ตอนที่ 905 สัมผัสที่หก

ผนึกมิติหลุมดำ

นางพญาเฟ่ยเหวินหลีฟังคำอธิบายของเย่ว์หยาง  แม้ว่านางพยายามข่มใจไม่แสดงความรู้สึกอะไร แต่สีหน้านางมีแววทึ่งอัศจรรย์ใจ

ในที่สุดนางก็มีโอกาสคลายผนึกและหนีออกจากผนึกหลุมดำนี้ได้  บางทีกระบวนการนี้อาจต้องใช้เวลาพอสมควร

ไม่ใช่แค่วันเดียว

แต่ที่สำคัญนางมองเห็นแสงเลือนรางแห่งความหวังที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

นางพูดไม่ออกอยู่เป็นเวลานานไม่ได้ยกย่องเย่ว์หยางที่มีความคิดที่กล้าหาญยอดเยี่ยมนี้นางไม่ได้พูดอะไรกับเขา เพราะนางรู้ว่านางเชื่อมวิญญาณกับเขา หัวใจนางตื่นเต้นอีกครั้ง แต่นางไม่จำเป็นต้องปั้นแต่งคำพูด ในใจนางเขาสามารถรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของนางและนางเองเข้าใจจิตใจเขาเต็มที่

นางพญาเฟ่ยเหวินหลีกางแขนและกอดเย่ว์หยางไว้แน่น

แม้แต่เสี่ยวเหวินหลีก็พลอยคล้อยตามไปกับบรรยากาศนี้ด้วยเธอกอดทั้งนางพญาเฟ่ยเหวินหลีและเย่ว์หยาง หน้าน้อยๆ ของเธอแนบใบหน้ากับทั้งสองอย่างมีความสุข

“ถ้าข้าแข็งแกร่งขึ้นข้าไม่ต้องใช้พลังของคนอื่นเพื่อช่วยท่านแน่” เย่ว์หยางขอโทษและจูบแก้มนางพญาเฟ่ยเหวินหลี นางพญาหลั่งน้ำตาหยดหนึ่งแต่ก็ถูกมิติหลุมดำดูดหายไปอย่างรวดเร็วเย่ว์หยางเหมือนกับว่าต้องจูบคราบน้ำตาที่ยังเหลืออยู่ซึ่งเหมือนบาดแผลของนางพญาเฟ่ยเหวินหลีที่ได้รับจากพลังผนึก...ความจริงเย่ว์หยางหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะใช้พลังตนเองช่วยเหลือนางพญาผู้พิชิตนี้ แต่ในปัจจุบันนี้เขายังไม่บรรลุความสำเร็จที่จะทำอย่างนี้ได้  ได้แต่เพียงส่งพลังสนับสนุนจากภายนอก

“พูดอะไรอย่างนั้น  สักวันเจ้าจะเหนือกว่าข้านั่นเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น!”  นางพญาเฟ่ยเหวินหลีหันมาปลอบเย่ว์หยาง นิ้วมือเรียวยาวของนางไล้ไปตามสันจมูกของเขาและนางประทับริมฝีปากที่อ่อนนุ่มจูบเขา

“ท่านมีคำแนะนำอะไรดีๆ บ้างไหม?”  เย่ว์หยางถาม แต่ทันใดนั้นเสี่ยวเหวินหลีฉุดดึงเขาและแหงนหน้ามอง

เขารีบโน้มตัวจูบหน้าผากแม่หนูน้อยทันที

ต้องแสดงให้เห็นว่าเขายุติธรรมให้ความรักไม่ด้อยกว่ากัน

เสี่ยวเหวินหลีตื่นเต้นและหอมแก้มตอบเขาสองครั้ง  มีแต่เพียงอยู่ต่อหน้าเฟ่ยเหวินหลีดูเหมือนเธอจะกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจตัวเองรบเร้าเย่ว์หยาง  แต่พออยู่ข้างนอกเธอกลับเป็นเสี่ยวเหวินหลีมัจจุราชตัวน้อย

นางพญาเฟ่ยเหวินหลียิ้มขณะมอง“เจ้าตามใจเธอมากเลยนะ!”  อย่างไรก็ตามนางมีความสุขที่ได้เห็นภาพอบอุ่นนี้นางร่วมพรมจูบหน้าเสี่ยวเหวินหลี จนเสี่ยวเหวินหลีอายและนางกลับมาสู่บุคลิกของนางพญาผู้พิชิตอีกครั้ง สำหรับคำถามของเย่ว์หยาง นางไตร่ตรองเล็กน้อย“หากสถานการณ์ดีอย่างที่เจ้าว่าจริง ข้าคิดว่าข้าจะยังไม่รีบออกไป”

เย่ว์หยางเมื่อได้ยินก็ตะลึง“ว่าไงนะ?”

เสี่ยวเหวินหลีกระวนกระวายเช่นกันเธอดึงมือนางพญาเฟ่ยเหวินหลี หวังว่านางจะเปลี่ยนใจ

นางพญาเฟ่ยเหวินหลีหัวเราะ  “ข้าถูกจองจำอยู่ในมิติหลุมดำทนทุกข์ทรมานมานานขนาดนี้ จะให้ออกไปง่ายๆ ได้ยังไง!  บางทีเจ้าอาจเข้าใจขึ้นมาบ้าง  ใช่แล้ว ข้าคิดอย่างนั้นข้าต้องการเปลี่ยนมิติหลุมดำให้เป็นโลกของข้า!  จะต้องเป็นโลกที่ข้าควบคุมได้!  ที่นี่เคยเป็นที่คุมขังข้า ถ้าข้าจะหลบหนีออกไปจากที่นี่โดยต้องใช้พลังช่วยเหลือจากภายนอกไม่ใช่พลังของข้า ข้าคือนางพญาเฟ่ยเหวินหลี นางพญาผู้พิชิตแดนสวรรค์ข้าก็ต้องการให้เจ้าเป็นอย่างนั้นเหมือนกันกลายเป็นผู้ทรงพลังที่สูงกว่า  ข้าหวังว่าข้าจะสามารถไต่ระดับพลังสูงส่งพร้อมไปกับเจ้าในอนาคต  ไปให้ถึงระดับเทพราชันย์และสำรวจขีดจำกัดวิทยายุทธ ข้าหวังว่าสักวันหนึ่ง เจ้าจะสามารถสร้างโลกและควบคุมไปพร้อมกัน”

“ผนึกมิติหลุมดำนี้คือจุดเริ่มต้นของข้า  ถ้าข้าไม่สามารถเปลี่ยนมันได้  อย่างนั้นก็อย่าคิดเลยว่าจะทำอะไรอื่นได้  เป้าหมายใหญ่ที่สุดของข้าไม่ใช่แค่หลบหนี” นางพญาเฟ่ยเหวินหลีไม่เพียงแต่ฟื้นฟูความมั่นใจในอดีต  แต่มีทั้งศรัทธาและอุดมคตินางได้รับอิทธิพลจากความคิดของเย่ว์หยาง”

“ข้าเข้าใจ แต่ว่า....” เย่ว์หยางเข้าใจความทะเยอทะยานของนางพญาเฟ่ยเหวินหลี  แต่เขายังต้องการให้นางออกไปเร็วๆ..

“แม้ว่าความพยายามของข้าจะล้มเหลวในครั้งนี้แต่ข้าจะไปช่วยเจ้าในไม่ช้าหลังจากเจ้ากลับไปแล้ว” นางพญาเฟ่ยเหวินหลีหัวเราะและยิ้มด้วยความมั่นใจ

“ก็ดี, ถือว่าท่านโน้มน้าวข้าได้แล้ว” เย่ว์หยางตื่นเต้นและคิดว่านางไม่เพียงแต่กล้าเท่านั้น แต่ยังบ้าระห่ำอีกด้วย!

“ถ้าเปลี่ยนเป็นเจ้า   เจ้าก็จะทำอย่างเดียวกัน  สายเลือดของเราทั้งสองเป็นพวกชอบเสี่ยงไม่กลัวอะไร  เจ้าช่วยสนับสนุนก็ดีแล้วข้าตัดสินใจทุ่มเทอีกครั้ง ผนึกหลุมดำ คราวนี้ข้าจะไม่แพ้ถูกจองจำอีกต้องเป็นข้าที่ควบคุมโลกหิมะน้ำแข็ง นั่นคือสวรรค์ของข้า เป็นโลกของข้า!” ตาของนางพญาเฟ่ยเหวินหลีเป็นประกายมั่นคงน่าเลื่อมใส  นางกำหมัดให้สาบานให้ทั้งเย่ว์หยางและเสี่ยวเหวินหลีได้ยิน

ในหมื่นปีที่แล้วนางย่างเท้าเข้าแดนสวรรค์ นางก็เคยสาบานไม่มีอะไรทำลายได้เช่นกัน

หลังจากนางสาบานไปแล้ว

นางกลายเป็นนางพญาผู้พิชิตซึ่งสั่นสะเทือนไปทั่วแดนสวรรค์

เมื่อเย่ว์หยางออกมาจากผนึกหลุมดำมาอยู่ต่อหน้าภูเขาน้ำแข็งและออกมาที่โลกภายนอก เขาเรียกองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนและเสวี่ยอู๋เสียออกมาจากโลกคำภีร์และเล่าเรื่องให้พวกนางฟังทุกอย่าง

“เรื่องเป็นอย่างนี้นี่เอง!” เสวี่ยอู๋เสียและองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนถึงได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด

“เจ้ามีอะไรจะเสริมไหม?”  เย่ว์หยางถามความเห็นของสองสาว  ส่วนประกอบที่เป็นรายละเอียดเป็นพื้นฐานของแผนการที่ประสบความสำเร็จ

“เรื่องแรกเจ้าสามารถชักนำพลังของภูเขาน้ำแข็งเข้าไปในมิติหลุมดำได้ นั่นจะเป็นอันตรายหรือไม่?” เสวี่ยอู๋เสียรู้สึกว่าถ้านางต้องเสี่ยงชีวิตร่วมกับเย่ว์หยาง  อีกอย่างไม่ว่าอักขระรูนโบราณในภูเขาน้ำแข็งจะมีค่ามากเพียงไหนนางจะไม่ตกลงด้วยและเชื่อได้ว่านางพญาเฟ่ยเหวินหลีจะไม่ผ่านที่นั่น  นางพญาเฟ่ยเหวินหลีติดอยู่ภายใน  และนางไม่รู้เรื่องโลกภายนอกนางจะต้องตรวจสอบให้แน่ใจสำหรับทุกคน เย่ว์หยางพยักหน้าจริงจัง มั่นใจว่าไม่มีอันตราย  เสวี่ยอู๋เสียวางใจขึ้นมาบ้าง  และถามคำถามที่สอง “ประการที่สองเจ้าทำแค่คนเดียวหรือจะต้องมีคนร่วมมือกับเจ้า?”

“มีเจ้าสองคนก็พอแล้ว  และข้าไม่ต้องการให้คนอื่นรู้เรื่องนี้มากเกินไป”เขากล่าว เย่ว์หยางไม่ต้องการรบกวนชาวทวีปมังกรทะยาน  และอีกคนคือแม่สี่  เขาไม่ต้องการให้นางกังวลเรื่องราวของเขา

“เรื่องที่สาม ประมาณของเวลาถ้าต้องใช้เวลานานเกินไป ข้าขอแนะนำให้วางมือชั่วคราว” เสวี่ยอู๋เสียมองดูเย่ว์หยาง

“ข้าไม่สามารถประเมินเรื่องนี้ได้เพราะไม่สามารถจินตนาการได้ถึงพลังดูดกลืนของมิติหลุมดำ อาจจะไม่กี่วินาทีอาจเป็นปี ข้ามิอาจตัดสินเรื่องนี้ได้” เย่ว์หยางส่ายหน้าไม่ประมาณกาลเรื่องนี้ เขาไม่สามารถยืนยันคำตอบได้

“ข้าจะลอง....”องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไม่ได้พูดอะไรเลย นางอดถามขึ้นมิได้

นางมีทักษะแฝงเร้นหกรับรู้นางไม่เพียงแต่ใช้สัมผัสภายนอกทั้งห้าได้ง่ายเท่านั้น นางยังเป็นสตรีที่มีสัมผัสที่หกที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

แม้ว่านางจะไม่ค่อยได้ใช้โดยทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งนางแทบไม่ได้ใช้สัมผัสที่หกกับเย่ว์หยาง  เย่ว์หยางยินดีจะทำให้แม่เสือสาวมีพลังรบในพริบตา แต่ไม่ได้หมายความว่าสัมผัสที่หกของนางจะอ่อนแอลง  ตรงกันข้ามภายใต้โลกพฤกษา นางฝึกฝนในสภาวะทางวิญญาณไปพร้อมกับเย่ว์หยางทำให้สัมผัสที่หกของนางก้าวหน้าที่สุด

ในกรณีที่ไม่มีเบาะแสอะไร สัญชาตญาณหรือสัมผัสที่หกของนางจะแม่นยำกว่าใครเพื่อน

วันนี้เป็นครั้งแรกที่นางทำให้เย่ว์หยางให้ความสนใจได้

เพื่อเสริมพลังใจให้มั่นคงองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไม่ลืมจูบเย่ว์หยางและรวบรวมพลังกายพลังจิตผ่านจิตสำนึกที่ทรงพลังที่สุด

พลังปราณกระบี่เชื่อมโยงเข้ากับพลังปมเชื่อมใจ

บินอยู่ในอากาศอยู่บาน

รูปลวดลายลึกต่างๆหมุนกวาดพันกันอย่างน่าพิศวง...เมื่อองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนลืมตาและถอนใจออกมาจากสัมผัสที่หก นางยังไม่พูดอะไร  นางทำใจอยู่อย่างนั้นสองสามวินาที

“แม่เสือสาว!  เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?”  เย่ว์หยางทำให้นางรู้สึกตกใจก่อนที่นางจะปฏิเสธเสียงที่ก้องชักนำตัวนาง นางพยายามรู้สึกถึงพลังนั้นว่าเป็นอันตรายต่อนางไหม?  นี่ดูเหมือนว่าจะไม่มี?

“โอว, ไม่มีอะไร  ข้ารู้สึกว่าเมื่อภูเขาน้ำแข็งแตกแยก อู๋เสียจะได้รับประโยชน์  หลายสิ่งหลายอย่าง เกินกว่าเราจะจินตนาการได้  แต่ดูเหมือนข้าจะร้อง... มันตื่นเต้นนักหรือ?อา.. เราไม่ได้อยู่ในอันตราย นี่เป็นสิ่งที่ดีแน่นอน!” องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนพูดตามตรงไม่ได้ปิดบังอะไรจากเย่ว์หยางและเสวี่ยอู๋เสีย เย่ว์หยางกับเสวี่ยอู๋เสียมองหน้ากันเองและมองดูภูเขาน้ำแข็งแตก  ภารกิจเกินกว่าจะจินตนาการอะไรกันที่จะทำให้นางร้องไห้? นอกจากนี้เชี่ยนเชี่ยนเป็นคนเข้มแข็งมากดูเหมือนนางจะร้องไห้เล็กน้อยหรือเปล่า?

“พักกันก่อน รอให้อาการดีขึ้นก่อนและเราค่อยทำความรู้สึกอีกครั้ง” เย่ว์หยางห่วงใยแม่เสือสาว เขาไม่เคยเห็นนางรู้สึกทุกข์ใจมาก่อนจึงตัดสินใจรับมืออย่างระมัดระวัง

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ยังน่ากังวล ปล่อยวางไว้แล้วออกไปก่อนดีกว่า

บางทีหลังจากได้พักอาจจะมีความรู้สึกที่ชัดเจนมากขึ้น!

เสวี่ยอู๋เสียเปิดคัมภีร์แห่งสัจจะและมองไม่เห็นอะไรเกิดขึ้น ดูเหมือนว่านอกเหนือจากลางสังหรณ์ทั้งหมด นางต้องการสัมผัสที่หกขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนจริงๆ!

ในการเผชิญหน้ากับภูเขาน้ำแข็งอักขระรูนโบราณเป็นหมื่นปีเย่ว์หยางเสวี่ยอู๋เสียและองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนต้องเผชิญกับเรื่องที่ทำให้พวกเขาตื่นเต้นที่เชิงเขา พวกเขากางกระโจมน้อยอยู่เคียงข้างกันทุกคนผสานสัมผัสมือใช้พลังสื่อสารกันอย่างเงียบงันหวังว่าเมื่อประกายรัศมีปรากฏอีกครั้งพวกเขาจะประสบความสำเร็จได้

แต่รอจนกระทั่งมืดค่ำก็ยังไม่มีร่องรอยอะไร  เย่ว์หยางเป็นคนแรกที่ค่อยๆถอนถอยออกมาจากการเชื่อมโยง

ในโลกคัมภีร์สาวใช้ลูกครึ่งเอลฟ์เตรียมอาหารค่ำและน้ำร้อนไว้ให้เย่ว์หยางและท่านหญิงทั้งสอง

นางไม่สามารถช่วยเขาต่อสู้ได้  แต่ในเรื่องการดำรงชีวิตนางจะดูแลเขาให้มากเท่าที่เป็นไปได้ ไม่ทำให้เขาต้องห่วงหน้าพะวงหลัง  หลังจากกลับเข้าไปในโลกคัมภีร์เย่ว์หยางจะปล่อยวางความกังวลทั้งหมด เสวี่ยอู๋เสียและองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนสนับสนุนแผนต่อไปของเขาเต็มที่

ทั้งสามร่วมกินอาหารด้วยกัน

อาบน้ำร้อน

เพื่อให้ทั้งอารมณ์และร่างกายอยู่ในสภาพพร้อมที่สุด

ทั้งสองสาวมองหน้ากันเองอยู่ข้างหลังเย่ว์หยางและจับมือเขาคนละข้าง

การชักนำพลังของโลกน้ำแข็งเข้าสู่ผนึกมิติหลุมดำอาจเป็นงานใหญ่และยากพอๆกับปีนป่ายขึ้นสวรรค์ แต่พวกนางตั้งใจช่วยให้เขาทำงานได้สำเร็จไม่ว่าสัมผัสที่หกของนางจะรู้สึกอย่างไรก็ตามพวกนางจะพยายามอย่างดีที่สุดร่วมมือทำงานที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์! อักขระรูนโบราณไม่ใช่เป้าหมายหลักอีกต่อไป

“ต้องสำเร็จแน่!” เย่ว์หยางสัมผัสได้ถึงจิตใจของสตรีทั้งสองผ่านการสัมผัสมือพวกนาง  พวกเขาให้กำลังใจตนเอง

“แน่นอน!”  สตรีทั้งสองได้รับผลจากอารมณ์ของเขา  พวกนางรับคำมั่นเสียงก้องกังวาล

นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ว์หยางท้าทายผนึกมิติหลุมดำ....

จะเกิดอะไรขึ้น?

…………，！ ~!