ตอนที่ 19 ผลฟูวะฟูวะอยู่ในมือ! ฐานทัพคือ สวนลอยฟ้า!

ตอนที่ 19 ผลฟูวะฟูวะอยู่ในมือ! ฐานทัพคือ สวนลอยฟ้า!

"ในเมื่อแกไม่อยากสั่งเสีย งั้นก็ลาก่อน ราชสีห์ทองคำ คนตายไม่จำเป็นต้องรู้อะไรมากนัก ฉันจะส่งแกไปรวมญาติกับโรเจอร์" น้ำเสียงเย็นชาของหลี่ซวนประกาศชะตากรรมของราชสีห์ทองคำ เขาไม่มีเจตนาจะอวดเบ่งต่อหน้าราชสีห์ทองคำ

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~"

ในวาระสุดท้ายของชีวิต ราชสีห์ทองคำระเบิดเสียงหัวเราะออกมา จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขาอุตส่าห์แหกคุกอิมเพลดาวน์ออกมาอย่างยากลำบาก แต่กลับมาเสียเวลาเดิมพันกับสิ่งของภายนอก

เขารู้ดีว่าฮากิคือทุกสิ่ง แต่เขากลับไม่ได้หมั่นฝึกฝนฮากิและความสามารถผลปีศาจของตนเอง

ราชสีห์ทองคำไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป และปลดปล่อยดาบสุดท้ายในชีวิตออกมาโดยตรง ซึ่งเป็นตัวแทนความสำเร็จสูงสุดในฐานะจอมดาบของเขา

"จงดูวิชาดาบที่แข็งแกร่งที่สุดของฉัน! พลังราชสีห์: อาณาจักรราชันย์!"

ดาบคู่และคลื่นดาบของเขาผสานฮากิสามสีเข้าด้วยกัน ปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงที่สุด

ปราณดาบอันเจิดจ้าผ่าแยกฟ้าดิน บดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางทาง

หลี่ซวนมองดูดาบสุดท้ายของราชสีห์ทองคำและพยักหน้า "ไม่เลว! สมกับชื่อเสียงโจรสลัดในตำนานและความแข็งแกร่งของจอมดาบสูงสุด"

กระบวนท่าที่สาม! หมัดฮากิ: มังกรผยองสำนึกผิด!

หมัดที่ดูธรรมดาถูกปล่อยออกไป ซึ่งทำลายคลื่นดาบของราชสีห์ทองคำจนสิ้นซาก จากนั้นฮากิที่กลายเป็นสสารก็กระแทกเข้าที่หน้าอกของราชสีห์ทองคำโดยตรง ดับพลังชีวิตของเขา

ในวาระสุดท้าย ประสบการณ์ชีวิตของเขาฉายชัดต่อหน้าต่อตาราวกับโคมไฟม้าหมุน ราชสีห์ทองคำพึมพำในใจ "โรเจอร์ ตอนนี้ฉันยอมรับแล้วว่ายุคสมัยใหม่นั้นแข็งแกร่ง แต่นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

"แม้แต่กัปตันร็อคส์ก็ยังไม่การันตีว่าจะชนะคนคนนี้ได้ ในยุคที่อ่อนแอแบบนี้ ทำไมถึงมีสัตว์ประหลาดแบบนี้โผล่ออกมา?"

"ฉันไม่ยอมจริงๆ!"

ท่ามกลางความไม่ยินยอมพร้อมใจอย่างที่สุด ราชสีห์ทองคำสิ้นลมหายใจ ปิดฉากชีวิตของเขาลง

เมื่อผู้ใช้ผลฟูวะฟูวะตาย เกาะลอยฟ้าหลายแห่งที่มีคนอาศัยอยู่ก็เริ่มร่วงหล่น สร้างความตื่นตระหนกแก่ผู้อยู่อาศัย

หลี่ซวนใช้โซลเคลื่อนที่ไปข้างกายราชสีห์ทองคำ หยิบเครื่องมือออกมา มันคืออุปกรณ์สกัดผลปีศาจที่เขาพัฒนาขึ้น

เขาเล็งเครื่องมือไปที่ราชสีห์ทองคำและเปิดใช้งาน สสารสีน้ำเงินเรืองแสงพุ่งออกมาจากร่างของราชสีห์ทองคำและถูกดูดเข้าไปในเครื่องมือทันที นั่นคือ ปีศาจ ภายในผลปีศาจ ตัวตนที่มอบความสามารถให้แก่ผู้คน

จากนั้นเขาหยิบผลไม้ออกมา วางลงในเครื่อง และเฝ้าดูสสารสีน้ำเงินเรืองแสงหลอมรวมเข้ากับผลไม้เอง ผลไม้นั้นเปลี่ยนรูปร่างเป็นผลปีศาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลฟูวะฟูวะ ตามที่ระบุไว้ในสารานุกรมผลปีศาจ

"ท่านหลี่ซวน ยินดีด้วยค่ะที่สมปรารถนา"

เมื่อเห็นดังนั้น คุอินะก็ก้าวเข้ามาแสดงความยินดี เห็นได้ชัดว่าเธอรู้ว่าเครื่องมือในมือหลี่ซวนมีไว้ทำอะไร เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลี่ซวนใช้มัน

"คุอินะ เธออยากได้ผลปีศาจนี้ไหม?"

ในโลกนี้ แม้ว่าฮากิจะถือเป็นคำตอบสุดท้าย แต่ผลปีศาจก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าฮากิ ในสายตาของหลี่ซวน มูลค่าของผลปีศาจนั้นเหนือกว่าฮากิมากด้วยซ้ำ

ฮากิไม่ได้ทำได้ทุกอย่าง แต่ผลปีศาจทำได้!

แม้การกินผลปีศาจจะมีจุดอ่อนเรื่องหินไคโร แต่ผลประโยชน์ที่ได้รับนั้นคุ้มค่ากว่าข้อเสียมากนัก

อดีตพลเรือเอกเซเฟอร์เคยกล่าวว่าคิซารุ โบซาริโน่ไม่เน้นฝึกฮากิ และตัวคิซารุเองก็หัวเราะเยาะความคิดล้าสมัยของเขา

สำหรับองค์กรใหญ่อย่างกองทัพเรือ หากให้เลือกระหว่างการ์ดตัวละครคิซารุกับการ์ป มีแต่คนไร้สมองเท่านั้นที่จะเลือกการ์ปแทนคิซารุ!

ความเร็วของผลปิกะปิกะ คือความคล่องตัวทางยุทธศาสตร์ล้วนๆ เมื่อรวมกับความแข็งแกร่งของคิซารุเอง ความสำคัญของมันต่อกองทัพเรือนั้นไม่อาจประเมินค่าได้!

วิชาเทพอัสนีจากหมู่บ้านข้างเคียงมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์เพียงใดในสนามรบของสงครามโลกนินจาครั้งที่สี่?

ตัวอย่างเช่น ผลฮิเอะฮิเอะ ของคุซัน แค่ความสามารถในการแช่แข็งทะเล ก็สำคัญกว่ายอดฝีมือเพียงคนเดียวในการรบทางเรือมากนัก

คุอินะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอได้เรียนรู้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์มากมายภายใต้การดูแลของหลี่ซวน เธอจึงรู้ดีว่าผลปีศาจที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์เช่นนี้สำคัญเพียงใด สำหรับเธอ มันเป็นเพียงส่วนเสริมความแข็งแกร่งในการต่อสู้ส่วนตัวของเธอเท่านั้น

เธอต้องการเป็นนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ต้องการเป็นดาบคมในมือของท่านซวน เพื่อกำจัดพวกไม่ซื่อสัตย์ทั้งหมดให้เขา แทนที่จะต้องอยู่แนวหลังคอยส่งกำลังบำรุง

"ท่านหลี่ซวน ฉันยังปรารถนาที่จะสู้เพื่อท่านในแนวหน้า ผลฟูวะฟูวะเกี่ยวข้องกับเกาะแห่งท้องฟ้าที่ท่านวางแผนไว้ ดังนั้นควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้ดูแลฝ่ายโลจิสติกส์เถอะค่ะ"

แม้จะอยากได้พลังของผลฟูวะฟูวะ แต่คุอินะก็ยังปฏิเสธ หากเธอต้องตายด้วยน้ำมือศัตรู ฐานทัพที่ท่านซวนสร้างไว้บนฟ้าจะไม่พังทลายลงไปด้วยเหรอ?

เมื่อเห็นความจงรักภักดีของเด็กสาวที่คิดถึงแต่เขา หลี่ซวนก็พยักหน้า "ตกลง วันหลังฉันจะหาผลปีศาจผลอื่นมาเพิ่มพลังต่อสู้ให้เธอแล้วกัน"

สำหรับการเพิ่มพลังการต่อสู้ ผลฟูวะฟูวะมีประโยชน์ต่อคุอินะน้อยกว่าผลซุพะซุพะ เสียอีก

หลี่ซวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจกินมันเอง เขากลืนมันลงไปในคำเดียว และรสชาติประหลาดก็ทำให้เขาขมวดคิ้ว ไม่นาน เขาก็สัมผัสได้ตามสัญชาตญาณว่าเขามีพลังใหม่ ราวกับเป็นธรรมชาติเหมือนการหายใจ

ระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นแผ่ออกมาจากเท้าของหลี่ซวน ครึ่งเกาะที่กำลังร่วงหล่นหยุดลงและลอยอยู่กลางอากาศ

แม้เขาจะวิจัยผลปีศาจมามากมาย แต่การได้ใช้พลังนี้ด้วยตัวเองนั้นช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ

คุณสมบัติหลักสองประการของผลฟูวะฟูวะ คือ หนึ่ง การลอยตัว และสอง การควบคุมวัตถุ ซึ่งก็คือการเปลี่ยนรูปร่างของสสาร ท่าราชสีห์คำรามที่ราชสีห์ทองคำใช้กวาดล้างพวกปลาซิวปลาสร้อยโดยเปลี่ยนดินและหินเป็นสิงโต เป็นตัวอย่างของคุณสมบัติที่สอง

การใช้คุณสมบัติเหล่านี้ทำให้ทำได้หลายอย่าง เช่น การควบคุมลม ฝน ฟ้าแลบ และฟ้าร้อง หรือการควบคุมสภาพอากาศ สำหรับขุมกำลังฝ่ายหนึ่ง มันเท่ากับการมีเครื่องควบคุมสภาพอากาศเลยทีเดียว

นี่คือสิ่งที่ฮากิทำไม่ได้

ชุดรบนาโนเทคบนมือของหลี่ซวนเปลี่ยนรูปร่างเป็นหัวฉีด พ่นไอเย็นแช่แข็งศพของราชสีห์ทองคำชิกิโดยตรง จากนั้นเขาก็เปิดใช้งานความสามารถผลฟูวะฟูวะ ผนึกศพไว้ในโลงหิน ความทรงจำในหัวของราชสีห์ทองคำก็สำคัญมากเช่นกัน

เพียงแค่โบกมือ ดาบเลื่องชื่อสองเล่มที่ราชสีห์ทองคำใช้ก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าหลี่ซวน โอโตะ และ โคการาชิ น่าเสียดายที่ด้ามดาบผุกร่อน ทำให้คุณภาพของดาบเลื่องชื่อทั้งสองเล่มลดลงอย่างมาก

หลี่ซวนเก็บพวกมันไป วางแผนจะตีขึ้นใหม่และปรับปรุงประสิทธิภาพในภายหลัง พวกมันจะเป็นของขวัญที่ดีสำหรับลูกน้องของเขา

"ไปกันเถอะ คุอินะ ยังมีพวกปลาซิวปลาสร้อยต้องเก็บกวาด จากนี้ไปที่นี่จะเป็นรังของพวกเรา"

"ค่ะ"

คุอินะมีความสุขมาก ท่านซวนได้ก้าวเข้าใกล้เป้าหมายไปอีกก้าว และเธอรู้สึกยินดีกับเขาจากใจจริง บางทีเธออาจมีโอกาสได้เป็นนายหญิงของที่นี่ด้วยซ้ำ

แม้กลุ่มโจรสลัดลอยฟ้าของราชสีห์ทองคำจะไม่ได้อยู่ในช่วงรุ่งเรืองที่สุด แต่ก็ยังถือว่าเป็นกลุ่มโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ แม้จะเทียบชั้นสี่จักรพรรดิไม่ได้เลย นอกเหนือจากตัวราชสีห์ทองคำเอง พวกเขาจำนวนมากตายไปจากผลกระทบการต่อสู้ระหว่างหลี่ซวนกับราชสีห์ทองคำ แม้จะไม่ได้เข้าร่วมโดยตรง แต่ก็ยังมีเหลือรอดอยู่ไม่น้อย

เห็นไหม นี่ไม่ใช่หนูทดลองที่สมบูรณ์แบบเหรอ?

จบตอนที่ 19