ตอนที่ 825 เจ้ารู้ความผิดตนเองไหม?
ตอนที่ 825 เจ้ารู้ความผิดตนเองไหม?
คำพูดของเย่ว์หยางทำให้ทอเรนประหลาดใจ
จากนั้นเขาเดินเข้ามาถึง “เจ้าพูดว่าข้าฉลาดที่สุด ข้าเห็นด้วย แต่จะอธิบายคำว่าต่ำช้าที่สุดได้อย่างไร?”
เย่ว์หยางผายมือ “ถ้าเจ้าไม่ต่ำช้ามากเท่าใด ข้าก็คงไม่คิดจะซัดหน้าเจ้า! นี่ไม่เรียกว่าต่ำช้าที่สุดหรือ?” พูดไม่ทันขาดคนถลันวูบมาอยู่ด้านข้างทอเรนราวกับสายฟ้าพร้อมกับเสียงตบหน้าดังขึ้น ทอเรนโกรธและเตรียมจะสู้ตอบโต้กลับ เย่ว์หยางสลับเท้าถอยกลับหลังทันที เมื่อทอเรนลดหมัดลงเตรียมอ้าปากด่าคน เย่ว์หยางเข้ามาหาทอเรนอีกครั้งแล้วใช้หลังมือตบหน้าเขา
เขาลงมือได้อย่างคล่องแคล่วราวกับว่าทำเป็นปกติ
เผียะ เผียะ เผียะ เผียะ....
ทอเรนไม่สามารถพูดได้แม้แต่น้อย
ทันทีที่จะเริ่มเอ่ยปาก เขาก็ถูกฝ่ามือของเย่ว์หยางตบใส่
เมื่อตอนเริ่มต้นเย่ว์หยางบินกลับมาหาลี่เยี่ยน ทอเรนไม่ใช่คนโง่ มันเข้าใจว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสู้ประลองความแข็งแกร่ง อย่าว่าแต่มีเจ้าเด็กผู้มีความเร็วสุดยอดอยู่ด้านข้าง หนึ่งต่อสองสู้ไปมีแต่ตายอย่างสวะ!
เมื่อไม่มีทางพูดได้จริงๆ ทอเรนได้แต่ชูหัวแม่มือให้เย่ว์หยาง
นี่หมายความว่าไง?
เย่ว์หยางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เจ้าผู้นี้ยิ่งเจ็บยิ่งมีความสุข โดนตบหน้าแล้วรู้สึกสบายใจอย่างนั้นหรือ? เย่ว์หยางคิดดังนั้นรู้สึกสะท้านใจเล็กน้อย
“ความเร็วของเจ้าไม่เลว ไวกว่าเจ้าอสูรแวมไพร์เมื่อครู่นี้มาก พลังตบก็หนักหน่วงทรงพลัง ดีมาก” ทอเรนยกย่องเย่ว์หยางด้วยความจริงใจเหมือนกับว่าเขาไม่ได้เป็นคนถูกเล่นงาน แต่เป็นผู้ยืนดูอยู่เท่านั้น ทอเรนพูดจบก็ถอนหายใจมองไปบนท้องฟ้าและแสดงความเคารพ “ท่านเจ้าเมือง, ท่านหวีมู่ โปรดสั่งชะลอเวลาอาชญากรหนีคดีไปก่อน ข้าลิมาจะถูกปราบปรามอย่างไม่เป็นธรรมได้ยังไง ขอเชิญท่านเจ้าเมืองและท่านหวีมู่ออกมาเจรจากับลิมาด้วยเถอะ”
“สมควรลงโทษ” มีบุรุษวัยกลางคนสวมใส่ชุดยาวสง่างามไม่ได้แสดงความโกรธตอบ แต่บุรุษวัยกลางคนนี้ตวาดราวกับฟ้าผ่า “ลิมา, ทอเรนอย่างเจ้ามีจิตใจที่เต็มไปด้วยความคิดสกปรก กลับใช้สนมของเราเจ้าเมืองเป็นเหยื่อและจงใจไม่สนใจความเป็นความตายของนาง อย่าว่าแต่คนดูเฉยๆ เลย แม้แต่เราเจ้าเมืองก็ยังทนที่จะซัดหน้าเจ้าไม่ได้! ลักษณะท่าทางของเขาเหมือนกต้องการจะฉีกขยี้ทอเรน
โชคดีที่หัวหน้านายทหารและพ่อบ้านห้ามเจ้าเมืองไว้
และยังมีอาชญากรลี่เยี่ยนซึ่งเป็นที่ต้องการตัว เจ้าเมืองคงรู้สึกไม่ดีถ้าเริ่มสู้กับทอเรนแล้วปล่อยให้ลี่เยี่ยนหนีไป
ทอเรนยิ้มเจ้าเล่ห์ “ความจริง, ท่านเจ้าเมืองไม่ได้ขาดแคลนสตรีอยู่แล้วคงจะไม่เป็นไรถ้าท่านมีน้อยลงไปสักคนหนึ่ง นอกจากนี้ต่อให้เป็นอาหารที่ดีที่สุดเมื่อกินมากเกินไป ท่านก็เบื่ออยู่ดี บางครั้งการเปลี่ยนรสชาติบ้างก็ไม่เลว ถ้าท่านไม่โปรดปรานใครสักคน ทุกคนจะได้มีโอกาสสัมผัสน้ำค้างและสายฝน ความแค้นก็จะไม่มีค้างคาอยู่ในใจท่านด้วย ในเมืองของท่านเจ้าเมือง ท่านคิดว่าได้อยู่พร้อมเพรียงกันอย่างมีความสุข นี่เป็นการตอบสนองได้หลายวัตถุประสงค์จริงๆ นับเป็นโชคดีของท่าน ท่านจะโกรธไปทำไม”
“พูดอย่างนี้ มีเหตุผลอยู่บ้าง....”
อารมณ์ของเจ้าเมืองในช่วงนี้กระวนกระวาย เขารีบข่มความโกรธทันที
เย่ว์หยางยืนเฉยๆ โดยไม่พูดอะไร
ตอนนี้เจ้าเมืองโล่วฮัวสั่งให้นักสู้ปราณฟ้าที่รายล้อมดูอยู่ใกล้ๆ ช่วยขนกระถางดอกไม้ของนางเข้าไปในร้าน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้การต่อสู้ทำลายของที่นางซื้อมาเสียหาย นักสู้ปราณฟ้าในแดนสวรรค์ใต้หลายคนมีบุคลิกเป็นของตนเอง แต่เมื่อเห็นราศีชนชั้นสูงที่น่าประทับใจ เต็มไปด้วยความสง่างามขณะควบคุมคนอื่นให้ทำงานราวกับว่าเป็นคนงานของนาง ในใจของพวกเขาคาดเดาว่านางคงมาจากสวรรค์ชั้นบน เป็นชนชั้นสูง นอกจากนี้ทั้งเย่ว์หยางและลี่เยี่ยนทำงานหนักให้นาง เบื้องหลังนางคงน่ากลัวจริงๆ
“พวกเจ้าโง่หรือเปล่า แค่ย้ายกระถางดอกไม้ยังทำได้ไม่ดี แต่ยังกล้าอ้างว่าเป็นนักสู้ปราณฟ้า!
“วางลงดีๆ ถ้าดอกไม้ข้าเสียหาย ข้าจะตัดมือพวกเจ้า!”
“เบามือหน่อยได้ไหม?”
เจ้าเมืองโล่วฮัวสั่งนักสู้ผู้โชคร้ายให้ทำงานหนักเพื่อนางต่อไป มีหลายคนที่กลัวและแอบวิพากษ์วิจารณ์สตรีที่หยิ่งยโสนางนี้
อย่าว่าแต่พวกเขาสองสามคนที่เป็นคนดูเลย นี่ยังรวมถึงเจ้าเมืองไถ่ถอนผู้มีพลังปราณฟ้าระดับห้าก็ยังไม่กล้าดูแคลนเจ้าเมืองโล่วฮัว
ที่อยู่ข้างเจ้าเมืองเป็นบุรุษหน้าซีดขาวไม่แสดงอารมณ์ ตลอดทั้งตัวของคนผู้นี้เป็นเหมือนเครื่องจักร เหมือนกับหุ่นยนต์มากกว่า
ในมือของเขาถือคันชั่งสีดำที่มีพลังงานแปลกประหลาด
เมื่อเจ้าเมืองโล่วฮัวสั่งคนให้ย้ายกระถางดอกไม้ออกไปจนพ้นทางแล้ว ลี่เยี่ยนและเย่ว์หยาง เจ้าเมืองและทอเรนจึงได้เผชิญหน้ากัน มนุษย์หุ่นยนต์ผู้นี้ยกคันชั่งชี้มาที่ทอเรน จากนั้นวางขนนกเงินไว้บนคันชั่งด้านซ้ายแล้วจากนั้นถาม “ทอเรนลิมา เจ้าจะยอมรับผิดการก่ออาชญากรรมของตนหรือไม่?”
“ข้ายอมรับผิด” ทอเรนตอบด้วยความเคารพ
ภายใต้มือปราบผู้ช่วยของภูตพรายฟ้า
มีเจ้าหน้าที่ดำเนินการลงทัณฑ์สองคนคือ หวีมู่และหนานเป่ย
คนหนึ่งรับหน้าที่ปราบปราม อีกคนหนึ่งรับหน้าที่สอบสวน หวีมู่ซึ่งเป็นหนึ่งในนั้นจะรับหน้าที่ตามจับคร่ากุม
อยู่ต่อหน้าคันชั่งดำยุติธรรม ใครก็ตามที่ปฏิเสธข้อกล่าวไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเป็นไปตามหลักการของผู้คุมกฎ ในแดนสวรรค์นอกจากเทพเจ้าแล้ว ทุกชีวิตล้วนมีบาป เพียงแต่ว่ามีขนาดแตกต่างกันไป นอกจากนี้เมื่อปฏิเสธ คนที่ถูกสอบสวนจะถูกลงทัณฑ์อย่างรุนแรง คนที่ถูกไต่สวนได้แต่หวังว่าความผิดของพวกเขาจะเบาหวิว หากเป็นกรณีนี้ คันชั่งยุติธรรมสีดำ จะถูกใช้ชั่งขนสีเงินเป็นการพิสูจน์ว่ามีความดีมากกว่าบาป สามารถให้อภัยโทษและไถ่ถอนความผิดได้
ทอเรนตอบอย่างสุจริตใจยอมรับความจริงว่าเขาหลอกล่อแวมไพร์ให้พลั้งมือทำร้ายนางสนมคนโปรดของเจ้าเมือง
พลังงานปรากฏบนร่างของเขาและลอยเข้าไปหาคันชั่งดำยุติธรรม
แสงสว่างฉายวูบ คันชั่งสีดำสั่นเล็กน้อยและในที่สุดคันชั่งฝั่งซ้ายที่วางขนนกเงินไว้ ซึ่งมีความหมายถึงฝ่ายกรรมดีก็ตกลง และคันชั่งฝั่งขวาที่มีความหมายถึงความผิดอาชญากรรมนั้นลอยขึ้น
หวีมู่พยักหน้าด้วยสีหน้าเฉยเมย “ทอเรนลิมา บาปของเจ้าได้รับการอภัยโทษ ชีวิตของเจ้าเป็นชีวิตที่ดีเช่นกัน” ทอเรนดีใจและตะลึง
เย่ว์หยางก็ตกตะลึงเหมือนกัน
เจ้าผู้นี้ตัดสินได้มืดมนยิ่งกว่ากังฉินเสียอีก ... อย่างนี้จะดีหรือ
หวีมู่ผู้เหมือนกับหุ่นยนต์ชี้คันชั่งดำสวรรค์มาที่เจ้าเมืองโล่วฮัว “เจ้าก็ต้องรับการตัดสินอาชญากรรมด้วย เจ้าจะยอมรับว่าร่วมกลุ่มกลับคนพวกนี้ด้วยหรือไม่?
เจ้าเมืองโล่วฮัวตาเย็นชา “ความผิดอะไร?”
พูดไม่ทันขาดคำมีพลังงานลอยออกจากตัวไปตกลงที่คันชั่งดำสวรรค์
ขนนกเงินที่เป็นสัญลักษณ์แห่งกรรมดีตกลงอย่ารวดเร็ว ส่วนด้านขวาลอยสูงขึ้น
เมื่อเห็นเช่นนี้ผู้ชมดูและเจ้าเมืองไถ่ถอนโล่งใจ โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้านางถูกหวีมู่ตัดสินความผิด คาดว่าจะมีเรื่องยุ่งตามมา
หวีมู่ยังคงดันทุรังและพูดอย่างไม่นำพา “แม้ว่าเจ้าจะมีบาปร่วมอยู่กับกลุ่มโจร แต่นิสัยของเจ้าเป็นคนดีมาก นี่คงเป็นเพราะติดบ่วงอาชญากรรม จิตใจมัวเมาชั่วคราว ถือว่าเป็นความผิดที่เบามาก ได้รับการอภัยโทษ” คนที่รายล้อมดูปรบมือให้อย่างกระตือรือร้น ตอนแรกพวกเขาไม่กล้าพูดอะไรร้ายๆ คนสวยอย่างนี้ คงเป็นเรื่องเข้าใจผิด
จากนั้นหวีมู่ถามลี่เยี่ยน “เจ้าเป็นอาชญากรที่ตำหนักต้องการตัวได้ก่อความผิดชั่วร้ายไว้มากมาย เมื่อเข้าใจอย่างนี้ เจ้าจะยอมรับผิดหรือไม่?”
ถุย
นี่คือคำตอบของลี่เยี่ยน
พลังงานลอยออกไปที่คันชั่งฝั่งขวาซึ่งตกลงอย่างรวดเร็ว ส่วนขนนกสีเงินที่คันชั่งฝั่งซ้ายกระดกสูง
เป็นอันยืนยันแล้วว่า! ลี่เยี่ยนมีความผิด นางต้องถูกคร่ากุม หวีมู่ไม่พูด แต่ทุกคนรู้ผลลัพธ์
เย่ว์หยางยกมือขึ้นทันที
“ข้าก็ต้องการทดสอบความดีความชั่วด้วยเหมือนกัน” ถ้าเย่ว์หยางไม่ยกมือ ทุกคนแทบจะลืมเขาไปแล้ว แต่นี่เขากับร่ำร้องเสนอตนเองถึงหน้าประตู
“เจ้าก็มีส่วนร่วมกับอาชญากรรม สุมหัวร่วมคิดกับอาชญากร เจ้ารู้ความผิดของตนเองหรือไม่?” หวีมู่ถามาเช่นนี้
“ไม่รู้” เย่ว์หยางส่ายศีรษะ
“บาปหนักหนาสาหัส ความผิดอย่างนี้ไม่สามารถกลับตัวได้” หลังจากหวีมู่พูดจบ คันชั่งดำสวรรค์ในมือของเขาส่วนที่เป็นด้านซ้ายตกลงแสดงว่าบาปหนักมาก และขนนกเงินที่เป็นเครื่องหมายความดีลอยสูงพิสูจน์ได้ว่าความผิดของเย่ว์หยางหนักหนามากกว่าของลี่เยี่ยน! ผู้ชมดูเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็ดูกระตือรือร้นขึ้นเล็กน้อย ทุกคนรู้จักชื่อของลี่เยี่ยนเป็นอย่างดี นางเป็นคนไม่ยอมคนที่ยากจะตอแยได้ แต่พลังของเจ้าเด็กนี่ไม่ค่อยสูงส่งนัก แค่เพียงปราณฟ้าระดับสาม ถ้าผู้คนร่วมลงมือโจมตี เชื่อได้ว่าจะจับตัวส่งมอบให้กับท่านหวีมู่ได้ การได้รับรางวัลเป็นเรื่องรอง แต่สำหรับทอเรนลิมาผู้นี้การได้คบหากับคนของตำหนักกลางเป็นเรื่องสำคัญที่สุด
ลี่เยี่ยนกำหมัดแน่น มีความตั้งใจอย่างชัดเจน
ใครบังอาจเข้ามา คนนั้นโดนหมัด
นางจะดึงดันต่อต้านอย่างแน่นอน ... คนที่ดูอยู่โดยรอบเชื่อว่าพลังของหัวหน้าลี่เยี่ยนคือปราณฟ้าระดับห้า มีพลังของมังกรโบราณอยู่ในร่างกาย ยกเว้นเจ้าเมืองไถ่ถอนและผู้อาวุโสหวีมู่ ทุกคนยืนเคียงข้างชิดกัน ดังนั้นการต่อสู้ครั้งนี้ง่ายมาก อย่าเข้าไปตอแยนางเป็นดีที่สุด
แน่นอนว่าไม่มีใครที่นี่รู้ว่าลี่เยี่ยนไปฝึกฝนที่หอทงเทียน นางเรียนรู้ที่จะซ่อนพลังปราณกลิ่นอายพลังและกดเอาไว้ให้อยู่ในระดับต่ำกว่า มิฉะนั้นพวกเขาจะหวาดกลัวจนเผ่นหนีหายกันหมด นางฝึกฝนอย่างหนักในประตูเป็นตายและในบันไดสวรรค์พลังเลยระดับปราณฟ้าระดับห้าเป็นปราณฟ้าระดับหก เข้าสู่สภาวะเตรียมเป็นนักสู้ปราณราชันย์ หลังจากนั้นนางอยู่ในเขตสนามพลังงานของเย่ว์หยางยกระดับทำให้นางอยู่ในระดับนักสู้ปราณราชันย์อย่างสมบูรณ์ แม้ว่าจะเพิ่งเลื่อนเป็นระดับปราณราชันย์ได้ไม่นาน แต่ตอนนี้มีนักสู้ไม่กี่คนที่ต้านทานนางได้
ถ้าไม่ใช่เพราะไม่ต้องการทำลายความสนุกของการท่องเที่ยว ด้วยอารมณ์ที่ร้อนแรงดังไฟของลี่เยี่ยน ทอเรนลิมายังจะทำหยิ่งยโสต่อหน้านางได้หรือ?
“เจ้ามีคันชั่งดำสวรรค์ก็ไม่เลวนะ ขอข้ายืมเล่นหน่อย!” เย่ว์หยางกลายเป็นแสงพุ่งเข้าไปหา
ไม่ทันขาดคำคันชั่งดำสวรรค์ตกมาอยู่ในมือของเขา
ทุกคนตกใจ
แม้แต่หวีมู่ยังปากอ้าตาค้าง
เขาไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย และเขาไม่เข้าใจว่าทำไมสมบัติวิเศษจึงตกไปอยู่ในมือของฝ่ายตรงข้ามได้ เห็นได้ชัดว่าสมบัติวิเศษนี้เป็นของสร้างชื่อเสียงให้เขาเอง เป็นไปได้อย่างไร?
เย่ว์หยางยืนถือคันชั่งดำสวรรค์เลียนแบบหวีมู่ทั้งสีหน้าและน้ำเสียง “หวีมู่! เจ้าประกาศตัวเองว่าเป็นศูนย์กลางความยุติธรรม แต่สติปัญญาของเจ้าไม่เพียงพอเอาเสียเลย ข้าว่าเจ้าคงดื่มนมปลอมมากเกินไปมาตั้งแต่เด็ก สมองเจ้าจึงชำรุดเสียหาย ไม่เพียงแต่สมองตายเท่านั้น สีหน้าของเจ้ายังตายไปด้วยส่งผลต่อการแสดงออกในเมือง เจ้ารู้บาปของตัวเองหรือไม่?”
หลายคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กปากอ้าค้างเหมือนฮิปโป
พวกเขาเคยพบเห็นคนมาก็มาก แต่ไม่เคยเห็นคนไร้ยางอายหน้าด้านขนาดนั้นมาก่อน
เคยเห็นคนหยิ่งลำพองมามาก แต่ไม่เคยเห็นคนหยิ่งลำผยองขนาดนั้นมาก่อน
เจ้าเด็กนี่หาที่ตาย ไม่ว่าเขาจะผิดหรือไม่ ผู้อาวุโสหวีมู่จะไม่ยอมปล่อยเขาไป
เจ้าเมืองโล่วฮัวเห็นว่าเย่ว์หยางทำเรื่องแปลกประหลาด นางมิอาจกลั้นหัวเราะ นางยิ้มหวานและยักไหล่ให้กับบุรุษที่ไม่สนใจกฎเกณฑ์แต่มีความกล้าหาญ เสียงหัวเราะที่ไม่เหมือนสตรีธรรมดาและเป็นเอกลักษณ์ของนางไม่ได้กระทบต่อรูปลักษณ์และราศีสูงส่งของนาง ทำให้ผู้คนรู้สึกว่านางร้อนแรงและเป็นนักสู้แท้จริง พวกผู้ชมดูพูดไม่ออก มีแต่เสียงหัวเราะขำขันของนางดังก้องไปทั้งถนนอยู่เป็นเวลานาน
ลี่เยี่ยนถูกยั่วโมโหและแสดงความดุร้าย พวกเขาคงไม่สามารถทำอะไรได้
แต่สาวงามนี้ นางยังยิ้มและหัวเราะได้
ถ้าไม่ใช่เพราะการต่อสู้ใกล้ระเบิดขึ้น หลายคนคนคงกลั้นหัวเราะไม่ไหวและหัวเราะเหมือนเจ้าเมืองโล่วฮัวเป็นแน่
“เจ้ารนหาที่ตาย!” ผู้อาวุโสหวีมู่มีสีหน้าสั่นสะท้านเล็กน้อย แต่สีหน้าแทบไม่เปลี่ยน เขายังดูไร้ความรู้สึกเหมือนหุ่นยนต์ถลึงตามองเย่ว์หยาง
“ตอบผิด” เย่ว์หยางดูดซับพลังงานเหมือนกับหวีมู่ทั้งที่เขาไม่ได้ก่อความผิด แต่กลับกดคันชั่งขวาลงโดยตรง แล้วยกขนนกเงินด้านขวาให้ลอยขึ้น เย่ว์หยางกดคันชั่งขวาจากด้านบน บอกกับทุกคนให้หยุดหัวเราะ และพูดเลียนเสียงของหวีมู่ “สมบัตินี้ให้คำอธิบายเป็นอย่างดี เจ้าไม่มีสมอง หน้าตาเหมือนคนอัมพาต ถือเป็นความผิดร้ายแรง เป็นการก่ออาชญากรรมที่ร้ายแรงที่สุดขั้ว อาชญากรที่ชั่วร้ายอย่างนี้ไม่จำเป็นต้องได้รับนิรโทษกรรม ดีแล้ว ข้าพอใจเต็มที่ ข้าได้ทำการตัดสินใจที่ยากลำบาก นอกจากยึดเครื่องมือของเจ้าแล้ว แต่ยังจะช่วยชำระล้างความชั่วร้ายและส่งเจ้าเข้าสู่เส้นทางปรภพ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เจ้ารีบตาย และรีบไปหาที่เกิดใหม่ได้แล้ว”
เย่ว์หยางเพิ่งพูดจบ หวีมู่ใช้มือทั้งสองแทงใส่ตาของเขา
ความเร็วในการโจมตีของหวีมู่รวดเร็วมาก
ไม่มีผู้ชมดูคนใดทันรู้ตัว
แม้แต่ลี่เยี่ยนที่เป็นนักสู้ปราณฟ้าระดับหกและเข้าถึงปราณราชันย์เพิ่งหันมาก็พบเห็นเป็นเงาปีศาจ !-!