยู่บนพื้นตะโกนอย่างอ่อนล้า

“ว่าไงนะ?”  เฮยโจวสีหน้าเปลี่ยนไป  นี่คือแผนที่แท้จริงของจีอู๋ลี่หรือ?