ตอนที่ 830 นกดีย่อมเลือกไม้ทำรัง

ในเวลาที่พ่อบ้านและเจ้าเมืองไถ่ถอนเปี่ยมไปด้วยความหวัง เหยียนเจ้าไม่เคยเห็นเหตุการณ์นี้มาก่อน  และข่าวดีเช่นนี้ทำให้พวกเขาเกิดแรงบันดาลใจ

เจ้าเมืองต้องการพบเพื่อคารวะพวกเขา

เจ้าเมืองไถ่ถอนรีบใส่ชุดเต็มยศที่สุดพาภรรยาและพ่อบ้านกับหัวหน้าองครักษ์ส่วนตัวออกไปพร้อมกัน

ผ่านเข้าทางลับ ต้องขอบคุณที่เรือเหาะเลิศหรูมีห้องรับอาคันตุกะแม้ว่าจะเป็นการให้ของขวัญผ่านจากผ้าม่าน แต่ก็เพียงพอจะแสดงความคารวะเทพเจ้าได้  แค่นี้ก็นับว่าเป็นเกียรติพอแล้ว  เช่นเดียวกับพ่อบ้านและหัวหน้าองครักษ์พวกเขาไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเพราะกลัวว่าตนเองจะไม่แสดงความเคารพมากพอและทำให้เทพเจ้าโกรธ  หลังจากได้รับอนุญาตให้นั่ง เจ้าเมืองไถ่ถอนขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า  ในที่สุดเขานั่งบนเก้าอี้ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น  แต่เขาไม่กล้านั่งเต็มตัว ยังแข็งขืนร่างตั้งตรงเพราะกลัวจะถูกมองว่าเสียมารยาท

ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แม้แต่พ่อบ้านและหัวหน้าองครักษ์ที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาก็ตัวสั่นด้วยความกระวนกระวายเช่นกัน

ถ้าไม่ตั้งสติระมัดระวังตัวให้ดี  พวกเกรงว่าจะแสดงอาการเสียมารยาท

“คุณนายของเจ้าเมือง, หัวหน้าองครักษ์และผู้เกี่ยวข้อง เชิญนั่งตามสบาย”  เจ้าเมืองโล่วฮัวมีราศีชนชั้นสูงมาแต่โดยกำเนิดอยู่แล้ว เสียงไพเราะที่ออกจากปากของนางทำให้ทุกคนรู้สึกโล่งอกสบายใจ

“ข้าน้อยรู้สึกขอบคุณและปลาบปลื้มยิ่งนัก”  ภรรยาเจ้าเมืองเช็ดน้ำตา หลังจากขอบคุณแล้วนางนั่งข้างๆ เจ้าเมือง จากนั้นพวกเขากล่าวคารวะเจ้าเมืองโล่วฮัว

“วันนี้, ข้าอยากจะขอให้ท่านเจ้าเมืองกับภริยาทำตัวตามสบายเหมือนกับออกไปเดินเล่น  ไม่ใช่เป็นการมาเยี่ยมคารวะอย่างเป็นทางการหรือเป็นการรบกวนอันใดเลย”  เจ้าเมืองโล่วฮัวสอบถามคำถามเกี่ยวกับเมืองไถ่ถอนและพื้นที่โดยรอบ พร้อมทั้งเลี้ยงสุราอาคันตุกะ  สุราฉีหลานที่ยอดเยี่ยมและแก้วที่สลักอักษรรูนโดยฝีมือของเย่ว์หยางเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์นับเป็นการจับเข้าคู่ด้วยกันเป็นอย่างดี นี่คือสุดยอดเหล้าฉีหลานที่คุณภาพดีที่สุด เมื่อบรรจุอยู่ในภาชนะแก้วเหล้าที่สลักอักษรรูนสวรรค์อย่างงดงามไม่มีสิ่งใดในโลกจะมาเปรียบได้

“นี่มัน นี่มัน...” เจ้าเมืองไถ่ถอนไม่เคยเห็นแก้วเหล้าที่มีอักษรรูนมาก่อนในชีวิต มือที่ถือแก้วของเขาสั่นเทา  เขาไม่กล้าก้มหน้าจิบเหล้า เพราะกลัวแสดงกิริยามารยาทที่ไม่เหมาะสม

“ยากนักที่ท่านเจ้าเมืองจะชอบแก้วนี้ ข้าขอดื่มแก้วนี้ให้ท่านเจ้าเมืองก็แล้วกัน!”  เจ้าเมืองโล่วฮัวกระดกดื่มจนหมดแก้ว

เจ้าเมืองไถ่ถอนขอบคุณด้วยความซาบซึ้ง

เมื่อเขาลุกขึ้นยืนกลิ่นหอมของนางก็หายไปพร้อมกับการหายตัวไปของนาง

เกี่ยวกับการแยกจากไปของนางเจ้าเมืองไถ่ถอนและคนอื่นไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อยและรู้สึกว่าสมเหตุผลแล้ว  ในฐานะชนชั้นสูงนางเชิญให้นั่งและดื่มด้วยก็นับได้ว่าเห็นแก่หน้ามากพอแล้ว คนระดับสูงที่ไหนจะยอมพูดคุยกับมดแมลง  นั่นเป็นไปไม่ได้เลย!

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เฉียนหู่เจ้าเมืองไถ่ถอนผิดหวังเล็กน้อยก็คือ ผู้มีสถานะที่สูงสูงกลับไม่มอบหมายภารกิจให้เขา

เหมือนกับว่ายังไม่เชื่อใจในความภักดีของเขา

และยังไม่เชื่อถือความสามารถของเขาว่ามีความสำคัญ

เมื่อเจ้าเมืองโล่วฮัวกลับเข้าไปในโลกคัมภีร์ ปล่อยให้เจ้าเมืองไถ่ถอนรออยู่เป็นเวลานาน นี่เป็นการสนับสนุนของเย่ว์หยาง  มิฉะนั้นเขาคงไม่ต้องการยืนรอเพื่อแสดงความภักดีต่อไป  เย่ว์หยางขอให้เจ้าเมืองไถ่ถอนลองชิมเหล้า  แต่เจ้าเมืองไถ่ถอนไม่กล้าดื่มจนหมด  นอกจากนี้นี่เป็นของคุณภาพดีที่สุด เขาอดหลั่งน้ำตาปลาบปลื้มมิได้ นี่คือเกียรติยศสูงสุดในชีวิตที่เขาได้รับ

เย่ว์หยางก็ใช่ว่าจะทำสิ่งที่ดี  เขาเรียนรู้กลเม็ดจากจุนอู๋โหย่วและอาจารย์จิ้งจอกเฒ่ามาไม่น้อยจึงสามารถตบตาเจ้าเมืองไถ่ถอนได้

จะหลอกเขา ก็ต้องใช้ทักษะ!

หลังจากสนทนากันเป็นอย่างจริงใจ  เจ้าเมืองไถ่ถอนอดสงสัยไม่ได้ว่าเย่ว์หยางมีฝีมือที่แท้จริงหรือไม่

เย่ว์หยางลังเลเล็กน้อย

การกระทำนี้ทำให้ในใจของเจ้าเมืองไถ่ถอนและคนอื่นเหมือนถูกแขวนในกลางอากาศ

ไม่สนุกเลยจริงๆ!  ดูเหมือนว่าคนที่มีพลังไม่จำกัดพวกเขาจะดูแคลนเจ้าเมือง  สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเมืองไถ่ถอนดำเนินการโดยตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์  ผูกอยู่กับตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่มีความสัมพันธ์ที่แท้จริง  คนอื่นที่จะได้รับเลือก จะต้องถูกพิจารณาจากความภักดีก่อน ดังนั้นนี่จึงเป็นเรื่องน่ากังวล

แค่ต้องการแสดงความจริงใจกับอีกฝ่ายหนึ่ง ทันใดนั้นมีคันชั่งทองปรากฏอยู่ต่อหน้าทุกคน

เจ้าเมืองไถ่ถอนเคยเห็นคันชั่งดำฟ้า และรู้ว่าสามารถตัดสินดีชั่วได้

แต่เขาไม่รู้จักของลักษณะนี้  พลังลักษณะนี้ คันชั่งทองที่แตกต่างนี้ใช้ทำอะไร

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าเมืองไถ่ถอนจะถามได้  เขาได้แต่รักษาท่าทีเคารพรอคอยอย่างสงบ  เขาเห็นเย่ว์หยางเอาคันชั่งดำตัดสินดีชั่วออกมาวางไว้บนคันชั่งทองข้างหนึ่ง  จากนั้นก้มลงดูสมดุลของคันชั่งทองเห็นว่าไม่มีความแตกต่างแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตามบรรยากาศสำหรับผู้ชมดูค่อนข้างอึดอัดเล็กน้อย

พ่อบ้านหลั่งเหงื่อจนเปียกชุ่มไปทั้งหลัง

หัวหน้าองครักษ์มีเหงื่อไหลออกตามเส้นผมเปียกชุ่ม และเจ้าเมืองไถ่ถอนพยายามอย่างหนักควบคุมไม่ให้หัวใจเต้นแรง และแสดงออกอย่างซื่อสัตย์  เขากลัวลึกๆ ว่าคันชั่งทองจะสำรวจถึงหัวใจมนุษย์

“ขออภัยท่านเจ้าเมือง เพราะตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์มีระบบที่สร้างขึ้นเอง  ถ้ามีบุคคลคนทำงานฝ่ายนั้น ข้าจะไม่อาจวางใจมอบหมายภารกิจได้  ข้าและคนอื่นจะไม่สามารถช่วยสนับสนุนภารกิจได้ง่าย..”  เย่ว์หยางพูดให้เจ้าเมืองไถ่ถอนตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น คันชั่งทองนี้เป็นแค่การสำรวจกลุ่มตนเองว่าจะมีสายลับไส้ศึกหรือไม่ ดูเหมือนว่าสมดุลนี้ไม่ได้ใช้พิสูจน์ความเกี่ยวข้องกับตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์  สมบัติของตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์จะถูกใช้โดยคนของตำหนักกลาง และภายใต้สมดุลของคันชั่งซ้ายขวา ทุกคนจะสามารถเห็นได้ชัด

หากสมดุลเสีย เขาคาดว่าคงไม่มีทางได้รับโอกาสอีกในชีวิต

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เจ้าเมืองไถ่ถอนไม่กลัวตายทันที

ถ้าตรวจตัวเองแล้วมีคนทรยศอยู่ในกลุ่มด้วย แม้จะมีชีวิตกลับไปได้ ก็ยังเป็นปัญหา

“หากไม่มีคำแนะนำอะไร เฉียนหู่ขอเสี่ยงตาย”  เจ้าเมืองไถ่ถอนปาดเหงื่อเยียบเย็นและรีบฉวยโอกาสเข้าไปยืน นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดถ้าไม่พิสูจน์ความซื่อสัตย์ นั่นนับว่าโง่!

“อันที่จริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ บางที่ท่านเจ้าเมืองคงรู้เรื่องเกี่ยวกับลานสำเร็จโทษแล้ว จากข่าวหลากหลายช่องทาง  ข้อมูลลับบางอย่างที่แพร่กระจายอยู่ในตอนนี้ บางอย่างก็จริง บางอย่างก็ปลอม แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญ  ที่เราต้องทำก็คือ การดำรงคงอยู่ของลานสำเร็จโทษ และป้องกันไม่ให้เกิดการทำลายล้างอย่างที่เคยเกิดมาในยุคโบราณ  สิ่งนี้ก็คือลานสำเร็จโทษที่ท่านรับผิดชอบคุ้มกันอยู่”  เย่ว์หยางอธิบายเล็กนอย เจ้าเมืองไถ่ถอนเป็นคนฉลาดอยู่แล้ว เขาเข้าใจได้ทันที  ภารกิจของตัวเขาเองที่ทำหน้าที่ปกป้องลานสำเร็จโทษมิอาจทำได้ต่อ

“เฉียนหู่รับปฏิบัติตามคำสั่ง”  เจ้าเมืองไถ่ถอนคุกเข่าทันที

ไม่สำคัญว่าจะสามารถปกป้องได้สำเร็จหรือไม่

เขาต้องสัญญา

การสนทนาพูดคุยของผู้ปกครองระดับสูง อย่าว่าแต่ถานไถถูเมี่ยเลย จะเป็นภูตพรายฟ้าและปีศาจฟ้าก็ตาม  ไม่มีใครเปลี่ยนเขาให้เอ่ยปากได้ คนเราจะต้องยืนหยัดอย่างถูกต้อง

สิ่งที่เขาต้องทำคือช่วยเหลือในพื้นที่เล็กๆ น้อย  แม้ว่าไม่ชัดเจนว่าจะช่วยทำสิ่งใด แต่เจ้าเมืองไถ่ถอนรู้สึกได้ว่า ตราบใดที่เขายืนกราน นี่จะทำให้สถานะของเขาก้าวหน้าได้เร็วแน่นอน

ในฐานะของเจ้าเมือง เขารู้ถึงความคงอยู่ของวงเวทรูนอมตะภายใต้ลานสำเร็จโทษ

สำหรับการประกาศสำเร็จโทษตัดศีรษะราชาไท่หลุน เขาเข้าใจว่าเป็นการประกอบพิธีบูชายัญ

เพียงแต่เขาแกล้งโง่ ทำเป็นเหมือนว่าไม่รู้

ตอนนี้มีเทพเจ้ามาช่วยป้องกันปัญหานี้ ไม่ว่าใครผิดใครถูก ใครสำคัญหรือไม่สำคัญ ใครจะแพ้หรือชนะก็ตาม ตราบเท่าที่เขาสามารถเข้าร่วมกับอีกฝ่ายหนึ่ง นับเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ในทางกลับกัน ถ้าไม่ร่วมกับฝ่ายใด อยู่ตรงกลาง  เขาจะตายอย่างลำบาก  ก่อนนี้เขาต้องการร่วมกับตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์   แต่เห็นได้ชัดว่าหวีมู่ไม่มีความคิดจะแนะนำเขา  นอกจากนี้เมื่อเขาเห็นหวีมู่พ่ายแพ้อยู่ต่อหน้าต่อตา นอกจากนี้หวีมู่เสียหน้าอย่างเห็นได้ชัด เขาเชื่อว่าจะต้องแอบเกลียดชังเขาแน่  ถ้าไม่รีบตัดสินใจเข้าร่วมก่อนใคร เจ้าเมืองเฉียนหู่คาดว่า เขาอาจจะพบกับจุดจบกลายเป็นผีก็ได้

คนที่ได้รับมอบหมายงานจะเป็นอิสระจากการบูชายัญของตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์

หนอนที่น่าสมเพชอย่างเขาได้แต่ต้องระงับความโกรธ!

ในมุมมองนี้เจ้าเมืองไถ่ถอนจะไม่ยอมสู้เพื่อชีวิตและเพื่ออนาคตที่ดีได้ยังไง?

นกฉลาดย่อมเลือกต้นไม้ทำรัง

ถ้าไม่แสดงความจริงใจตอนนี้ เมื่อโอกาสดีๆ ในชีวิตผ่านไป เขาอาจต้องเสียใจในชีวิตที่เหลือ!

เย่ว์หยางส่งสัญญาณถึงเจ้าเมืองไถ่ถอนและทุกคนที่อยู่ก่อนด้วย  เขายิ้ม “ท่านเจ้าเมืองไม่ต้องห่วง ความจริงแม้ว่าข้าไม่ทำอะไร แต่ผู้คุมกฎถานไถถูเมี่ยต้องการจะเปิดลานสำเร็จโทษและค้นหาความลับของวงเวทรูนโบราณ  เพราะเท่าที่ข้ารู้ความจริงมา นั่นถูกสร้างภายใต้ความพิโรธของเทพเจ้า  วงเวทรูนอมตะ นอกจากเทพแล้ว พลังของผู้คุมกฎถานไถถูเมี่ยพลังยังแข็งแกร่งไม่พอ พลังของเขาจะหมดภายในครึ่งนาที”

เจ้าเมืองไถ่ถอนรู้สึกประหลาดใจ นั่นก็ใช่  แล้วต้องการให้พลังนั้นส่งผลอย่างไรกันแน่

แต่พ่อบ้านสนองตอบทันที เขารีบคำนับกล่าวทั้งน้ำตา  “เทพเจ้าโปรดเมตตา ช่วยบรรเทาทุกข์ให้เราด้วย  เราไม่สามารถทนดูถานไถถูเมี่ยใช้เลือดบูชายัญ ทั้งทำลายวิญญาณ  นี่เป็นเรื่องร้ายกาจจริงๆ...”

เฉียนหู่เหมือนถูกตบศีรษะ

เป็นเจ้าเมืองที่โง่จริงๆ!

ยังไม่อาจเทียบได้แม้กับพ่อบ้าน!

นี่ไม่ใช่ปัญหาแค่วงเวทรูนอมตะแล้ว ถานไถถูเมี่ยไม่สามารถใช้วงเวทรูนอมตะได้ แล้วทำไมถึงต้องห้ามเล่า?

เห็นได้ชัดว่าถานไถถูเมี่ยไม่ได้ตั้งความหวังไว้ หรือคนที่ไม่ต้องการให้คนของตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์รู้ว่าใต้ลานสำเร็จโทษมีวงเวทรูนอมตะสามวง ดังนั้นเมื่อเทพลงมาเยือนที่นี่เขาจะยอมหยุด ความเป็นจริงจะถูกฝังไว้ใต้พื้นต่อไป  ตำหนักกลางควรจะทราบข่าว  ถานไถถูเมี่ยจะฉวยโอกาสใช้พิธีสำเร็จโทษราชาเพื่อการสังหารหมู่ แต่ตำหนักกลางไม่ต้องการให้ความจริงรั่วไหล เพื่อไม่ให้เกิดการตื่นตระหนกไปทั่วแดนสวรรค์ใต้  เพื่อที่ว่านักรบจะแห่กันมาและจากนั้นลานสำเร็จโทษจะไม่มีวันสงบสุขได้อีก

“เจ้าเมืองเฉียนหู่  ข้าต้องการพบกับราชินีของราชาไท่หลุน ขอให้ท่านช่วยจัดการด้วย” เย่ว์หยางมอบภารกิจ

“รับบัญชา” เจ้าเมืองไถ่ถอนเมื่อได้ยินคำสั่ง สีหน้าของเขาตอบรับทันที

แม้ว่าเขาจะยังไม่เรียกชื่อของเขา แต่เขาก็มีความก้าวหน้าไปอีกขั้น เรียกเจ้าเมืองเฉียนหู่ เทียบกับความสุภาพก่อนนี้ ความจริงใจของเจ้าเมือง นี่เป็นความเกี่ยวข้องที่ใกล้ชิด  ตราบเท่าที่สามารถก้าวหน้าและลบคำเรียกว่าเจ้าเมือง  แสดงว่าอีกฝ่ายรับเขาเป็นบริวาร จะมีภารกิจ มีโอกาสเช่นนั้น  เฉียนหู่เป็นคนโง่คนหนึ่ง เขารู้วิธีการปีนขึ้นบนเสาไม้ไผ่ ไม่ต้องพูดถึงความเชี่ยวชาญชำนาญเก่า

เย่ว์หยางตบไหล่เจ้าเมืองไถ่ถอน แล้วชื่นชม “เราต้องจัดการให้ดี หลายอย่างจึงจะรับมือได้ง่าย  ความจริงไม่ใช่เพียงแต่ครอบครัวข้าที่อยู่เบื้องหลังเท่านั้น  แต่ยังมีหลายคนที่จับตาดูเรื่องนี้  บางครั้งคนเบื้องล่างแค่พูดคุยไม่กี่คำ ตอนนี้ท่านไปได้แล้ว”

ครั้งนี้เฉียหู่ปลาบปลื้มใจจริงๆ

มีผู้ใหญ่มากมายสนับสนุน เขายังต้องกลัวอะไร เขาหลั่งน้ำตาทันที “เฉียนหู่ ต่อให้ตายหมื่นครั้งก็จะขอตอบแทนท่านให้ได้!”

หลังจากผ่านไปวันหนึ่ง เฉียนหู่ใช้ความสัมพันธ์ลับที่มากมายก็พบที่ซ่อนลับของราชินีของราชาไท่หลุน  เขาได้ยินเย่ว์หยางพูดบางอย่างที่ทำให้เขาตกใจอย่างหนัก “ราชินี, ข้าเห็นราชาไท่หลุนแล้ว แต่เขากำลังจะตายและไม่ยอมมากับข้า ท่านมีวิธีกระตุ้นเขาบ้างไหม?”

สามารถช่วยราชาไท่หลุนเมื่อใดก็ได้อย่างนั้นหรือ?

ตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์จะมีตัวแทนคอยตรวจดูอย่างเข้มงวด นั่นเป็นบริวารอันดับหนึ่งของถานไถถูเมี่ย ภูตพรายฟ้า

ไม่แต่เพียงเท่านั้น  หลายอย่างเกินคาดคิดไปมาก ไม่ต้องคิดไปมาก แค่ทำงานให้เหมาะสมกับคนศักดิ์ฐานะน้อยอย่างเขาก็พอ ถ้าคิดเกินไปอาจเป็นบ้าได้!

แต่อย่างไรก็ตามราชาไท่หลุนสมองเสียหายไปหรือเปล่า?

มีคนจะช่วยเขา แต่กลับไม่ยอมออก กลายเป็นว่าเขาล่วงเกินคนทั้งสองฝ่าย

เฉียนหู่เจ้าเมืองไถ่ถอนยังคงงงหลังจากไตร่ตรองเกินกว่าร้อยครั้ง