บทที่ 10: แม่สาวทีเร็กซ์ในร่างมนุษย์

บทที่ 10: แม่สาวทีเร็กซ์ในร่างมนุษย์

เวินหรูอวี้เดินทอดน่องกลับมาด้วยอารมณ์เบิกบานใจยิ่ง ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งสำราญใจ

ทั้งได้เงิน แถมยังมีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันอย่างดี เขาหวังเหลือเกินว่าชีวิตแบบนี้จะยืนยาวไปให้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ทว่าในความเป็นจริง โอกาสเช่นนั้นมีอยู่น้อยนิด

เพียงแค่มองคนเหล่านี้เขาก็รู้แล้วว่า ในอนาคตพวกเธอต้องได้เข้าเรียนในสถานบันเฉพาะทางของผู้ประกอบอาชีพอย่างแน่นอน ไม่เหมือนกับเขาที่เป็นเพียงนักย่องเบา ซึ่งทำได้เพียงแค่ออกไปหางานทำทั่วไปเท่านั้น

แม้แต่โรงเรียนฝึกวิชาชีพเพื่อการจ้างงานก็ยังไม่เปิดรับอาชีพนักย่องเบาเลยด้วยซ้ำ ช่างเป็นอาชีพที่อาภัพเสียจริง

ยี่สิบนาทีต่อมา พวกเขาก็กลับเข้าสู่แดนลับระดับต้นและเริ่มการสำรวจอีกครั้ง

หวังเมิ่งซิงและคนอื่นๆ อีกสามคนคอยบุกตะลุยอยู่ด้านหน้า ส่วนเวินหรูอวี้ก็คอยยืนคุมเชิงอยู่ข้างสนามรบ

ทุกครั้งที่เขาเปิดใช้งานหัตถ์ว่างเปล่าหมื่นลักษณ์ได้สำเร็จ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็จะกว้างขึ้นเรื่อยๆ

ห่างออกไปไม่ไกลนัก หลินหรันมองเวินหรูอวี้ด้วยสายตาแปลกประหลาด ทำไมหมอนี่ถึงได้ดูมีความสุขขนาดนั้น?

อาชีพนักย่องเบาที่มองไม่เห็นอนาคตแบบนี้ นอกจากเปิดหีบแล้วจะไปทำอะไรได้?

มีเรื่องอะไรให้น่าขำนักหนา?

เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของหลินหรัน เวินหรูอวี้ก็แสร้งไอแห้งๆ สองสามครั้งเพื่อสำรวมกิริยาและรีบควบคุมอารมณ์ให้เป็นปกติ

เมื่อเวลาเที่ยงวันใกล้เข้ามา

“ทุกคนระวังตัวด้วย ข้างหน้ามีสัตว์อสูรต้นกำเนิดรูปร่างมนุษย์ปรากฏตัวออกมาสี่ตน ระดับของพวกมันค่อนข้างสูงทีเดียว”

สัตว์อสูรในแดนลับระดับต้นส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับ 0 ถึง 29 ซึ่งเทียบเท่ากับมนุษย์ขั้นที่หนึ่งระดับพื้นฐานไปจนถึงขั้นที่สองระดับสูง

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดที่พวกเขาเคยเจอเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับชนชั้นนำเลเวล 20 เท่านั้น

ส่วนสิ่งมีชีวิตเลเวล 30 ถึง 39 นั้นมีจำนวนน้อยมาก บางทีเดินหาหลายวันก็อาจจะไม่เจอเลยสักตัว

นั่นเป็นเพราะพวกมันส่วนใหญ่ถูกจัดการโดยองค์กรของทางการไปหมดแล้ว

แดนลับระดับต้นแบบนี้มีไว้เพื่อให้ผู้ประกอบอาชีพหน้าใหม่อย่างพวกเขาได้ฝึกฝนเท่านั้น อันตรายร้ายแรงทั้งหลายจึงถูกกำจัดไปก่อนหน้าแล้ว

เวินหรูอวี้กวาดสายตามองไปในระยะไกล

เขามองเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์สี่ตนที่เดินหลังค่อม สวมชุดคลุมสีดำและหน้ากากสีดำสนิท

【นักฆ่าหลังค่อม】

【เผ่าพันธุ์: กึ่งมนุษย์】

【เลเวล: 24】

【คุณสมบัติ: พละกำลัง: 130, กายา: 100, ความว่องไว: 140, ปัญญา: 70】

อย่าให้ระดับที่สูงหลอกตาเอาได้ แม้เลเวลจะดูเยอะ แต่ค่าคุณสมบัติพื้นฐานของพวกมันยังห่างชั้นกับสัตว์อสูรชนชั้นนำเลเวล 20 อยู่พอสมควร

แต่สำหรับผู้ประกอบอาชีพขั้นที่หนึ่งอย่างพวกเธอ ค่าสถานะเหล่านี้ก็ยังถือว่าตึงมืออยู่ไม่น้อย

“พี่เชี่ยน ค่าคุณสมบัติของไอ้สี่ตัวนี้มันดูเกินเรื่องไปหน่อยนะคะ ความว่องไวตั้ง 140 แถมพละกำลังยัง 130 อีก ถ้าโดนมันสะกิดทีเดียวฉันคงกระดูกเหลวแน่ๆ” จ้านหมิงอวี้กล่าวพร้อมรอยยิ้มขื่นๆ

ทั้งตัวเธอและหลินหรันต่างก็เป็นสายตัวบาง หากปล่อยให้ศัตรูเข้าถึงตัวได้คงไม่พ้นต้องจบชีวิตลง

จ้าวเชี่ยนมองไปที่สิ่งมีชีวิตทั้งสี่ตนในระยะไกลก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก

ดวงตาของเธอพลันคมปลาบขึ้นมาทันที

“ฉันจะยื้อพวกมันไว้เองคนเดียว ถ้าบวกค่าคุณสมบัติจากอุปกรณ์สวมใส่และทักษะเรียกใช้ ค่ากายาของฉันจะสูงถึง 350 แต้ม ซึ่งน่าจะต้านทานการโจมตีได้สักสามรอบ”

“ฉันมีทักษะระเบิดพลังที่สามารถปลิดชีพได้หนึ่งตัวในทันที” หวังเมิ่งซิงยกมือขึ้นเสริม

“ฉันก็ไหวเหมือนกัน ปืนเพลิงเทพของฉันก็เก็บได้หนึ่งศพแบบทันควัน” หลินหรันสูดลมหายใจเข้าลึก

ซี๊ด!

เวินหรูอวี้มองทั้งสามคนด้วยความตกตะลึง ขั้นที่หนึ่งสามารถสังหารขั้นที่สองได้ในพริบตาเชียวเหรอ!

บอดี้การ์ดของเขามีฝีมือฉกาจขนาดนี้เลยหรือเนี่ย?

ในตอนนั้นเอง ทั้งสี่คนก็หันมามองที่เวินหรูอวี้พร้อมกัน

เวินหรูอวี้กะพริบตาปริบๆ “มองผมกันทำไมครับ? ผมเป็นแค่นักย่องเบา พลังโจมตีก็ไม่ค่อยจะมี สังหารใครในพริบตาไม่ได้หรอกนะ”

เขานึกไปถึงทักษะคมมีดวายุเลเวล 3 ของตัวเอง ต่อให้มีอยู่เขาก็ไม่กล้าหยิบออกมาใช้พร่ำเพรื่อ

“พูดเรื่องอะไรของนายน่ะ? พวกเราหมายความว่าให้นายระวังตัวไว้ให้ดี เพราะพอเริ่มสู้กันแล้ว พวกเราคงไม่มีเวลามาดูแลนายหรอกนะ”

“อ๋อๆ ไม่ต้องห่วงครับ ผมวิ่งเร็ว”

เมื่อได้ยินเวินหรูอวี้ว่าอย่างนั้น พวกเธอจึงเบาใจลง

ทั้งสี่คนเริ่มวางแผนการรบ ในขณะที่เวินหรูอวี้ยืนลูบคางอยู่ข้างๆ

ถ้าเขาจำไม่ผิด เมื่อกี้พวกเธอสามคนบอกว่าสามารถปลิดชีพศัตรูได้ทันทีสองตัว

พับผ่าสิ! นั่นหมายความว่าเป้าหมายของหัตถ์ว่างเปล่าหมื่นลักษณ์ของเขาจะหายไปสองตัวเลยน่ะสิ?

แบบนี้ไม่ได้การ!

ในขณะนั้นเอง แสงสีขาวเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นจนเวินหรูอวี้ต้องยกมือขึ้นป้องตา

นั่นคือจ้าวเชี่ยน ดูเหมือนเธอกำลังสวมใส่อุปกรณ์ชุดใหม่

ชุดเกราะเบาชุดเดิมของจ้าวเชี่ยนอันตรธานไป แทนที่ด้วยชุดเกราะแผ่นเหล็กหนักอึ้ง และดาบใหญ่ในมือของเธอก็กลายเป็นโล่ยักษ์ขนาดมหึมา

หนังตาของเวินหรูอวี้กระตุกรัว ใครก็ได้บอกเขาทีว่านี่คือผู้หญิงจริงๆ หรือ?

นี่มันแม่สาวทีเร็กซ์ในร่างมนุษย์ชัดๆ!

ไอ้โล่นั่นมันต้องใช้สองมือถือเลยนะนั่น!

“บุก!”

เสียงของจ้าวเชี่ยนดังอู้อี้ลอดออกมาจากช่องเปิดของหมวกเกราะเหล็ก

ทุกคนเคลื่อนกำลังตามหลังจ้าวเชี่ยนไป เมื่อถึงระยะที่กำหนด จ้านหมิงอวี้และหลินหรันก็หยุดฝีเท้าลงเพื่อรักษาระยะปลอดภัย

ส่วนเวินหรูอวี้แสร้งก้มตัวต่ำลงและลอบตามไปติดๆ โดยอาศัยพงหญ้ารกชัฏคอยพรางกาย

ในระยะสิบเมตร สิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ทั้งสี่ตนหันขวับมามองพวกเขาทันที

จ้าวเชี่ยนเปลี่ยนจากการเดินเป็นวิ่งออกตัวอย่างรวดเร็ว ความเร็วของเธอไม่ได้ช้าเลยสักนิด เธอพุ่งเข้าหาเหล่านักฆ่าทั้งสี่ในพริบตาก่อนจะกระแทกโล่ลงบนพื้นอย่างแรง

นั่นคือทักษะยั่วยุ!

เวินหรูอวี้ฉวยโอกาสพุ่งเข้าสู่ขอบระยะห้าเมตรแทบจะพร้อมกัน เขาเปิดใช้งานหัตถ์ว่างเปล่าหมื่นลักษณ์สี่ครั้งรวด ก่อนจะรีบถอยฉากออกมาทันที

เพราะในวินาทีนั้น หวังเมิ่งซิงได้ใช้เคียวของเธองัดร่างของนักฆ่าคนหนึ่งลอยขึ้นฟ้าและเริ่มร่ายรำการโจมตีกลางอากาศอย่างต่อเนื่อง

จากนั้น หอกเปลวเพลิงยาวสองเมตรก็พุ่งเฉียดใบหูของจ้าวเชี่ยนไปปะทะเข้ากับนักฆ่าอีกตนหนึ่ง

ร่างของนักฆ่าที่ถูกยิงถึงกับละลาย แผลกว้างขึ้นในพริบตา พร้อมกับตัวเลขความเสียหาย 488 สีแดงกระเด้งขึ้นมา

หลังจากวิ่งกลับมาหลบข้างๆ หลินหรันและอีกคน เวินหรูอวี้ก็หันไปมองข้างหลัง

หวังเมิ่งซิงร่ายรำได้อย่างงดงามจริงๆ ร่างกายของเธอพลิ้วไหวไปมา เคียวในมือโจมตีต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง จนนักฆ่าเคราะห์ร้ายที่ลอยอยู่กลางอากาศไม่มีโอกาสได้ตกลงมาแตะพื้นเลยแม้แต่น้อย

-88

-102

-111

ตัวเลขค่าความเสียหายเด้งขึ้นถี่ยิบ

เมื่อหวังเมิ่งซิงหยุดการเคลื่อนไหว ร่างของนักฆ่าตนนั้นก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นและนอนแน่นิ่งไป

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงสองวินาทีเท่านั้น

นักฆ่าอีกสองตนที่เหลือเริ่มหลุดจากสถานะถูกยั่วยุ

ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับการรุมกระหน่ำจากทั้งสามคน พวกมันก็พบจุดจบในเวลาไม่นาน แม้จะใช้เวลานานกว่าสองตัวแรกอยู่บ้างก็ตาม

“เฮ้อ~ โชคดีนะที่พวกเรามีทักษะระเบิดพลัง ไม่อย่างนั้นคงจัดการยากกว่านี้แน่” หลินหรันนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นพลางปาดเหงื่อที่หน้าผาก

“พี่รัน พี่ไปหัดทักษะนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ? เมื่อก่อนเห็นตั้งหลายครั้งไม่เคยเห็นพี่ใช้เลย”

“เพิ่งซื้อมาเมื่อสัก 10 วันก่อนน่ะจ๊ะ แต่ก่อนหน้านี้พลังต้นกำเนิดฉันไม่พอใช้ แค่ใช้ไปครั้งเดียวเมื่อกี้ก็สูบพลังไปครึ่งตัวแล้ว” หลินหรันกล่าวพร้อมยิ้มเจื่อน

เวินหรูออี้นั่งอยู่เงียบๆ ไม่ได้พูดแทรก และอันที่จริงเขาก็ไม่มีเวลาจะพูดด้วย

เขารู้สึกว่าวันนี้เป็นวันมหาโชคของเขาจริงๆ เพราะเขาได้รับของดีมามากมายเหลือเกิน

【หัตถ์ว่างเปล่าหมื่นลักษณ์ทำงาน ได้รับทักษะ: ลอบแทง เลเวล 4】

【หัตถ์ว่างเปล่าหมื่นลักษณ์ทำงาน ได้รับทักษะ: เร่งฝีเท้า เลเวล 4】

ส่วนอีกสองครั้งที่เหลือคือ ความว่องไว +9 และ กายา +8

นี่มันคือการเก็บเกี่ยวครั้งมโหฬารชัดๆ!

เขาแตะดูคำอธิบายทักษะทั้งสองอย่างรวดเร็ว

【ลอบแทง เลเวล 4】: โจมตีศัตรูจากด้านหลัง สร้างความเสียหาย 200 (+2 เท่าของค่าความว่องไว) แต้ม

【เร่งฝีเท้า เลเวล 4】: เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 200% เป็นเวลา 10 วินาที

แม้จะเป็นเพียงทักษะระดับต่ำ แต่สำหรับในแดนลับระดับต้นแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

เวินหรูอวี้มีความสุขมากเสียจนยิ้มแก้มปริจนแทบจะถึงใบหู