ตอนที่ 1118 โง่เกินเยียวยา!
ตอนที่ 1118 โง่เกินเยียวยา!
ตาของจินฉีกลายเป็นสีแดงเหมือนเลือด
แววกระหายทำลายล้างฉายให้เห็นลึกอยู่ในม่านตา
เนื่องจากพลังนี้ไม่ได้เป็นของเขาหุ่นรบแม่เหล็กเริ่มมีการเปลี่ยนรูปหนวดเอ็นนับหมื่นในห้องควบคุมชอนไชเข้าไปในร่างของจินฉี ผสานกับร่างเขา ร่างของเขาบิดงอไม่หยุดดูเหมือนจะดูดกลืนพลังงานและพลังชีวิตของจินฉี ดูน่าดูน่าสะอิดสะเอียน
หน้าของจินฉี นอกจากมองดูเหมือนคนบ้าคลั่งแล้วยังมีร่องรอยสุขใจยินดีจางๆที่อธิบายไม่ได้
เหมือนกับว่าเขากำลังเสพยาเสพติดที่ทำให้พวกขี้ยาดูดีและมีความสุข
ผิวโลหะของหุ่นแม่เหล็กไม่ทราบว่าถูกย้อมด้วยสีแดงเลือดตั้งแต่เมื่อใด
มันเปลี่ยนรูปอย่างรวดเร็วร่างแข็งพลันอ่อนขึ้น หุ่นแม่เหล็กแต่เดิมกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร
แต่มีอย่างหนึ่งที่สามารถยืนยันได้
หุ่นรบที่เหมือนปีศาจนี้ควรจะคล้ายกับหุ่นเลือดเนื้อของว่านหมอและดูเหมือนจะก้าวหน้ามากกว่าหุ่นเลือดเนื้อ
อย่างน้อยหุ่นเลือดเนื้อของว่านหมอไม่มีสติปัญญาอะไรแม้แต่น้อย และหุ่นรบปีศาจที่ผ่านการแปลงร่างมีดวงตาสีแดงหกข้างซึ่งเผยให้เห็นความชั่วร้ายในจิตใจมนุษย์ความบ้าคลั่งต้องการทำลายล้างทุกอย่าง... และที่สะดุดตานักสู้มากที่สุดอย่างบัณฑิตตาเงินสามารถเห็นได้ว่าตาปีศาจสีแดงมีร่องรอยของความชั่วร้ายที่ไม่เหมือนใครนั่นคือการเข้าสิง
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านักรบปีศาจมีปัญญาไม่ใช่หุ่นรบเหล็กเย็นธรรมดา
“พระเจ้า, นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน?” มิก..หมาป่าแห่งหอสูงตกใจ
“หุ่นรบมีปัญญาได้ด้วยหรือ?” คุณชายหยางฉวนประหลาดใจเช่นกัน
“ไม่ใช่หุ่นรบระดับศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวรูปแบบหนึ่ง” การแข่งขันดังกล่าวรบกวนจิตใจอาจารย์ใหญ่และประธานกลุ่มโรงเรียนผู้พเนจรแดนฟ้าและเหล่าผู้อาวุโสที่กำลังมองดู พวกเขามองเห็นการปรากฏตัวของหุ่นปีศาจถึงกับขมวดคิ้วเป็นกังวล
“เป็นไปได้อย่างไรที่จินฉีมีพลังถึงขนาดนั้น เกิดอะไรขึ้น?” มีนักเรียนหลายคนสงสัยว่าหุ่นที่จินฉีควบคุมนั้นเป็นแบบไหน ทุกคนรู้ดีว่าคนอย่างเขาไม่สามารถเป็นนักเรียนชั้นหัวกะทิได้ อย่างดีที่สุดก็เป็นแค่คนเย่อหยิ่งผยอง แล้วเขาทำหุ่นแบบนี้ได้อย่างไร? หุ่นรบพัฒนาแปลงร่างแล้วจะมีพลังขนาดไหน?
ในสนามต่อสู้จินฉีหลังจากเปลี่ยนหุ่นรบเป็นหุ่นปีศาจแล้วก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
หุ่นรบวิญญาณปีศาจที่ถูกสร้างโดยพลังต้องห้าม
จินฉีเชื่อว่าในหุบเขามนุษย์ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้เขาได้
ไม่ว่าจะเป็นจีอู๋ลี่หรือไตตันน้อยที่อยู่ต่อหน้าเขาและเขาเกลียดชังอย่างที่สุด เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นคู่ต่อสู้หุ่นรบปีศาจตัวนี้
“ตายซะเถอะ!”
ไม่จำเป็นต้องควบคุมจัดการใดๆ ตราบเท่าที่มีความคิดฆ่าฟันหุ่นรบจะไล่ล่าศัตรูโดยอัตโนมัติ
สิ่งเดียวที่จินฉีต้องการทำตอนนี้ก็คือฆ่าฝ่ายตรงข้า
เพราะไม่ว่าเขาต้องการจะทำอะไรหุ่นรบปีศาจจะช่วยเขาแน่นอน และเขาไม่จำเป็นต้องควบคุมหรือสั่งการใดๆ
หุ่นรบปีศาจกำลังหยดเลือดดำ เลือดทุกๆหยดมีพลังกัดกร่อนพื้นและทรายและลามขยายไปอย่างรวดเร็วทำให้เกิดการปนเปื้อนในพื้นที่ขนาดใหญ่มองดูคล้ายกาฬโรคหุ่นรบปีศาจโบกมือทั้งสองพ่นละอองเลือดดำรอบตัว ว่านหมอพอเห็นรีบนำหุ่นเลือดเนื้อของเขาออกมาจากแนวรบ
หุ่นรบชั้นเงินตัวหนึ่งถอยช้าเพียงเล็กน้อยปรากฏว่าขาทั้งสองมีรอยเปื้อนเลือดสีดำ และสนิมขยายตัวเร็วจนมองด้วยตาเปล่าเห็นได้
ไม่ทันได้วิ่งออกมาจากพื้นที่ปนเปื้อนหุ่นรบของเขาก็ล้มลง
ปรากฏว่าหุ่นเลือดเนื้อในห้องควบคุมต้องรีบกระโดดออกมา แต่ก่อนที่โนมจะหลบพ้นความตายได้ทันเลือดดำระลอกที่สองก็โจมตีมาถึง
หุ่นเลือดเนื้อไม่มีปัญญาและไม่มีชีวิต
แต่มันมีผิวมีเนื้อซึ่งมีชีวิต
กลับถูกกัดกร่อนในทันที
ทุกคนมองเห็นผิวหนังและเลือดเนื้อชั้นนอกของหุ่นโนม(คนแคระ) ลอกเป็นชั้นๆ กลายเป็นเลือดและหนอง แม้แต่กระดูกธาตุโลหะก็ยังมีสนิมลามขยายและค่อยๆละลายตายอยู่บนพื้น
เมื่อเห็นฉากภาพนี้นักเรียนทุกคนหวาดสะดุ้งกลัว เหมือนเข่าอ่อนกระแทกพื้น
จะมีอะไรที่หยุดความสามารถในการกัดกร่อนที่รุนแรงและความสามารถในการติดเชื้อได้? แม้แต่โลหะก็ยังเป็นสนิมทรายและโคลนที่จะใช้หลบหลีกไม่ต้องพูดถึง เลือดเนื้อมนุษย์เมื่อปนเปื้อนยังละลายจนถึงกระดูกมีแต่รอความตายสถานเดียวเผชิญกับปีศาจอย่างนี้จะจัดการกับมันได้อย่างไร? สิ่งนี้ไม่ว่าจะเป็นโลหะหรือเลือดเนื้อก็ไม่สามารถต้านทานได้บางทีอาจใช้หุ่นโจมตีระยะไกลอย่างหุ่นอสูรไอพ่นของจงหัวหรือดาบของหุ่นแค้นของเจ้าชายของจีอู๋ลี่ ทำลายมันจนหายไปได้
ทันใดนั้นเย่ว์หยางบินออกมาจากหุ่นรบเงินและหุ่นรบเงินแปลงร่างเป็นหุ่นหมาป่าเงินกลางอากาศ
หมาป่าเงินอ้าปาก
บอลแสงพลังงานยิงออกมาจากปากของมัน
เร็วกว่าความไวแสงกระทบถูกเป้าหมายอย่างแม่นยำไร้ที่ติ ทั้งยังส่งผลให้เลือดดำพุ่งกลับคืนไปหารหุ่นปีศาจที่มีเลือดดำไหลเวียนทั่วตัว....ปัง! บอลแสงพลังงานระเบิดดังสนั่น พื้นสั่นสะเทือนและหุ่นปีศาจที่ทรงพลังถูกระเบิดจนเลือดดำกระจาย
“อะไรกัน?” คุณชายหยางฉวนตาเบิกค้าง
“นี่คือหมาป่าเงินหรือ? ไม่เพียงแต่ดีในเรื่องสู้ระยะประชิดเท่านั้นแต่ยิงบอลพลังงานได้ด้วยหรือ?” มิก..หมาป่าแห่งหอสูงรู้สึกขมในปาก เทียบกับชื่อของหมาป่าแห่งหอสูงแล้ว เขารู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ทำให้ชื่อหมาป่ามัวหมอง เมื่อดูหมาป่าเงินในมือของไตตันน้อยทำได้ดีมากขนาดไหน? คำสั่งโจมตีต่อเนื่องร้อยแปดท่าบอลสายฟ้ายิงระยะไกล ลงมือได้อย่างยอดเยี่ยม สมควรกับชื่อ ‘หมาป่า’ อย่างแท้จริง!
“ข้ากล้าพูดได้เลยว่าพลังบอลแสงของหมาป่าเงินนี้ไม่ด้อยไปกวาพลังปืนใหญ่ไอพ่นของจงหัว!” มีนักเรียนที่ชอบงานวิจัยทางด้านนี้พูดยืนยัน
“พื้นผิวของแสงพลังงานนั้นดูงดงามเมื่อเทียบกันแล้วเป็นบอลแสงพลังงานที่ควบแน่นมาอย่างดีส่งผลให้โจมตีได้เร็วและรุนแรงมาก อย่างไรก็ตามหุ่นรบระดับเงินอาจระเบิดได้เพราะพลังนี้ ต้องบอกว่าผลงานประดิษฐ์ของไตตันน้อยอยู่ในระดับไม่ธรรมดา!” ยิ่งนักเรียนประเมินมากขึ้นพวกเขาก็ยิ่งส่ายหน้า
“เหลวไหล,เจ้าบอกว่าไตตันน้อยเป็นอัจฉริยะที่ไม่ธรรมดาและร้ายกาจ ใครบอกเจ้า!” คนที่อยู่ข้างๆพูดเยาะเย้ยทันที
“ถึงจะพูดอย่างนี้ แต่จินฉีจะแพ้จริงๆหรือ?”
“ดูสิ, มีการเปลี่ยนแปลงบนพื้น...”
บนพื้นที่เปื้อนเลือดมีหุ่นรบปีศาจหลายตัวเริ่มมีเนื้อเยื่อหลอดเลือดเอ็นงอกออกมาอย่างน่าเกลียดและเริ่มเชื่อมชิ้นส่วนเข้าด้วยกัน ภายในเวลาสองสามวินาทีชิ้นส่วนเหล่านั้นก็เชื่อมประสานกันและกลับคืนสภาพเดิมต่อหน้าสายตาธารกำนัล เมื่อมันยืนขึ้นอีกครั้งคราบเลือดดำบนพื้นก็เคลื่อนกลับมามาผสานเข้ากับหุ่นรบปีศาจเหมือนกับมีชีวิตอีกครั้งหนึ่งหุ่นรบปีศาจนี้ มีลักษณะมองอย่างผิวเผินก็เหมือนเดิม แต่ถ้ามีคนใส่ใจสังเกตดูจะพบว่าหุ่นรบเดิมนี้ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน
ผิวของมันมีความมันวาวแปลกและเรียบเนียน
หมาป่าเงินอ้าปากอีกครั้ง
บอลพลังงานถูกยิงออกไปครั้งที่สอง
หุ่นรบปีศาจยังคงไม่มีความรู้สึกอะไรยืนนิ่งอยู่กับที่เหมือนคนโง่
“บึ้มมมม!”
สิ่งที่ทำให้มนุษย์ถึงกับตาค้างก็คือบอลแสงคราวนี้แตกตัวออกเป็นสี่ส่วน การระเบิดครั้งที่สองแทบจะไม่มีการทำอันตรายเลยมีความเสียหายบนพื้นผิวไม่ไหร่ แต่ก็ฟื้นฟูเป็นปกติเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว ภายในไม่กี่วินาทีก็ฟื้นฟูอยู่ในสภาพเดิม
“มันเป็นแบบผิวดูดซับความสามารถการโจมตีและระเบิดไม่มีผลต่อมัน!” อาจารย์ของสถาบันผู้พเนจรแดนฟ้ามองเห็นเข้าก็ตกตะลึง
“นี่คือสิ่งที่วิวัฒนาการได้หรือ?” ฉีมู่กลัวจนร้องตะโกนออกมา “ไม่ยุติธรรม นี่มันขี้โกงชัดๆ!”
“อย่าส่งเสียงเอะอะ!” คุณชายหมิงจูเตะเขาออกไป
“......” เย่ว์หยางมองดูและสูดหายใจลึก อวตารของเทพปีศาจมีความสามารถที่ไม่ธรรมดา ดูเหมือนว่าเขาต้องเอาจริงเสียแล้ว จินฉีไม่ทำให้เขากลัว แต่ร่างอวตารเทพปีศาจมีความสามารถสร้างหุ่นรบปีศาจได้ เป็นหุ่นศึกที่แข็งแกร่งมาก ไม่ใช่เรื่องใหญ่หากไม่สามารถต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตอมตะสิ่งที่น่ากลัวที่สุดซึ่งมีสติปัญญาได้ มันคือร่างอวตารของเทพปีศาจไม่ใช่เหล็กกระด้างเย็น พลังโจมตีธรรมดาไม่มีประโยชน์
“ฮ่าฮ่าฮ่า! จงร้องไห้ จงคุกเข่าขอความเมตตา ชะตาของเจ้าถูกกำหนดแล้วว่าต้องสิ้นหวังเมื่อมาอยู่ต่อหน้าพลังของข้า พวกเจ้ามันมดแมลงตัวน้อยมีแต่ข้าเท่านั้นที่ไร้เทียมทานที่สุดในโลก!” จินฉีหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง และเขามีความรู้สึกว่า เขาไม่เคยสูงส่งสง่างามขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
ตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบันมีแต่เวลานี้ที่เขาดูเท่ห์ที่สุด
มีอะไรจะดีเท่ห์ยิ่งกว่ากดขี่ข่มเหงคู่แข่ง?
ถ้ามี
นี่คืออัจฉริยะที่มหาชนชื่นชมและผู้คนยกย่องสนับสนุน
ลองคิดดูเรื่องนี้ ทำลายสมบัติโลกอัจฉริยะโลกผู้เป็นความหวังในอนาคตและมีชะตาที่โดดเด่น ทำให้โอรสสวรรค์ต้องมานอนแทบเท้าส่งเสียร้องไห้คร่ำครวญเสียใจ ขณะที่ตัวเขาเหยียบศีรษะอันสูงส่งไว้ใต้โคลน... ภายใต้จินตนาการเช่นนี้เขาเข้าถึงได้โดยตรง
“ข้าจะส่งเจ้าลงนรก” จินฉีหัวเราะและหุ่นปีศาจกระโจนวิ่งเข้าหาหมาป่าเงิน
หลังจากว่านหมอถอยไปไกลเขาจับตามองเย่ว์หยาง
ความเร็วของหุ่นรบปีศาจเร็วกว่าหุ่นรบแม่เหล็กเดิมอย่างน้อยร้อยเท่าใจพริบตาเดียวก็ไล่ทันหมาป่าเงินและใช้มือข้างหนึ่งคว้าเอวหมาป่าเงินเลือดสีดำละลายหมาป่าเงินร่างขาดเป็นสองส่วน
หุ่นรบปีศาจของจินฉีขว้างหัวหมาป่ามาตกข้างหน้าเย่ว์หยางและหัวเราะด้วยความสะใจและหยิ่งยโส “ว่าไงอัจฉริยะ เจ้ามีขยะเหล็กแบบนี้อีกเท่าไหร่เอาออกมาให้หมด ข้ายังสนุกไม่พอ มันยังไม่ทำให้ข้าสะใจ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...ดูว่าเจ้าจะร้องไห้ขอให้ข้าไว้ชีวิตเจ้าหรือไม่? มาเลย มาคุกเข่าเลียนิ้วเท้าข้า เลียทุกนิ้วให้สะอาด ทำได้อย่างนี้ข้าอาจจะยอมปล่อยเจ้าไป!”
“โง่เกินกว่าจะเยียวยาจริงๆ!” เย่ว์หยางเยาะเย้ย
เย่ว์หยางย่ำเท้าลงพื้นอย่างแรง
พื้นทั้งหมดสั่นสะเทือน
มือทั้งสองชูขึ้นฟ้า
ระหว่างฟ้ากับดินมีภาพผังภูมิอักขระรูนลึกลับฉายแสงนับไม่ถ้วนขึ้นมาจากพื้น
ยอดเขาตะวันตกทั้งหมดสะท้านรุนแรงยักษ์ทรายสูงขนาดพันเมตรผุดขึ้นมาจากพื้นหลังจากผุดขึ้นมาทั้งร่างผังภูมิอักขระรูนเลื่อนลงมาผสานเข้าในร่างของมันทันที ร่างทรายลดขนาดลงอย่างรวดเร็วเหลือประมาณห้าร้อยเมตรกลายเป็นยักษ์กรวดและเมื่อเย่ว์หยางกดมือทั้งสองลง หน้าผากยักษ์สูงห้าร้อยเมตรลดขนาดลงอีก
ในที่สุดยักษ์กรวดลดขนาดลงอีกกลายเป็นยักษ์แก้วผลึกสูงร้อยเมตร
มองดูเหมือนกับเพชร
ใสเป็นประกาย
มันยืนอยู่บนพื้นปนเปื้อนเลือดดำแต่กลับไม่มีรอยเปื้อนแม้แต่น้อย แม้ว่าเลือดดำจะมีคุณสมบัติกัดกร่อนโลหะ แต่ไร้ประโยชน์กับยักษ์แก้วผลึก
บึ้ม!
หุ่นรบปีศาจไม่มีเวลาได้หลบหนีถูกยักษ์แก้วผลึกย่ำลงกับพื้นในคราวเดียว
เมื่อเทียบขนาดหุ่นสูงสิบเมตรกับยักษ์แก้วผลึกสูงร้อยเมตรมันเล็กไม่ต่างอะไรกับแมลง
เย่ว์หยางยืนอยู่บนยอดยักษ์แก้วผลึกหันไปทางว่านหมอ “แสดงพลังที่แท้จริงของเจ้าออกมาได้แล้วเล่นกับเจ้าตัวตลกนี่เสียเวลาข้าจริงๆ”