ตอนที่ 1095 เจ้าผอมมากแต่มีกล้ามอก?

โถงหุ่นใต้

จงหัวใช้งานหุ่นระบำดาบที่มีสัญลักษณ์ของเมืองไม้เงิน  เมื่อเขานำเปิดประตูใหญ่ หุ่นอสูรนับไม่ถ้วนทะลักเข้ามาทันที  แต่หุ่นระบำดาบเป็นเหมือนแนวปะการัง อยู่ต่อหน้าหุ่นรบระดับทองที่ทรงพลัง หุ่นอสูรระดับบรอนซ์ไม่คู่ควรแก่การเหลียวมองและภายใต้คำสั่งของจงหัว การปราบปรามก็เริ่มขึ้นทันที เขาเห็นชั้นแสงของดาบซ้อนเป็นชั้นและกระพริบเหมือนกับไฟฟ้า  จงหัวขับขี่ระบำดาบราวกับภูเขาที่มั่นคง คอยป้องกันประตูโถงหุ่นใต้ หุ่นรบใดฝ่าเข้ามาจะถูกผ่าเหลือแต่ซากด้วยดาบเหล็ก

ชั่วขณะหนึ่ง ประกายไฟกระจาย และหุ่นอสูรที่วิ่งเข้ามาแขนขาขาด เศษชิ้นส่วนกระจัดกระจาย

ด้วยการป้องกันอย่างแข็งแกร่งของจงหัว นักเรียนที่โถงหุ่นใต้โห่ร้องยินดีทันที

พวกเขาขับหุ่นรบขึ้นไปช่วย

ทุกอย่างน่าทึ่ง

แม้ว่าหุ่นอสูรที่โจมตีโถงหุ่นใต้จะมีมากมาย แต่การจู่โจมนั้นก็เป็นแค่หุ่นระดับบรอนซ์ และด้วยการป้องกันของจงหัวจึงทำให้พวกมันยากจะเข้ามาได้

หอหุ่นตะวันตกในเวลานี้จินฉีขับขี่ราชันย์โลหิตของเขาอย่างภาคภูมิใจ  เขามีหุ่นรบแม่เหล็กระดับทองรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องใช้พลังแม่เหล็กแรงสูงเพื่อจัดการกับหุ่นอสูรแนวหน้า  แค่ใช้แขนยักษ์คู่เดียวเขาก็ทำลายหุ่นอสูรได้

“ทหารรับจ้างผีน่าสมเพช ทำไมตอนนี้พวกเจ้าถึงไม่หยิ่งเล่า?”  นอกเหนือจากการโจมตีแล้วจินฉีไม่ลืมหัวเราะเยาะเย้ยชิงหมอและฮ็อก

“กลิ่นไม่ดีเลย เป็นเจ้าที่ใช้ปากผายลมนี่เอง!”  ฮ็อกว่าจะอดทน แต่ยังอดพูดแดกดันมิได้

“เจ้าเชื่อไหมว่าข้าทำลายเจ้าเดี๋ยวนี้ก็ได้?”  เสียงของจินฉีเย็นชา

“ตอนนี้ยังมีศัตรูอยู่  อย่าฆ่ากันเองเลย บางทีเจ้าอาจเคยได้ยินชื่อข้ามาบ้าง ข้าหยางฉวนแห่งเมืองเปลวอาทิตย์  หากเจ้าต้องการ ข้ายินดีเฝ้าประตูและสร้างสภาพแวดล้อมการต่อสู้ที่ปลอดภัยสำหรับนักเรียน  ไม่ว่าพวกเจ้าจะมีความขัดเคืองใดๆ ต่อกันที่ข้างนอก แต่ที่นี่เราจะต้องรวมตัวกัน ต่อสู้ด้วยกัน มิฉะนั้นคงจะถูกกำจัดกันหมด” ด้านหลังหยางผิงมีบุรุษรูปงามยืนโดดเด่นจากกลุ่มคน คนผู้นี้ก็คือหยางฉวนพี่ชายของหยางผิง

สามารถได้ฉายาสี่คุณชายพันธมิตรแห่งแสงประกอบไปด้วยฉีมู่ หมิงจู จินฉีและหยางฉวน  คุณชายหยางฉวนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน

เขาเข้ามามีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้  หุ่นรบ ‘พ่นไฟ’ ระดับทองของหยางฉวนไม่ว่าจะเป็นระดับ หรือพลังรบไม่ด้อยไปกว่าหุ่นระดับทองของจินฉี

ก่อนจะหันกลับไปขับหุ่นรบพ่นไฟ คุณชายหยางฉวนขัดจังหวะจนจินฉีไม่สามารถโจมตีด้วยตนเองได้  เขาจ้องมองชิงหมอและฮ็อก  ในดวงตาที่ลึกของพวกเขารู้สึกภูมิใจเล็กน้อยที่พวกเขาแต่งตัวเหมือนทหารรับจ้าง แต่พวกเขาสุภาพพอสมควร “ประสบการณ์ในสนามรบเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยนักเรียนทุกคน ข้าเพิ่งจะเดินล้ำหน้าพวกเจ้าและสะสมประสบการณ์มาบ้าง ถ้าเจ้าไม่คิดอะไรมาก จะมาสู้กับข้าก็ได้ ถือว่าเรียนรู้จากกันและกัน”

จินฉีแค่นเสียง  “พวกเจ้าคู่ควรหรือ?”

อย่างไรก็ตามเนื่องจากสถานะของคุณชายหยางฉวน เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะขัดใจ ดังนั้นเขาลดเสียงให้เบาที่สุดเท่าที่เป็นไปได้จนคนรอบตัวเขาแทบไม่ได้ยิน

ชิงหมอทำตัวเป็นคนระดับล่าง และไม่ทำตัวให้โดดเด่นสำคัญ แม้ว่าจะมีหุ่นรบระดับทอง แต่เขาใช้หุ่นรบระดับบรอนซ์ที่เขาอดออมเงินผลึกแตกทั้งหมดซื้อมา  นักเรียนที่อยู่รอบจินฉีลอบหัวเราะเยาะเย้ย หุ่นเสื่อมสภาพอย่างนี้ยังกล้าท้าสู้กับคุณชายจินฉีอีกหรือ?

ช่างไม่เจียมตัวเสียเลย!

ฮ็อกไม่ได้กังวลกับเรื่องนี้มากนัก

มีของดีก็ต้องเอามาใช้ แต่เขาต้องไม่บุ่มบ่ามจนส่งผลเสียต่อแผนการประเมินของเย่ว์หยาง

ฮ็อกเข้าสู่การต่อสู้โดยไม่ได้นำหุ่นรบทองออกมา แต่ขับขี่หุ่นหมาป่าเงินยักษ์  เมื่อเห็นหุ่นหมาป่าเงินนี้ แม้ว่าจินฉีจะยังแสดงอาการเย้ยหยัน แต่คุณชายหยางฉวนตื่นเต้นเล็กน้อย แม้ว่านี่จะไม่ใช่หุ่นรบระดับทอง แต่พลังการต่อสู้ใกล้เคียงมาก และเมื่อเห็นความสามารถของฮ็อกในการจัดการหุ่นรบ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดและไม่ควรมองข้าม

เจ้าของหุ่นหมาป่าเงินชั้นยอดเป็นเพียงทหารรับจ้างคนหนึ่งหรือ?

บุรุษร่างใหญ่ผู้คาดไม่ถึงนี้ดูเหมือนจะเป็นคนใหม่

ทหารรับจ้างที่มีหุ่นรบระดับเงิน?

ยังใหม่อยู่หรือ?

ทันใดนั้นคุณชายหยางฉวนรู้สึกเสียวฟัน ไม่ธรรมดาเสียแล้ว  บุรุษร่างใหญ่หยาบคายนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!

เริ่นเทียนเกอและบัณฑิตตาเงินยิ่งทำตัวให้โดดเด่นน้อยยิ่งกว่า  พวกเขาซ่อนตัวอยู่หลังกลุ่มคน พวกเขาไม่ได้ซื้อหุ่นอสูรระดับบรอนซ์ไว้เป็นหุ่นคู่หู  ในสนามรบโถงหุ่นใต้ไม่มีใครสังเกตพวกเขา  พวกเขาไม่มีสถานะพิเศษอะไร

ความจริงคนที่ซ่อนตัวไม่ทำตัวให้โดดเด่นในโถงหุ่นตะวันตก ไม่ใช่มีแต่เพียงพวกเขาเท่านั้น  แต่ยังมีอีกสองสามคน

ถ้าให้เย่ว์หยางมาเห็น เขาจะจำคนทั้งสองนี้ได้คือ นั่นคือเจ้าตำหนักไฟหลานฟง และเจ้าตำหนักมืดว่านหมอแห่งตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์  ข่าวกรองของคุณชายหมิงจูได้รับการยืนยัน 100% หลานฟงและว่านหมอทั้งสองคนได้วางแผนมายาวนานแล้ว พวกเขามีหุ่นเพลิงแค้นระดับทอง และหุ่นเลือดเนื้อระดับทองนี่นับเป็นคู่แข่งที่ทรงพลังที่สุด

เทียบกับเย่ว์หยางและหมิงจู พวกเขาอยู่ที่หอหุ่นตะวันออก  จงหัวหอหุ่นใต้  และชิงหมอ ฮ็อก เริ่นเทียนเกอ บัณฑิตตาเงิน หลานฟง ว่านหมอ คุณชายหยางฉวนและจินฉีอยู่หอหุ่นตะวันตก  หอหุ่นเหนือไม่มียอดฝีมือคุ้มกัน นับเป็นโศกนาฏกรรม

คลื่นหุ่นอสูรโจมตีที่ประตูโถงหุ่นเหนือ

นักเรียนที่อยู่ภายใน ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนใหม่หรือผู้เคยผ่านศึก ไม่อาจต้านทานได้และถูกบังคับให้ถอยไปทีละก้าว

การถอยช้าลง และหุ่นรบของนักเรียนหลายคนตกอยู่ในกระแสคลื่นหุ่นทั้งเหล็กทั้งเลือดฉีกขาดกระเด็น แขนขากระจัดกระจายพวกเขาถูกกลบหายไปกับการโจมตีของคลื่นหุ่นอสูรในพริบตา

โถงหุ่นเหนือ ใช่ว่าจะไม่มียอดฝีมือ

แต่ดูเหมือนว่าพระยายมซิวอิ่ง จอมถลกหนังเซี่ยทีและจ้าวกระดูกจินหายและคนอื่นๆ  เข้ามาในโถงหุ่นเหนือ  แต่พวกเขาคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้ม

พวกเขาไม่สนใจสิ่งที่อยู่รอบตัวอย่างสิ้นเชิง  หลายคนในกลุ่มพวกเขาไม่ใช่คนดี พวกเขาล้วนเป็นคนชั่วร้าย  ถ้าไม่ใช่เพราะถูกบังคับให้ร่วมมือกับเย่ว์หยาง  คาดว่าพวกเขาจะเข้าร่วมเส้นทางกลุ่มกบฏของจอมปีศาจไคเทียน  กฎระเบียบ กฎหมายใดๆ ในโลกล้วนแต่ไร้สาระสำหรับพวกเขา เพียงแต่ว่าเขารู้สึกว่าร่วมมือกับเย่ว์หยางดีกว่า พวกเขาเกียจคร้านเกินกว่าจะยอมมาที่หอคอยโบราณภูเขาเทียนผิง  ไม่ต้องพูดถึงการทดสอบประเมิน  ตามความเห็นของซิวอิ่งและเซี่ยทีคือ นักเรียนจะตายไปกี่คนก็ไม่สำคัญ เรื่องสำคัญคือจีอู๋ลี่หรือจงหัวจะมาที่นี่ได้อย่างไร

ความพ่ายแพ้ในหุบเขาปีศาจทำให้ซิวอิ่ง เซี่ยทีและจินหายเกลียดจนต้องกัดฟัน

เจ้าเด็กไตตันผิดมนุษย์จนเกินไป ไม่สมควรไปท้าสู้ด้วย

ลืมเรื่องนี้ได้เลย

อย่างไรก็ตามความแค้นจีอู๋ลี่และจงหัว จะหายไปได้อย่างไร ถ้าเป็นไปได้จอมปีศาจไคเทียนก็ยังไม่ทำให้พวกเขาดีขึ้นได้

“ช่วยด้วย!”  นักเรียนในโถงหุ่นเหนือหวาดกลัวกองทัพหุ่นเหล็กข้างหน้าจนคิดอะไรไม่ออก ต่างคนต่างหนี

“เราไม่สามารถช่วยได้!”  ซิวอิ่งทำเป็นมองไม่เห็นและปล่อยให้หุ่นอสูรฆ่านักเรียน

“แสงแห่งความแค้น!”

ในช่วงเวลาที่วิกฤติที่สุด ทันใดนั้นเองภายในโถงหุ่นตะวันออก มีเงาที่ซ่อนอยู่ในความมืดและเขาอยู่เหนือคนอื่นทั้งหมด เขาเปล่งรัศมีสว่างเหมือนเทพเจ้า ใครก็ตามที่เห็นเขาจะมีความรู้สึกเคารพเทิดทูน ถ้ามองดูหน้าเขามากกว่าหนึ่งครั้งเหมือนเป็นการดูหมิ่นที่ยกโทษให้ไม่ได้

พร้อมกับการปรากฏตัวของเขามีหุ่นนักรบสูงสิบห้าเมตร

สีของมันเป็นสีทองและทรงพลังอย่างยิ่ง

มีปีกสีเงินคู่หนึ่งติดอยู่ที่ด้านหลัง

แม้ว่านี่จะไม่เพียงพอต่อการบินแต่ก็สามารถช่วยให้กระโดดและร่อนได้สูง มองดูขลังศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง

ไม่ต้องให้มนุษย์ประดุจเทพบิน หุ่นรบที่เหมือนมนุษย์ถึงแปดส่วน มีนักเรียนบางคนตะโกนร้องด้วยความตื่นเต้น “หุ่นแค้นขององค์ชาย หุ่นแค้นขององค์ชาย  ท่านจีอู๋ลี่!”

จีอู๋ลี่เป็นผู้ควบคุมหุ่นแค้นแห่งองค์ชาย  เขากระโจนขึ้นหุ่นอย่างใจเย็นด้วยความสูงเป็นสิบเมตรในโถงหุ่น

ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่

ปรากฏว่าดาบมาอยู่ในมือแล้ว

ดาบแค้นแห่งแสงมีพลังเพิ่มขึ้นด้วยศิลาศักดิ์สิทธิ์  ด้วยการฟันเบาๆ  หุ่นอสูรหลายสิบตัวที่มิกหมาป่าแห่งเมืองหอสูงรับมือถูกกำจัดหมด ท่ามกลางสายตาที่เทิดทูนของมิก หมาป่าแห่งเมืองหอสูง  หุ่นแค้นของเจ้าชายที่ขับขี่โดยจีอู๋ลี่ วิ่งออกจากประตูห้องโถงทางตะวันออกและลงมาตามบันได จากนั้นชูมือขึ้นสูง  ทันใดนั้นโลกตกอยู่ในท่ามกลางแสงสว่างเจิดจ้า

รอกระทั่งตาของทุกคนหายพร่า

พวกเขาตกใจเมื่อพบว่าหุ่นอสูรที่เต็มพื้นที่ภายในระยะสองสามร้อยเมตรจากโถงเหนือไปยังโถงตะวันออก

ในทะเลหุ่นเหล่านั้นถูกคั่นด้วยเครื่องหมายดาบที่น่าสะพรึงกลัวชัดเจน  ในเครื่องหมายดาบ หุ่นบรอนซ์ หุ่นเงินและแม้กระทั่งหุ่นทองเปลี่ยนสภาพกลายเป็นเศษเหล็กกระจายอยู่บนพื้น

“พระเจ้า!  สมแล้วกับที่เป็นบุรุษที่ใกล้เคียงเทพที่สุด!”  หมาป่าแห่งหอสูงมิกพึมพำเหลือเชื่อ นักเรียนที่ด้านหลังเขาเข่าอ่อนด้วยความตกใจ

“อัศวินของข้า เจ้าอยู่ไหน?”  จีอู๋ลี่ให้หุ่นแค้นขององค์ชายโบกมือให้เขา

“ฝ่าบาท, กำลังเรียกเราทุกคน!”  มีคนสิบคนบินออกมาจากโถงหุ่นทิศ ใต้ ตะวันออก เหนือและตะวันตกทั้งสี่ เคลื่อนเข้ามาหาโดยไม่สนใจหุ่นอสูรรอบด้าน และคุกเข่าอยู่หน้าหุ่นแค้นแห่งองค์ชายที่จีอู๋ลี่ควบคุม

“ตามข้ามา”  จีอู๋ลี่โบกมือ หุ่นรบอัศวินทองอีกสิบออกมาจากแหวนเก็บสมบัติและอยู่ต่อหน้าคนทั้งสิบ

“พระเจ้าค่ะ” คนทั้งสิบคนเข้าไปขับขี่หุ่นรบอัศวินทองติดตามหุ่นแค้นแห่งองค์ชายของจีอู๋ลี่ไปช่วยเหลือนักเรียนโถงหุ่นเหนือที่กำลังจะตาย  นักเรียนที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนในโถงหุ่นเหนืออย่างกล้าหาญพอเห็นจีอู๋ลี่พาอัศวินทั้งสิบเข้ามาก็พากันคุกเข่ากับพื้นน้ำตาไหล  แม้แต่คนขี้ขลาดที่หนีไปอย่างสิ้นหวังก็ยังมองเห็นความหวังปรากฏ เมื่อความหวังปรากฏจึงกลับไปสู้กับหุ่นอสูรจนจบ

“.....ไม่อาจเปรียบเทียบความแตกต่างได้เลยจริงๆ ข้าพยายามอย่างหนักมาสิบปีแล้ว  หุ่นรบทองก็ยังไม่มี  แต่ในช่วงเวลาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา  เขาไม่เพียงแต่สร้างหุ่นแค้นขององค์ชายเท่านั้น  แต่ยังสร้างสิบอัศวินผู้ซื่อสัตย์  แม้แต่อัศวินก็ยังควบคุมหุ่นรบทอง”  มิก, หมาป่าแห่งหอสูงทรุดตัวลงเล็กน้อยบนบันได

สำหรับเขาการปรากฏตัวของจีอู๋ลี่ไม่เพียงแต่น่าตกใจสั่นสะท้านเท่านั้น  แต่เขายังลงมือจู่โจมบุกลึกเข้าไป เลือดของเขาพลุกพล่าน เขาหลั่งเหงื่อพรั่งพรู ตอนนี้เขาคิดอย่างเดียวคือบุกโจมตีและโจมตี

จงหัวอยู่ที่โถงหุ่นใต้พอเห็นฉากภาพนี้ เขาอดคร่ำครวญด้วยความโมโหไม่ได้  เทียบกับการปรากฏตัวของจีอู๋ลี่แล้วความพยายามแต่เก่าก่อนของเขาดูเหมือนจะสูญเปล่า

ตอนนี้ไม่เพียงแต่นักเรียนในสามโถงหุ่น ตะวันออก ตะวันตกและเหนือเท่านั้น แต่แม้แต่นักเรียนที่ชื่นชมเขาอย่างกระตือรือร้นในโถงหุ่นใต้ก็ยังอดชื่นชมจีอู๋ลี่ไม่ได้  แต่จงหัวผู้กำจัดหุ่นอสูรนับพันกลับไม่ได้รับความสนใจ

“ยิง”  จงหัวปล่อยหุ่นไอพ่นระดับทองสองตัวด้วยความโมโห  และปล่อยให้พวกมันยิงพลังความร้อนออกไปที่กลุ่มหุ่นอสูรข้างนอกด้วยความตั้งใจจะกู้ความเด่นความสนใจกลับคืน อสูรหุ่นไอพ่นนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง ครั้งหนึ่งเคยสู้กับนักรบทะเลของกัปตันคุ้กแต่ไม่เป็นไร พลังของหุ่นรบทั้งสองผสานกันสร้างพลังระเบิดที่น่ากลัว

ในช่วงเวลาที่โลกมืด

เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นสั่นสะเทือน

ทางเดินข้างหน้าโถงหุ่นใต้ระยะ 200 เมตร อสูรหุ่นถูกกำจัดแทบไม่เหลือ

นอกจากนี้ยังมีหุ่นอสูรระดับทองที่หักพัง หุ่นอสูรเงินที่ตัวขาดไปครึ่งหนึ่ง หุ่นบรอนซ์ทั้งหมดกลายเป็นเศษเหล็กภายใต้พลังปืนใหญ่หุ่นไอพ่น

อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าเสียดาย

แม้ว่าการลงมือครั้งนี้จะน่าตกตะลึงอย่างเพียงพอ แต่ไม่สามารถกู้ความเด่นที่หุ่นแค้นขององค์ชายซึ่งใช้พลังไม้ตายไปเพียงดาบเดียวก็สร้างความตื่นตะลึงน่าตกใจ แม้ว่าจงหัวจะมีอสูรไอพ่นสองตัวแต่กลับกลายเป็นไม่โดดเด่น  ในโถงหุ่นใต้ มีสมาชิกนักเรียนไม่กี่คนที่ยังคงตามเชียร์จงหัว แต่ส่วนใหญ่ยังประทับใจกับดาบเดียวของจีอู๋ลี่จนยังมิอาจลืมความตื่นเต้นได้

เทียบกับจีอู๋ลี่แล้ว แม้ว่าจงหัวจะทำได้ดีมากพอ  แต่ก็ยังห่างชั้นเมื่อเทียบกัน

จงหัวเห็นแล้วอดเจ็บใจมิได้

เขาคิดว่าเขาสร้างอสูรหุ่นไอพ่นรุ่นปรับปรุงใหม่อย่างรวดเร็วมากแล้ว แต่คาดไม่ถึงว่าจีอู๋ลี่จะมีหุ่นรบอัศวินถึงสิบเครื่อง ในช่วงเวลาสั้นๆ อย่างนี้  ทั้งยังเป็นระดับทองทั้งหมด เทียบกับหุ่นไอพ่นแล้ว ไม่ด้อยกว่ากันเลย

นี่คือความแข็งแกร่งของจีอู๋ลี่...นี่คือระยะห่างที่เขาไม่อาจข้ามได้

หลังจากช่วยนักเรียนในโถงหุ่นเหนือแล้ว

จีอู๋ลี่ไม่ใช่นักอนุรักษ์นิยมที่เอาแต่ปกป้องอยู่หน้าบ้านหน้าประตู

เขาพาอัศวินทั้งสิบบุกตะลุยฝ่าเข้าไปในกระแสหุ่นอสูร และไปที่โรงงานหุ่นอสูรที่ใกล้ที่สุด

“จีอู๋ลี่!”

“จีอู๋ลี่!”

“จีอู๋ลี่....”

ตอนแรกไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนชื่อจีอู๋ลี่ขึ้นก่อน

อย่างไรก็ตามด้วยการตะโกนนำไว้ก่อนนี้ เริ่มมีนักเรียนตะโกนร่วมด้วยทันทีในที่สุดก็เหมือนกับฝนตกหนัก เสียงตะโกนเชียร์ดังขึ้นพร้อมกัน ทุกคนตะโกนเชียร์จีอู๋ลี่  คนหนุ่มอย่างมิก หมาป่าแห่งหอสูง และพวกที่กระตือรือร้นร่วมโจมตีอย่างจินฉี ก็บุกออกมานอกโถงหุ่นของตนและโจมตีตอบโต้คลื่นหุ่นอสูร

ในหมู่พวกเขา คนที่เร็วที่สุดและทรงพลังที่สุดก็คือจงหัวผู้ควบคุมหุ่นระบำดาบและหุ่นอสูรไอพ่นสองตัว

จงหัวไม่ต้องการช่วยจีอู๋ลี่แน่นอน  เขาไม่สามารถทนเห็นจีอู๋ลี่ชิงนักเรียนแล้วครองจิตใจของนักเรียนทั้งหมด

นอกจากนี้ คุณชายหยางฉวนผู้ควบคุมหุ่นพ่นไฟไล่ตามหลังไปอย่างใกล้ชิด

“โง่” ฮ็อกและชิงหมอไม่ได้วิ่งออกไปเหมือนนักเรียนที่เลือดร้อน

“การต่อสู้ครั้งนี้จะมีคนโดนฆ่าจำนวนมาก”  เริ่นเทียนเกอขมวดคิ้ว  เขารู้สึกว่าการชักชวนของจีอู๋ลี่จะทำให้นักเรียนเลือดร้อนแต่ขาดความแข็งแกร่งถูกฆ่าตายได้ง่ายมากเมื่อวิ่งออกไปแล้วยากจะกลับมาได้  ตอนนี้มีคน 200-300 คนเข้าไป แต่อย่างน้อยสัก 10% ของพวกเขารอดออกมาได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว

“หากไม่เป็นเช่นนั้นจีอู๋ลี่จะช่วยพวกเขาไปทำไม จะรวมใจพวกเขาได้อย่างไร?”  บัณฑิตตาเงินส่ายศีรษะเล็กน้อย และเขาเห็นว่าจีอู๋ลี่จงใจทำ

จีอู๋ลี่นำกำลังมนุษย์บุกเข้าโรงงานหุ่นอสูรโดยไม่คำนึงถึงว่าจะทำได้สำเร็จหรือล้มเหลว

แต่เขาชนะใจผู้คนได้อย่างสมบูรณ์

ถ้าในเส้นทางขากลับสามารถช่วยนักเรียนที่มีศักยภาพไม่กี่คน ตัวอย่างเช่นคุณชายหยางฉวน หมาป่าแห่งหอสูง เป็นไปได้ว่าเขาจะได้รับอัศวินฝีมือดี  แม้ว่าหยางฉวนและหมาป่าแห่งหอสูงจะไม่เข้าร่วมกับกลุ่มอัศวินก็ตาม พวกเขาก็จะนึกถึงพระคุณช่วยชีวิตและกลายเป็นพันธมิตรของจีอู๋ลี่ ดังนั้นจะมีนักเรียนตายไปกี่คนไม่สำคัญสำหรับจีอู๋ลี่  สิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือ  ยิ่งมีการต่อสู้รุนแรงมากขึ้นเท่าใดจีอู๋ลี่ก็จะได้รับความไว้วางใจมากขึ้น

ท่ามกลางการต่อสู้ที่เลือดสาดกระจายมีเงาสองร่างนั่งอยู่บนโรงงานผลิตหุ่นรบนั่งปิ้งข้าวโพด

และนั่งแทะอย่างสบายอารมณ์

เหมือนกับกำลังมองดูละครโรงใหญ่

เงาร่างซ้ายศอกใส่เงาร่างขวา “ดูซิ เจ้าสามารถเรียนรู้ได้มากแค่ไหน?”

เงาร่างขวายังคงสงบเยือกเย็นอย่างมาก  “อย่าส่งเสียงดัง คอยดูละครดีๆ  เจ้าคิดว่าโรงงานผลิตหุ่นนี้จะโจมตีได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ? เฮ้.. ละครดีๆ กำลังจะมาแล้ว!  เจ้าไก่อ่อนจีอู๋ลี่กำลังเคลื่อนกำลังไปที่โรงงานผลิตหุ่นแล้ว แต่เชื่อได้ว่าไม่มีทางได้กินแน่... พนันกันได้เลย!”

“เจ้าจะพนันอะไร?”  เงาร่างทางซ้ายมองดู  เจ้าเด็กนี่บอกว่าพนันนับว่าไม่ใช่เรื่องดี

“ถ้าเจ้าแพ้ อย่างนั้นข้าต่อยเจ้าทีนึง”

“ตรงไหน?”

“หน้า”

“เจ้ากล้าต่อยหน้าข้าหรือ?”

“ถ้างั้นเจ้าต้องการให้ข้าต่อยตรงไหน? หน้าอกดีไหม?  นึกไม่ถึงเลยว่าผอมๆ อย่างเจ้าก็มีกล้ามอกเหมือนกัน”

“หาที่ตาย, ไม่ได้โดนค้อนทองมานานแล้ว คงจะคันเนื้อคันตัวใช่ไหม?  อย่าหนี!”