บทที่ 33 เปิดทำการเก็บเกี่ยวผลกำไร

ในขณะเดียวกัน ริบบิ้นสีแดงถูกดึงออกต่อหน้าทุกคน เข้าสู่พิธีตัดริบบิ้น

เซียวต้ากวงรู้สึกตื่นเต้นมาก แม้แต่มือที่ถือกรรไกรก็ยังสั่นไม่หยุด

ไม่นาน เมื่อพิธีตัดริบบิ้นเสร็จสิ้น

ท่ามกลางเสียงประทัดดังป๊อกแป๊กๆ ศูนย์กีฬาสนุกเกอร์จิ่นซิ่วเปิดประตู

ทันใดนั้น ผู้คนมากมายก็หลั่งไหลเข้าไปข้างใน

เมื่อเห็นห้องโถงที่ตกแต่งอย่างหรูหรา หลายคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

แม้ว่าชั้นหนึ่งจะมีโต๊ะสนุกเกอร์ 20 ตัว เปิดให้บริการฟรี

แต่ก็ไม่เพียงพอกับจำนวนคน คนส่วนใหญ่ได้แต่ยืนรออยู่ข้างๆ หรือนั่งในร้านน้ำชา สั่งชาสักสองสามแก้ว และดูบรรยากาศ

ส่วนหลี่ซิ่วเฉิงก็พาเยี่ยนจื่อมาด้วย

ตอนนี้เยี่ยนจื่อใส่ชุดที่ตัดมาโดยเฉพาะ และด้วย "การไม่พูดอะไรเลย" ทำให้เธอดูมีเสน่ห์แบบเย็นชา

ตอนแรกคนทั่วไปเห็นเยี่ยนจื่อดูอายุราวสิบเจ็ดสิบแปด ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ

แต่ผลปรากฏว่า เมื่อเล่นสนุกเกอร์หนึ่งเกม เยี่ยนจื่อกวาดทุกลูกบนโต๊ะด้วยไม้เดียวอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

ฝ่ายตรงข้ามแค่ได้แทงลูกเปิดเกม ส่วนที่เหลือก็ได้แต่ยืนดู

พวกที่เพิ่งสัมผัสกับสนุกเกอร์ เมื่อได้เห็นทักษะอันน่าทึ่งของเยี่ยนจื่อ ก็พากันอ้าปากค้าง

มือเก๋าที่สามารถกวาดทุกลูกได้ด้วยไม้เดียว พวกเขาเคยเห็นแค่ในการแข่งขันทางทีวีเท่านั้น

หลายคนคิดว่า ถ้าเยี่ยนจื่อไปแข่งที่ปักกิ่ง อาจจะเอาชนะชาวต่างชาติพวกนั้นได้ด้วยซ้ำ

"ทุกคนครับ ตอนนี้ผมขอประกาศเรื่องหนึ่ง"

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณหลิวจะเป็นโค้ชของทีมสนุกเกอร์อาชีพจิ่นซิ่วของเรา"

"ใครก็ตามที่ผ่านการทดสอบของเธอ จะมีโอกาสเข้าร่วมทีมสนุกเกอร์อาชีพจิ่นซิ่ว! จะได้รับเงินเดือน 200 หยวน และในอนาคตยังมีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันอาชีพต่างๆ แข่งกับมือเก๋าต่างประเทศโดยตรง!"

"นอกจากนี้ แชมป์ประจำเดือนของการแข่งขันชิงแชมป์ประชาชน จะได้รับรางวัลเป็นมอเตอร์ไซค์หนึ่งคัน!"

"..."

เมื่อหลี่ซิ่วเฉิงพูดจบ

ทันใดนั้นก็มีเสียงเฮลั่นดังสนั่นหวั่นไหว

ไม่ว่าจะเป็นเงินเดือน 200 หยวน หรือการได้แข่งกับมือเก๋าต่างประเทศ ล้วนเป็นเรื่องที่พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะฝัน

เล่นสนุกเกอร์เก่ง แล้วยังมีเงินเดือนด้วยเหรอ?

แถมยังเป็นเงินเดือนที่สูงกว่าหัวหน้าฝ่ายผลิตอีก?

คุณเชื่อไหม?

แม้แต่รางวัลรถมอเตอร์ไซค์สำหรับแชมป์ประจำเดือน ก็ทำให้ทุกคนตาแดง

ยุคนี้ มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งราคาสองสามพันหยวนนะ!

พอถึงเที่ยง ธุรกิจร้านอาหารชั้นสองก็เริ่มคึกคัก

นอกจากการสั่งอาหารแล้ว

เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าทั่วไป หลี่ซิ่วเฉิงยังเปิด "บุฟเฟ่ต์"

แบ่งตามประเภทอาหาร กำหนดราคาเป็นสามระดับ: หนึ่งหยวน สามหยวน และห้าหยวน

รูปแบบนี้ถือเป็นที่แรกและที่เดียวในเมืองซิงหรงในตอนนี้

หลายคนได้ยินว่าจ่ายแค่สองหยวนก็กินได้ไม่อั้น!

แถมยังได้กินในห้องจัดเลี้ยงที่ตกแต่งหรูหรามาก!

จึงพากันหลั่งไหลเข้ามา

ตอนแรกเซียวต้ากวงคิดว่านี่ต้องเป็นธุรกิจที่ขาดทุนแน่ๆ

แต่กลับพบว่า แม้กำไรต่อหน่วยของบุฟเฟ่ต์จะสู้การสั่งอาหารไม่ได้ แต่ปริมาณมากกว่ามาก

ห้องจัดเลี้ยงที่รองรับได้ 800 คน นั่งเต็มทุกที่

และที่คิดไว้ว่าคนส่วนใหญ่จะเลือกระดับต่ำสุด ผลปรากฏว่าคิดผิด

คนที่เลือกสามหยวนมีมากที่สุด

คนที่เลือกห้าหยวนก็ไม่น้อย

กลับกลายเป็นว่าคนที่เลือกหนึ่งหยวนมีน้อยที่สุด

เซียวต้ากวงคิดจนหัวแตกก็คิดไม่ออกว่าเพราะอะไร

ยุคนี้ การกินข้าวในร้านอาหารโต๊ะหนึ่ง ค่าใช้จ่ายไม่เกิน 40 หยวน

โดยเฉลี่ยต่อคนประมาณสามสี่หยวน

แต่ตอนนี้ทำแบบนี้ เท่ากับมีคนมากมายเลือกที่จะ "กินหรู"

เซียวต้ากวงดีใจจนยิ้มไม่หุบ

และห้องส่วนตัวทั้งห้าห้องที่ชั้นสาม

ยิ่งทำให้เซียวต้ากวงตกใจ มันเต็มไปหมด!

นอกจากห้องหนึ่งที่เตรียมไว้ล่วงหน้าสำหรับคณะกรรมการสันนิบาตเยาวชนแห่งเมือง โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้า และโรงงานมอเตอร์ไซค์แล้ว อีกสี่ห้องล้วนเป็นลูกค้าที่เข้ามาเอง

หลังจากกินเสร็จ ยังมีลูกค้าสองห้องจองสำหรับตอนเย็นทันที

ส่วนร้านน้ำชาชั้นหนึ่งก็มีรายได้อีกก้อนใหญ่

เซียวต้ากวงนับนิ้ว คำนวณคร่าวๆ วันเดียวหักต้นทุนและค่าใช้จ่ายพนักงานแล้ว กำไรสุทธิไม่ต่ำกว่าสองพันหยวนแน่นอน!

"คุณหลี่ ผมชื่นชมคุณมากจริงๆ!"

"คุณเปรียบเสมือนพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดใหม่ของเซียวต้ากวง!!"

เซียวต้ากวงจับมือหลี่ซิ่วเฉิง ตื่นเต้นจนน้ำตาแทบไหล

ดูจากความคึกคักขนาดนี้ ไม่ถึงเดือนเงินที่เขาลงทุนไปทั้งหมด ก็จะได้คืนมาทั้งต้นทั้งดอก

"ยินดีด้วยนะเถ้าแก่เซียว จริงๆ แล้วต้องขอบคุณตัวคุณเองที่ตัดสินใจถูกต้อง"

"ใช่ๆๆ! ยังไงก็เป็นบุญคุณของคุณหลี่! ต่อไปทีมสนุกเกอร์อาชีพของเรา เงินเดือนผมจะรับผิดชอบเอง!"

เซียวต้ากวงตื่นเต้นจนพูดไปหน้าชื่นตาบาน จากนั้นก็ถาม: "คุณหลี่ คุณคิดว่าผม...จะเข้าทีมอาชีพได้ไหม?"

หลี่ซิ่วเฉิงพยักหน้า: "ได้สิ ขอแค่เถ้าแก่เซียวผ่านด่านของโค้ชหลิว ก็ไม่มีปัญหา"

"โค้ชหลิว...เธอไม่สนใจผมนะ แถมยังเย็นชามาก..."

เซียวต้ากวงขี้ขลาดขึ้นมาทันที

ในใจเขา โค้ชหลิวเก่งมากๆ และยังดู "เหนือธรรมดา" ไม่ว่าจะพยายามเอาใจอย่างไร เธอก็ไม่สนใจ ผ่านไปครึ่งวันแล้ว ไม่พูดแม้แต่ประโยคเดียว

เซียวต้ากวงได้กำไรมหาศาล

หลี่ซิ่วเฉิงก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ

วันแรกที่เปิด ออร์เดอร์โต๊ะสนุกเกอร์ก็เข้ามา

เนื่องจากโต๊ะสนุกเกอร์ 20 ตัวที่เปิดให้บริการฟรี ไม่เพียงพอต่อการฝึกซ้อมของผู้เข้าแข่งขัน

หน่วยงานและบริษัทต่างๆ ที่สมัครเข้าแข่งขัน จึงเริ่มสั่งซื้อโต๊ะสนุกเกอร์

โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าสั่ง 5 ตัว

โรงงานมอเตอร์ไซค์ก็สั่ง 5 ตัว

อื่นๆ เช่น โรงงานกระป๋อง โรงงานพลาสติก และหน่วยงานรัฐบาลต่างๆ ก็มีออร์เดอร์ 2 ตัว 3 ตัว จำนวนไม่เท่ากัน

มีแต่คณะกรรมการสันนิบาตเยาวชนแห่งเมืองที่จนจริงๆ

หลี่ซิ่วเฉิงโบกมือ ตกลงจะส่งโต๊ะสนุกเกอร์ให้ฟรี 2 ตัว

นอกจากนี้ นักธุรกิจในเมืองหลายคนที่เห็นศูนย์สนุกเกอร์คึกคักมาก

ก็แอบมาหาหลี่ซิ่วเฉิงเป็นการส่วนตัว คุยเรื่องซื้อโต๊ะสนุกเกอร์

ตอนเย็น

มอเตอร์ไซค์ที่โรงงานมอเตอร์ไซค์สนับสนุนจอดอยู่ หลี่ซิ่วเฉิงก็เลือกคันหนึ่งขี่กลับโรงงาน

และต้องบอกว่า

ยุคนี้ ตอนกลางคืนหน้าร้อน ขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งไปบนถนน ความรู้สึกมันเท่กว่าขับเฟอร์รารีในชาติก่อนอีก

ปล่อยให้สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านใบหน้า พัดผมปลิว

หลี่ซิ่วเฉิงสูดอากาศลึกๆ จากนี้ไป เขาจะบินสูงแล้ว!

เฮ้ย!

120 แล้ว!

รีบปล่อยคันเร่งลงหน่อย

"โอ้พระเจ้า! พี่ซิ่วเฉิง นี่...นี่คือมอเตอร์ไซค์เหรอ?"

กลับไปแล้ว หูฉางอันเห็นหลี่ซิ่วเฉิงขี่มอเตอร์ไซค์กลับมา ตาเป็นประกายทันที

"นี่ไม่ใช่มอเตอร์ไซค์ แล้วจะเป็นจักรยานหรือไง?"

หลี่ซิ่วเฉิงจอดรถ ปัดฝุ่นออกจากตัว พูดพร้อมรอยยิ้ม: "มีเวลาก็ลองหัดขี่ดู ต่อไปต้องวิ่งไปวิ่งมาทำงานเยอะ มีของเล่นชิ้นนี้ ประหยัดเวลาประหยัดแรง"

"ผมจะหัด..."

หูฉางอันชะงักเล็กน้อย: "พี่ซิ่วเฉิงหมายความว่า...ผมก็จะมีคันหนึ่งเหรอ?"

หลี่ซิ่วเฉิงเคาะหน้าผากอีกฝ่าย: "อย่ามาพูดมาก ตอนนั้นนายเลือกที่จะตามพี่ ถ้าแค่มอเตอร์ไซค์คันเดียวยังไม่ได้ นั่นมันหน้าพี่ชัดๆ"

"ฮิๆๆ ไม่หน้าพี่หรอก ไม่หน้าพี่..."

หูฉางอันกุมหน้าผาก หัวเราะเหมือนคนโง่ไม่หยุด

สองคนกลับไปที่ห้องพัก หลี่ซิ่วเฉิงจัดระเบียบออร์เดอร์

วันแรกที่เปิด มีออร์เดอร์แล้วกว่า 50 ตัว!

ส่วนใหญ่เป็นออร์เดอร์จากองค์กรและหน่วยงานต่างๆ

เจ้าของกิจการส่วนตัวยังซื้อน้อย แต่หลี่ซิ่วเฉิงรู้ดีว่า ด้วยศูนย์สนุกเกอร์ที่เป็น "ที่โชว์" บวกกับความคึกคักของการแข่งขันที่จะมีต่อไป จะมีออร์เดอร์ส่วนตัวเข้ามาเรื่อยๆ!

ตอนนี้หลี่ซิ่วเฉิงตั้งราคาโต๊ะสนุกเกอร์ไม้เมเปิลแข็ง 800 หยวน โต๊ะสนุกเกอร์ไม้สน 600 หยวน

หักต้นทุนแล้ว

กำไรจากการขายโต๊ะสนุกเกอร์หนึ่งตัวอยู่ที่ 60%-70% โดยเฉลี่ยมากกว่า 400 หยวน

แค่วันเดียว

เขาทำกำไรไปกว่า 20,000 หยวน!

และหลังจากโรงงานใช้ระบบค่าจ้างตามชิ้นงาน ความเร็วในการผลิตก็รักษาระดับสูงอย่างต่อเนื่อง

ตอนนี้ในคลังสินค้ามีโต๊ะสนุกเกอร์ที่ผลิตแล้วกว่า 150 ตัว มากกว่าที่คาดการณ์ไว้เกือบ 50%!

"พรุ่งนี้จัดรถ ส่งโต๊ะสนุกเกอร์ตามออร์เดอร์พวกนี้ไปก่อน แล้วเก็บเงินที่เหลือ"

หลี่ซิ่วเฉิงส่งออร์เดอร์ให้หูฉางอัน

"เยอะขนาดนี้เลย?? 52 ตัว??"

หูฉางอันมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ

"นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นนะ"

หลี่ซิ่วเฉิงพูดต่อ: "ตอนนี้โรงงานเราทุกคนทำงานพาร์ทไทม์ นอกจากนายกับพี่หลิวแล้ว คนอื่นๆ ทำงานได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง แน่นอนว่าไม่พอกับความต้องการต่อจากนี้ พรุ่งนี้นายไปกับฉันด้วยกัน ไปรับคนงานเพิ่ม"

(จบบท)