ตอนที่ 1177 สงสัย ข้อบกพร่อง หลอกลวง

เมื่อกาดำวิ่งออกมาจากเต็นท์เขารีบกลับไปที่ค่ายใหญ่และพบว่ามีการแขวนตะเกียง และล่าสัตว์มาฆ่าเพื่อเลี้ยงฉลอง

ฮัวยาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาหาคนถาม

และตระหนักว่าผู้โชคดีคนแรกได้รับพลังเทพโบราณภายใต้การนำของทูตพยากรณ์ชื่อว่าอู่หวังในตอนเช้ามีการจู่โจมที่ด่านหน้าชั่วคราวของหน่วยลาดตระเวนค่ายตะวันตก กองสอดแนมของค่ายตะวันตกถูกสังหารหกคนและถูกจับสี่คน  ตอนนี้นักโทษถูกนำกกลับไปยังค่ายใหญ่เกิดแรงกระตุ้นให้ทุกคนกระตือรือร้น ทุกคนกระหายใคร่จะออกศึกแรกทั้งนั้น

ป้อมพายุในปัจจุบันอยู่ในสภาพตั้งรับ  และทุกคนตั้งรับอยู่ในค่าย

แม้ว่าจะเป็นกองทัพทหารทั่วไป รวมทั้งนักรบหยดโลหิตบริวารของเทพบูรพาซื่อเสินและกลุ่มนักรบปีศาจคลั่งบริวารของเทพทักษิณเทียนโฉว  ในระหว่างเผชิญหน้าของกองทัพทั้งสองพวกเขายังไม่ประสบความสำเร็จแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตามทั้งหมดเป็นทหารรับจ้างอาสาและมีความระมัดระวังมากที่สุด  พวกเขาเริ่มต้นได้ดีได้กับผลงานแรกของพวกเขา...

แล้วจะไม่ให้พวกเขามีความสุขได้อย่างไร?

ผู้โชคดีกลุ่มแรกทันทีที่กลับมาถึงได้รับการต้อนรับจากทหารทั้งกองทัพทันที

ไม่ว่าจะเป็นทหารรับจ้างจากอาณาจักรเทพอีสาน  โจรขโมยจะทั่วทุกสารทิศหรือโจรดวงดาวที่เพิ่งเปลี่ยนจากศัตรูไปเป็นมิตรพากันเต้นฉลองอย่างมีความสุขและมีกำลังใจในการทำงาน

สำหรับผู้พยากรณ์ที่เดิมไม่มีใครรู้จักได้รับการเทิดทูนทุกคนรู้สึกว่าราชครูผู้นี้เป็นรองแค่เทพบูรพาซื่อเสินเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเขาใช้พลังเทพโบราณเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกทหารอาสาเข้าคู่กับคุณลักษณะความแข็งแกร่งดั้งเดิมของทหารอาสาต่อให้พวกเขาแข็งแกร่งมากกว่านี้ร้อยเท่าพวกเขาคงไม่มีทางฆ่าทัพหน้าของทหารฝีมือดีของค่ายตะวันตกได้

“ท่านขอรับท่านเคยได้ยินหรือไม่ แต่เดิมมีคุณลักษณะไม่สอดคล้องหรือมีศักยภาพไม่เพียงพอ  แต่ยังสามารถได้รับเลือกเป็นครั้งที่สอง!  ท่านผู้พยากรณ์สามารถขุดลึกในศักยภาพและคุณลักษณะที่ซ่อนเร้นของทุกคนได้  มุ่งมั่นไม่ให้ใครผิดพลาดได้!  ฮะฮะ ข้ายังมีโอกาส ข้ารู้ความยุ่งยากจะต้องผ่านไปในอีกไม่นาน และความสำเร็จในอนาคตจะต้องเป็นของข้า!  เมื่อข้าได้รับเลือกเจ้ากัวกัวจะได้ไม่ต้องล้อข้าอีกต่อไป บางทีข้าอาจมีศักยภาพลับที่สูงกว่าเขาก็ได้...”  ฮัวยากลับมาหลังจากได้ยินข่าวก็อดรู้สึกตื่นเต้นมิได้

“คนของเราจะเข้าร่วมการทดสอบด้วยหรือ?”  หน้าของกาดำเขียวคล้ำและเหงื่อตก

“แค่นี้ยังไม่พอ! ท่านกาดำไม่ใช่แค่คนของเรา ไม่ใช่แค่พี่น้องของเรา แต่เป็นทุกคนในค่ายทั้งหมด!  ทุกคนตัดสินใจเข้าร่วมทดสอบกับท่านผู้พยากรณ์!”  ฮัวยาหัวเราะส่ายหน้าแก้คำพูด

“แล้วเจ้ากระทุงเล่า?”  กาดำเห็นว่าเจ้าขี้เมาไม่อยู่ใกล้เขา

“ท่านธอร์นตันได้เข้าร่วมทดสอบไปแล้ว!  ท่านกา,ท่านอาจไม่ทราบว่าการเพิ่มพลังด้วยพลังเทพโบราณ ทันทีที่ทำได้สำเร็จ อย่างอ่อนแอที่สุดก็เป็นเทวทูตถ้ามีศักยภาพดีขึ้นมาอีกเล็กน้อย อาจเป็นได้ถึงขุนพลเทพนี่คือโอกาสครั้งเดียวในชีวิต!  เว้นแต่คนโง่ ไม่มีใครยอมพลาด  ท่านกาดำ เรากำลังจะเริ่มแล้วข้าแทบรอเป็นขุนเทพแทบไม่ไหวแล้ว ต่อให้เป็นขุนพลเทพไม่ได้ งั้นเป็นเทวทูตก็ยังดีข้าจะได้ยืดอกเชิดหน้า  ไม่แพ้เจ้ากัวกัว!” ฮัวยายิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้นเขาฉุดดึงกาดำมาด้วย

“ฮัวยาเจ้าช่วยข้าเอาบัญชีไปเก็บก่อน...” กาดำปาดเหงื่อเย็นที่หน้าผาก และดูเหมือนว่าเขาจะทำการตัดสินใจครั้งสำคัญ

“นี่..ก็ได้!”

หัวใจของฮัวยาลอยไปถึงห้องโถงทดสอบข้างๆ ผู้พยากรณ์แล้ว

อย่างไรก็ตาม เขาพบว่ากาดำดูเหมือนว่าจะอึดอัดใจ แน่นอนว่าเขาไม่กล้าเพิกเฉยรีบเข้ามาช่วยพาเขากลับอย่างรวดเร็ว

ปกติแล้วกาดำจะมีเวลาช่วงหนึ่งประมาณ 3-4 เดือนมักจะเป็นช่วงเวลาที่เขาอ่อนแอและเจ็บปวดมาก  โดยเฉพาะอย่างยิ่งยิ่งการต่อสู้ดุเดือดต้องใช้พลังร่างกายมาก ระยะเวลาโจมตีจะสั้นลง

นี่คือผลสะท้อนกลับจากพลังต้องห้ามและในขุนเขาเหนือขุนเขายังไม่มีทางเยียวยาได้

หากเขาไม่มีสร้อยคอผลึกโบราณอยู่บนร่างกายเขาสามารถใช้พลังเทพข่มไว้ไม่อย่างนั้นพลังสะท้อนกลับของพลังต้องห้ามจะต้องระเบิดออกแน่นอน

ฮัวยามองร่างของกาดำที่ถูกพลังต้องห้ามสะท้อนกลับไม่ใช่แค่ครั้งหรือสองครั้ง  เขาคิดว่าเขาเห็นเหงื่อออกใบหน้าซีด เห็นแล้วอดถอนหายใจไม่ได้... ทันใดนั้นกาดำบอกฮัวยาก่อนเขาจากไป “ถ้าเจ้ามีเวลาหลังจากทดสอบแล้ว อย่าลืมกลับมาที่นี่ มาเรียกข้าด้วย  ข้ากลัวว่าจะหลับโดยไม่ตื่นอีกเลย!”

สำหรับคำขอที่ไม่มีนัยสำคัญอะไร ฮัวยาสัญญาไปตามปกติ  “วางใจได้, ท่านขนดำ ข้าจะกลับมาแน่นอน ข้าสัญญากับท่านไตตันไว้แล้วจะต้องทำงานให้สำเร็จ  แล้วข้าจะรีบกลับมา”

“อย่าลืมก็แล้วกัน” กาดำโบกมือให้ฮัวยาอย่างอ่อนล้าบอกให้เขาออกไป

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเพียงใดกาดำที่นอนอยู่บนเตียงลืมตาขึ้นทันที

ในแววตายังมีร่องรอยความอ่อนล้าและเจ็บปวดแสงที่ส่องอยู่ภายในลุกไหม้ดุจเปลวไฟ แสงค่อยๆ จางลง   กาดำลุกขึ้นจากเตียง

เขาลังเลเล็กน้อย

เขาดึงชิ้นส่วนวัตถุโบราณเล็กๆ ออกมาทำท่าเอื้อมมือจับหลายครั้ง อย่างไรก็ตามเขาถอนหายใจในที่สุดและวางชิ้นส่วนวัตถุโบราณบนโต๊ะ

เขาเปลี่ยนเป็นชุดดำอีกครั้งชุดขโมยสวมหน้ากากและเหน็บมีดสั้นสองเล่มอีกครั้ง จากนั้นบินออกไปไวกว่าสายฟ้าโดดขึ้นๆ ลงๆ ในหุบเขาที่ห่างออกไป

กาดำค่อยๆ ออกไปที่ด้านหลังค่ายซึ่งมีเสียงดื่มฉลองแต่เขาไม่กล้าวางใจ  เขามองกลับไปอย่างหงุดหงิดเขาหันกลับไปดูด้านหลังว่ามีคนไล่ตามหรือไม่ หลังจากออกจากภูเขาและลงไปที่เนินเขากาดำจึงกล้าสูดหายใจ  ขณะที่เขาคิดว่าหนีออกมาจากถ้ำเสือได้เตรียมลอบกลับไปที่ป้อมพายุตามหาพยัคฆ์บินและอินทรีป่าเพื่อถกกันถึงวิธีรับมือ  ขาคู่หนึ่งปรากฏอยู่ข้างหน้าเขา

และขยายขึ้น

“ปัง!”

กาดำรู้สึกเจ็บที่หน้าปฏิกิริยาต่อมาคือทั้งร่างของเขากระแทกกับเนินหินอย่างรุนแรง

“แมลงน้อยเจ้าเล่ห์ ถ้าไม่ใช่นายท่านเตือนไว้ข้าคงถูกหลอกไปแล้ว”  เท้าปรากฏที่หน้าของกาดำอีกไม่เปิดโอกาสให้กาดำได้พูด อีกเท้าหนึ่งก็ตามมา

“ไวมาก!”  กาดำไม่มีเวลาตั้งตัว อย่าว่าแต่ตั้งหลักเลยแม้พยายามจะหลบก็ยังไร้ประโยชน์สิ้นเชิง

เท้าไม่ได้เหยียบบนหัวกาดำ

แต่ก็เพียงพอทำให้กาดำจมลงไปในหินครึ่งตัว

กาดำเงยหน้ามอง

และพบว่าเจ้าของเท้าเป็นบุรุษรูปงามสวมชุดชนชั้นสูงท่าทีหยิ่งผยอง สายตาที่มองลงมาจากด้านบนนั้นเย็นชาราวกับมองมดแมลงน้อย“เจ้าแมลงน้อย ถ้าเจ้าบอกข้อบกพร่องที่เจ้าสังเกตเห็นได้ข้าอาจพิจารณาปล่อยเจ้าไปอย่างสบายใจก็ได้”

น้ำตกควงหลัวอยู่ห่างจากป้อมพายุไปห้าร้อยกิโลเมตร

เป็นค่ายของพวกฝ่ายตะวันตก

อยู่ห่างจากน้ำตกไปหลายสิบกิโลเมตร

แน่นอนว่าเมืองวารีแห่งน้ำตกควงหลัวอยู่ใกล้ประตูเข้าวังของเทพบูรพาเป็นเขตหวงห้ามทั่วไปของทหารทั่วไป

ทันใดนั้นในท้องฟ้ามีเพลิงและแสงประหลาดพุ่งผ่านเข้ามาและทหารของอาณาจักรเทพหรดีพอเห็นเข้าก็ดีใจฉลองตลอดทางหนึ่งในห้าเทพที่พวกเขาบูชามาถึง พวกเขารู้ว่าเทพซาฟงและสหายมาถึง

เทพหรดีซาฟงมาถึงช้า และทหารจากอาณาจักรหรดีเป็นพันธมิตรที่ดีเสมอมา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีข่าวลือที่อธิบายไม่ได้ว่าเทพซาฟงแห่งอาณาจักรหรดีไม่สามารถบุกโจมตีเทพอาคเนย์ชี่เฉียว แต่ก็ยังถูกตีโต้ แม้แต่ทหารของเทพหรดีเองยังรู้สึกเบื่อในทำนองเดียวกันนั้นในสงครามเทพ ผู้เข้าร่วมในศึกนี้อย่างเทพพายัพซวงหานเทพอุดรจ้าวซีมาถึงน้ำตกควงหลัวนานแล้วพลังเทพและร่างกายของเขาไม่ได้รับความเสียหายทั้งยังได้รับการต้อนรับจากเฮยโจ้วเทพประจิม ในทางตรงกันข้ามกับเทพหรดีซาฟง ช้าจนผู้คนยากจะเชื่อถือจริงๆ ...เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าที่เขาถูกชี่เฉียวทำร้ายบาดเจ็บสาหัส?

ทหารของอาณาจักรเทพหรดีรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

จนกระทั่งเวลานี้

เมื่อเห็นเทพของตนเองปรากฏในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่าข่าวลือก่อนหน้านี้ไม่เป็นความจริงเทพซาฟงผู้น่าเชื่อถือติดตามมาแล้ว และไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างที่ลือในทางตรงกันข้ามเขายังเป็นวีรบุรุษยอดนิยม!

“ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ พี่ซาฟงท่านทำให้เราพี่น้องกลัวมาก พวกเขาบอกว่าท่านจะไม่มาแต่เราพี่น้องเชื่อว่าพี่ซาฟงไม่ใช่คนที่ไม่น่าเชื่อถือ”

“ตอนนี้ก็มาแล้วจริงๆฮ่าฮ่า พี่ซาฟง เจ้าทำให้เรามีช่วงเวลาที่ดีจริงๆ!”  แสงเทพสีดำลอยลงมาจากท้องฟ้า

“มาถึงก็ดีแล้วแต่ข้าไม่รู้ว่าจะเป็นเทพซาฟงพันธมิตรของเราจริงๆ หรือเปล่า?”  มีเสียงเยือกเย็นดังขึ้นน้ำตกควงหลัวกลายเป็นน้ำแข็งทันที ยอดฝีมือด้านความเย็นยะเยือกคล้ายตั้งคำถาม ‘เทพหรดีซาฟง’ ถูกสงสัยว่าเป็นตัวปลอม

“ถ้าข้าเป็นซื่อเสินปลอมตัวมาข้าจะฆ่าเจ้าคนแรกก่อน” ในฐานะที่เย่ว์หยางเป็นตัวปลอมเขาไม่กลัวผิดพลาดอยู่แล้วเขาใช้คำพูดแดกดัน

“ซื่อเสินเป็นไปไม่ได้เพราะเขาไม่ถนัดเรื่องการปลอมตัวแม้แต่น้อย ถ้าซื่อเสินปลอมตัวคนตาบอดชำเลืองมองดูก็รู้แล้ว  นอกจากนี้เจ้านั่น ไม่ค่อยใช้สมอง ไม่มีเล่ห์เพทุบายอะไร”  เทพอุดรจ้าวซีปรากฏตัวและมองเย่ว์หยางขึ้นๆลงๆ เย่ว์หยางที่ปลอมตัวรู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่เขาส่ายหน้าปฏิเสธ

“เฮอะ,ซื่อเสิน..เป็นไปไม่ได้แน่นนอน  แต่อย่าลืมขุนเขาเหนือขุนเขายังมีเทพอีสานชิงหวิน!” เทพพายัพซวงหานคิดว่าเย่ว์หยางคือซาฟงที่ปลอมตัวมาโดยชิงหวิน

“น้องซาฟงจะไม่มีทางถูกชิงหวินปลอมได้!”  เทพประจิมเฮยโจ้วรับรอง

“....”เทพอุดรจ้าวซีไม่พูด แค่มองทางด้านข้างอย่างสงบ

“เจ้าจะพิสูจน์ว่าเจ้าไม่ใช่ชิงหวินได้ยังไง?”  เทพพายัพซวงหานยังหาเรื่องเย่ว์หยางปัญหานี้อาจยากลำบากสำหรับเด็กหนุ่มจากโลกอื่น แต่ง่ายจะพิสูจน์ว่าเป็นซาฟง เพราะได้พลังเทพและความรู้ของซาฟงมาด้วยจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะปลอมตัว  แต่จะพิสูจน์ว่าไม่ใช่ชิงหวินอย่างไร?  ปัญหานี้น่าปวดหัวจริงๆเพราะเย่ว์หยางไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชิงหวินเลย!