ตอนที่ 995 โลงทองและภูตนำทาง

ไม่ว่ามองในแง่ใดก็ตามผู้พิทักษ์ทางไม่ยอมเปิดทางให้แน่

เพราะผู้พิทักษ์จะถูกหลอมรวมไว้กับกฎสวรรค์

ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้แม้จะใช้กำลังก็ตาม

เย่ว์หยางไม่มีทางเลือกได้แต่กลับไปก่อน

เงื่อนไขของผู้พิทักษ์ก็คือจะต้องมีสุดยอดพลังปราณราชันย์ระดับแปดจึงจะยอมให้ผ่านไปได้

ให้ตายเถอะต้องมีสุดยอดพลังปราณราชันย์ระดับแปด เราคุณชายจึงจะได้ทำสัญญากับคัมภีร์เทพและบุกเข้าตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ เย่ว์หยางพูดไม่ออก แต่ก่อนจะจากออกมาเขาตัดสินใจตรวจสอบตำหนักทองม่วงปลอมด้านนอกอีกครั้งมีพื้นที่มิติอิสระมากมาย เขาหาที่ว่างขนาดสามฟุตนั่งพักทำใจบรรเทาอาการหดหู่

“ความจริงน่าจะพาเสี่ยวเสี่ยวเอินมาพบคนเผ่าเดียวกันก็ได้ บางทีผู้พิทักษ์อาจจะยอมให้เจ้าเข้าไปก็ได้”  จุ้ยมาวอี้ปลอบใจเย่ว์หยาง

เสี่ยวเสี่ยวเอินที่จุ้ยมาวอี้พูดถึงก็คือเด็กสาวยักษ์สายเลือดเผ่าไตตันที่แท้จริง

ทำไมเด็กสาวยักษ์จึงถูกเรียกว่าเสี่ยวเสี่ยวเอินเย่ว์หยางไม่เคยตามถาม

สำหรับเขาแล้วเด็กสาวยักษ์ขอให้น่ารักไว้ก่อน เขาไม่ถือสา!

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไม่เห็นด้วย  “ผู้พิทักษ์ไม่จำเป็นต้องเป็นยักษ์ไตตันอาจจะเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ก็เป็นได้ เป็นเรื่องน่าอายไปหน่อยหากต้องใช้เสี่ยวเสี่ยวเอินมาช่วยเปิดทาง  ผู้พิทักษ์ที่ตายแล้วอย่างนั้นอย่าว่าแต่เป็นไตตันกลายพันธุ์เลย ต่อให้เป็นไตตันแท้มันก็ไม่เปิดทางให้ เทพเจ้าโบราณจะไม่แสวงหาคนที่มีความยืดหยุ่นมาเป็นผู้พิทักษ์คัมภีร์”

เย่ว์หวี่สนับสนุนแนวคิดขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยน  แต่นางไม่อยากทะเลาะขัดแย้งกับเย่ว์หยางน้องชายนาง  นางได้แต่ยิ้ม “เราไม่ได้ถึงกับมีมือเปล่าเสียทีเดียว สมบัติอาจมีอยู่เต็มในโลงทองไม่ใช่หรือ”

สำหรับเรื่องโลงทองเย่ว์หยางตัดสินใจค่อยๆ ค้นคว้าดู

ไม่ต้องกังวลกับการเริ่มต้นสิ่งต่างๆ

ตราบใดที่สิ่งเหล่านี้ยังไม่เป็นของท่าน ท่านจะต้องรีบคว้าเอาไว้ก่อน...หลังจากที่เย่ว์หยางค้นหาดูอีกครั้งมีช่องว่างมิติอิสระอยู่มากมาย ทำให้เขาค้นพบของดีๆ มากมาย อย่างเช่นได้ดื่มน้ำพุแห่งความเยาว์วัยทำให้สดชื่นเยาว์วัยได้บ้างเล็กน้อย อีกอย่างก็คือใบปัญญา สามารถเพิ่มพูนปัญญาให้กับอสูรได้เล็กน้อย  แม้ว่าจะไม่ทรงพลังมากไปกว่าผลปัญญาก็ตาม  แต่เนื่องจากมีมากจึงรวบรวมไว้เป็นจำนวนมาก ในบรรดาสมบัติที่มีอยู่มากมาย สมบัติที่มีมูลค่าสูงสุดก็คือรังที่เต็มไปด้วยหีบมังกรฟ้า

หีบมังกรฟ้าไม่ใช่ผลึกแก้วมังกร แต่เป็นหินผลึกที่มีพลังงานบริสุทธิ์สุดยอดเมื่อเทียบกับแก้วผลึกมังกร

บทบาทของมันคือ

ใช้สร้างหุ่นสงครามเท่านั้น

เนื่องจากมันไม่มีคุณสมบัติทางธาตุใดๆแต่เป็นพลังขนาดมหาศาล ถ้าให้อสูรกินเป็นอาหาร มันจะกลายเป็นลักษณะทางกายภาพของอสูร โทษสถานเบาทำให้อสูรสูญเสียทักษะความสามารถบางอย่างไป

เปลี่ยนเป็นคนอื่น หีบมังกรฟ้าเป็นของไร้ประโยชน์แน่นอน

ที่สำคัญคือไม่ใช่ว่าทุกคนจะรู้วิธีสร้างนางฟ้าศึกยุคโบราณอย่างเย่ว์หยาง วิทยาการสร้างนางฟ้าศึกหายสาบสูญไปจากแดนสวรรค์แล้ว

“ใช้พัฒนาได้” เย่ว์หยางดีใจอย่างมาก ด้วยหินหีบมังกรฟ้าเขาสามารถทำการทดลองได้มากมายหลายอย่าง นางฟ้าศึกเขามีอิคคาอยู่แล้ว และเกรงว่าคงไม่ทำอีกแล้ว แต่คู่หูออกศึกอย่างอื่นสามารถทำได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือหีบมังกรฟ้าเหล่านี้สามารถผสานทำงานกับแก้วผลึกพลังงานอย่างอื่นและสร้างกำไลอสูรที่มีคุณสมบติพิเศษอย่างมากที่เย่ว์หยางแก้ปัญหานี้ไม่ตก

“ดูสิ, ต้องดีใจขนาดนี้เชียว”  องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนคิดว่าบางครั้งเย่ว์หยางก็เหมือนกับเด็กที่ไม่รู้จักโต

“ที่อันตรายก็คือการไม่รู้จักฝัน”  จุ้ยมาวอี้ไม่กล้าพูดคำนี้ แต่นางรู้สึกว่าถ้าเย่ว์หยางพัฒนากำไลอสูรเพิ่มขึ้นไปอีก  ดูเหมือนเจ้าประคุณทูนหัวของนางจะอันตรายขึ้นมาบ้างอีกเล็กน้อยเหตุการณ์ที่ต้องมานั่งคุกเข่าหมดแรงตอนกลางคืนคงจะหวนกลับมาอีก

ถ้ามองในมุมมองของเขาจุ้ยมาวอี้แสร้งทำเป็นไม่รู้อะไร

หีบมังกรฟ้าเคยปรากฏขึ้นมาหรือไม่?

เย่ว์หวี่ลอบถอนหายใจและดูเหมือนจะมีงานยุ่งอีกครั้ง

ไม่รู้ว่านางร่วมงานทดลองสร้างกำไลอสูรกับวัตถุดิบคุณภาพยอดเยี่ยมกับน้องชายนี้มาไม่รู้ต่อกี่ครั้ง

แต่การได้ทำอะไรบางอย่างเพื่อเขาบ้างยังดีกว่าไม่ทำอะไรอย่างน้อยก็ยังได้อยู่ใกล้ ได้ดูแลเขา

“มาเปิดโลงทองเก็บสมบัติข้างในจากนั้นเราจะกลับกัน” เย่ว์หยางอยากกลับไปดูสถานการณ์การต่อสู้ว่าจบสิ้นหรือยัง?  ไม่น่าจะเกิดอะไรผิดพลาดในที่ไหน?  คนที่อันตรายที่สุดก็คือจ้าวสุริยาก็ถูกระเบิดกระจายไปแล้ว  ราชาสองหน้ากับฮุยไท่หลางและมารสัมฤทธิ์ฟ้า,พวกแปดขุนพลบริวารบัณฑิตซือเหริน  นางเซียนหงส์ฟ้าโล่วฮัว อี้หนานก็น่าจะสู้ได้ แต่ทำไมถึงยังไม่มีการวิวัฒนาการ? เย่ว์หยางอึดอัดใจเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจจริงๆ

“ถ้ามันว่างเปล่าจะดูซิว่าบางคนจะทำหน้ายังไง?” องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนหัวเราะและส่งเสียงหยอกเย่ว์หยาง  การเอาชนะจ้าวสุริยาได้ นับว่าปลดภาระไปได้มากนางมีอารมณ์ผ่อนคลายมากและเริ่มหยอกล้อเย่ว์หยาง

“แม่เสือสาว! ข้าก็อยากให้โลงทองนี้ว่างเปล่า ระวังก้นเจ้าให้ดี ถ้าไม่บวมก็อย่ามาเรียกข้าว่าเย่ว์หยาง”  เย่ว์หยางเตือนนาง

“เจ้ากล้า?” แต่เมื่อองค์หญิงเชี่ยนทำท่ากลัวเขา เขาทำท่าเหลือกตา

“เอาเลย ข้าสนับสนุน”  จุ้ยมาวอี้เอื้อมมือมาลูบสะโพกบางขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนและถอนหายใจชมว่าไม่เลว ทำเอาแม่เสือสาวหันกลับมาตีสะโพกนางแรงๆ คืนบ้าง  เพราะจุ้ยมาวอี้สวมชุดรัดรูปแน่นจึงเกิดเสียงดังสะท้อนแปลก ทุกคนหันไปถลึงตาใส่เย่ว์หยาง เป็นเพราะเย่ว์หยางทำให้ร่างกายพวกนางเปลี่ยนแปลงขนาดนี้

“โลงทองนี้ไม่เหมือนโลงทองที่เคยได้มาครั้งก่อน”  เย่ว์หวี่แสร้งทำเป็นไม่เห็นนางสังเกตโลงทองโบราณอย่างจริง และลองทำการเปิดดู

นางเคยมีประสบการเปิดโลงทองแรกมาแล้ว

พอครั้งที่สองจึงเป็นเรื่องง่าย

เย่ว์หยางใช้เวลาสิบนาทีก็ค้นพบวงเวทรูนลับบนโลงทองและมีพลังงานที่แตกต่าง

แสงรัศมีสีทองเจิดจ้าที่ฝาโลงฉายขณะที่ฝาโลงค่อยๆเปิดออกจนมองเห็นภาพภายใน มีแสงสีทองพุ่งหนีออกมาจากในโลงทองอย่างรวดเร็ว เย่ว์หวี่และจุ้ยมาวอี้ยื่นมือออกมาจับพร้อมกัน  แต่คว้าน้ำเหลว  องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนยืนห่างออกไปเล็กน้อยเมื่อนางเตรียมไล่ตามแสงสีทอง มันก็หนีไปได้ไกลถึงร้อยเมตร โชคดีที่มีเสี่ยวเหวินหลีเธอไวกว่าอิคคา อาหงและอาหมัน ตั่วตั่วจับแสงสีทองไว้ในมือ

นางยกมือขึ้นมองดูแหล่งแสงสีทองในมือนาง

ในใจกลางกลุ่มแสงสีทองมีจุดเล็กๆจุดหนึ่งที่มองดูทุกคนด้วยอาการตื่นกลัว

เย่ว์หยางใช้จักษุญาณทิพย์มองดูและส่งเสียงดีใจ  “นี่คือสิ่งมีชีวิตธาตุโลหะหรือนี่?  หุ่นอสูรศึกสร้างสิ่งมีชีวิตได้หรือ?”

ลักษณะของจุดแสงเล็กน้อยที่มองเห็นไม่ชัดคือหุ่นสงครามมันดูเหมือนเอลฟ์น้อยตัวผอมบางมีปีกอยู่ข้างหลัง ร่างเล็กเพรียวแม้ว่าจะสูงเพียงครึ่งนิ้วแต่มองเห็นได้ว่ามีรูปร่างงดงามเหมือนสตรี  แม้แต่ภายนอกก็ใส่อาภรณ์ที่สร้างจากวัสดุที่มีคุณสมบัติโลหะมองดูคล้ายกับไหม แต่แม้กระทั่งจุ้ยมาวอี้และเย่ว์หวี่ก็สามารถมองออกได้ว่าชุดนี้ทำมาจากโลหะไม่ใช่ผ้าไหมหรือผ้าธรรมดาไม่ใช่ด้ายถัก แต่เป็นวัตถุคุณสมบัติโลหะที่เปลี่ยนรูปร่างได้

ในสายตาของเย่ว์หยางภาพที่ปรากฏและข้อมูลที่ทราบสอดคล้องกับความรู้ที่มีอยู่ในใจเขา

ภูตนำทางโบราณ : สิ่งมีชีวิตคุณสมบัติโลหะยุคโบราณ ระดับศักดิ์สิทธิ์  ภูมิปัญญาสูงมีพลังฟื้นฟูอัตโนมัติ ไม่มีหมดอายุ ไม่รู้จักเหนื่อย รับใช้แต่เพียงเทพเมื่อทำสัญญาแล้วจะอยู่รับใช้จนกว่าเจ้านายจะตายหรือขอเลิกสัญญา  ทักษะพิเศษ ‘ติดตาม’ ‘นำทาง’ และในพริบตาสามารถย้อนพื้นที่และเวลาได้”

“อย่าฆ่าข้า” ภูตนำทางที่อยู่ในดวงแสงทองขอร้องอย่างอ่อนแรง  นางสามารถพูดได้แต่ไม่ใช่ภาษาแดนสวรรค์หรือภาษาหอทงเทียน นางพูดภาษายุคโบราณเท่านั้น

“เจ้าปลอดภัยแล้ว”  เย่ว์หยางไม่พูดภาษาโบราณ  แต่เขารู้จักภาษารูนและเขียนวงเวทรูนได้จากนั้นส่งสัญญาณให้ตั่วตั่วปล่อยนางไป

ภูตนำทางโบราณเป็นอมตะอย่างแท้จริง

แม้ว่านางจะไม่มีพลังต่อสู้  แต่ร่างของนางก็ฟื้นฟูได้อัตโนมัติอยู่ดี

หากจะฆ่านางนั่นเป็นการสิ้นเปลืองความพยายามนั่นไม่ได้ผลเท่ากับผนึกนางไว้ในโลงทองไปตลอดกาล

ตั่วตั่วดูเหมือนลังเลเล็กน้อยที่จะยอมแพ้เจ้าตัวเล็กนี้  แต่เมื่อเย่ว์หยางพูดนางไม่ลังเลที่จะปล่อย  นางปล่อยมือ  อสูรเทพไม่มีพลังกดดันเจ้าตัวเล็กนี้  แสงสีทองจากภูตนำทางเทเลพอร์ตออกไปหมื่นเมตรนางกระพริบสองสามคราก็หายลับตาไป  องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนเมื่อเห็นเช่นนั้นรู้สึกเสียดาย นางยื่นมือตีเย่ว์หยางและตำหนิเขา  “ปกติแล้ว เจ้าไม่ใจดีขนาดนั้นเลยนี่!”

เย่ว์หยางยิ้ม  “แม่สาวน้อย เจ้าสิ่งนี้ยอมรับใช้แต่เทพเท่านั้น  การคุยกับนางเกี่ยวกับเงื่อนไขต่างๆเป็นเรื่องไร้สาระทั้งนั้น ปล่อยนางไปดีกว่า”

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ประหลาดใจกับคำว่า รับใช้เทพเจ้า?

นางส่ายหน้าและไม่ยอมตามตรวจสอบต่อ

ไม่มีสิ่งใดที่ถูกบังคับให้ทำโดยที่เราไม่ได้เป็นเจ้า  เย่ว์หวี่และจุ้ยมาวอี้ยิ้มรู้ทันมิน่าเล่าเย่ว์หยางถึงได้ใจดีนัก เพราะไม่มีทางทำสัญญาได้  มิฉะนั้นเขาจะยอมปล่อยเจ้าตัวน้อยให้จากไปได้อย่างไร?

ในโลงทองโบราณมีสมบัติมากกว่าโลงทองที่เคยได้รับก่อนหน้านี้

นอกจากนี้ยังมีแผนผังหุ่นรบคู่หูโบราณมีขวดบรรจุเลือดเทพโบราณขวดเล็ก แม้ว่าจะมีเพียงเลือดเทพสามหยดอยู่ในขวดก็ตาม

แต่ก็ทำให้เย่ว์หยางดีใจแทบคลั่ง

นี่คือเลือดเทพโบราณ  เมื่อเทียบเลือดเทพที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ นั่นคือระเบิดที่ใส่ในถังขยะ! ด้วยเลือดเทพสามหยดนี้งานค้นคว้าหลายอย่างที่เย่ว์หยางไม่สามารถพัฒนาได้จะสามารถทำได้เสร็จสิ้น....เมื่อเขาจับคัมภีร์แผนผังหุ่นรบโบราณและเลือดเทพทั้งยังได้ศิลาวิญญาณขนาดใหญ่ที่มีลักษณะสลัวลงเล็กน้อย  เป็นไปได้ว่าภูตน้อยนำทางนั้นคงดูดซับพลังไปบางส่วน  แต่พลังงานที่เหลือก็ยังเหลือเฟือ  เย่ว์หยางลังเลเล็กน้อยจะใช้เลื่อนระดับพลังของอาหมัน หรือจะให้ภูตฟ้าปั่นป่วนได้มีร่างหยาบใช้ หรือจะให้คนอื่น?

เรื่องนี้ต้องคิดให้รอบคอบ!

เย่ว์หยางยังไม่ตัดสินใจทันทียังคงตรวจค้นต่อไป ในที่สุดก็ดึงหนังสัตว์โบราณที่ไม่ทราบชนิดและลูกโลหะลูกหนึ่ง

หนังสัตว์โบราณไม่จำเป็นต้องพูดว่าเป็นลายแทงขุมทรัพย์

ไม่ต้องพูดถึงว่าสมบัติจากยุคโบราณยังคงอยู่ที่นั่นหรือไม่ เพียงแต่มองหาภูมิประเทศที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาเป็นเวลานานหมื่นๆ ปี ก็กลัวว่าจะทำให้ปวดหัว  แน่นอนว่าคงมีสมบัติไม่มากเกินไป  หากเขาสามารถค้นหาสมบัติตามลายแทงได้อย่างถูกต้องเย่ว์หยางยังคงไม่สนใจจะยอมเสียเวลา ลูกโลหะแปลกประหลาด เย่ว์หยางถือไว้ในมือ เขารู้สึกว่ามีการสั่นสะเทือนเล็กน้อยที่ยอดเยี่ยมประมาณว่าเป็นแก่นของหุ่นรบโบราณมันใช้เพื่อขับเคลื่อนหุ่นรบโบราณซึ่งเทียบเท่ากับสมองของมนุษย์..แต่เย่ว์หยางไม่สามารถเดาลักษณะเฉพาะของหุ่นรบโบราณนี้ได้  ดูเหมือนว่าเขาต้องศึกษาแผนผังหุ่นโบราณเพื่อค้นหาคำตอบที่แท้จริง

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่นแค่เพียงหยดเลือดเทพโบราณสามหยดก็คุ้มกับรางวัลแล้ว

ตอนนี้เย่ว์หยางอารมณ์ดีแล้ว

เขากอดแม่เสือสาวและจูบนางเป็นการให้รางวัลทันที

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนอายมากนางตำหนิกิริยาห่ามของเขา แต่ก็ยอมรับว่าดิ้นไปก็เปล่าประโยชน์  อย่างไรก็ตามพอเขาจูบนางเสร็จนางกัดเขาอย่างมันเขี้ยว เป็นการลงโทษเขา

เย่ว์หยางถอนหายใจเฮือกสุดท้ายแม่เสือก็ชอบกัดผู้คนอย่างนี้เอง เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน

เมื่อจะออกจากมิติเก็บคัมภีร์เทพภูตน้อยนำทางดูเหมือนจะเข้าใจว่านี่เป็นมิติใดแล้วนางติดตามเหมือนกับต้องการจะติดตามทุกคนออกไป และดูเหมือนว่านางจะกลัวเย่ว์หยาง

นางมองเห็นทุกคนเข้าไปในโลกคัมภีร์ของเย่ว์หยางทีละคน

นางกระวนกระวายเล็กน้อย

ในที่สุดนางเห็นตั่วตั่วกวักมือเรียกนาง นางลังเลเล็กน้อยในที่สุดก็เทเลพอร์ตเข้ามาหานาง

ร่างภูตน้อยซ่อนตัวอยู่ในมงกุฎของตั่วตั่วคิดว่าจะหลบพ้นสายตาเย่ว์หยาง

มือน้อยๆของนางยกกลีบดอกไม้ของตั่วตั่วบังร่างจากนั้นหลับไปท่ามกลางดอกไม้สด

ตั่วตั่วพยักหน้าให้เย่ว์หยางเล็กน้อยก่อนจะเข้าไปในโลกคัมภีร์ เย่ว์หยางยกนิ้วหัวแม่มือชมนาง

ก่อนจะกลายเป็นแสงกลับเข้าไป  ตั่วตั่วยิ้มสดใส และทุกอย่างกลับสู่ภาวะปกติ