ตอนที่ 1155 ผู้สมคบคิดที่น่ากลัวที่สุด

ศัตรูกำลังมาเสียงกึกก้องเหมือนหลากสะท้านฟ้าสะเทือนดิน

แต่พวกเขาต้องรีบถอยและจากไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อจอมพลซ้ายกู้ไห่สมทบกับจอมพลขวาหมื่นปีศาจและหนอนพิษศพบิน สตรีไฟนรก ภูตพราย ฯลฯ ในห้าจอมโฉด เย่ว์หยางพบว่าเทพที่จับตามองดูอยู่บนท้องฟ้าและสถานการณ์โดยรวมก็หายไปเช่นกัน  การจากไปของศัตรูไม่ได้หมายความว่าการสู้รบจบลง ในทางกลับกันนี่เป็นเพียงข้อเสนอพักรบชั่วคราวของศัตรูเพื่อปรับใช้กลยุทธ์และเมื่อกลับมา การโจมตีครั้งต่อไปจะต้องเฉียบขาดดุดันมากกว่านี้!

แน่นอนว่าสามารถเอาชนะศัตรูข้างหน้าได้มิใช่ว่าไม่ได้ผลรับอะไร

ขุนพลห้าสัมผัสของฝ่ายศัตรู

ตายไปสี่

ในที่สุดมีเพียงขุนพลฟันหนูหัวหน้าขุนพลห้าสัมผัสที่เอาชีวิตรอดได้ส่วนที่เหลือ ค้างคาวหูโต วานรตาปีศาจกิ้งก่าลิ้นยาวและแมลงจมูกยาวถ้าไม่ตายก็ถูกจับ ถ้ารวมก่อนหน้านี้ที่เย่ว์หยางฆ่าผีตะกละไปด้วยอาณาจักรเทพประจิมสูญเสียนักสู้ระดับขุนพลเทพไปห้าคนในศึกนี้

หากไม่มีอุบัติเหตุอย่างเย่ว์หยางปรากฏขึ้น

ทหารและพลเรือนและทรัพย์สินของอาณาจักรเทพอาคเนย์สูญเสียไปเป็นหมื่นเกรงว่าจอมพลกริฟฟิน แม่ทัพอินทรีทอง เหมาพั่วตี้และคนอื่นอาจจะไม่รอด

สำหรับโจรดวงดาวที่ถูกอาณาจักรเทพประจิมจัดการมาโดยตลอดพวกเขาไม่สามารถหนีชะตากรรมน่าเศร้าได้ในฐานะเป็นหมากตัวหนึ่งได้

การต่อสู้สิ้นสุดลง

พยัคฆ์บินอินทรีป่าและฟลามิงโกยังพอหายใจโล่งอก

กู้ไห่และท่านหมื่นปีศาจพากันถอยหนีกันทั้งหมด  และลงไปที่พื้น พวกเขาเหนื่อยเกินกว่าจะไปต่อแม้ว่าภายในยานกระทุงจะกลายเป็นลานประหารนองเลือดแต่ไม่มีใครที่มีตัวเลือกที่ดีที่สุดทั้งยังกลับมาหาที่พักผ่อนที่สะอาด  ในการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นโจรดวงดาวหรืออาณาจักรเทพอาคเนย์ไม่มีใครเป็นผู้ชนะ  อาณาจักรเทพอาคเนย์สูญเสียกองกำลังชายแดนนับหมื่นคนและพ่อค้าเกือบหมื่นคนตายเกือบหมดยานกระทุงรวมทั้งโจรดวงดาว  นอกจากหัวหน้าหลายคนและฮัวยาที่เย่ว์หยางช่วยไว้คนอื่นถูกกำจัดจอมพลกริฟฟิน แม่ทัพอินทรีทองและพยัคฆ์บิน อินทรีป่าฟลามิงโกพวกเขานั่งตรงข้ามกัน แต่ไม่มีใครสามารถเสนออะไรได้ ทุกคนรู้ดีว่าฆาตกรตัวจริงคืออาณาจักรเทพประจิมอยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมด!

“เจ้าเป็นใคร?” จอมพลฟงเอ๋อผู้อ้างว่าบังเอิญผ่านมาถามเย่ว์หยางแทนทุกคน

“มันสำคัญนักหรือที่ต้องรู้ว่าข้าเป็นใคร?” เย่ว์หยางยักไหล่ “แต่เจ้ามั่นใจได้อย่างหนึ่งว่าข้าไม่ใช่ศัตรูของพวกเจ้าไม่ว่าจะเป็นโจรดวงดาวหรืออาณาจักรอาคเนย์ ข้าไม่ใช่ศัตรูของพวกเจ้า!”

“เรื่องนี้, ไม่มีใครในพวกเราที่คิดว่าเจ้าเป็นศัตรู”  อินทรีป่าหัวเราะ  “เราแค่รู้สึกแปลก,  ถ้าเจ้าไม่รู้จักกระทั่งจอมพลฟงเอ๋อก็หมายความว่าเจ้าไม่ใช่คนของอาณาจักรเทพบูรพา ในเมื่อเจ้าไม่ใช่ศิษย์ของเทพอาคเนย์ชี่เฉียวไม่ได้เป็นคนของอาณาจักรเทพบูรพา ไม่ใช่คนของกลุ่มโจรดวงดาวของพวกเรา  อย่างนั้นเจ้าเป็นใคร?”

“เจ้ามาจากหุบเขามนุษย์ และเตรียมจะไป ‘ฟ้าเหนือฟ้า’ ที่ต่อจาก ‘ขุนเขาเหนือขุนเขา’ ใช่ไหม?” จอมพลกริฟฟินคาดเดาเอาเอง

“ถึงไม่ใช่ แต่ก็ใกล้เคียง เกือบจะทำนองนั้น!”  เย่ว์หยางยอมรับ “ข้ามาที่นี่โดยไม่ทันเตรียมตัวเตรียมใจและยังไม่รู้จะย้อนกลับไปอย่างไรสำหรับฟ้าเหนือฟ้า ข้าต้องการไปเช่นกัน เป็นประสบการณ์ต่อไป  ถ้าโอกาสมาถึง”

“อย่างนั้น เจ้าก็ผ่านด่านมาได้อย่างแท้จริง!”  จอมพลฟงเอ๋อฟังแล้วมีความสุข

“ต่อสู้และฆ่าผีตะกละทำลายขุนพลห้าสัมผัสไปสี่... เจ้าล่วงเกินเทพประจิมเฮยโจ้วไปแล้วต่อไปเจ้ามีแผนการอะไรต่อไหม?” แม่ทัพอินทรีทองต้องการเชิญเย่ว์หยางเข้าร่วมกับอาณาจักรเทพอาคเนย์แต่จอมพลฟงเอ๋อแห่งอาณาจักรเทพบูรพายังอยู่ที่นี่เขาละอายเกินกว่าจะบอกว่าอาณาจักรเทพบูรพาแข็งแกร่งกว่าและจอมพลฟงเอ๋อก็ยื่นมือเข้ามาช่วยเขาหวังว่าเย่ว์หยางอาจจะเข้าร่วมกองกำลังได้ แต่เขาไม่กล้าเอ่ยปากโดยตรง

“ข้าล่วงเกินคนมามากมายหลายคนแล้ว ศัตรูข้าพอๆ กับขนวัวข้าไม่ใส่ใจแล้ว” เย่ว์หยางทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดของแม่ทัพอินทรีทอง

“ศัตรูแม้ว่าจะถอนกำลังกลับไปแต่ข้าเกรงว่ายังไม่จบ...” จอมพลกริฟฟินกระแอมและชักนำเข้าสู่หัวข้อสำคัญ

ต่อหน้าจอมพลฟงเอ๋อแห่งอาณาจักรเทพบูรพาเขายังไม่ดีพอที่จะเชื้อเชิญเขา

เขาไม่หวังว่าเย่ว์หยางจะปฏิเสธ

เขากล้าพูดว่าฟงเอ๋อสหายเก่ายังไม่พูดตอนนี้นั่นก็เพื่อเห็นแก่หน้าทุกคนถ้าเย่ว์หยางปฏิเสธคำเชิญ  เมื่อเทียบกับอาณาจักรเทพอาคเนย์แล้วอาณาจักรเทพบูรพามีข้อได้เปรียบมากมายและมีความแข็งแกร่งพอต่อต้านอาณาจักรเทพประจิมได้ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเทพบูรพาซื่อเสิน เขามีความคล้ายกับเย่ว์ไตตันมากน่าจะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกัน

เงื่อนไขก่อนนั้นก็ยังดี

ความจริงที่ว่าซื่อเสินและเย่ว์ไตตันน่าจะมาจากเผ่าพันธุ์เดียวกันเป็นข้อได้เปรียบตามธรรมชาติที่ไม่มีใครเทียบได้

โชคดีที่เย่ว์ไตตันเด็กหนุ่มนี้มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด คงไม่ปฏิเสธโดยตรง ตามทฤษฎีแล้วอาณาจักรเทพอาคเนย์ยังคงมีความหวัง...จอมพลกริฟฟินรู้ว่าเหตุผลที่ทำไมจอมพลฟงเอ๋อยืนยันอยู่ต่อในฐานะอาคันตุกะแทนที่จะออกไปข้างนอก นั่นคือเขาต้องการจะเชิญเย่ว์ไตตันเด็กหนุ่มผู้นี้

จอมพลฟงเอ๋อไม่พูดตอนนี้เพราะเขาไม่มั่นใจพอ

นอกจากนี้เขายังเห็นแก่หน้าของทุกคนอยู่บ้าง

ดังนั้นจึงไม่เริ่มพูดก่อน

พยัคฆ์บินอินทรีป่าและฟลามิงโกตอนนี้ไม่คาดว่าเย่ว์หยางจะเข้าร่วมกับโจรดวงดาวอีกต่อไป  จอมพลสองอาณาจักรใหญ่บูรพาและอาคเนย์เป็นคนระดับใดแล้วเขาจะมาเป็นหัวหน้าโจรดวงดาวได้อย่างไร?

พวกเขาทั้งสามคงทอดระยะห่างจากเย่ว์หยางเป็นสองเท่า

ในเมื่อเขาไม่สามารถเป็นคู่หูพันธมิตรได้เป็นสหายก็คงไม่มีปัญหาใช่ไหม? พวกเขาไม่ได้แข่งขันกับสองอาณาจักที่ยิ่งใหญ่บูรพา-อาคเนย์  พวกเขาเพียงแต่อยากพูดคุยความรู้สึกส่วนตัว

ด้วยความคิดนี้พยัคฆ์บินจะยืนอยู่ข้างหลังเย่ว์หยางอย่างมิต้องสงสัยและพร้อมจะสนับสนุนพันธมิตรเขา  ส่วนข้อกังวลของจอมพลกริฟฟินพยัคฆ์บินและอินทรีป่าไม่คิดเรื่องนั้น  พยัคฆ์บินและอินทรีป่าขมวดคิ้วเล็กน้อย “ขุนพลห้าสัมผัสแทบจะพินาศหมดสิ้น นี่คือการตบหน้าเทพเฮยโจ้ว ข้าเกรงว่าเทพประจิมจะฉีกสนธิสัญญาและลงมือโดยตรง.. จอมพลกู้ไห่และจอมพลหมื่นปีศาจทำให้เราเหนื่อยแทบตายแล้ว  ถ้าเทพประเทพลงมือพลังจะแข็งแกร่งมากขึ้นเป็นสิบเท่าไม่มีใครต้านทานได้”

“ถ้าเฮยโจ้วกล้าลงมือเทพชี่เฉียวเจ้านายข้าคงไม่นั่งมองดูอยู่เฉยๆ!” จอมพลกริฟฟินคิดว่านี่อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่สำคัญเฮยโจ้วเป็นนักสู้ระดับเทพ อาจเป็นไปได้ที่ยั่วยุให้เกิดสงคราม แต่ไม่อาจลงมือได้โดยตรง

“ความเป็นไปได้ของสงครามเต็มรูปแบบต้องมีมากกว่านี้”  จอมพลฟงเอ๋อกระซิบบอกความลับ

ปรากฏว่าเมื่อหมื่นปีก่อนนั้น อาณาจักรเทพประจิมที่มีอำนาจทำข้อตกลงกับอาณาจักรเทพบูรพาทั้งสองอาณาจักรแบ่งขุนเขาเหนือขุนเขาอย่างเท่าเทียมกัน

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นความลับ

ไม่ได้สร้างสงคราม

สองอาณาจักรหลังจากบุกครอบครองพื้นที่ต่างๆมาเป็นหมื่นปีกลายเป็นสองค่ายใหญ่ที่แตกต่างกัน ค่ายตะวันออกส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนอาณาจักรบูรพาและพันธมิตรประกอบไปด้วยอาณาจักรเทพทักษิณและอาณาจักรเทพอาคเนย์ และค่ายตะวันตกที่นำโดยอาณาจักรเทพประจิมรวมถึงอาณาจักรยิ่งใหญ่อีกสี่อาณาจักรคือ อาณาจักรเทพอุดรอาณาจักรเทพหรดีและอาณาจักรเทพพายัพ มีแต่อาณาจักรเทพอีสานเพียงแห่งเดียวที่ไม่ขึ้นกับใครชั่วคราวแต่มีแนวโน้มที่โอนไปทางอาณาจักรเทพประจิมลับๆ

หากอาณาจักรเทพอีสานตัดสินใจเข้ากับอาณาจักรเทพประจิมและค่ายตะวันตกแล้วเทพค่ายตะวันตกจะมีความแข็งแกร่งเทียบกันห้าต่อสามพวกเขาจะประกาศสงครามอย่างแน่นอนและปราบปรามหัวหน้าค่ายตะวันออก เทพซื่อเสินเพื่อครองบัลลังก์นักรบอันดับหนึ่งขุนเขาเหนือขุนเขา

เหตุการณ์ปล้นเรือรบกระทุงเป็นเพียงเครื่องล่อใจ

เป็นการโยนก้อนหินถามทาง

ถัดจากนั้นคาดว่าอาณาจักรเทพประจิมจะต้องมีการลงมือตามมาอีกแน่นอน

ความสูญเสียของการต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงความปราชัยเล็กน้อย และไม่เพียงพอต่อการส่งผลกระทบต่อสถานการณ์โดยรวม ในทางกลับกันการกระทำนี้จะไปเพิ่มความโกรธของเทพประจิม ให้มุ่งมั่นประกาศสงคราม

“ความเป็นไปได้ที่เทพจะลงมือทำร้ายเรายังไม่มาก  แต่หลังจากข้อตกลงสันติภาพหมื่นปีสิ้นสุดลงสงครามทั้งแปดอาณาจักรเทพมีแนวโน้มว่าจะเกิดขึ้นได้มาก เมื่อถึงเวลานั้นขุนเขาเหนือขุนเขาและหุบเขาโลกธาตุจะหลีกเลี่ยงการล่มสลายและทำลายล้างไม่ได้เลย” แม่ทัพอินทรีทองยังคงไม่เชื่อว่าเทพจะลดตัวลงมือกับนักสู้ระดับต่ำกว่า เขากังวลว่าสงครามระหว่างเทพจะทำลายล้างโลกทั้งใบ

“บางทีเฮยโจ้วอาจจะไม่ลงมือกับเจ้า  แต่ยังมีอีกคนหนึ่ง เจ้าต้องระวังเขาอาจน่ากลัวยิ่งกว่าเฮยโจ้ว! เย่ว์หยางรู้สึกตื่นเต้น เขารู้สึกว่าจีอู๋ลี่อาจจะฉวยโอกาสนี้เพื่อก่อกวนแสวงประโยชน์ในขุนเขาเหนือขุนเขา

“อะไรนะ?” ทุกคนที่ได้ยินตกใจกันหมด คนที่น่ากลัวยิ่งกว่าเทพเฮยโจ้วหรือ?

“คนผู้นี้เรียกว่าจีอู๋ลี่”  เย่ว์หยางตัดสินใจบอกสถานการณ์พวกเขาล่วงหน้า

“... จีอู๋ลี่? เขายังไม่ตายหรือ?” เมื่อได้ยินชื่อจีอู๋ลี่ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมากราวกับว่าได้ยินสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลก  จอมพลฟงเอ๋อลุกขึ้นยืนตัวตรงและร้องอุทาน  “เขาปรากฏตัวแล้วหรือ?  นี่ไม่น่าเป็นไปได้เขาถูกเทพของข้าฆ่าไปแล้วไม่ใช่หรือ? เจ้าพบเขาที่ไหน?”

“ที่สถานีต้อนรับข้าเห็นจี้จงแห่งอาณาจักรเทพประจิมนำคนไปรับเขา และเตรียมให้เขาเป็นเทวทูตฝึกงาน”เย่ว์หยางให้รายละเอียดของสถานการณ์วันนั้น

“แย่แล้ว!” กริฟฟินไม่สามารถนั่งนิ่งได้ “ปีศาจนั่นยังไม่ตาย  เขากลับมาแล้ว!”

“จีอู๋ลี่เคยอยู่ในขุนเขาเหนือขุนเขามาก่อนหรือ?”  เย่ว์หยางลอบตกใจมากกว่า แต่เขาไม่แสดงออกมาสามารถอธิบายถึงความสับสนในใจของเขาได้ ทำไมจีอู๋ลี่ถึงสามารถออกจากหุบเขามนุษย์ และมาถึงครึ่งทางของขุนเขาเหนือขุนเขาและเจ้าหน้าที่อาณาจักรอย่างจี้จงมาต้อนรับเขา เขาเคยอยู่ในด่านที่แปดหุบเขาโลกธาตุและขุนเขาเหนือขุนเขามาก่อน

“ท่านบอกว่าจีอู๋ลี่นี้เขาเป็นหลานของเฮยโจ้วจริงๆ เฮยโจ้วเดิมชื่อจีเย่ ต่อมาพอเขาได้ประกายเทพ จึงเปลี่ยนชื่อ!”  จอมพลฟงเอ๋อกำมือทั้งสองพยายามควบคุมอารมณ์ “เจ้าไม่รู้หรอว่าจีอู๋ลี่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดที่น่ากลัวที่สุดของขุนเขาเหนือขุนเขาในอดีต ด้วยแผนการของเขาเฮยโจ้วสร้างความก้าวหน้าให้กับอาณาจักรเทพประจิมอย่างบ้าคลั่ง... พลังต้องห้ามของห้าจอมโฉดและขุนพลห้าสัมผัสและอื่นๆ  เป็นความคิดริเริ่มของจีอู๋ลี่เขาใช้พลังของของเขาเพื่อเปรียบเทียบความสามารถของแปดอาณาจักรเทพใหญ่แห่งขุนเขาเหนือขุนเขา  เป็นเพราะความเลวร้ายของเขาทให้เทพซื่อเสินกริ้วและฆ่าเขาเขาถูกทุบกระดูกและโยนเข้าไปในโลกที่เราอยู่อาศัย คาดไม่ถึง เขาไม่ตาย แล้วยังกลับมาได้!”

“อาณาจักรเทพประจิมพอไม่มีเขาก็ไม่มีการพัฒนาและซบเซา และความทะเยอทะยานของเฮยโจ้วเก็บซ่อนเอาไว้เป็นเวลานานคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกลับมา... มิน่าเล่าเฮยโจ้วถึงรีบร้อนลงมือ  ปรากฏว่าจีอู๋ลี่กลับมาแล้ว!” แม่ทัพอินทรีทองขมวดคิ้วอย่างหนัก

แตกต่างจากจอมพลฟงเอ๋อ จอมพลกริฟฟิน

พยัคฆ์บิน อินทรีป่าและฟลามิงโกโจรดวงดาวเหล่านี้พากันงงงวย ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อจีอู๋ลี่

พวกเขาเป็นสลัดอากาศที่อยู่ในแนวคาดดาวเคราะห์น้อยเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ยินความลับที่รู้กันในระหว่างเจ้าหน้าที่ระดับสูงของอาณาจักรอย่างไรก็ตามการแสดงออกของจอมพลฟงเอ๋อ รวมถึงคำว่าผู้สร้างพลังต้องห้ามทำให้พวกเขารู้สึกว่าจีอู๋ลี่ที่ไม่รู้จักนี้มีความน่ากลัวอย่างยิ่ง

บุรุษผู้ชำนาญในการใช้พลังต้องห้ามสามารถเปลี่ยนใครก็ได้ให้เป็นนักรบระดับห้าจอมโฉดหรือขุนพลห้าสัมผัส

เขาคือจีอู๋ลี่

มีเขาอาณาจักรเทพประจิมสามารถสร้างคนอย่างห้าจอมโฉดและขุนพลห้าสัมผัสได้อีกนับไม่ถ้วน

คิดถึงตรงนี้แล้ว อย่าว่าแต่พยัคฆ์บินและพวกโจรดวงดาวเลยแม้แต่เย่ว์หยางก็ยังลอบสูดหายใจหนาวเหน็บ