บทที่ 2 ทั้งอินเทอร์เน็ตไล่ล่าด่าทอเขา

บทที่ 2 ทั้งอินเทอร์เน็ตไล่ล่าด่าทอเขา

ช่องแสดงความคิดเห็นระเบิดออกทันที

"เจ้าของกระทู้ป่วยหรือเปล่า? การฝืนด่าคนอื่นมันสนุกนักหรือไง? ถ้าเก่งจริงทำไมไม่ไปแสดงเองเลยล่ะ!"

"นี่มันแคมเปญใส่ร้ายป้ายสีที่คู่แข่งจ้างมาชัดๆ ยืนยันเลย ไม่เห็นความพยายามของพี่เขาหรือไง?"

"ขำจะตายอยู่แล้ว พวกหิวแสงโผล่มาอีกคน หนังเรื่องนี้ดีจะตาย นายมันรสนิยมห่วยแตกเอง!"

เมื่อมองดูวาทศิลป์อันคุ้นเคยของกลุ่มแฟนคลับเหล่านี้ เจียงลี่ไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามเขากลับรู้สึกปลาบปลื้มใจเสียด้วยซ้ำ

มากันแล้ว มากันครบเลย!

เจ้าหนูค่าความเป็นศัตรูมหาชนตัวน้อยที่น่ารักของพ่อ!

เมื่อคลื่นระลอกแรกของแฟนคลับหลั่งไหลเข้ามา การแจ้งเตือนของระบบก็เริ่มดังถี่ขึ้น

[ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +10, +10, +20, +10...]

ด้วยมุมมองที่เป็นเอกลักษณ์และสำนวนการเขียนที่คมกริบ รีวิวพลีชีพ ของเจียงลี่จึงถูกค้นพบโดยเหล่าคอหนังตัวจริงอย่างรวดเร็ว

พวกเขารู้สึกราวกับได้ค้นพบองค์กรลับของตัวเอง จึงพากันกดไลก์และแชร์โพสต์นั้นออกไป

"บ้าไปแล้ว! ในที่สุดก็มีคนกล้าพูดความจริงสักที! นายคือกระบอกเสียง คือพระเจ้าของฉันชัดๆ!"

"วิเคราะห์ได้ตรงจุดมาก! โดยเฉพาะตรงการแสดงของหลูอี้ฝาน อ่านแล้วขำกลิ้งไปกับเตียงเลย!"

"นี่สิถึงจะเรียกว่าวิจารณ์หนัง! ไม่ใช่พวกอวยไส้แตกแบบแฟนคลับ เป็นกำลังใจให้เจ้าของโพสต์นะ!"

เมื่อเหล่าไทยมุงที่เป็นกลางเริ่มเข้ามาร่วมวง ความขัดแย้งก็ลุกลามบานปลายอย่างรวดเร็ว

บทวิจารณ์ขนาดยาวของเจียงลี่ถูกแคปหน้าจอและแชร์ลงบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย พร้อมกับแคปชั่นใส่สีตีไข่จากบัญชีการตลาดว่า "#ชาวเน็ตวิจารณ์เดือด ยุคแห่งดาบ# ถกเถียงด้วยเหตุผล ผู้ชมยุคนี้เรื่องมากเกินไปหรือไม่?"

หัวข้อนี้ถูกบ่มเพาะจนได้ที่อย่างรวดเร็ว และแฟนคลับของหลูอี้ฝานก็เปรียบเสมือนฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด พวกเขาแห่กันไปที่หน้าโฮมเพจ โต้วป้าน ของเจียงลี่และเปิดฉากโจมตีอย่างไม่เลือกหน้า

กล่องข้อความพุ่งแตะ 99+ ในพริบตา เต็มไปด้วยคำหยาบคายที่ไม่อาจบรรยายได้

[ติ๊ง! ตรวจพบอารมณ์เชิงลบหลั่งไหลเข้ามาจำนวนมหาศาล ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +10!]

[ติ๊ง! ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +50!]

[ติ๊ง! เนื่องจากการแสดงความคิดเห็นที่ก่อให้เกิดการถกเถียงในวงกว้างบนโลกออนไลน์ ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +100!]

[ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ...]

เขาเฝ้าดูค่าความเป็นศัตรูมหาชนบนหน้าต่างระบบพุ่งทะยานจากหลักหน่วย ทะลุหลักหมื่นในชั่วพริบตา

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจ บททดสอบเล็กน้อย สำเร็จ ได้รับรางวัล: 10,000 คะแนนค่าความเป็นศัตรูมหาชน ปลดล็อกร้านค้าระบบ]

เจียงลี่กดเปิดดูร้านค้าที่เต็มไปด้วยสินค้าละลานตา

ตั้งแต่ ทักษะการร้องเพลงระดับ S ไปจนถึง นักเขียนบทระดับ S และจาก ตรรกะการโต้เถียงบนโลกออนไลน์ ไปจนถึง เรดาร์จับข่าวซุบซิบขั้นสูงสุด ทุกอย่างมีให้เลือกสรรและสามารถแลกเปลี่ยนได้หากมีค่าความเป็นศัตรูมหาชนเพียงพอ

ทันใดนั้น บัญชีแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียของเขาก็ได้รับการกล่าวถึง (@) เป็นพิเศษ

มันคือบัญชีทางการของภาพยนตร์เรื่อง ยุคแห่งดาบ ทางบัญชีได้แชร์โพสต์ของบัญชีการตลาด พร้อมเสริมข้อความในเชิงเหน็บแนมว่า

"เราขอขอบคุณผู้ชมทุกท่านสำหรับคำติชม ภาพยนตร์คือศิลปะแห่งความเสียใจ และเรายอมรับทุกเสียงที่มีเหตุผล แต่เราจะไม่ทนต่อการใส่ร้ายป้ายสีอย่างประสงค์ร้ายและการโจมตีส่วนบุคคลเพื่อเรียกกระแส สำหรับพฤติกรรรมการปล่อยข่าวลือของบัญชีบางบัญชี เราได้แคปหน้าจอไว้เป็นหลักฐานแล้ว และฝ่ายกฎหมายกำลังดำเนินการติดตาม อินเทอร์เน็ตไม่ใช่พื้นที่เหนือกฎหมาย @เจียงลี่ไม่ใช่ปลาคาร์ป"

การเคลื่อนไหวนี้ผลักเจียงลี่ขึ้นไปอยู่บนปากเหวทันที

เมื่อบัญชีทางการก้าวเข้ามาแทรกแซง สถานการณ์ก็พลิกผัน เปลี่ยนเขาจากผู้ชมธรรมดาให้กลายเป็น แอนตี้แฟน ที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ

แฟนคลับของหลูอี้ฝานยิ่งคลุ้มคลั่งหนักกว่าเดิม ราวกับได้รับกระบี่อาญาสิทธิ์และเริ่มเฉลิมฉลองกันยกใหญ่

"บัญชีทางการสุดยอดมาก! สนับสนุนการปกป้องสิทธิ์! ฟ้องไอ้แอนตี้แฟนคนนี้ให้จมดินไปเลย!"

"รอหมายศาลอยู่นะจ๊ะ รอดูซิว่าตอนนั้นยังจะปากดีได้อีกไหม!"

"ความยุติธรรมอาจมาช้า แต่ไม่เคยไม่มา!"

เจียงลี่มองหน้าจอมือถือ ไม่เพียงแต่ปราศจากความหวาดกลัวแม้แต่น้อย แต่เขากลับถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้น

โอ้ คำเตือนจากฝ่ายกฎหมายงั้นเหรอ?

เล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?

[ติ๊ง! ตกเป็นเป้าโจมตีจากสาธารณชนโดยบัญชีที่ได้รับการยืนยันตัวตน บัญชีโซเชียลมีเดียทางการของภาพยนตร์ ยุคแห่งดาบ กระตุ้นรางวัลคริติคอล! ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +50,000!]

[ติ๊ง! หลูอี้ฝาน สังเกตเห็นเหตุการณ์นี้ด้วยตนเองและเกิดอารมณ์เชิงลบอย่างรุนแรง ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +10,000!]

เจียงลี่มองดูค่าความเป็นศัตรูมหาชนที่พุ่งขึ้นมหาศาลในทันที แล้วยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกถึงหู

หมื่นคะแนนก่อนหน้านี้แทบจะเป็นเศษฝุ่นเมื่อเทียบกับยอดรวมอันมหาศาลนี้

หกหมื่น!

ค่าความเป็นศัตรูมหาชนเต็มๆ หกหมื่นแต้ม!

นี่มากพอให้เขาช้อปปิ้งในร้านค้าได้อย่างจุใจ!

คำเตือนจากฝ่ายกฎหมาย ของทีมงานภาพยนตร์ไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการข่มขวัญเขา แต่ยังทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา จุดชนวนกระแสสังคมให้ลุกโชนไปทั่ว

หน้าโฮมเพจ โต้วป้าน และช่องแสดงความคิดเห็นในโซเชียลมีเดียของเขา กลายสภาพเป็นสถานที่ รวมพล ของเหล่าแฟนคลับหลูอี้ฝานอย่างสมบูรณ์แบบ

ภาพตัดต่องานศพ คำสาปแช่งอันเลวร้าย และการขู่จะขุดคุ้ยประวัติส่วนตัวโผล่ขึ้นมาอย่างไม่จบสิ้น

หากเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนไหว ป่านนี้คงหวาดกลัวจนรีบโทรแจ้งตำรวจไปแล้ว

แต่เจียงลี่กลับรู้สึกเสียดายเพียงอย่างเดียวว่าพลังการต่อสู้ของแฟนคลับพวกนี้ช่างไม่อึดทนเอาเสียเลย แถมคลังคำศัพท์ยังน้อยนิดเหลือเกิน

"มีแค่นี้เองเหรอ? วนเวียนอยู่แต่คำด่าเดิมๆ คิดคำสร้างสรรค์กว่านี้ไม่เป็นหรือไง?"

เขาถอนหายใจด้วยความชื่นชมพลางเลื่อนอ่านคอมเมนต์ และกดรายงานพวกที่ปากจัดที่สุดไปแบบชิลๆ

ไม่ใช่เพราะเขากลัว แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าคนพวกนี้กำลังก่อมลพิษให้สภาพแวดล้อมบนโลกออนไลน์ต่างหาก

[ติ๊ง! เนื่องจากการรับมือกับการกลั่นแกล้งบนโลกออนไลน์อย่างใจเย็นและแสดงจิตใจที่เข้มแข็ง ค่าสถานะ ความยืดหยุ่นทางจิตใจ ของโฮสต์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย ค่าความเป็นศัตรูมหาชน +2000!]

เจียงลี่เลิกคิ้วขึ้น เฮ้ย มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?

เขากวาดตามองทักษะระยิบระยับในร้านค้าระบบไปมา

"ทักษะการร้องเพลงระดับ S? ยังไม่ได้ใช้แฮะ"

"นักเขียนบทระดับ S? แพงเกินไป เก็บไว้ก่อน"

"เรดาร์จับข่าวซุบซิบขั้นสูงสุด? อันนี้ดี จำเป็นสำหรับการเผือก..."

สายตาของเขามาหยุดอยู่ที่ทักษะหนึ่งที่มีความคุ้มค่าสูงมาก

[ความเชี่ยวชาญตรรกะการโต้เถียงบนโลกออนไลน์]: ช่วยให้คุณมีความคิดเชิงตรรกะที่ชัดเจนในระหว่างการถกเถียงออนไลน์ จับจุดบกพร่องในคำพูดของคู่ต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว และโต้กลับได้อย่างแม่นยำและรุนแรงที่สุด ราคา: 30,000 ค่าความเป็นศัตรูมหาชน

"นายนั่นแหละ!" เจียงลี่เลือกแลกเปลี่ยนมันโดยไม่ลังเล

ดังนั้น เขาผู้ซึ่งเคยพึ่งพาเพียงความกล้าบ้าบิ่นและมุมมองที่แปลกใหม่ในการปะทะคารมกับผู้คน พลันรู้สึกราวกับว่าเขาได้ทะลวงจุดชีพจรเหรินและตูจนโล่งโปร่ง

เมื่อกลับไปมองคอมเมนต์หยาบคายของเหล่าแฟนคลับอีกครั้ง เขาก็พบว่าพวกมันเต็มไปด้วยช่องโหว่ ปัญญาอ่อน และน่าขันสิ้นดี

"เอาล่ะ เด็กๆ หมดเวลาเล่นสนุกแล้ว" เจียงลี่ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏบนใบหน้า "ทีนี้ ถึงตาพ่อเล่นบ้างแล้ว"

เขาไม่ได้ตอบกลับแฟนคลับคนไหนโดยตรง แต่กลับเปิดหน้าแก้ไขข้อความในโซเชียลมีเดียอย่างไม่รีบร้อน และเขียนบทความตอบโต้ขนาดยาวโดยพุ่งเป้าไปที่โพสต์ คำเตือนจากฝ่ายกฎหมาย ของบัญชีทางการ ยุคแห่งดาบ

เขาไม่ได้แสดงความโกรธเกรี้ยว ไม่มีคำด่าทอ หรือแม้แต่คำหยาบคายสักคำเดียว

ข้อความทั้งหมดสุภาพเรียบร้อย มีตรรกะชัดเจน แต่ทุกอักษรกลับแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถทำให้คนกระอักเลือดตายได้

หัวข้อ: บทตอบโต้ต่อบัญชีทางการของ ยุคแห่งดาบ เรื่อง "คำเตือนจากฝ่ายกฎหมาย" และข้อสงสัยบางประการ

"ประการแรก ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับความสนใจจากทางทีมงาน ในฐานะผู้ชมภาพยนตร์ธรรมดาคนหนึ่ง เจตนาเดิมของผมเป็นเพียงการแบ่งปันความรู้สึกส่วนตัวอย่างแท้จริงหลังจากได้รับชมภาพยนตร์ ผมไม่เคยคาดคิดว่าจะก่อให้เกิดการถกเถียงเป็นวงกว้างเช่นนี้ ถึงขั้นทำให้ฝ่ายกฎหมายของท่านต้องตื่นตระหนก ผมรู้สึกหวาดกลัวจริงๆ"

"ทางฝ่ายของท่านได้กล่าวไว้ในโซเชียลมีเดียว่า เรายอมรับทุกเสียงที่มีเหตุผล แต่เราจะไม่ทนต่อการใส่ร้ายป้ายสีอย่างประสงค์ร้ายและการโจมตีส่วนบุคคลเพื่อเรียกกระแส ผมเห็นด้วยกับสิ่งนี้เป็นอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม ในขณะเดียวกัน ผมก็เกิดความสับสนบางประการและหวังว่าจะได้รับคำชี้แจงจากทางท่าน"

ทันใดนั้น น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป เขาเริ่มแยกเขี้ยวคำราม