ตอนที่ 1082 ความจริงของเรื่องสาวน้อยช่วยโลก

หุ่นรบทั้งสิบคุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าพวกเขา

ในหุ่นอสูรทั้งสิบ มีสามตัวที่ถึงระดับทองและมีพลังการต่อสู้ไม่ด้อยไปกว่า  อัสดงค์หุ่นรบระดับทองที่ฉีมู่เป็นเจ้าของ

แต่ฉีมู่รู้ว่าหุ่น ‘อัสดงค์’ของเขาเป็นหุ่นระดับทองที่เมืองจันทร์เงินต้องรวบรวมผู้เชี่ยวชาญในการสร้างหุ่นทั้งหมดใช้ความพยายามร่วมกันสร้างหนึ่งปีจึงสำเร็จสมบูรณ์  หุ่นทองทั้งสามที่อยู่ข้างหน้าพวกเขานับตั้งแต่การออกแบบแนวคิดไปจนกระทั่งสำเร็จเป็นตัวหุ่น ใช้เวลาไม่เกินสิบวัน ที่สำคัญที่สุดหุ่นทองทั้งสามนี้งอกขึ้นมาจากบนพื้นไม่ได้ผ่านกระบวนการผลิตเชิงจักรกลเลย

เวลาที่ใช้จริงๆ ก็เพียงการออกแบบแนวคิดและการเตรียมวัสดุล่วงหน้า

ความเร็วในการผลิตนี้ในกรณีที่มีวัสดุเพียงพอ เป็นไปได้ว่าจะผลิตหุ่นรบระดับทองเป็นร้อยและหุ่นรบระดับเงินเป็นพันโดยใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน

หุ่นรบทั้งสิบคุกเข่าหันหน้าเข้าหาผู้เป็นนาย  ไม่มีตัวใดเลยที่เป็นหุ่นรบระดับบรอนซ์

อย่างต่ำที่สุดยังคงเป็นหุ่นรบระดับเงิน

นี่เหมือนเป็นงานรังสรรค์ของเทพเจ้าไม่ใช่มนุษย์สร้าง

“น่าเสียดายที่ไม่มีระดับแพลตตินัม”  อย่างไรก็ตามเย่ว์หยางถอนหายใจเบาๆและดูเหมือนจะยังไม่พอใจผลงานที่ออกมาต่อหน้าเขา แต่ฉีมู่ฟังแล้วอยากบีบคอคนโลภ หนึ่งประเภทในนั้นมีหุ่นรบระดับทองเกิดขึ้นมาจากพื้นถึงสามร่างเขายังต้องการอะไรอีก? ระดับแพลตตินัมหรือ? คนอย่างจีอู๋ลี่ถูกมองว่าใกล้เคียงเทพที่สุดแล้วเขาใช้เวลาสามเดือนทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากราชา  มีเพียงหุ่นแค้นของเจ้าชายเท่านั้นที่เป็นหุ่นระดับแพลตตินัม  เขาคิดว่าหุ่นแพลตตินัมมีมากเท่าที่ต้องการเหมือนกับหัวกะหล่ำปลีหรือ?

“ไม่ต้องใส่ใจถึงระดับแพลตตินัม  ตอนนี้เกิดหุ่นรบระดับทองขึ้นมาแล้วนับเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่!” ฉีมู่รู้สึกว่าหน้าผ่องใส เขาเป็นหนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับปาฏิหาริย์นี้    ชื่อของจินฉีจะถูกลบออกไปแต่เขาไม่รู้ว่าจะอวดอ้างตนเองในประวัติศาสตร์ได้อย่างไร

“ผลออกมาได้ไม่เลว ข้าต้องการตัวกลาง!” คุณชายหมิงจูสร้างหุ่นรบระดับทองสามร่างในครั้งเดียว เขารู้สึกเกินคาด

แผนเดิมแค่เพียงสร้างหุ่นรบระดับทองร่างเดียว

แต่นี่มีถึงสาม

แน่นอนว่าน่าทึ่งเกินคาดหมาย

ในฐานะที่ประสบความสำเร็จในครั้งแรก  คุณชายหมิงจูตัดสินใจขอหุ่นรบทองไว้เป็นอนุสรณ์ ยิ่งไปกว่านั้นหุ่นรบทองที่อยู่ตรงกลางใช้วัสดุสร้างหลากหลายที่เป็นของสำคัญที่สุดนั่นเป็นหนึ่งในปัญหาที่ยากที่สุดตอนนี้ถือเสียว่าเป็นรางวัลความพยายามของตนเอง

ฉีมู่รีบพูดอย่างรวดเร็ว  “อย่างนั้นข้าขอตัวซ้าย ไม่ ไม่ดีข้าเลือกตัวขวา เดี๋ยวก่อน เจ้าว่าเจ้าต้องการตัวนั้นหรือ? ตัวขวานี้ดีหรือไม่ดี?ข้าคิดว่ามันดูดีกว่าตัวซ้ายนะ ตัวนี้ดีกว่าตัวซ้าย  อย่ามาโกหกข้าดีกว่า ข้าเชื่อคนได้ง่าย  เจ้าบอกความจริงกับข้ามาดีกว่าก็ได้ข้าเอาหุ่นรบทองตัวซ้าย... มันดูดีขึ้นจริงๆ ยิ่งมองเท่าไหร่ก็ดูสวยมากขึ้นเท่านั้น ควรค่าแก่การมอง ดวงตาคมกริบเหมือนอินทรี มันทรงพลังมาก!”

เย่ว์หยางมอบปลอกข้อมือเหมือนนาฬิกาหุ่นรบทองให้เขาและหยุดฉีมู่ไม่ให้พูดอย่างยากลำบาก

ปกติฉีมู่จะไม่ชอบสิ่งนี้และวันนี้เขาได้เห็นปาฏิหาริย์

เขาตื่นเต้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“โอว..พระเจ้า..มันเปลี่ยนร่างได้!  สิงโตหุ่นรบข้าเปลี่ยนร่างเป็นสิงโต จ้าวแห่งป่า มีเสียงคำรามที่ทรงพลัง! โอว..ข้าคือราชาแห่งราชา ข้าคือจ้าวป่า!” หลังจากกดปุ่มอัญมณีบนวงล้อข้อมือเขาพบว่าหุ่นรบทองของเขาเปลี่ยนร่างได้อย่างเหลือเชื่อจากหุ่นรบร่างมนุษย์กลายเป็นสิงโตทองอย่างน่าอัศจรรย์

ตรงนี้เองทำให้เขามีความสุข

เขาคิดว่าเมื่อผู้อาวุโสรับหุ่นอัสดงค์เขาจำไม่ได้ว่าต้องทำสัญญามากมายขนาดไหน ต้องให้การับรองมากขนาดไหนและในที่สุดเขาจึงได้หุ่นรบอัสดงค์ระดับทอง แต่บัดนี้แค่เพียงประโยคเดียว เขาได้รับหุ่นรบทองที่แข็งแกร่งมากกว่าหุ่นอัสดงค์ของเขา

แม้แต่หุ่นรบระดับทองนี้สามารถแปลงร่างได้

หุ่นรบของหุบเขามนุษย์แต่ก่อนนี้เคยมีหุ่นรบที่แปลงร่างได้ แต่ผ่านมาหลายปี เพราะวิทยาการโบราณสาบสูญจึงไม่มีหุ่นรบใดที่สามารถเปลี่ยนร่างไปมาระหว่างร่างมนุษย์กับร่างสัตว์ร้าย  อย่างน้อยฉีมู่ไม่เคยได้ยินหุ่นรบที่เปลี่ยนร่างได้อย่างอิสระต่อให้มีก็คงเป็นตำนานเล่าขาน

ตอนนี้เขามีหุ่นรบระดับทองที่แปลงร่างได้เหมือนในตำนานแล้ว

มีหรือจะไม่โดดตัวลอยด้วยความดีใจ?

ฉีมู่พลิกตัวขึ้นขี่หลังสิงโตทองและตะโกนลั่นราวกับว่าเขาพิชิตพญาราชสีห์ได้แล้ว

“เสียงดังเกินไปแล้ว  เสี่ยวมู่! เจ้าเอาไปทดสอบก่อนได้ไหม?”  คุณชายหมิงจูจนใจ เขาสงสัยว่าเจ้าผู้นี้คงดีใจจนลืมตัว?ถ้าเขารู้ตัวเร็วกว่านี้คงไม่ให้เขาร่วมค้นคว้าวิจัยด้วยยังจะดีกว่า  อย่างน้อยก็ยังเงียบหู

“ดีเลย” ฉีมู่มีความสุขมาก เขาไม่สนใจอะไรอื่นเขารับปากว่าจะขี่สิงโตทองไปทดสอบข้างนอกโดยไม่รบกวนพวกเขา

ออกมาหน้าสวนเขาใช้ปลอกข้อมือควบคุมสิงโตทองให้วิ่งกลับไปกลับมา

เมื่อเขาชี้ไปที่หุ่นรบเงินทั้งเจ็ดก็กลายร่างเป็นหมาป่าเงินเขาหันมาทางเย่ว์หยาง “ข้ารู้ว่าเจ้าไม่สนใจหุ่นรบชั้นเงินระดับต่ำ  หมาป่าเงินทั้งเจ็ดนี้มอบให้ข้าเถอะ!  เจ้ากับหมิงจูค่อยๆค้นคว้าข้าจะไม่รบกวนพวกเจ้าแล้ว แค่ต้องการหมาป่าทั้งเจ็ดนี้  ลองคิดดูมีสิงโตแล้วมีหมาป่าเจ็ดตัววิ่งตามหลังนั่นจะดูขลังอลังการ์เพียงไหน...”

เย่ว์หยางพูดไม่ออก  เจ้าผู้นี้โลภจริงๆ  แต่ก็ส่งสัญญาณยิงแสงออกไป

แน่นอนเย่ว์หยางโอนกรรมสิทธิ์และการควบคุมหมาป่าเงินไปที่ปลอกข้อมือควบคุมของฉีมู่ไม่งั้นเจ้าผู้นี้คงไม่ยอมออกไป

ฉีมู่มีความสุข หัวเราะเหมือนเด็ก

“จ้าวอสูร เตรียมตัว!” ฉีมู่พึงพอใจขี่หลังสิงโตทองหุ่นรบที่นำหน้าหมาป่าเงินทั้งเจ็ดและพุ่งออกมาจากอาคารบ้านไม่รู้ว่ามุ่งไปที่ไหน  พอได้สิงโตทองและหมาป่าเงินฉีมู่ทิ้งงานวิจัยตนเองไปอย่างไม่ไยดี  พวกเขาทั้งหมดฉลาดร้ายกาจกว่าเขากันทั้งนั้น      แต่เขาแค่อยากได้ผลลัพธ์เพียงหวังว่าให้เป็นหนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งมีชื่อเสียงตลอดไป!  หลังจากวิ่งออกมาจากคฤหาสน์เขาเริ่มคิดถึงวิธีการตั้งชื่อสิงโตทองของเขา เรื่องที่เกิดขึ้นกับเย่ว์หยางกับหมิงจูไม่ใช่เรื่องที่เขาใส่ใจเลย

“เฮ้..ถ้าข้ารู้อย่างนี้ข้าไม่ยอมให้เขามาด้วยแน่นอน” คุณชายหมิงจูยิ้มและขอโทษเย่ว์หยาง

“ไม่เป็นไร” เย่ว์หยางใจกว้างมากอยู่แล้ว

“ขั้นตอนต่อไป จะสร้างต่อหรือยกระดับหุ่นรบทองอย่างที่เจ้าว่าไว้?” คุณชายหมิงจูพบว่าเขาชอบเรียนรู้กับเจ้าเด็กนี่นอกจากความคิดชั่วร้ายบางอย่างแล้ว เขามีความคิดสร้างสรรค์ที่น่าทึ่ง  การศึกษากับเจ้าเด็กนี่ทำให้เขารู้สึกว่าสถานะความรู้ก้าวหน้าขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อราวกับว่าเขามีแรงบันดาลใจที่พ่นแสดงออกมาเหมือนน้ำพุ

“เจ้าไม่ต้องการดูหรือว่าหุ่นรบของเจ้าจะแปลงร่างไปเป็นอะไร?” เย่ว์หยางคว้ามือคุณชายหมิงจูและสวมปลอกเครื่องมือควบคุมที่ข้อมือเขา

“ปลอกข้อมือหุ่นรบระดับศักดิ์สิทธิ์หรือ?”  คุณชายหมิงจูต้องการดึงมือให้หลุดทันใดนั้นม่านตาของเขาขยายเล็กน้อยมองดูปลอกข้อมือควบคุมด้วยความประหลาดใจ

“น่าเสียดายข้าไม่สามารถสร้างให้เป็นของระดับศักดิ์สิทธิ์ได้สักระยะหนึ่งก่อน  แต่เจ้ามั่นใจได้ว่าไม่ช้าก็เร็วข้าจะยกระดับปลอกข้อมือควบคุมของเจ้าจนถึงระดับศักดิ์สิทธิ์  ขอเวลาข้าสักหน่อย ข้าจะสร้างปาฏิหาริย์ให้หุบเขามนุษย์แห่งนี้มากขึ้น  ตราบใดที่เจ้ายินดีเป็นพยานให้ข้า”  เย่ว์หยางจับมือคุณชายหมิงจูและถอนหายใจ  “สวยมาก...”

“มันสวยข้าไม่เคยเห็นปลอกข้อมือควบคุมที่สวยละเอียดอย่างนี้”  คุณชายหมิงจูพยักหน้าหงึกๆ

“ข้าพูดถึงมือเจ้า!”  เย่ว์หยางหลั่งเหงื่อ

“เจ้าบังอาจหยาบคายกับข้าหรือ?  นั่นเท่ากับขุมหลุมฝังตัวเองโดยตรง!” หมิงจูหันหน้ากลับมาเร็วยิ่งกว่าพลิกหนังสือแค่เพียงพลิกมือค้อนยักษ์ก็มาอยู่ในมือเย่ว์หยางไม่ทันมีเวลาได้หลบก็โดนค้อนของคุณชายหมิงจูหวดจนนอนกับพื้น

หลังจากหวดจนเย่ว์หยางลงไปนอนกับพื้นสองครั้งหมิงจูค่อยหายโกรธ

แต่กลับมาควบคุมที่ปลอกข้อมือทำการควบคุมหุ่นรบทองที่เย่ว์หยางสร้างขึ้นอย่างระมัดระวัง

เมื่อเห็นร่างหุ่นรบทางเปลี่ยนร่างไปเป็นเสือดาวหิมะที่ร่างเพรียวสมบูรณ์แบบคุณชายหมิงจูอดมีความสุขและพอใจกับผลงานสร้างสรรค์ของเย่ว์หยางและตัวเขาเองมิได้  ก่อนที่เย่ว์หยางจะลุกขึ้นจากพื้น  คุณชายหมิงจูคว้าข้อมือเขาไว้  เขากดปุ่มอัญมณีและดูรูปหุ่นรบทองที่เย่ว์หยางเป็นเจ้าของกลายร่างเป็นพยัคฆ์ตัวใหญ่ยืนเคียงข้างเสือดาวหิมะหนึ่งตัวใหญ่ อีกหนึ่งตัวเล็ก เขาดูดีและอารมณ์ดีเป็นพิเศษเอื้อมมือฉุดให้เย่ว์หยางลุกขึ้นจากพื้นและไม่รอให้เขาพูด “ในฐานะเป็นชนชั้นสูงเจ้าควรจะเข้าใจมารยาทพื้นฐานที่สหายควรจะให้เกียรติกันอย่าพูดทำให้ข้าผู้เป็นสหายขายหน้า  ข้าแค่เอาคืนเจ้ามิฉะนั้นเปลี่ยนคนอื่น คงได้ประลองกับเจ้าเร็วขึ้น”

เย่ว์หยางแสร้งทำตัวเป็นเด็กดีและพยักหน้า  “ได้เลย, ต่อไปในอนาคตข้าจะเชื่อฟัง  แต่ข้าไม่อาจชื่นชมได้ เปลี่ยนเป็นคนอื่นก็อาจจะบอกความจริงว่ามือเจ้าสวย ข้าเป็นคนพูดจริง”

คุณชายหมิงจูโมโหกว่าเดิม “เจ้ายังคงบอกว่ามือของผู้ชายเขาเรียกว่าสวยหรือ?”

เย่ว์หยางรีบอ้อนวอนและขอโทษ  “ข้าผิดไปแล้ว ข้าสับสนมึนงงเล็กน้อย ลืมไปว่าเจ้าเป็นบุรุษ”

“ดีแล้ว”

คุณชายหมิงจูแค่นเสียงขึ้นจมูกจบเรื่อง

ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเย่ว์หยางได้แสดงออกอย่างชาญฉลาด

เขาเพ่งความสนใจค้นคว้าซึมซับความรู้กับคุณชายหมิงจู

ตอนแรกพวกเขาร่วมมือและสร้างหุ่นรบจากการปลูกที่พื้นอีกสองกลุ่ม

จากประสบการณ์ความสำเร็จที่ผ่านมาและการควบคุมวัสดุได้อย่างสมบูรณ์ทำให้ประสบความสำเร็จสร้างหุ่นรบทองได้มากขึ้น แต่คุณภาพนั้นไม่ดีเท่าการผลิตชุดแรก ไม่อาจบอกได้ว่าไม่จำเป็น  เย่ว์หยางกับคุณชายหมิงจูเชื่อว่าหุ่นรบระดับทองหรือระดับเงินที่สร้างขึ้นในตอนนี้ใช้เพื่อเป็นอาวุธของผู้บังคับบัญชาและไม่จำเป็นต้องเป็นหุ่นรบระดับทองนานเกินไป หลังจากนั้นระดับแพลตตินัมหรือสูงกว่า หรือระดับศักดิ์สิทธิ์คือระดับสูงสุด

“ครืนน ครืนน ครืนนน...”

“ปัง ปัง ปัง ปัง  ครืนนนน...”

การปลูกสร้างของทั้งสองในที่สุดส่งผลให้ได้หุ่นรบระดับทองแปดตัวและระดับเงินอีกสิบสองตัว

แตกต่างจากหุ่นแปลงร่างที่สร้างขึ้นครั้งแรก  เย่ว์หยางสร้างสองครั้งไม่ใช่เสือ สิงโตหรือหมาป่า แต่เป็นเพียงชนิดเดียว นั่นคือลิงยักษ์ระดับทองสูงสิบเมตรใหญ่กว่าลิงยักษ์ทองสูงแปดเมตร แต่มีพลังรบเป็นทวีคูณ

คุณชายหมิงจูอารมณ์ดีเขาอดหัวเราะออกมามิได้

เสียงหัวเราะดังเหมือนระฆังเงินเย่ว์หยางฟังแล้วตะลึงไปชั่วขณะ

โชคดีที่คุณชายหมิงจูควบคุมตนเองได้ดีเยี่ยมเขากลับอยู่ในสภาพปกติอย่างรวดเร็วและพยักหน้าให้เย่ว์หยาง  “การสร้างอย่างลับๆ ประสบความสำเร็จอย่างมากไม่มีอุปสรรคขัดขวาง ขั้นตอนต่อไปเราควรทำตามขั้นตอนที่สองนั่นคือเคล็ดลับในการเลื่อนระดับหุ่นรบโดยวิธีการที่เจ้าคิดว่าใช้วิธีปลูกเพื่อให้ได้รับการยอมรับจากกฎแห่งหุบเขามนุษย์และดึงพลังของโลกมาสร้างหุ่นรบ?”

เกี่ยวกับความสงสัยนี้ เย่ว์หยางเป็นธรรมดาที่เขาไม่ได้กีดกันไว้ก่อนและทำตามขั้นตอนในทันที

เมื่อคุณชายหมิงจูเอาค้อนทองออกมาถือเย่ว์หยางรีบถอนหายใจบอกไม่ควรใช้ความรุนแรง

เย่ว์หยางกระแอมสองครั้งเหมือนคนยุคเก่าและพูด  “ความจริงความคิดนี้มาจากลุงชาวไร่ผู้ขยันทำงานหนักบอกไม่ได้เลยว่าลุงชาวไร่ปลูกถั่วลิสงในฤดูใบไม้ผลิ  พอถึงฤดูใบไม้ร่วงลุงชาวไร่จะได้เก็บเกี่ยวถั่วลิสงมากมายหรือไม่?  ข้าคิดว่าในกรณีนี้เราน่าจะปลูกสาวน้อยที่เราหลงรักในฤดูใบไม้ผลิ ถึงตอนนั้นจะได้เก็บเกี่ยวสาวงาม....”

คุณชายหมิงจูจ้องมองดูเย่ว์หยางและถามเสียงสั่น“เจ้าทำอย่างนี้จริงๆ หรือ?”

เย่ว์หยางส่ายหัว  “ข้าแค่อยากทำ แต่น่าเสียดายไม่มีโอกาสปลูก อย่างไรก็ตามก่อนหน้าข้า มีคนกล่าวว่าสหายรักเขาทำอย่างนั้นปลูกรักกับคนรักสาวในฤดูใบไม้ผลิ ได้ผลในฤดูไม้ไม้ร่วง เขาเก็บเกี่ยวถั่วลิสง......”

“อะไร? เป็นไปไม่ได้”  คุณชายหมิงจูไม่เชื่ออย่างนั้นแน่นอนมีปลูกฝังสาวรักในฤดูใบไม้ผลิ  ได้ผลออกมาเป็นแค่กระดูกเท่านั้นจะกลายเป็นถั่วลิสงได้ยังไง?

“ข้าคิดว่าการเก็บเกี่ยวถั่วลิสงแย่เกินไป  ดังนั้นข้าจึงไม่ปลูก!”  เย่ว์หยางสงสัย “อาจจะปลูกผิดวิธี,การกำจัดวัชพืช การให้ปุ๋ยหลังจากปลูกแล้ว ข้าได้ยินมาว่าการเพาะปลูกนั้นต้องมีการร้องเพลงให้ฟังดอกไม้ถึงจะเบ่งบาน บางทีหลังจากดอกไม้เบ่งบานแล้ว บางทีหลังจากปลูกรักกับสาวคนรักและกลับปล่อยละเลยไม่ร้องเพลง ดังนั้นการเก็บเกี่ยวถั่วลิสง...”

“ร้องเพลงจะได้ประโยชน์อะไร คนโง่!” คุณชายหมิงจูอดใช้ค้อนเล็กเคาะหัวเจ้าเด็กผู้ไม่มีสามัญสำนึกนี่คือระดับการเรียนรู้ของเผ่าพันธุ์มนุษย์หรือ? ไม่น่าแปลกใจที่เขามาที่ดินแดนเพาะปลูกหุ่นรบ  เป็นอัจฉริยะจอมเพี้ยนจริงๆ

แต่ทำไมต้องปลูกรักกับสาวงามเก็บเกี่ยวถั่วลิสงเล่า?

นี่เป็นเพียงจุดเดียวที่คุณชายหมิงจูมิอาจเข้าใจได้

เย่ว์หยางรีบโบกมือ “หยุดเจ้าต้องการให้ข้าเล่า ตอนนี้เจ้าไม่พอใจข้าจะไม่เปิดเผยความลับกับเจ้าต่อไปอีกแล้ว”

ทันทีที่คุณชายหมิงจูได้ยินเขารู้สึกไม่ดีจึงหยุดทันที และจัดคอเสื้อ ปัดเศษฝุ่นบนตัวเก็บหญ้าที่ติดผมและยิ้มประจบ  “เอาล่ะ,ครั้งนี้ข้าผิดเอง ข้าขอโทษเจ้า เจ้ามีความลับอะไรจะเล่าให้ข้าฟัง?”

เย่ว์หยางลูบคางคิดอยู่ชั่วขณะ  “เรื่องความลับของสาวน้อยช่วยโลกเป็นไง?  เจ้าต้องการฟังไหม?”

คุณชายหมิงจูมีสีหน้าอึดอัดเล็กน้อย

เขาไม่ต้องการพูดเกี่ยวกับหัวข้อที่ว่า‘สาวน้อย’ มากเกินไป

เมื่อเห็นสีหน้าเจ้าเด็กผู้นี้ดูจริงจังมากไม่พูดภาษาหยาบคาย เขาตัดสินใจให้โอกาสเขาอีกครั้ง  อาจเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆที่คาดไม่ถึงเหลือเชื่อ สาวน้อยจะช่วยโลกได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้! ก็แค่ฟังเจ้าเด็กนี่พล่ามต่อ ถ้าไม่มีสาระ อย่างนั้นค่อยใช้ค้อนยักษ์ลงโทษเขา  ผลก็ค็คือคุณชายหมิงจูกัดฟันตกลงปล่อยให้เย่ว์หยางพูด

“เรื่องนี้ยาวมากถ้าให้เล่ากันสามวันสามคือรับรองฟังไม่จบ ไม่ ไม่.. ข้าต้องจิบน้ำก่อน   เจ้านั่งลงและกินอะไรบ้างก็ได้! มั่นใจได้เลย ข้าไม่ได้สนใจผู้ชายด้วยกัน ข้าสนใจแต่สาวงามเท่านั้นแล้วเจ้าล่ะ?  อ๊า..ข้าเผลอพูดไร้สาระ  ข้าพูดถึงไหนแล้ว?  กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีแฟรงเกนสไตน์ผู้น่ากลัวพร้อมกับกองทหารที่ทรงอำนาจได้พิชิตโลกทั้งโลกไปแล้ว  มีเพียงสิ่งเดียวในโลกที่สามารถหยุดเขาได้นั่นก็คือมังกรศักดิ์สิทธิ์!”

“มังกรศักดิ์สิทธิ์?”

“ถูกต้อง, มังกรศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน  มังกรศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวขึ้นก็สามารถเติมเต็มความปรารถนาได้!”

“ถูกต้องนี่คือมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งใหญ่ในตำนานที่มีตัวตนหรือ? มันสามารถหยุดแฟรงเกนสไตน์กับกองทัพของเขาได้หรือ?”

“ไม่เลยมังกรศักดิ์สิทธิ์ถูกแฟรงเกนสไตน์เรียกออกมา เจ้าไม่ได้เข้าใจผิด เพราะไม่มีใครสามารถหยุดแฟรงเกนสไตน์และกองทัพที่น่าเกรงขามของเขาได้ ดังนั้นมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่หลับไหลจึงถูกแฟรงเกนสไตน์ปลุกขึ้นมา  แต่นี่ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุด สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือแฟรงเกนสไตน์เตรียมขอตั้งความปรารถนากับมังกรศักดิ์สิทธิ์เพื่อกลายเป็นราชาปกครองโลก...”

“แฟรงเกนสไตน์ทำได้สำเร็จไหม?”

ไม่สำเร็จ

เกิดอะไรขึ้น

“ในช่วงเวลาที่สำคัญขณะที่แฟรงเกนสไตน์จะเปล่งคำว่าเป็นราชาปกครองโลกมีมนุษย์หมูคนหนึ่งตะโกนบอกมังกรศักดิ์สิทธิ์ ‘ข้าต้องการกางเกงในสาวน้อยผู้งดงาม’ ส่งผลให้มังกรศักดิ์สิทธิ์เติมเต็มความปรารถนาเนรมิตกางเกงในสาวงามที่ผ่านการใช้ยังมีกลิ่นอายสาวอบอวลอยู่และช่วยคนไว้ได้ทั้งโลก นี่จึงเป็นที่มาของเรื่องสาวน้อยช่วยโลก... โอ๊ย.. อย่าตี..”