บทที่ 28 รอบนี้กำไรมหาศาล
บทที่ 28 รอบนี้กำไรมหาศาล
บทที่ 28 รอบนี้กำไรมหาศาล
“ไอ้ปีศาจ อย่ามารังแกกันให้มันเกินไปนักนะ!” “ใช่ คนอย่างแกไม่คู่ควรจะเข้าโรงเรียนนินจาด้วยซ้ำ”
“แกมันก็แค่สามัญชนที่น่าสมเพช”
ท่ามกลางความเผด็จการของหลี่เจี๋ยเสวียน มีเสียงตะโกนด่าทอด้วยความโกรธแค้นดังมาจากกลุ่มคน...
หลี่เจี๋ยเสวียนแคะหูพลางเบะปากอย่างไม่แยแส: “ฉันคือนินจา ไม่สนใจจะคุยกับพวกขี้ขลาดที่เก่งแต่หลบหลังคนอื่นแล้วดีแต่ปากหรอก”
ทันใดนั้น แววตาของหลี่เจี๋ยเสวียนก็เย็นเยียบลง: “ถ้าพวกนายแน่จริง ก็เข้ามาล้มฉันให้ได้สิ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฝูงชนก็เงียบกริบไปครู่ใหญ่...
ทว่าจู่ๆ ก็มีเสียงแหลมเล็กตะโกนขึ้นมา
“ทุกคน หมอนี่มันคือปีศาจ เราไม่จำเป็นต้องสู้กับมันตามกฎเกณฑ์การดวลอะไรทั้งนั้น พวกเราลุยเข้าไปพร้อมกันเลย จัดการมัน!”
คำพูดนี้ทำเอาหลายคนเริ่มกระสับกระส่าย ใช่แล้ว ถึงสู้ตัวต่อตัวจะสู้ไม่ได้ แต่ถ้ารุมล่ะ?
ไม่นานนัก เด็กกว่าหกสิบคนก็กรูกันออกมาจากกลุ่ม
เห็นดังนั้น โอโรจิมารุก็ส่ายหน้าอย่างรังเกียจ: ไม่ว่าผลการต่อสู้นี้จะเป็นอย่างไร เจ้าพวกนี้ก็ได้แพ้ไปเรียบร้อยแล้ว
“เข้ามาเลย เจ้าพวกตัวตลกน่าขำ!”
หลี่เจี๋ยเสวียนเบะปากอย่างไม่เกรงกลัว เขากลับเป็นฝ่ายพุ่งเข้าหาเด็กทั้งหกสิบคนนั้นก่อน
“ล้มมันให้ได้!” “รุมมันเลย!”
พริบตาเดียว การโจมตีประดุจคลื่นยักษ์ก็ถาโถมมาจากทุกสารทิศ หลี่เจี๋ยเสวียนเปรียบเสมือนเรือลำน้อยกลางมหาสมุทรที่พร้อมจะอับปางได้ทุกเมื่อ!
“เจี๋ยเสวียนคุง ฉันจะไปช่วย!”
ซึนาเดะขยับตัวจะลงไปช่วยตามสัญชาตญาณ
“ไม่ต้อง ซึนาเดะ ฉันจะไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงของฉันต้องเจ็บตัวเพื่อฉันเด็ดขาด!”
“ฉันจะไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงของฉันต้องเจ็บตัวเพื่อฉันเด็ดขาด!”
ดวงตาของซึนาเดะเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา มีเพียงลูกผู้ชายตัวจริงอย่างเจี๋ยเสวียนคุงเท่านั้นที่พูดคำแบบนี้ออกมาได้!
ส่วนคำว่า "ของฉัน" มันหลุดมาจากไหนนั้นไม่สำคัญ ซึนาเดะรู้ดีว่าในใจหลี่เจี๋ยเสวียนต้องคิดแบบนั้นแน่นอน เพียงแต่เขาพูดออกมาด้วยความรีบร้อน...
“บ้าเอ๊ย ยาพวกนี้มันคือยาเพิ่มพลังกายทั้งนั้นเลยนะ!”
หลี่เจี๋ยเสวียนซัดหมัดคว่ำไปหนึ่งคนพลางคิดในใจ: “ถ้าซึนาเดะมาช่วย ฉันก็ขาดทุนย่อยยับน่ะสิ...”
ทว่าพอจัดการไปได้เพียงห้าคน หลี่เจี๋ยเสวียนก็เริ่มจะต้านทานไม่ไหว
“เจี๋ยเสวียนคุงจะต้านไม่ไหวแล้ว!”
ซึนาเดะกำชายเสื้อแน่นด้วยความกังวล
สึกิโนะสึเกะเริ่มลังเล ว่าควรจะออกไปช่วยหลี่เจี๋ยเสวียนดีไหม อย่างไรเสีย นี่ก็คือเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์ระดับเซียนหกวิถีเชียวนะ!
มีเพียงโอโรจิมารุที่หรี่ตาลงอย่างเย็นชา: “จบลงแค่นี้เองเหรอ? อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ หลี่เจี๋ยเสวียน!”
“ซี้ด เจ้าพวกเด็กเปรตนี่มือหนักเหมือนกันแฮะ!”
มีคนเอาไม้มาจากไหนไม่รู้ฟาดเข้าที่หัวหลี่เจี๋ยเสวียนจนเขาแทบจะยืนไม่อยู่
“พวกเรากำลังจะชนะแล้ว พยายามเข้า!” “ดูสิ แค่เราเสียสละพวกพ้องไปห้าคน เราก็ล้มมันได้แล้ว!”
ฝูงชนเริ่มฮึกเหิม การโจมตียิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ...
ทว่าในตอนนั้นเอง หลี่เจี๋ยเสวียนก็หยิบยาเพิ่มพลังกายขวดสุดท้ายในกระเป๋าออกมา
“ขอบใจนะ ฮิวงะ มาซึอาชิ!”
หลี่เจี๋ยเสวียนพึมพำในใจ ก่อนจะกรอกยาลงคอไปในวินาทีสุดท้ายก่อนที่สติจะเลือนลาง
“พวกเราชนะแล้ว!” “หลี่เจี๋ยเสวียนก็ไม่ได้เท่าไหร่นี่หว่า!”
หลี่เจี๋ยเสวียนกำลังล้มลงสู่พื้นท่ามกลางสายตาแห่งความหวังของทุกคน แต่ทว่าในวินาทีต่อมา หลี่เจี๋ยเสวียนที่ดูเหมือนจะพังทลายกลับเด้งตัวขึ้นมาตรงแหน็วเหมือนสปริง!
“ฮัลโหล สวัสดีทุกคน!”
หลี่เจี๋ยเสวียนทักทายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะซัดหมัดคว่ำคนที่อยู่ใกล้ที่สุดไปหนึ่งคน
“เกิดอะไรขึ้น?” “ทำไมเขายังลุกขึ้นมาได้อีก?”
หลังจากอัดไปได้ครบสิบคน หลี่เจี๋ยเสวียนก็ทำท่าจะล้มลงไปอีกครั้ง...
“แฮก... แฮก...” “พี่น้องเอ๊ย ถึงจะลำบาก แต่สุดท้ายพวกเราก็ชนะแล้ว...”
ยังพูดไม่ทันจบ หลี่เจี๋ยเสวียนก็เด้งกลับขึ้นมายืนใหม่!
“สวัสดีจ้ะ ฉันกลับมาแล้ว!”
เปิดกล่องสมบัติหนึ่งกล่อง ยาเพิ่มพลังกายขวดสีเขียวก็ช่วยให้หลี่เจี๋ยเสวียนกลับมาบู๊ต่อได้ด้วยสถานะเต็มเปี่ยม!
“ปีศาจ! นี่มันปีศาจชัดๆ!” “ไม่มีทาง เราไม่มีทางชนะปีศาจแบบนี้ได้หรอก!”
“ติ๊ง ได้รับความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้งจาก ฟุนาโมโตะ ซาบุโร่ มอบรางวัลกล่องสมบัติระดับเริ่มต้น 1 กล่อง”
หลังจากนั้น เสียงติ๊งในหัวก็ดังรัวเป็นชุด ยิ่งสู้ไปนานเข้า เจ้าพวกนี้ยิ่งสิ้นหวัง เพราะพวกเขาพบว่าไม่ว่าจะอัดหลี่เจี๋ยเสวียนยังไง สุดท้ายเขาก็จะลุกขึ้นมาใหม่โดยไร้รอยขีดข่วน!
“หมอนี่มันเป็นสัตว์ประหลาดที่ฆ่าไม่ตาย!”
สุดท้าย พวกเขาทั้งหมดก็เสียขวัญจนพังทลาย...
หลี่เจี๋ยเสวียนยืนอาบเลือดอยู่กลางสนามรบ ดูเหมือนอัศวินผู้โดดเดี่ยวที่สู้กับคนนับร้อยในภาพวาดโบราณ ท่ามกลางร่างของศัตรูที่ระเกะระกะ เขาดูช่างโดดเดี่ยวแต่ทรงพลัง!
“เจี๋ยเสวียนคุง...”
ซึนาเดะพูดไม่ออกแล้ว ภาพของหลี่เจี๋ยเสวียนได้ยึดครองหัวใจของเธอไปโดยสมบูรณ์ หญิงงามย่อมรักฮีโร่ ชายที่แข็งแกร่งขนาดนี้ย่อมทำให้เธอละสายตาไปไม่ได้จริงๆ ...
“พลังในการฟื้นตัวที่น่าทึ่งขนาดนี้ แม้แต่ท่านรุ่นที่หนึ่งก็คงเทียบไม่ติด!”
สึกิโนะสึเกะที่แอบดูอยู่อดไม่ได้ที่จะทึ่ง เขาเริ่มคิดจริงๆ จังๆ แล้วว่าควรจะมาเป็นลูกน้องให้หลี่เจี๋ยเสวียนดีไหม ดูท่าทางจะมีอนาคตไกล
โอโรจิมารุก็พยักหน้ายิ้มเบาๆ : “หลี่เจี๋ยเสวียน นายคือคู่ต่อสู้ที่ฉันถูกใจจริงๆ!”
ส่วนเจ้าตัวหลี่เจี๋ยเสวียนนั้น...
เมื่อเห็นกล่องสมบัติระดับเริ่มต้น 21 กล่องเรียงรายอยู่ในระบบ เขาก็ยิ้มแก้มปริในใจ: “ฮี่ๆ รอบนี้กำไรมหาศาลจริงๆ!”