บทที่ 27 แห่กันเข้ามา

เฉินชิงเสวียนรู้ดีว่าคำพูดของเขา พี่สาวอย่างเสิ่นชิงหยาคงจับไต๋ได้ไม่ยาก

เขาจึงทำเพียงเออออพยักหน้าตามน้ำไป "ท่านเทพเจ้าแห่งแม่น้ำยังไม่คิดจะติดต่อกับสมาพันธ์ในตอนนี้ครับ แต่ท่านไม่ได้มีความประสงค์ร้ายต่อสมาพันธ์หรือเมืองชิงฉวน"

เสิ่นชิงหยาพยักหน้าอย่างครุ่นคิด "เรื่องเทพเจ้าแห่งแม่น้ำชิงสุ่ย ฉันยกให้แกจัดการก็แล้วกัน"

"เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ก็แสดงความจริงใจของสมาพันธ์ให้ท่านเห็นซะ"

เสิ่นชิงหยาชะงักเล็กน้อย วางเอกสารในมือลงแล้วมองหน้าน้องชาย "จับตาดูพวกลัทธิมารให้ดี ถึงแม้เรื่องที่แม่น้ำชิงสุ่ยจะไม่เกี่ยวกับพวกมัน แต่ลัทธิมารต้องส่งคนมาสืบแน่"

"อะไรที่เกี่ยวกับเทพเจ้า พวกมันก็แห่กันไปเหมือนเป็ดเจอน้ำนั่นแหละ"

พูดจบ เสิ่นชิงหยาก็โบกมือไล่เฉินชิงเสวียนออกจากห้อง

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องพี่สาว เฉินชิงเสวียนก็ลอบถอนหายใจ แม้สีหน้าจะยังคงเรียบเฉย

ไม่นาน รัฐบาลเมืองชิงฉวนก็เริ่มตอบสนองต่อข่าวชาวเน็ตทั่วประเทศแห่มาที่แม่น้ำชิงสุ่ย

คำสั่งแล้วคำสั่งเล่าถูกประกาศออกมา สำนักงานการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมเมืองชิงฉวนร่วมมือกับสมาพันธ์ โดยสมาพันธ์รับหน้าที่หลักในการดูแลความปลอดภัยของประชาชน และเฝ้าระวังไม่ให้มนุษย์กลายพันธุ์หรือลัทธิมารฉวยโอกาสก่อความวุ่นวาย

ตลอดแนวแม่น้ำชิงสุ่ยมีการวางกำลังเจ้าหน้าที่อย่างแน่นหนา กำลังตำรวจกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของเมืองถูกระดมมาที่นี่

ปัญหาหลักคือแม่น้ำชิงสุ่ยนั้นยาวมาก ไหลผ่านทั้งเมือง การจะดูแลให้ครอบคลุมทุกตารางนิ้วเป็นเรื่องยากสุดขีด

หลังจากหารือกัน ผู้นำเมืองชิงฉวนจึงประกาศเชิญชวนประชาชนมาเป็นอาสาสมัคร

แน่นอนว่ารัฐบาลไม่ได้ให้ทำงานฟรี มีเบี้ยเลี้ยงให้วันละสามร้อยหยวน แต่มีเงื่อนไขว่าอาสาสมัครต้องมีอายุสิบหกปีขึ้นไป

เหอเหยียนนอนหลับยาวจนถึงเที่ยง ตื่นมาด้วยอาการมึนงงเพราะเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังรัวๆ

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ภารกิจสำเร็จ: สานฝันผู้ศรัทธาสิบคนให้เป็นจริง รางวัล: สิทธิ์หมุนวงล้อเสี่ยงโชค 1 ครั้ง, ยาปรับกระดูก 1 เม็ด]

[แผนกอบกู้เทพเจ้าแห่งแม่น้ำ ภารกิจที่ 4: โปรดพยายามต่อไป ช่วยสานฝันผู้ศรัทธาหนึ่งร้อยคนให้เป็นจริง]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ จำนวนผู้ศรัทธาทะลุ 1,000 คน รางวัล: สิทธิ์หมุนวงล้อเสี่ยงโชค 1 ครั้ง]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ จำนวนผู้ศรัทธาทะลุ 10,000 คน รางวัล: สิทธิ์หมุนวงล้อเสี่ยงโชค 1 ครั้ง, ปลาทองน้อยบำบัดน้ำเสีย 10 ตัว]

เหอเหยียนเบิกตากว้าง รางวัลก่อนหน้านี้ยังพอเข้าใจได้ แต่ไอ้อันหลังๆ นี่มันอะไรกัน?

"ฉันมีผู้ศรัทธาหมื่นคนแล้วเหรอ?" เหอเหยียนรู้สึกเหมือนฝันไป

เมื่อวานยังมีไม่ถึงพัน ไหงวันนี้พุ่งไปเป็นหมื่นได้?

เหอเหยียนยังไม่รู้ว่ามีคนจำนวนมหาศาลกำลังแห่มาที่แม่น้ำชิงสุ่ยเพื่อตามหาเขา ผู้ศรัทธาหมื่นคนนี้เป็นแค่เพียงจุดเริ่มต้น

คนส่วนใหญ่ยังคงคลางแคลงใจเรื่อง 'พรแห่งเทพเจ้าแห่งแม่น้ำ'

แต่แค่ความสงสัยนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกเขาออกเดินทางมายังเมืองชิงฉวน

เหอเหยียนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กข่าวในเน็ต พอเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ แล้วจึงกดรับรางวัลจากระบบ

ปลาทองน้อยผู้โดดเดี่ยวในตู้ปลาที่ห้องนั่งเล่น ในที่สุดก็ได้ต้อนรับเพื่อนใหม่

รวมกับรางวัลรอบนี้ เหอเหยียนมีปลาทองน้อยบำบัดน้ำเสียรวมทั้งหมดสิบเอ็ดตัว เขาตั้งใจจะเอาไปปล่อยลงแม่น้ำชิงสุ่ยให้หมด

ส่วน 'ยาปรับกระดูก' ที่เพิ่งได้มา เหอเหยียนพลิกดูไปมาสองสามรอบ รู้สึกว่าไร้ประโยชน์สำหรับเขา จึงโยนทิ้งไว้บนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ

[โฮสต์ต้องการเปิดใช้งานวงล้อเสี่ยงโชคเลยไหมครับ?~]

เหอเหยียนคำนวณดู รอบนี้ได้มาสามสิทธิ์ รวมกับของเก่าอีกหนึ่ง เป็นสี่สิทธิ์

ไหนๆ ก็ดองไว้แล้ว รอให้ครบสิบแล้วกดทีเดียวดีกว่า

"ไม่ล่ะ เตือนฉันด้วยตอนครบสิบครั้ง"

"ว่าแต่ เกมในโลกมนุษย์เขามีระบบการันตีด้วยนะ วงล้อของแกก็น่าจะมีเหมือนกันใช่ไหม?"

ระบบ: [...ถ้าโฮสต์ต้องการ ระบบสามารถยื่นเรื่องขอให้ได้ครับ]

"ต้องการสิ!" เหอเหยียนตอบทันควัน

ระบบการันตีนี่มันสำคัญยิ่งชีพเลยนะ

[ติ๊ง! ปรับปรุงกลไกวงล้อเสี่ยงโชค หากสุ่มไม่เจอไอเทมระดับทองภายในหนึ่งร้อยครั้ง ครั้งที่ 100 การันตีได้รับไอเทมระดับทองแน่นอน]

เหอเหยียนพยักหน้าพอใจ แถมหยอดคำหวานชมระบบไปอีกสองสามคำ

"รู้ใจจริงๆ แกนี่ต้องเป็นระบบที่รู้ใจที่สุดในจักรวาลระบบแน่ๆ"

ได้ยินคำชม ระบบที่ซ่อนตัวอยู่ในมิติลับก็ตาหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว เสียงสังเคราะห์ดูร่าเริงขึ้นทันตา

[ถ้าโฮสต์มีคำขออื่นใด สามารถแจ้งระบบล่วงหน้าได้เลยนะครับ~]

เหอเหยียนยิ้มรับ คว้า 'ชุดอุปกรณ์เทพเจ้าแห่งแม่น้ำสามชิ้น' แล้วเริ่มกิจวัตรประจำวัน

ไปเก็บขยะที่แม่น้ำชิงสุ่ย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เหอเหยียนยืนหน้านิ่งอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียด มองไม่เห็นแม้แต่เงาของแม่น้ำชิงสุ่ย

ขยะริมตลิ่งหายเกลี้ยง แทนที่ด้วยคลื่นมนุษย์มืดฟ้ามัวดิน

เหอเหยียนมองจากไกลๆ คนพวกนั้นดูเหมือนกำลังแย่งอะไรกันอยู่... คงไม่ใช่แย่งขยะกันหรอกนะ?

บ้าไปแล้ว... ขนาดอยู่โลกมนุษย์มาหลายปี บางทีเหอเหยียนก็ยังไม่เข้าใจพฤติกรรมมนุษย์อยู่ดี

อย่างเช่นสองคนตรงนั้นที่กำลังวางมวยกันเพื่อแย่งขวดพลาสติกใบเดียว

การเก็บขยะกลายเป็นเทรนด์ใหม่ของมนุษย์ไปแล้วเหรอ?

เหอเหยียนไม่เข้าใจ

เหอเหยียนช็อกซีนีม่า

เหอเหยียนตัดสินใจจะกลับบ้าน... แต่ขยับไปไหนไม่ได้

เขาถูกคนล้อมหน้าล้อมหลัง บีบให้ต้องยืนดูคนสองคนตบตีแย่งขวดพลาสติกกัน

โชคดีที่ผ่านไปไม่กี่นาที คู่กรณีทั้งสองก็ถูกผู้คุมกฎที่บินลงมาจากฟ้าหิ้วปีกไป

ทั้งสองคนที่แย่งขวดกันยังมีท่าทีไม่ยอมจำนน ผู้คุมกฎที่จับตัวพวกเขาไว้หัวเราะเบาๆ "ท่านเทพเจ้าแห่งแม่น้ำเกลียดที่สุดคือคนมาทะเลาะกันในเขตของท่าน อยากโดนท่านเทพแบล็กลิสต์หรือไง?"

"เป็นไปไม่ได้ เทพเจ้าไม่ใจแคบขนาดนั้นหรอก!" คนที่แย่งขวดได้เถียงกลับทันควัน

ผู้คุมกฎยิ้มกว้างกว่าเดิม "นายจบเห่แล้วล่ะ ที่ไปว่าท่านเทพเจ้าแห่งแม่น้ำใจแคบ"

คนที่แย่งขวดได้รีบตะครุบปากตัวเอง อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

เหอเหยียนยืนดูเหตุการณ์ด้วยเครื่องหมายคำถามเต็มหัว นี่เขาไปเกี่ยวอะไรด้วย?

ถึงเหอเหยียนจะเห็นข่าวในเน็ตและรู้เรื่องเมื่อวานบ้างแล้ว แต่ก็ไม่ได้สนใจเจาะลึก

ยังไงซะ เขาก็ได้ผู้ศรัทธามาแค่หมื่นกว่าคน คิดว่าคงมีไม่กี่คนที่เชื่อเรื่องพรเทพเจ้าแห่งแม่น้ำจริงๆ

ดังนั้น เหอเหยียนเลยไม่รู้ตัวเลยว่าวีรกรรมเมื่อวานสร้างแรงสั่นสะเทือนขนาดไหน และยิ่งไม่รู้ว่าคนพวกนี้แห่กันมาเพื่อเขา

เห็นสองคนที่แย่งขวดโดนหิ้วปีกบินไป เหอเหยียนรู้สึกอิจฉามากกว่างง

ดีจังแฮะ เขาเองก็อยากโดนหิ้วออกไปแบบนั้นบ้าง

หรือเขาควรจะบินเองดีนะ ยังไงเดี๋ยวนี้ผู้มีพลังพิเศษก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแล้ว แฟนเขาก็รู้ความจริงแล้วด้วย

เหอเหยียนคิดดูแล้ว เหมือนจะไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังตัวตนอีกต่อไป

ในขณะที่เหอเหยียนกำลังจะใช้พลังเทพ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านบน

"พี่เหยียน มาขอพรกับเทพเจ้าแห่งแม่น้ำเหมือนกันเหรอครับ?" บนท้องฟ้า เฟยอวี่กระพือปีกสีสันสดใสขนาดใหญ่ มองลงมาที่เหอเหยียนซึ่งกำลังถูกเบียดเสียดอยู่ในฝูงชนด้วยความสงสัย