ตอนที่ 747 เศียรราหู
ตอนที่ 747 เศียรราหู
จักรพรรดินีฟ้าเมื่อเห็นสาวกิเลนปิงหยินเห็นสาวมังกรไร้เขาเจี้ยงอิง แม้รู้ว่าปีศาจมังกรบังเกิดแล้ว แต่ก็ต้องฆ่าด้วยหรือ
หรือว่าเป็นเพราะจื้อจุนยิงลูกแสงถูกศีรษะนางทำให้สมองนางได้รับความกระทบกระเทือน
จักรพรรดิชื่อตี้และจ้าวปีศาจโบราณทั้งสองต้องการจะฆ่าเย่ว์หยาง
ด้วยความคาดหวังไม่มีใดเทียบ
อย่างไรก็ตามเมื่อจักรพรรดิชื่อตี้อาบเลือดสู้กับเย่ว์หยาง ไม่ว่าแผนการต่อสู้ของจ้าวปีศาจโบราณโดยการสลับเปลี่ยนสถานะ พวกเขาไม่กล้าเปิดเผยสถานะโดยทั่วไป อย่างน้อยพวกเขาไม่กล้าทำเรื่องเหล่านี้โดยเปิดเผยกับชาวโลกได้ เมื่อกระทำโดยเปิดเผยต่อสาธารณะผลที่ตามมาจะเป็นเรื่องที่ร้ายแรง ต่อให้ร่วมกันโจมตีและฆ่าเย่ว์หยางได้สำเร็จ ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยนั่นจะกลายเป็นหายนะครั้งร้ายแรงที่สุด ถ้าก่อนนั้นพวกเขาไม่รู้ว่าเย่ว์หยางและจื้อจุนทั้งสองสามารถดำรงอยู่ในสถานะที่สามารถต่อสู้โต้ตอบกับจักรพรรดินีฟ้าได้ จักรพรรดิชื่อตี้และจ้าวปีศาจโบราณคงมั่นใจกับการเป็นพันธมิตรกับเผ่าเก้าแสง มีราชาเก้าแสงและจักรพรรดินีฟ้าร่วมมือกันคงฆ่าเย่ว์หยางได้ แต่จากปัจจุบันนี้ ถ้าพวกเขารู้เร็วกว่านี้พวกเขาคงไม่มีความมั่นใจต่อไป
สำหรับจักรพรรดิชื่อตี้ไม่ใช่เพียงแต่สาวกิเลนปิงหยินจะกลับมาปรากฏตัวอย่างเดียวเท่านั้นแต่ยังมีสาวมังกรไร้เขาเจี้ยงอิงที่ได้รับตกทอดพลังเทพมังกรทองมาเพิ่มพลังให้อีก
อย่างนี้หมายความว่ายังไง? สาวกิเลนไม่ใช่แค่บังเอิญเที่ยวผ่านมาแล้วทำความรู้จักกันเท่านั้นแต่เป็นอสูรอมตะที่คอยช่วยเหลือเย่ว์หยาง ในทำนองเดียวกัน สาวมังกรไร้เขาผู้ได้รับสืบทอดพลังของเทพมังกรทองก็ยังเป็นอสูรพิทักษ์ของเขา
แล้วตอนนี้ยังต้องการให้เขาช่วยกำจัดเย่ว์หยางอีกหรือ?
เรื่องนี้เขาไม่อยากแม้แต่จะคิด
จ้าวปีศาจโบราณไม่รู้ว่าเย่ว์หยางยังมีอสูรอมตะคอยช่วยปกป้องร่างกาย จักรพรรดิชื่อตี้ไม่ต้องการแบ่งปันข้อมูลทั้งหมดมิฉะนั้นเขาคงคิดมากและไม่ยอมลงมือในวันนี้แน่นอน ตอนนี้เย่ว์หยางมีอสูรอมตะเป็นผู้ช่วย นอกจากนี้ยังมีสัมพันธ์กับมังกรปีศาจจ้าวปีศาจโบราณคิดเป็นครั้งแรกว่า เขาไม่ควรออกมากำจัดผู้มีศักยภาพควรเร้นกายหลับลึกเหมือนอย่างจักรพรรดิไร้เทียมทานจิ๋วซื่อและนางพญาเฟ่ยเหวินหลีผู้พิชิตและจักรพรรดิอวี้หรือนักสู้คนอื่นๆเพื่อหลีกเลี่ยงเย่ว์หยาง
เขาไม่อาจต้านทานเย่ว์หยางในวันนี้ได้
ต่อให้เป็นสามจอมภพแดนสวรรค์(สามผู้ยิ่งใหญ่แดนสวรรค์)ซึ่งถูกจักรพรรดิอวี้ผนึกชีวิตและกลับมาได้ ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดเย่ว์หยางคุณชายสามตระกูลเย่ว์ได้
“รับทราบ”
จักรพรรดิชื่อตี้และจ้าวปีศาจโบราณยิ่งตกใจหนักกว่าเดิมเมื่อเห็นราชาเก้าแสงพยักหน้า
เจ้าผู้นี้สมองมีปัญหาหรือเปล่า?
ศีรษะของจักรพรรดินีฟ้าถูกพลังแสงยิงใส่แม้ไม่ถึงกับแตกระเบิด แต่คาดว่าจะได้รับบาดเจ็บหนักจะกล่าวหานางว่าสมองมีปัญหาก็ยังพอมีเหตุผล แต่ศีรษะของราชาเก้าแสงผู้นี้ไม่ได้ถูกทำร้าย!
“?????” จักรพรรดิชื่อตี้และจ้าวปีศาจโบราณหลังจากมองหน้ากันเองพวกเขารู้สึกว่าราชาเก้าแสงทั้งบ้าและไร้เหตุผลเช่นกัน
ราชาเผ่าเก้าแสงความจริงก็รู้ว่าสมองของเขาไม่ได้มีปัญหา จักรพรรดินีฟ้าพูดถูก เผ่าเก้าแสงต้องรุ่งเรืองเป็นใหญ่ในแดนสวรรค์อีกครั้งต้องได้รับสมบัติจากแดนล่มสลายจากทวยเทพ ต้องกำจัดเย่ว์หยางและจื้อจุนต้องกำจัดคนที่ถูกแจ้งข้อมูลไว้ว่ามีศักยภาพ นี่ไม่ใช่แค่เพียงลงมือกับอสูรอมตะเพื่อกระตุ้นความโกรธของเผ่าอมตะบูรพาเท่านั้นแต่ยังเกี่ยวข้องกับมังกรปีศาจ และความลับเทพมังกรทองเมื่อแสนปีที่แล้ว
ชาวเผ่าเก้าแสงยังห่างไกลจากราหูบรรพบุรุษของเขาไม่ด้อยไปกว่ามังกรปีศาจผู้ชั่วช้าร้ายกาจ
เขาถือดีว่ามีพลังหลังจากล่วงเกินเทพหลายคน เขาถูกนักสู้ต่างๆ ไล่ล่าและความทราบไปถึงเทพมังกรทอง
เมื่อเห็นว่าไม่มีทางหนีรอดราหูตัดสินใจยอมแพ้
เขาหักหลังมังกรปีศาจสหายของเขาและนำจับสหายของเขาเพื่อฟอกขาวความผิดตัวเอง
อย่างไรก็ตามเพราะความเลวร้ายที่เขาก่อไว้มีมากเกินไปอาชญากรรมร้ายเต็มสวรรค์ จึงยากจะเปลี่ยนนิสัยเขาได้ แม้ว่าหลังจากทรยศมังกรปีศาจและตัดสินใจยอมแพ้เพื่อลบล้างความผิด แต่เขาไม่ยอมรับสารภาพว่าได้ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
จนในที่สุดเทพมังกรทองตัดศีรษะและจำกัดวิญญาณของเขาให้ต้องวนเวียนถูกกำจัดร่างกายและวิญญาณทุกข์ทรมานตลอดไป
และการทรยศที่เหมือนกันนี้เกิดขึ้นเมื่อหมื่นปีที่แล้ว เมื่อนางพญาเฟ่ยเหวินหลีผู้แข็งแกร่งโดดเด่นขึ้นมา ได้กวาดล้างแดนสวรรค์จนแทบไม่มีใครสามารถต่อกรนางได้ เผ่าเก้าแสงมีนักรบระดับจักรพรรดิสามคนเป็นบุรุษหนึ่งและสตรีสองได้สาบานยอมแพ้ต่อเฟ่ยเหวินหลีในช่วงเวลาพิชิตแดนสวรรค์ เผ่าเก้าแสงมีความกล้าหาญไม่มีใครเปรียบ สำหรับเฟ่ยเหวินหลีแล้วพวกเขาเคารพเหมือนบรรพบุรุษ ไม่มีใครรู้ว่าเฟ่ยเหวินหลีถูกผนึกไว้และคนหักหลังก็คือหนึ่งจักรพรรดิและสองจักรพรรดินีนั่นเอง
จักรพรรดิและจักรพรรดินีสองคนทำให้นางพญาเฟ่ยเหวินหลีโกรธฆ่านักสู้ระดับจักรพรรดิไปสองคน เหลืออยู่แต่เพียงจักรพรรดินีฟ้าคนเดียว แต่เผ่าเก้าแสงพิชิตแดนสวรรค์ตะวันตกและครอบครองความเป็นใหญ่ได้เมื่อเกือบหมื่นปีที่แล้ว
“นางคือธิดาของเฟ่ยเหวินหลี ฆ่าซะ!”
จักรพรรดินีฟ้าสงสัยแต่ต้นแล้วเพียงแต่ยังไม่แน่ใจ
ที่สำคัญนางพญาเฟ่ยเหวินหลีถูกผนึกไปหลายพันปีแล้วและเป็นไปไม่ได้ที่นางจะกลับมายังโลกนี้ได้
ต่อมาเสี่ยวเหวินหลีปรากฏตัวออกต่อสู้เธอคล้ายกับเฟ่ยเหวินหลี โดยเฉพาะอย่างจากได้รับพลังสนับสนุนจากกฎสวรรค์กลายเป็นปีศาจอสรพิษทอง กลับดึงจักรพรรดินีฟ้าไปสู่ความทรงจำที่ยาวนาน
ในที่สุดนางมั่นใจเต็มร้อยว่าเสี่ยวเหวินหลีก็คือธิดาของเฟ่ยเหวินหลี เสี่ยวเหวินหลีจะออกมาในช่วงที่เย่ว์หยางตกอยู่ในอันตราย
ตามความทรงจำของจักรพรรดินีฟ้าปีศาจอสรพิษอสูรพิทักษ์ในแดนสวรรค์ เป็นที่รู้จักกันในนามองครักษ์นางพญา
ไม่มีทางผิดพลาดแน่!
เสี่ยวเหวินหลีถ้านางเป็นธิดาของเฟ่ยเหวินหลี อย่างนั้นก็แสดงว่าเฟ่ยเหวินหลีนางพญาผู้พิชิตอาจจะกลับมาปรากฏตัวในแดนสวรรค์นานแล้ว เมื่อเป็นอย่างนี้จักรพรรดินีฟ้าต้องไม่ปล่อยให้เย่ว์หยางและเสี่ยวเหวินหลีมีชีวิตต่อไป นอกจากนี้แม้จะไม่มีเฟ่ยเหวินหลีคุกคามชีวิต แต่ยังมีมังกรปีศาจซึ่งถูกบรรพบุรุษของนางหักหลังและมังกรปีศาจจะต้องมาเคาะถึงประตูบ้านพวกเขาแน่ และนั่นจะทำให้ไม่ได้เลือดเทพ ร่างเทพ ฯลฯสมบัติโบราณของแดนล่มสลายแห่งทวยเทพ จะต้องแข่งกับมังกรปีศาจเฟ่ยเหวินหลีและอาจต้องเผชิญกับสุดยอดนักสู้เหล่านี้ก็ได้
“อย่าไว้ชีวิตแม้แต่คนเดียว ฆ่าให้หมด!” คนที่จักรพรรดินีฟ้าโจมตีคนแรกไม่ใช่เย่ว์หยางไม่ใช่จื้อจุน แต่เป็นเย่เซียวและจื่อกวงที่บาดเจ็บอยู่ก่อน
“อ๊าคคค...” จ้าวปีศาจโบราณใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดในชีวิตและช่วยได้แต่เพียงจื่อกวงเท่านั้น
สายเกินกว่าจะช่วยเย่เซียวได้เขาได้แต่มองจ้าวปีศาจโบราณอย่างลึกซึ้ง
เพื่อเกียรติยศเขาไม่มีทางจะหันกลับไปต้านรับจักรพรรดินีฟ้าได้เลย
เขาระเบิดทำลายตัวเอง
จักรพรรดินีฟ้าถูกแรงระเบิดจากการทำลายตัวเองของเย่เซียว แต่นางไม่ลังเลที่จะฆ่าจ้าวปีศาจโบราณทันที
เป้าหมายของนางคือจื่อกวงที่อยู่ใกล้ๆจ้าวปีศาจโบราณ ส่วนผู้วิเศษที่เป็นอสูรพิทักษ์ของนางเตรียมฆ่าเยี่ยซิ่วและเป่ยราชาเก้าแสงยังคงจะฆ่าจักรพรรดิชื่อตี้ก่อน
ตราบใดที่ทุกคนถูกฆ่าหมดและจากนั้นด้วยการประสานงานของเผ่าเก้าแสงในแดนสวรรค์จะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนี้ ตราบเท่าที่ราชาเก้าแสงได้รับสมบัติในแดนล่มสลายแห่งทวยเทพ เขาไม่สนใจเกี่ยวกับหอทงเทียนทั้งหมด ผู้อาศัยเดิมจะต้องถูกกำจัด
ทวีปมังกรทะยานบันไดสวรรค์ แดนนรกปีศาจ ที่ก่อนนี้ไม่มีใครสั่นคลอนได้จะไม่มีอยู่อีกต่อไป นี่จะเป็นแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของตระกูล
“ตงเย่า! เจ้าจะต้องเสียใจกับการกระทำครั้งนี้!” จักรพรรดิชื่อตี้เม้มปาก
ตราบเท่าที่เขาหนีไปได้ต่อให้ถูกผนึกไว้ตลอดชีวิตเขาจะป่าวประกาศให้เผ่าอมตะบูรพารู้ความจริง และทำให้เผ่าเก้าแสงต้องเผชิญพบเจอกับการล้างเผ่า การสังหารเย่ว์หยางและจื้อจุน เผ่าเก้าแสงนี้คาดหวังว่าจะสามารถกำจัดคนที่มีศักยภาพได้หรือ? นี่เท่ากับกดดันตัวเองบังคับตนเองให้ต้องสู้กับจ้าวปีศาจโบราณด้วยไม่ใช่หรือ? จักรพรรดิชื่อตี้แน่ใจว่าไม่เพียงแต่ไม่สามารถต้านได้เท่านั้น แต่คงไม่สามารถทนแบกรับความอับอายนี้แน่
โล่พิทักษ์สมบัติเทพระดับสี่ดาวถูกดึงออกมาจากร่างของจักรพรรดิชื่อตี้ก่อนแล้ว
และป้องกันพลังฝ่ามือของราชาเก้าแสง
จ้าวปีศาจโบราณเผชิญกับจักรพรรดินีฟ้า ดวงตาสีทองของนางเปล่งเรืองแสงทองและยิงแสงด้วยความเร็วสุดยอดแสงสายหนึ่งถูกแขนของจ้าวปีศาจโบราณและอีกสายหนึ่งถูกอกของจื่อกวง
“ไม่” จ้าวปีศาจโบราณแตกตื่นผิดหวังอย่างหนัก ถ้าเขายังมีร่างจ้าวปีศาจถ้าไม่ใช่ว่าก่อนนั้นเขาใช้พลังสู้กับเย่ว์หยางมากเกินไปแม้แต่ร่างมนุษย์ก็ยังหายไปเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะต้านรับจักรพรรดินีฟ้าไม่ได้แม้แต่ท่าเดียว?จื่อกวงบาดเจ็บสาหัสแต่ยังมีรอยยิ้มเหมือนกับเย่เซียวที่ระเบิดตัวเองก่อนหน้านั้น มุมปากของเขามีเลือดไหลและตะโกน “ฝ่าบาท! หนีไป!”
“รีบหนีไป...”จื่อกวงวิ่งเข้าหาจักรพรรดินีฟ้าและมีความตั้งใจเหมือนกับเย่เซียวใช้พลังชีวิตระเบิดใส่จักรพรรดินีฟ้า
เขาคิดว่าไม่สามารถทำอะไรจักรพรรดินีฟ้าได้อยู่แล้วถ่วงเวลานางไว้ได้หนึ่งวินาทียังดีกว่าทำอะไรไม่ได้
หนึ่งชีวิตของเขาจะไม่สูญเปล่า
เขาหวังว่าจ้าวปีศาจโบราณจะหนีไปอย่างปลอดภัย...
จ้าวปีศาจโบราณเข้าใจความคิดของจื่อกวง เขาคำรามด้วยความเจ็บปวดใจปล่อยให้จื่อกวงเผชิญกับจักรพรรดินีฟ้าและเทเลพอร์ตไปหาเยี่ยสิ่ว เขาใช้ร่างตนเองรับพลังโจมตีแทนเยี่ยสิ่วและใช้อสูรกรงเล็บกระดูกมรณะปกป้องและเหวี่ยวเยี่ยสิ่วไปไกลหมื่นเมตร
เมื่อหมัดจ้าวปีศาจที่ต่อยออกไปเพื่อช่วยเป่ย เขาพบว่าเป่ยโดนพลังหมัดของผู้วิเศษไปแล้ว
ร่างเขาระเบิดเป็นเลือดเนื้อเลอะเลือน
เขาหันหน้ากลับไปมอง
แม้แต่จื่อกวงก็ยังช้าเกินไปปล่อยให้จักรพรรดินีฟ้ากระแทกศีรษะและทำลายวิญญาณของเขา “ชื่อตี้, ข้าจะช่วยเจ้าให้ออกไปจากที่นี่!” จ้าวปีศาจโบราณเห็นว่าจักรพรรดิชื่อตี้สามารถรุกไล่ราชาเก้าแสงได้ เขากัดฟันตัดสินใจไม่หนีและช่วยให้จักรพรรดิชื่อตี้ซึ่งกำลังใช้โล่ผู้พิทักษ์ได้หนีไป ซึ่งจะส่งผลกระทบใหญ่ต่อเผ่าเก้าแสง
“อย่าสับสน, ข้าสามารถสนับสนุนได้ ไปช่วยดูจื้อจุนและให้เวลานางได้พักหายใจ” ความจริงจักรพรรดิชื่อตี้ไม่ได้ชื่นชมความมีน้ำใจ เขาคิดว่าดีที่สุดคือช่วยให้จื้อจุนได้ฟื้นตัวขึ้นมาให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ตราบเท่าที่นางสามารถทำร้ายจักรพรรดินีฟ้าจนบาดเจ็บสาหัสได้ จื้อจุนมีพลังดวงแสงอาทิตย์ที่ยิงเข้าใส่ศีรษะของจักรพรรดินีฟ้าและยังไม่ระเบิดออก จักรพรรดิชื่อตี้คิดว่าจักรพรรดินีฟ้าแข็งแกร่งกว่าและยังไม่สามารถขับดวงแสงสองดวงออกมาได้ แต่ขีดจำกัดพลังบางอย่างทำให้จักรพรรดินีฟ้าได้รับบาดเจ็บนานขึ้น ตราบเท่าที่จื้อจุนลงมือได้สำเร็จ เป็นไปได้ว่าจักรพรรดินีฟ้าอาจถูกจื้อจุนระเบิดพลังดวงแสงที่ยิงเข้าไปในศีรษะนางจนนางบาดเจ็บสาหัส
“ไอ้ชะตาบัดซบ...” จ้าวปีศาจโบราณถอนหายใจเศร้าสร้อยและศัตรูที่เขาพยายามจะโค่นล้มกลับกลายเป็นเป้าหมายที่เขาต้องปกป้องที่ทำไปทั้งหมดนั้นเพื่ออะไร? ชะตากรรมที่โหดร้ายนี้กำลังกลั่นแกล้งเขาอย่างไร้ความปราณี
เยี่ยสิ่วซึ่งมาโผล่ห่างออกไปหมื่นเมตรจากการป้องกันของอสูรกรงเล็บกระดูกมรณะเตรียมจะเข้าไปในโลกคัมภีร์
แต่ผ้าแพรฟ้าของจักรพรรดินีฟ้าพุ่งเข้ามาแต่ไกล
รวบรัดเอวเขาไว้
ในวินาทีต่อมาจักรพรรดินีฟ้าจะไล่ตามตามเขาทันและบดขยี้เขาเหมือนกับแมลง
เยี่ยสิ่วตะโกนใช้กระบี่ฟันร่างเขาตั้งแต่เอวลงไป เมื่อร่างของเขาไม่อยู่ในโลกคัมภีร์จักรพรรดินีฟ้าใช้คลื่นระเบิดทำลายท่อนล่างของเยี่ยสิ่วและภูเขาเบื้องหลังจนกลายเป็นผุยผง
“เขายังไม่ตาย ในอนาคตเขาจะต้องส่งคนมาป้องกันเขา เมื่อยังเป็นต้องได้เห็นหน้า เมื่อตายต้องเห็นศพ”หน้าของจักรพรรดินีฟ้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เยี่ยสิ่วหนีไปได้ทำให้นางรู้สึกหงุดหงิด
“นางแม่มดชั่วร้าย!” สาวกิเลนปิงหยินเมื่อเห็นจักรพรรดินีฟ้าไล่ฆ่าคนอย่างบ้าคลั่ง นางโกรธจัดเพราะไม่เคยเห็นคนไร้ยางอายอย่างนั้นมาก่อน ถ้าไม่ใช่เพราะช่วยรักษาและฟื้นฟูให้เย่ว์หยางและจื้อจุนนางต้องการเข้าไปห้ามไว้จริงๆ แต่ทั้งเย่ว์หยางและจื้อจุนยังอยู่ในอันตราย นางไม่เพียงแต่ต้องรักษาแต่ยังต้องช่วยดูแลอีกด้วย
“พลังมังกร!” สาวมังกรยังคงหลับด้วยความสับสน แต่นางพบว่าเย่ว์หยางตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตนางจึงต้องรีบออกมาช่วย นางยังหลอมรวมพลังเทพมังกรทองได้ยังไม่สมบูรณ์จึงยังไม่สามารถใช้งานได้ดี
นางสามารถควบคุมพลังได้ในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น
พลังมังกรน่ากลัวจริง
ตลอดพื้นที่แท่นบูชายัญหุบเขาแม่น้ำขาวดูเหมือนกับมีมือยักษ์ที่มองไม่เห็นกดอยู่บนศีรษะจ้าวปีศาจโบราณและจักรพรรดิชื่อตี้มีความรู้สึกยากจะโงหัวขึ้นได้และหนีออกไปได้ ผู้วิเศษทั้งสองเมื่อจะถือโอกาสกลับมาลงมือกับเย่ว์หยางและจื้อจุนขณะที่สาวกิเลนกำลังรักษาทั้งสองคนความเคลื่อนไหวพลันช้าลง อิคคากับตั่วตั่วที่ไม่ได้รับผลจากพลังมังกรฉวยโอกาสขับไล่ผู้วิเศษเฒ่าทั้งสอง
ปัง!
อีกด้านหนึ่งเสี่ยวเหวินหลีไม่ต้องรอพลังกฎสวรรค์หนุนเสริมจากเย่ว์หยางนางใช้สถานะของปีศาจอสรพิษทองทันที
นางเหยียดแขนยักษ์ทั้งหกออกไปหาร่างจักรพรรดินีฟ้าเพื่อป้องกันและเผชิญกับจักรพรรดินีฟ้าส่วนในหุบเขาห่างออกไปเด็กสาวยักษ์ที่เพิ่งเอาชนะยักษ์ภูเขาได้รู้สึกได้ว่าเย่ว์หยางมีอันตรายจึงรีบปีนกลับขึ้นมา
จักรพรรดินีฟ้าที่อยู่ในร่างสีทองเผชิญกับปีศาจอสรพิษทองร่างแปลงของเสี่ยวเหวินหลีถึงกับใจสั่นสะท้านและนางกลับคืนร่างมนุษย์พุ่งไปที่แท่นบูชารวดเร็วราวกับสายฟ้า
เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของนางคือเย่ว์หยาง
ไม่ว่าเย่ว์หยางจะมีอสูรพิทักษ์มากมายเท่าใดก็ตามไม่ว่าอสูรพิทักษ์ของเย่ว์หยางจะทรงพลังเพียงใดก็ตาม แต่เขายังคงอ่อนแอ ตราบเท่าที่ฆ่าเย่ว์หยางได้อสูรพิทักษ์ต่อให้มีมากก็หมดประโยชน์จะต้องตายตกไปตามกัน จักรพรรดินีฟ้าแม้จะต้องทุ่มเททุกอย่างก็ต้องฆ่าเย่ว์หยางให้ได้ก่อน ถ้าเย่ว์หยางตายอย่างนั้นจื้อจุนก็จะสูญเสียผู้ช่วยคนสำคัญ และพ่ายแพ้อย่างน่าอดสู
“ตาย!”เย่ว์หยางรู้ว่าการฟื้นฟูของจื้อจุนอยู่ในช่วงสุดท้าย ถ้าได้รับผลร้ายจากจักรพรรดินีฟ้า จะเป็นเรื่องยากจริงหากจะต้องฆ่าจักรพรรดินีฟ้าและราชาเก้าแสง
เขากระโดดขึ้นและต้านรับจักรพรรดินีฟ้า
วงจักรนิรันดรและวงจักรล้างโลกถูกใช้งานพร้อมกันจักรพรรดินีฟ้าทำให้วงจักรนิรันดรหมุนช้าราวกับเต่าคลาน
อย่างไรก็ตามเมื่อเย่ว์หยางเตรียมใช้วงจักรล้างโลกกับจักรพรรดินีฟ้าเขามีความรู้สึกถึงอันตรายยิ่งยวด แต่ช้าเกินกว่าจะเตือนจื้อจุน เขาเอื้อมมือโอบจื้อจุนพร้อมกับปิงหยินที่กำลังรักษาบาดเจ็บให้จื้อจุน สตรีทั้งสองตัวอ่อนราวกับต้นหลิวอยู่ในอ้อมแขนซ้ายและขวาหนีออกมา ส่วนจักรพรรดินีฟ้าที่อยู่ด้านหลังเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงระดับพลังสะท้านโลก
ศีรษะที่นางถือถือในมือแตกต่างจากศีรษะธรรมดา แต่ศีรษะนี้มีสามตาดูชั่วร้ายดำสนิท
แม้ว่าจะตายไปนานเท่าใดไม่ทราบแต่ตอนนี้ศีรษะนั้นเริ่มอ้าปาก
มันมีศักยภาพกลืนกินสวรรค์ได้
“เศียรราหู!” จ้าวปีศาจโบราณตกใจจักรพรรดินีฟ้ามีสมบัติมรดกในตำนานที่น่าหวาดผวาเช่นนั้น มิน่าเล่านางถึงกล้าพูดว่าจะกำจัดผู้มีศักยภาพให้หมด