ตอนที่ 1073 เปิดตัวได้ดี
ตอนที่ 1073 เปิดตัวได้ดี
หนึ่งเดือนต่อมา
การพัฒนาหุ่นรบบินประสบความสำเร็จเต็มที่นอกจากผู้เข้าร่วมโครงการที่มีอย่างจำกัด เช่นอาจารย์ประจำโรงเรียนและพี่น้องโอมอนพวกที่อยู่นอกโรงเรียนไม่รู้อะไร
เพื่อเก็บเป็นความลับอาจารย์ใหญ่สั่งซื้อวัสดุเป็นการส่วนตัวและรายการสิ่งของที่จำเป็นทั้งหมดถูกซื้อในที่ห่างไกลหลายแห่งห่างจากเมืองไม้เงินและของส่งมาที่โรงเรียนผู้พเนจรแดนฟ้า จงหัวและเจ้าเมืองไม้เงินแม้ให้ความสนใจกับการ ‘ศึกษา’ ของเย่ว์หยางอย่างลับๆแต่ข่าวที่พวกเขาได้ยินก็คืองานวิจัยของเย่ว์หยางที่เชี่ยวชาญเป็นพิเศษก็คือสร้างสมบัติวิเศษ‘ปากกาขนนกศักดิ์สิทธิ์’ และ ‘แผนภูมิอักขระรูนพิเศษ’ พวกเขาไม่รู้ว่าหุ่นบินรบสร้างสำเร็จแล้ว มิฉะนั้นพวกเขาคงบ้าแน่นอน ...เนื่องจากเวลาในการวิจัยและพัฒนาวัตถุและกำลังคนไม่เพียงพอ หุ่นบินรบประเภทลาดตระเวนและประเภทใช้สู้รบยังคงเป็นแบบวาด
หุ่นบินรบโจมตีมีการสร้างต้นแบบขนาดหนึ่งต่อหนึ่ง
ก้าวย่างใหญ่เริ่มจากสร้างต้นแบบตัวจริงขึ้น
ตอนนี้อาจารย์โอมอนและอาจารย์อูผู่จำเป็นต้องลงลึกปรับปรุงวิธีผลิตหุ่นบินรบประเภทโจมตีโดยทำเป็นขั้นเป็นตอนอิงตามรุ่นปัจจุบัน
ด้วยลักษณะประเภทโจมตีนี่คือป้อมปราการรบเคลื่อนที่ได้ที่แข็งแกร่งที่ศัตรูมิอาจต้านทานได้
ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่ความไร้เทียมทาน
“ไม่ต้องรีบเร่งเวลาเลยตราบเท่าที่เรามีหุ่นบินรบเดิมรุ่นแรก เราก็อยู่ในสถานะไม่พ่ายแพ้แล้ว” อาจารย์ใหญ่ไม่ต้องการเปิดเผยความสามารถของเย่ว์หยางก่อนเวลาอันควร นั่นอาจจะนำมาซึ่งหายนะได้อัจฉริยะผู้หนึ่งที่ไม่มีความแข็งแกร่งพอ อาจจะตายได้เพราะมีผู้เกลียดชังอิจฉาเรื่องแบบนี้ไม่ใช่พบเจอที่แดนสวรรค์ภายนอกเท่านั้น ที่หุบเขามนุษย์ก็เกิดขึ้นบ่อย ถ้าไม่ใช่เพราะเย่ว์หยาง เมื่อเร็วๆนี้เขาเพิ่งจะพัฒนาหุ่นรบระเบิดตัวเองได้ สามารถบรรจุระเบิดเข้าไปในท้องของหุ่นบินรบและปล่อยระเบิดออกมาได้ทุกเวลากลายเป็นอาวุธทรงพลังใช้ต่อสู้กับศัตรูที่มีพลังป้องกันตัวบางอย่าง แต่อาจารย์ใหญ่ไม่เห็นด้วยที่จะพัฒนาหุ่นบินรบที่มีพลังรุนแรงตอนนี้เพราะเขากังวลจริงๆ ว่าเย่ว์หยางในฐานะเจ้าปราสาทไดมอนด์สตาร์จะถูกกองกำลังต่างๆปล้น
“อย่างไรก็ตามในพิธีประเมินชีวิตของนักเรียนไตตัน เราต้องนำต้นแบบที่แข็งแกร่งซึ่งเขาเป็นคนพัฒนาให้เขาเป็นผู้มีเกียรติที่สูง” อาจารย์พี่น้องโอมอนตอนนี้มีแรงบันดาลใจกระตือรือร้น
“อาจารย์ใหญ่! ท่านกับนักเรียนไตตันได้รับเชิญไปเมืองใบทองเพื่อร่วมประชุมสัมนาทางวิชาการนักเรียนผู้พเนจรแดนฟ้า!” อาจารย์อูผู่นำข่าวสารมาจากข้างนอก
“นี่เป็นการเสนอโดยเจ้าเมืองไม้เงิน...”
อาจารย์ใหญ่รับบัตรเชิญและเห็นว่าเย่ว์หยางได้เข้าร่วมโดยการแนะนำของเจ้าเมืองไม้เงินและจงหัวเป็นพิเศษ
เขาส่งเสียงพึมพำเล็กน้อยและส่งบัตรเชิญให้เย่ว์หยางอีกครั้งเพื่อถามความเห็น
เดิมทีเย่ว์หยางรังเกียจงานสัมมนาวิชาการอย่างนี้
อย่างไรก็ตามเมื่อเขาได้ยินว่าบัณฑิตพันปีก็อยู่ในเมืองใบทองมีโอกาสมากที่จะเข้าร่วมประชุมสัมมนาแลกเปลี่ยนความรู้นี้เขาเปลี่ยนใจและตัดสินใจร่วมทางกับอาจารย์ใหญ่โดยไม่มีปัญหา ถ้าเขาสามารถได้ความรู้จากบัณฑิตพันปีเพื่มขึ้นนั่นคงเป็นเรื่องดีที่สุด
นอกจากนี้เมืองใบทองยังมีผลิตภัณฑ์พิเศษ
แร่ขนนกทอง
แร่พิเศษและหายากนี้เป็นวัตถุดิบสำคัญในการสร้างหุ่นบินรบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหุ่นบินประเภทต่อสู้ เย่ว์หยางตัดสินใจว่าหุ่นบินรบจะยังไม่ปรากฏในตลาด ก่อนจะรู้คุณค่าที่แท้จริงของแร่ขนนกทอง เขาจะซื้อเก็บไว้
อาจารย์ใหญ่เป็นธุระจัดการเรื่องนี้ จากนั้นพาเย่ว์หยางขึ้นเรือเหาะเลิศหรูขนาดกลางที่เจ้าเมืองไม้เงินจัดให้เดินทางสู่เมืองใบทอง
แม้ว่าเมืองใบทองกับเมืองไม้เงินจะเป็นแค่เพียงสองเมือง แต่จริงๆแล้วนั่นเป็นเมืองหลวงของกองกำลังหลักสองแห่งมีระยะห่างระหว่างเมืองสองพันไมล์
แม้จะใช้เรือเหาะเดินทางก็ต้องใช้เวลาบินถึงหกชั่วโมง
ก่อนถึงปลายทาง
ชายชราเคราดำที่อยู่ทางด้านขวาของเจ้าเมืองไม้เงินและฟ่านอี้ซื่อมีความตั้งใจแต่แรกว่าต้องการยึดพื้นที่ปราสาทไดมอนด์สตาร์
จงหัวบุตรคนที่สิบของเจ้าเมืองที่มีความปรารถนาดีต่อเย่ว์หยางไม่ปรากฏตัว
แน่นอนว่านี่ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย เป็นไปได้มากว่าเขารู้สึกว่าคนรอบข้างอาจมีเบื้องหลังได้จึงแกล้งทำเป็นดีในงานเลี้ยง
“เชิญนั่ง” ชายชราเคราดำมีความเคารพต่ออาจารย์ใหญ่และเขาให้ความสนใจเย่ว์หยางผู้ที่จงหัวพยายามทำดีด้วยอย่างเต็มที่ ต่างจากชายชราเคราดำฟ่านซื่ออี้ยังคงเป็นปฏิปักษ์ต่อเย่ว์หยางเล็กน้อยและต้องการเสียดสีนิดๆหน่อยๆ “ตามที่เจ้าเมืองไม้เงินพูดถึงในงานเลี้ยง เจ้าปราสาทไดมอนด์สตาร์ท่านบารอนไตตันกำลังศึกษาแผนภูมิอักขระรูนที่ไม่รู้จักคาดเดาไม่ได้ ข้าสงสัยจริงว่ามีความคืบหน้าอย่างไรบ้าง? ข้าไม่อยากสงสัยว่าบารอนน้อยเจ้ามีความรู้มากมายในการสะสมคะแนนได้มากพอหรือไม่ แต่ข้าหวังว่าบารอนไตตันผู้เป็นเจ้าปราสาทไดมอนด์สตาร์จะสร้างความภูมิใจให้เจ้าเมืองไม้งามได้หรือไม่ บุตรคนที่สิบของเจ้าเมือง บารอนไตตันก็ทำอย่างนี้ได้ เขาประสบผลสำเร็จในพิธีประเมินชีวิตที่ยอดเยี่ยม ทำให้ข้าและชาวบ้านอื่นๆมีหน้ามีตากันหมด!”
“ฟ่านซื่ออี้ เจ้าจะไม่ผิดหวัง”อาจารย์ใหญ่ปฏิบัติต่อเย่ว์หยางเหมือนกับชายชราใจดี เขาอดภาคภูมิใจในศิษย์รักมิได้เขาพูดกับคนนอกอย่างไม่เกรงใจ
แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นองครักษ์ชุดแดง แต่อาจารย์ใหญ่ก็พูดอย่างไม่เกรงใจ
หากมิใช่ต้องรักษาบุคลิกนักวิชาการแล้ว เขาอาจจับคอเสื้อฟ่านซื่ออี้ผู้บังอาจยั่วยุเย่ว์หยางโยนออกนอกเรือเหาะเป็นแน่
ฟ่านซื่ออี้เมื่อเผชิญกับสายตาที่แหลมคมเหมือนเหยี่ยวของอาจารย์ใหญ่เขาอดรู้สึกผิดเล็กน้อยไม่ได้ ในหุบเขามนุษย์ การล่วงเกินราชา ถ้าออกพ้นไปจากเขตอำนาจของราชาแล้ว อย่างนั้นก็คงไม่เป็นไร ที่สำคัญคือหุบเขามนุษย์ไม่ใช่สถานที่ใช้ความรุนแรง แต่ถ้าล่วงเกินบัณฑิตนักปราชญ์ ผู้นั้นจะกลายเป็นผู้ลำบากน่าสังเวช เพราะเทพเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าบัณฑิตนักปราชญ์มีสหายอยู่กี่คนมีลูกศิษย์อยู่กี่คน และเรียนรู้มาในหุบเขามนุษย์มากแค่ไหน... ในหุบเขามนุษย์ ความรู้คือพลังความรู้คือความมั่งคั่งและความรู้คือทุกอย่าง!
ไม่มีใครยินดีทะเลาะกับบัณฑิตนักปราชญ์ที่มีความรู้ง่ายๆ
แม้แต่องค์ชายก็ยังกลัว
ยิ่งเป็นปราชญ์ยิ่งได้รับการเทิดทูนบูชา
“ฮ่าฮ่าฮ่า เมื่อเป็นเช่นนั้นในพิธีประเมินชีวิต ข้าจะมารอดูงานฉลองอันทรงเกียรติของบารอนแน่นอน” ฟ่านซื่ออี้หัวเราะลั่นและหลังจากพูดเสร็จ เขาไม่กล้าทำอะไรโง่ๆยั่วโมโหอาจารย์ใหญ่ จุดประสงค์ของเขาอยู่ที่คนๆเดียวเท่านั้นคือเย่ว์หยางเด็กโชคดีผู้ได้ครอบครองปราสาทไดมอนด์สตาร์
“เฮอะ!” อาจารย์ใหญ่ยังคงผยองเขาไม่ได้มองฝ่ายตรงข้ามในแง่ดี
เขาพาเย่ว์หยางออกจากที่นั่งและกลับไปที่ห้องนั่งเล่น
เขาไม่ชอบนั่งร่วมกับฝ่ายตรงข้าม
ฟ่านซื่ออี้เจ้าหน้าที่กงสุลชุดแดงแม้สร้างความลำบากใจให้เขา แต่เย่ว์หยางยังคงยิ้มได้
สำหรับนักการเมืองอย่างนั้นเย่ว์หยางคร้านจะพูดด้วยไม่ว่าจะในหุบเขามนุษย์หรือสังคมโลกก่อนที่เขาจะข้ามโลกเข้ามา มักมีคนเช่นนี้อยู่เสมอ ตามที่บัณฑิตพันปีกล่าวถึง ชีวิตหลายๆคนในโลกสร้างอารยธรรมที่ยอดเยี่ยมได้เพียงเพราะความชั่วร้าย ความดี ความโง่เขลาภูมิปัญญา ความมีไหวพริบ ความบริสุทธิ์ ความเท็จและความจริง ยิ่งความสัมพันธ์ทางสังคมซับซ้อนมากขึ้นการดิ้นรนต่อสู้ก็มากขึ้น และหาโอกาสใช้กำลังมากขึ้น .....เช่นเดียวกับสังคมดั้งเดิมที่ค่อนข้างเรียบง่าย ตราบใดที่ท้องอิ่มทุกคนสามารถร้องรำทำเพลงอย่างมีความสุขได้ไม่ใช่หรือ?
เพราะหัวใจมนุษย์ซับซ้อน สังคมของมนุษย์แตกต่างจากสัตว์โลกอื่นมาก
และเป็นเช่นนั้นจริงๆ
มนุษย์มีโอกาสเติบโตได้ดีที่สุด
เมื่อเย่ว์หยางและอาจารย์ใหญ่ก้าวลงบนที่จอดอากาศยานเมืองใบทองข้อมูลแรกที่ได้รับก็คือข้อมูลเกี่ยวกับจอมปีศาจไคเทียน
สิ่งที่ทำให้เย่ว์หยางประหลาดใจก็คือคนผู้นี้ไม่ได้เกิดใหม่ในตระกูลสูงส่งใดๆ แต่กลับกลายเป็นน้องชายของหนี่ชางเทียนผู้นำกองทัพกบฏที่ใหญ่ที่สุดในหุบเขามนุษย์
หนี่ชางเทียนคือใคร?
เขากับจอมปีศาจไคเทียนรู้จักกันได้อย่างไร?
ทั้งสองมีความสัมพันธ์อย่างไรทำไมจอมปีศาจไคเทียนถึงเข้าร่วมกับกองทัพกบฏ
เย่ว์หยางไม่มีเวลามากพอจะไตร่ตรองข่าวนี้ จอมปีศาจไคเทียนสร้างหุ่นรบนรกที่พรางตัวได้และเสนอประลองอย่างเป็นธรรมกับชี่หู่เจ้าเมืองหมื่นอสูรที่ไม่ยอมเข้าร่วมกับกองทัพกบฏ และภายใต้การรับรองของรูปปั้นเทพเจ้าสงครามเขาเอาชนะชี่หู่เจ้าเมืองหมื่นอสูรยึดครองเมืองหมื่นอสูรได้โดยตรง
ส่วนที่น่าตื่นเต้นที่สุดเกี่ยวกับข่าวนี้ก็คือ
ชี่หู่เจ้าเมืองเก่าซึ่งต่อสู้กับกองทัพกบฏมานานกว่า600 ปี ยังถูกจอมปีศาจไคเทียนผู้ขับขี่หุ่นรบนรกเกลี้ยกล่อมไม่เพียงแต่ยกเมืองหมื่นอสูรให้ตามที่ได้พนันไว้ แต่เขายังโค้งคำนับและยอมรับจอมปีศาจไคเทียนเป็นเจ้านาย
“หุ่นนรกที่พรางตัวได้หรือ?” เย่ว์หยางคิดว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายแค่ประลองพนันเมือง ถึงกับคุกเข่ายอมรับเป็นเจ้าเมืองเชียวหรือ?
“ยากจะยอมรับได้!” อาจารย์ใหญ่คิดว่าไม่น่าเชื่อ
ต้องรู้ว่าชี่หู่เจ้าเมืองหมื่นอสูรเป็นผู้ที่เกลียดกบฏมากที่สุด
เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะคุกเข่าต่อหน้าไคเทียนน้องของกบฏหนี่ชางเทียน?
เกิดอะไรขึ้นในช่วงระหว่างนี้..แม้ว่าจะชัดเจน แต่เย่ว์หยางมีความรู้สึกว่าต้องมีกลลวงอยู่ในนั้นแน่นอนมิฉะนั้นก็เป็นเทพเจ้ามา แต่เขาไม่สามารถโน้มน้าวเจ้าเมืองฝ่ายศัตรูให้ยอมรับเขาเป็นเจ้านาย! เขาไม่สามารถใช้พลังตนเองในหุบเขามนุษย์ หากไม่ใช้พลังจิตชี่หู่จะตกใจยอมคุกเข่าเรียกเจ้าผู้นี้เป็นเจ้านายได้อย่างไร?
ข่าวนี้มาช้าเกินกว่าจะวิเคราะห์ได้
เย่ว์หยางและอาจารย์ใหญ่ได้รับการต้อนรับจากพนักงานแล้วเข้าไปในห้องพักพิเศษและนั่งดื่มชาไม่ทันได้มีเวลาพูดก็มีข่าวที่น่าตกใจอีกข่าวหนึ่ง
นี่ไม่ใช่เรื่องคุกเข่ากอดขาเรียกเจ้านาย
แต่พูดอย่างนี้ก็อาจเกินไปหน่อย
ข่าวน่าตื่นเต้นมากกว่านั้น!
จีอู๋ลี่ในฐานะองค์ชายแห่งเมืองหลวงเพราะเขาสงสารผู้คนในหุบเขามนุษย์ ประชาชนรู้สึกว่าพวกเขาต้องทำงานอย่างหนักได้รับแรงกดดันใหญ่หลวงทำให้ขาดความสนใจในการใช้ชีวิตปกติเช่นให้กำเนิดลูกชายหญิง ดังนั้นองค์ชายจีอู๋ลี่ผู้มีเมตตาเหมือนกับพระเจ้าใช้น้ำพุแห่งชีวิตปรุงยาพิเศษชื่อว่า ‘ชีวิตเปี่ยมสุข’ และพัฒนาสูตรลับ ‘ผงเสน่ห์ชาย’ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจแก่ผู้คนทั้งหมด
“ผงเสน่ห์ชายยอดเยี่ยมนักหรือ?” ตอนนี้เย่ว์หยางสงสัยบางอย่างเกี่ยวกับจีอู๋ลี่ว่าเป็นคนข้ามมาจากโลกอื่นหรือไม่
“เหลวไหลเลอะเทอะ” อาจารย์ใหญ่โกรธจัด เขารู้สึกว่าสมองที่ดีของเขาถูกนำไปใช้ในทางที่ชั่วร้าย
แม้ว่าสิ่งประดิษฐ์ประเภทนี้จะสร้างกำไรได้มากมายแต่พอสร้างอิทธิพลมากก็ง่ายต่อการเกลียดชัง
หากต้องการพัฒนาในลักษณะใฝ่ต่ำอย่างนั้นอย่าทำดีกว่า
จีอู๋ลี่ทำอย่างนี้เพื่อต้องการเงิน
เป็นแผนดีแน่นอน
นอกจากนี้คนผู้นี้อำมหิตเพื่อบรรลุเป้าหมายของเขา เขายอมทำลายชื่อเสียงของตนด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งโดยไม่ลังเล..จากตรงนี้แสดงให้เห็นถึงความเป็นคนอำมหิต
จอมปีศาจไคเทียนและจีอู๋ลี่ทั้งคู่ทำการเคลื่อนไหว แล้วกัปตันคุ้ก จักรพรรดิแดนดินเล่า
เจ้าตำหนักแสงจงหัวผู้เป็นบุตรของเจ้าเมืองไม้เงิน และเจ้าตำหนักมืดว่านหมอ เจ้าตำหนักไฟหลานฟงจะตอบสนองอย่างไร?
ดูเหมือนว่าการต่อสู้ในหุบเขามนุษย์สถานที่งดงามแห่งนี้เพิ่งจะเริ่มขึ้น
ยังคงอุ่นเครื่องอยู่
ยังไม่เปิดตัวอย่างเป็นทางการ...“ก็ได้ ข้าจะดูการแสดงก่อนรอให้ทุกคนแสดงจบแล้วข้าค่อยให้รางวัลพวกเขาทีละคน! หากพวกเจ้ายังคงสู้ต่อไป พวกเจ้าต้องสู้อย่างชาญฉลาดยิ่งขึ้น จะดีมากกว่าถ้าพวกเจ้าสู้ตาย!” เย่ว์หยางอารมณ์ดี ข้อได้เปรียบที่สุดของเขาก็คือไม่มีใครรู้ว่าเขามาถึง และเขาสามารถซ่อนตัวอยู่ในความมืดและพัฒนาตั้งแต่เริ่มต้น แน่นอนว่าความเข้าใจผิดของจงหัวว่าเขาเป็นเผ่าบูรพาอมตะช่วยปกปิดสิ่งนี้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น!