บทที่ 8 "ยัยหมูอ้วน" ผู้เปิดตัวก่อนเวลาอันควร

บทที่ 8 "ยัยหมูอ้วน" ผู้เปิดตัวก่อนเวลาอันควร

“น่าสนใจดีนี่!”

ดวงตากลมโตสุดน่ารักของซึนาเดะจ้องเป๋งมาที่หลี่เจี๋ยเสวียน “นายชื่ออะไร?”

“หลี่เจี๋ยเสวียน!”

“ชื่อประหลาดชะมัด”

ซึนาเดะมองหลี่เจี๋ยเสวียนพลางชูกำปั้นขึ้นยิ้มๆ “แต่หลี่เจี๋ยเสวียน นายต้องรู้นะว่าการจัดการกับเจ้าหมอนั่น ฉันไม่จำเป็นต้องให้นายมาช่วยเลยสักนิด!”

หลี่เจี๋ยเสวียนพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ “ผมรู้ และผมก็ไม่ได้มาช่วยเธอด้วย”

“หืม?”

ซึนาเดะดูประหลาดใจเล็กน้อย

“ผมมาเพื่อท้าทายเธอต่างหาก!”

หลี่เจี๋ยเสวียนโยนหินในมือทิ้ง ข้อมือขยับเบาๆ คุไนมิติกาลเวลาในแขนเสื้อค่อยๆ เลื่อนลงมาเตรียมพร้อม

“ท้าทายฉัน!?”

เมื่อเห็นคุไนในมือของหลี่เจี๋ยเสวียน ซึนาเดะก็หรี่ตาลงพลางเงื้อหมัดขึ้นยิ้มเหี้ยม “ตั้งแต่ฉันเข้าเรียนมา นานมากแล้วนะที่ไม่มีใครกล้าท้าทายฉันแบบนี้!”

ดูเหมือนการต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะระเบิดขึ้นในไม่ช้า!

“ไม่ๆๆ เธอเข้าใจผิดแล้ว!”

หลี่เจี๋ยเสวียนรีบโบกมือห้าม ก่อนจะหยิบหินทรงสี่เหลี่ยมออกมาจากกระเป๋า แล้วใช้คุไนสลักจุดลงไปเบาๆ “นี่คือลูกเต๋า”

พูดไปพลาง หลี่เจี๋ยเสวียนก็หยิบปึกใบไม้ออกมาอีกกำมือหนึ่ง “ส่วนนี่เรียกว่า ไพ่ใบไม้!”

“ผมจะใช้ไอ้พวกนี้เอาชนะเธอ!”

หลี่เจี๋ยเสวียนหัวเราะหึๆ “ของพวกนี้สนุกมากเลยนะจะบอกให้!”

เมื่อเห็นหลี่เจี๋ยเสวียนเก็บคุไนไป ซึนาเดะก็ไม่ติดใจอะไร ยังไงวันนี้เธอก็ได้อัดเจ้าปลาหมึกนั่นจนหนำใจแล้ว สิ่งที่เธอสนใจมากกว่าตอนนี้คือของเล่นแปลกใหม่พวกนี้ บอกไม่ถูกว่าเพราะอะไร แต่ของพวกนี้เหมือนมีแรงดึงดูดพิเศษต่อเธอมาตั้งแต่เกิด!

“ไอ้พวกนี้คืออะไรเหรอ?”

ซึนาเดะตัวน้อยยื่นหน้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ลืมเรื่องอื่นไปจนสิ้น

“ติดกับแล้ว!”

หลี่เจี๋ยเสวียนแสยะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ตั้งแต่เขาได้รับภารกิจนี้ เขาก็รู้ซึ้งดีว่าการจะใช้กำลังเอาชนะเจ้าหญิงแห่งตระกูลเซ็นจูอย่างซึนาเดะนั้นมันเป็นเรื่องเพ้อฝัน เพราะฉะนั้น...

หลี่เจี๋ยเสวียนจึงต้องใช้วิธีนี้ นำพาซึนาเดะ "ยัยหมูอ้วน" ในตำนาน เข้าสู่เส้นทางแห่งการพนันที่กู่ไม่กลับก่อนเวลาอันควร!

สิบนาทีต่อมา หลี่เจี๋ยเสวียนปล่อยมือ ลูกเต๋าหยาบๆ กลิ้งไปตามพื้นเบาๆ ก่อนจะหยุดนิ่งอย่างมั่นคง

“2 แต้ม!”

“ฮ่าๆๆๆ! ตานี้นายแพ้แน่!”

ซึนาเดะคว้าลูกเต๋าขึ้นมาหัวเราะร่า เพียงเวลาไม่นานเธอเสียเงินไปแล้วหลายหมื่นเรียว ตานี้แหละที่เธอจะได้ทุนคืนเสียที

พูดจบซึนาเดะก็ขว้างลูกเต๋าออกไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

“คลุกๆๆ ...”

ลูกเต๋ากลิ้งไปบนพื้น ซึนาเดะมั่นใจมาก ด้วยการฝึกฝนจากยอดฝีมือมากมาย การจะควบคุมลูกเต๋าให้ออก 6 แต้มนั้นมันง่ายนิดเดียว

และก็เป็นไปตามคาด ลูกเต๋านั้นค่อยๆ หยุดลง และหน้าบนสุดก็ปรากฏเป็นเลข 6 จริงๆ เมื่อเห็นดังนั้น ซึนาเดะก็เริ่มยิ้มที่มุมปาก

แต่ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีลมพัดประหลาดวูบหนึ่งผ่านมา...

“กริ๊ก...”

ลูกเต๋าลูกนั้นกลับถูกลมพัดจนกลิ้งต่อไปอีกนิดหนึ่ง

“1 แต้ม!”

“เป็นไปได้ยังไงกัน?”

ซึนาเดะตกใจจนทรุดก้นกระแทกพื้น ใบหน้าเล็กๆ ที่แสนน่ารักเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปตามคาด!

หลี่เจี๋ยเสวียนยิ้มพลางเก็บลูกเต๋า แล้วยื่นมือไปหาซึนาเดะ “ท่านหญิงซึนาเดะ ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ก็ฝากด้วยนะครับ”

นอกจากเรื่องเงินแล้ว หลี่เจี๋ยเสวียนยังพนันของสนุกๆ บางอย่างกับซึนาเดะไว้ด้วย

ซึนาเดะปัดมือหลี่เจี๋ยเสวียนออกด้วยความหงุดหงิด “รู้แล้วน่า นายนี่มันดวงดีชะมัด กล้าดียังไงมาชนะเจ้าหญิงคนนี้ได้ตั้งหลายตา...”

นี่ไม่ใช่เพราะหลี่เจี๋ยเสวียนดวงดีหรอก แต่เป็นเพราะดวงของเธอมันกุดต่างหาก...

ซึนาเดะเกาหัวอย่างกลุ้มใจพลางบ่นพึมพำ “แต่ว่านะ คุณปู่รองคนนั้นต้องไม่เห็นด้วยแน่ๆ แบบนี้คงต้องไปหาคุณปู่ใหญ่แทนแล้วล่ะ”

“คุณปู่ใหญ่?”

หลี่เจี๋ยเสวียนเบิกตากว้าง ถ้าเขาจำไม่ผิด คุณปู่รองของซึนาเดะคือโฮคาเงะรุ่นที่สอง เซ็นจู โทบิรามะ

ถ้าอย่างนั้นคุณปู่ใหญ่ก็คือชายที่ถูกขนานนามว่าเทพเจ้าแห่งนินจา... เซ็นจู ฮาชิรามะ!

เซ็นจู ฮาชิรามะ... ตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่อย่างนั้นเหรอ?