บทที่ 20 - พี่ตงลูกผู้ชายตัวจริง พูดเพิ่มตอนก็เพิ่มจริง

บทที่ 20 - พี่ตงลูกผู้ชายตัวจริง พูดเพิ่มตอนก็เพิ่มจริง

86 ตอน!

ขณะที่ชาวเน็ตยังเถียงกันนัวเนียกะตัวเลข เฉิงเฉาจวินที่ก้มหน้าก้มตาทำงานล่วงเวลาอยู่คนเดียวได้คำนวณออกมาแล้ว

"ลูกพี่ 5 พันธมิตรทองคำ, 36 พันธมิตรเงิน รวมแล้วเท่ากับ 86 พันธมิตรเงินครับ!"

เฉิงเฉาจวินเดาะลิ้น พิมพ์ WeChat บอกจื่ออี้ที่ทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บ้าน

"ระเบิด! ผลงานนี้ระเบิดเถิดเทิงจริงๆ! ทุบสถิติแล้วรึเปล่า? คุณส่งข้อความหาฝ่ายปฏิบัติการ ให้พรุ่งนี้คิดพาดหัวข่าวดีๆ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ต้องโปรโมทให้หนัก! ไม่แน่อาจจะติดฮอตเสิร์ช!"

จื่ออี้มองภาพรวมได้กว้างกว่า

เฉิงเฉาจวินมองแค่ตรงหน้า เพราะเขายุ่งจนไม่มีเวลาไปดูอย่างอื่น เขามีปัญหาสำคัญต้องปรึกษาลูกพี่

"ลูกพี่ 86 พันธมิตรเงิน แปลว่าต้องเพิ่ม 86 ตอนนะครับ! เราจะอัปให้หมดวันนี้ หรือเว้นวันค่อยอัป? หรือทยอยอัปทีละนิด?"

เฉิงเฉาจวินยิ้มทั้งน้ำตา

อัป 86 ตอน แถมต้องขอบคุณป๋าๆ ที่เปย์ทีละคน งานช้างขนาดนี้ คืนนี้เขาคงต้องนอนที่บริษัทแล้วล่ะ

"เรื่องนี้คุณถามผม? อาจารย์หยางแกบอกคุณว่ายังไงล่ะ?"

"อาจารย์หยางไม่ได้บอกว่าอัปเมื่อไหร่ แกแค่บอกว่าต้องเพิ่มตอน จะทำให้นักอ่านเสียความรู้สึกไม่ได้"

เฉิงเฉาจวินไม่นึกว่ายอดเปย์จะเยอะขนาดนี้ เลยไม่ได้ถามหยางอี้ให้เคลียร์

สำหรับทางเว็บ อยากให้ยอดจองเฉลี่ย ของ 《ปิดฟ้า》 สวยหรู ก็ไม่ควรอัปตูมเดียวเยอะเกินไป เพราะไม่ใช่ทุกคนจะอ่านจบในวันเดียวได้ การอัป 86 ตอนรวดเดียว จะไปฉุดตัวเลขยอดจองเฉลี่ยให้ต่ำลง

แต่ "นิสัย" ของหยางอี้ประหลาดมาก เฉิงเฉาจวินเดาใจไม่ถูก ต้องให้ลูกพี่ตัดสินใจ

"งั้นเหรอ... ผมดูหน่อย เขาบอกว่าอย่าทำให้นักอ่านเสียความรู้สึก งั้นคุณลำบากหน่อย ตอนนี้ไปอัป 86 ตอนนั้นเลย!"

จื่ออี้ไม่โทษเฉิงเฉาจวินที่สื่อสารไม่ละเอียด เขารู้ว่าลูกน้องคนนี้ทุ่มเทกับหนังสือเล่มนี้จนแทบจะถวายหัวแล้ว แต่คำตอบของเขาก็ทำเอาเฉิงเฉาจวินคาดไม่ถึง

"อัปตอนนี้เลย? งั้นยอดจองเฉลี่ยก็ไม่..."

เฉิงเฉาจวินเอ๋อรับประทาน

"ไม่ต้องสนยอดจองเฉลี่ย จุดขายของเล่มนี้คือความเร็วในการอัปเดต ยิ่งคุณอัปโหด นักอ่านยิ่งคลั่ง"

"คุณไม่คิดว่านี่เป็นจุดขายที่ดีเหรอ? เพิ่งขึ้นชั้นวางขายวันแรกอัปเกือบร้อยตอน!"

"และตามที่คุณบอก อาจารย์หยางแคร์ความรู้สึกนักอ่านมาก งั้นเขาต้องอยากรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับนักอ่านให้เร็วที่สุดแน่นอน"

คำพูดของจื่ออี้ ทำให้เฉิงเฉาจวินตาสว่างวาบ

นั่นสิ หยางอี้ดูจะไม่ค่อยสนว่ายอดจองเฉลี่ยจะทุบสถิติไหม ไม่งั้นช่วงแรกคงไม่อัปเร็วขนาดนั้น ไม่เปิดโอกาสให้เว็บจัดคิวโปรโมทตามสเต็ป

เขาคงเน้นประสบการณ์การอ่านของคนอ่านมากกว่า!

ยิ่งอัปเร็ว คนอ่านยิ่งสะใจ!

แน่นอน ข้อมูลพวกนี้เดี๋ยวค่อยๆ ปั้นทีหลังก็ได้ วันแรกไม่ทุบสถิติ เดี๋ยวก็ตามทัน!

เฉิงเฉาจวินมั่นใจในผลงานเรื่องนี้มาก

กลุ่มนักอ่าน กลุ่มนักเขียน กลุ่มเม้าท์มอยต่างๆ คึกคักกันอยู่ครึ่งชั่วโมง เห็นว่าไม่มีพันธมิตรยอดหนักๆ โผล่มาแล้ว ทุกคนก็เตรียมแยกย้าย ไปอ่านหนังสือ ไปเล่นเกม ไปนอน

แต่จังหวะนั้นเอง 《ปิดฟ้า》 ก็อัปเดต!

"จดหมายขอบคุณ"

นี่เป็นตอนพิเศษสำหรับขอบคุณ!

พอกดเข้าไปดู รายชื่อยาวเหยียด ทำเอาตาลาย

"กลุ่ม 2 ของเราติดโผแล้ว! ฮ่าฮ่า พี่ตงขอบคุณ 'เจ๋อเหล่าเอ้อ' ชื่อพวกเราแม่งเท่!"

"มีส่วนของผมด้วย พี่ตงขอบคุณผมด้วย!"

"เอาล่ะ สบายใจ! พี่ตงยังไม่นอน มาโพสต์ขอบคุณพวกเราอยู่"

มีคนแคปหน้าจอด้วยความอิจฉาริษยา:

"นี่มันทำเนียบเศรษฐีชัดๆ เงินทั้งนั้น!"

"นับดูสิ 5 ทองคำ เงินอีกนับไม่ถ้วน! น่ากลัวชิบหาย!"

"ต้องเพิ่มกี่ตอนวะเนี่ย? แกคงเริ่มเสียใจแล้วมั้งที่ไปโม้ว่าจะเพิ่มตอนให้พันธมิตร?"

"เพิ่มให้เฉพาะพันธมิตรเงินนะ พันธมิตรเล็กๆ ไม่มีสิทธิ์"

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉา

ในจดหมายขอบคุณไม่ได้พูดเรื่องเพิ่มตอน ทุกคนเลยพากันเดา

"จะเบี้ยวรึเปล่า?"

"ผมว่าเบี้ยวไม่ได้หรอก ไม่เพิ่มเยอะขนาดนี้ ป๋าๆ หายหมดนะ"

"น่าจะรอพรุ่งนี้ค่อยเพิ่มมั้ง? ยังไงก็ต้องรอดูยอดจองก่อน"

"ผมว่ายอดจองไม่แย่หรอก ผมกดซื้อหมดยังหาอันดับตัวเองไม่เจอเลย"

ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียง การอัปเดตแบบ "ท้องเสีย" ของ 《ปิดฟ้า》 ก็ปรากฏขึ้น!

ไม่สิ จะเรียกว่าท้องเสียได้ไง? นี่มันเขื่อนแตก ปล่อยน้ำหลากชัดๆ!

"ตอนที่ 141 เคล็ดวิชาล้ำค่า (ขอบคุณพันธมิตรทองคำ เอฟเอ็น)"

"ตอนที่ 142 เจอคนบ้าอีกแล้ว (ขอบคุณพันธมิตรทองคำ เอฟเอ็น)"

"ตอนที่ 150 คำรามสะเทือนปฐพี (ขอบคุณพันธมิตรทองคำ เอฟเอ็น)"

"ตอนที่ 151 สองยอดคน (ขอบคุณพันธมิตรทองคำ เหยียนฮุย)"

"ตอนที่ 160 พี่ใหญ่คนบ้า (ขอบคุณพันธมิตรทองคำ เหยียนฮุย)"

"ตอนที่ 161 อาณาจักรอัคคี (ขอบคุณพันธมิตรเงิน เวิ่นเทียน)"

"ตอนที่ 162 ปราณม่วงบูรพา (ขอบคุณพันธมิตรเงิน เจ๋อเหล่าเอ้อ)"

ทุกคนยังไม่ทันได้ถกกันจบ แจ้งเตือนอัปเดตของแอปก็เด้งรัวๆ ส่งเสียงเตือนบอกทุกคนว่า 《ปิดฟ้า》 กำลังอัปเดตอย่างบ้าคลั่ง!

"เชี่ย! อัปจริงดิ?"

"อัปไปกี่ตอนแล้ว?"

"นี่กะจะอัป 80 กว่าตอนรวดเดียวเลยเหรอ?"

"พี่ตงลูกผู้ชายตัวจริง! พูดคำไหนคำนั้น!"

"แกสต็อกไว้กี่ตอนเนี่ย? น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

กลุ่มต่างๆ ระเบิดลงอีกรอบ ทุกคนถูกกระตุ้นด้วยความเร็วในการอัปเดตอันบ้าคลั่งนี้ อย่าว่าแต่ไปนอนเลย คนเล่นเกมยังทิ้งเกมวิ่งมาดูความบันเทิงนี้

ประเด็นคือ ขณะที่พวกเขาคุยกัน 《ปิดฟ้า》 ก็ยังอัปเดตไม่หยุด และไล่เรียงตามรายชื่อขอบคุณเมื่อกี้ เพิ่มตอนออกมาทีละตอนๆ!

"บอสไช่ เข้าร่วมกลุ่มแฟนคลับทางการ 《ปิดฟ้า》 กลุ่ม 1"

การแจ้งเตือนนี้เหมือนโยนระเบิดน้ำลึกใส่กลุ่ม 1 ที่คึกคักอยู่แล้ว ปลุกนักอ่านสายซุ่ม ให้โผล่ออกมาเพียบ

"เชี่ย บอสไช่มา!"

"ผมและพี่น้องกลุ่ม 1 ขอคารวะท่านเทพ!"

"บอสไช่แจกซองแดง!"

"บอสไช่ขอซองแดงหน่อย!"

"ว้าว แจกจริงด้วย! บอสไช่ป๋ามาก!"

คนเชียร์ให้แจกมีไม่น้อย ไม่นึกว่าบอสไช่จะแจกซองแดงจริงๆ แถมซองใหญ่มาก ต่อให้มีคนกดรับได้ร้อยคน แต่ละคนก็ได้ไปหลายหยวน—แน่นอน ต้องดูดวงด้วย บางคนซวยก็ได้แค่ไม่กี่สตางค์

"พี่ตงล่ะ? ไม่อยู่ในกลุ่มเหรอ?"

ประโยคแรกของบอสไช่ไม่ใช่การตอบกลับลูกลูกกลุ่ม

"พี่ตงไม่อยู่ครับ นี่กลุ่มทางการที่เยว่ตู๋ตั้งขึ้น"

"แอดมินบอกว่าพี่ตงไม่เล่น QQ"

"บอสไช่จะหาพี่ตงเหรอ?"

ทุกคนแย่งกันตอบคำถามบอสไช่

"ผมนึกว่าเป็นกลุ่มที่แกตั้งเอง ถึงได้มาหาแกที่นี่!"

"พี่ตงของพวกคุณลึกลับมากนะ! ผมไปถามระดับเทพเจ้ามาหลายคน ทุกคนบอกไม่เคยแอดแกได้เลย!"

"แปลกแฮะ พวกคุณรู้วิธีติดต่อแกไหม?"

บอสไช่งง

"ไม่รู้ครับ พี่ตงไม่เคยเผยตัว มีแต่พวกเราคุยกันเอง"

"เทพเจ้ายังไม่เคยแอดพี่ตง? ดูท่าพี่ตงจะลึกลับจริงๆ"

"ว่าแต่ พี่ตงเป็นแอคหลุม ของขาใหญ่คนไหนรึเปล่า? ไม่มีเหตุผลที่จะทำตัวลึกลับขนาดนี้นะ!"

"ใช่ ดูจากฝีมือการเขียนไม่ใช่หน้าใหม่แน่ ต้องเคยเขียนมาก่อนชัวร์"

"พวกคุณบอกแอคหลุม แต่ทำไมผมรู้สึกว่าไม่ใช่? หรือพี่ตงเพิ่งเริ่มเขียนได้ไม่นาน?"

"บอสไช่หาพี่ตงมีธุระอะไรเหรอครับ?"

การถกเถียงของลูกกลุ่มไม่มีประโยชน์สักอย่าง

"ผมหาเขา ก็แค่อยากบอกว่าไม่ต้องรีบเพิ่มตอน ผมเปย์ไม่มีเจตนาอื่น แค่ชอบหนังสือเล่มนี้ อยากดันอันดับให้ จะรีบเพิ่มตอนบ้าเลือดขนาดนี้ทำไม?"

บอสไช่พูดอย่างสบายๆ

"จึ๊ๆๆ สมกับเป็นบอสไช่!"

"นี่ใช่ภาษาคนเหรอ? เปย์ 2 แสนพูดเหมือนเรื่องขี้ผง!"

"บอสไช่รวยจัด! แต่พวกเราติดต่อพี่ตงไม่ได้จริงๆ"

"ผมก็ว่าพี่ตงเพิ่มตอนโหดเกินไป จะฉุดยอดจองเฉลี่ยเอา"

"เอ้อ ในเมื่อบอสไช่พูดแล้ว เราไปบอกพี่ตงในหนังสือไหม? แกกำลังอัปเดตอยู่ ต้องออนไลน์อยู่แน่ๆ"

"ใช่ พวกเราไปช่วยบอสไช่บอกกัน คนเดียวพูดพี่ตงอาจไม่เห็น แต่พวกเราเยอะขนาดนี้ พี่ตงต้องเห็นแน่!"

พอกรูกันไป แฟนคลับกลุ่ม 1 ก็แห่กันไปสแปมคอมเมนต์ใน 《ปิดฟ้า》

"พี่ตง อัปน้อยๆ หน่อย! บอสไช่บอกไม่ต้องเพิ่มตอนให้แก"

"พี่ตง บอสไช่อยู่กลุ่ม 1 ของพวกเรา รีบมาคุยเร็ว!"

"พี่ตง บอสไช่บอกให้พักผ่อน อย่าเพิ่มตอนโหดนัก"

"พี่ตง..."

ตอนแรกก็ต่างคนต่างพูด หลังๆ ไม่รู้ใครจัดฟอร์แมตในกลุ่ม โพสต์ที่เป็นระเบียบเรียบร้อยก็โผล่พรึ่บพรั่บในช่องคอมเมนต์และช่องวิจารณ์ตอนของ 《ปิดฟ้า》!

แต่ทว่า... ไม่มีประโยชน์อันใด!

ไม่นานตอนล่าสุดก็ขอบคุณบอสไช่ แถม 20 ตอนรวดที่ติดชื่อบอสไช่หรา

"เฮ้อ จะให้ผมพูดอะไรดี?"

"หมอนี่ก็ซื่อเกิ๊น!"

"ช่างมันเถอะ อยากอัปก็อัปไป!"

บอสไช่เห็นสถานการณ์ ทิ้งท้ายไว้ไม่กี่ประโยค แล้วก็กดออกจากกลุ่ม 1 ทิ้งให้เพื่อนนักอ่านนับพันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"บอสไช่โกรธรึเปล่า?"

"พี่ตงวางมาดเกินไปไหม? แม้แต่คำพูดเจ้าสัวยังไม่ฟัง?"

"ผมว่าไม่มีเหตุผลให้โกรธนะ พี่ตงไม่ได้ตั้งใจ แกคงยุ่งกับการอัปเดต ไม่ได้ดูคอมเมนต์เฉยๆ"

ในที่สุดก็มีคนเดาถูก!

เฉิงเฉาจวินตอนนี้กลายเป็นหุ่นยนต์อัปเดตไปแล้ว หน้าตาไร้ความรู้สึกกดอัปเดตตอนใหม่ แล้วก็ก๊อปปี้วางรายชื่อที่จดไว้ก่อนหน้านี้

ง่วงน่ะไม่ต้องพูดถึง เขาเอายาหม่องน้ำป้ายขมับจนแสบตาไปหมดแล้ว

ประเด็นคือต้องระวัง ไม่ให้ลำดับและชื่อผิดพลาด

จังหวะนี้ จะให้เขาเอาแรงที่ไหนไปดูคอมเมนต์?

"ในที่สุด! ในที่สุดก็ครบ 86 ตอน!"

ตอนกดเผยแพร่ตอนสุดท้าย เฉิงเฉาจวินแทบจะหลั่งน้ำตาออกมา

จะได้ไปนอนแล้วใช่ไหม?

จากนั้น เขาเหลือบไปเห็นหลังบ้าน

"จะจบจะสิ้นไหมเนี่ย?"

เฉิงเฉาจวินกระโดดโหยงจากเก้าอี้!

"บอสไช่ สนับสนุน 《ปิดฟ้า》 หีบสมบัติทองคำ กลายเป็นผู้นำพันธมิตรทองคำของผลงานเรื่องนี้!"

"บอสไช่ สนับสนุน 《ปิดฟ้า》 หีบสมบัติเงิน กลายเป็นผู้นำพันธมิตรเงินของผลงานเรื่องนี้!"

"บอสไช่ สนับสนุน 《ปิดฟ้า》 หีบสมบัติเงิน กลายเป็นผู้นำพันธมิตรเงินของผลงานเรื่องนี้!"

"บอสไช่ สนับสนุน 《ปิดฟ้า》 หีบสมบัติเงิน กลายเป็นผู้นำพันธมิตรเงินของผลงานเรื่องนี้!"

"บอสไช่ สนับสนุน 《ปิดฟ้า》 หีบสมบัติเงิน กลายเป็นผู้นำพันธมิตรเงินของผลงานเรื่องนี้!"

ใช่แล้ว บอสไช่หลังออกจากกลุ่มก็เปย์เพิ่มอีก 1 แสน 4 หมื่น เพื่อปัดเศษจำนวนตอนที่เพิ่มไปก่อนหน้านี้ให้เป็นเลขกลมๆ

หนึ่งล้านหยวน หนึ่งร้อยตอน!

(จบแล้ว)