ตอนที่ 645 นึกว่าเจ้าไวหรือ? ข้าไวกว่า!

เขี้ยวแสง!

หัวหน้าหย่งฮุยแค่เสียงเย็นชาและชี้หน้าเฮยถู

ในโลกวารีเฮยถูผู้ดูดซับพลังงานดินเพื่อให้ตัวเองใช้งานจะอ่อนแอที่สุด  ในที่นี้เฮยถูไม่อาจแสดงฝีมือของเขาเองได้อสูรศึกไม่สามารถดูดซับพลังงานแผ่นดินขนาดใหญ่ได้ ดังนั้นเขาจึงอ่อนแอที่สุดในสามคน แม้แต่หัวหน้าไป๋หม่าจะสู้รบได้ดีในอากาศ ก็ไม่ใช่สู้รบได้ดีในน้ำ แต่ก็ยังดีกว่าเฮยถูผู้เด่นที่สุดในการสู้บนพื้นสำหรับจงกวนเขามีทักษะย้ายเงา  เขาสู้ได้ดีในอากาศ ในน้ำและบนภาคพื้นหย่งฮุยไม่ต้องการเปลืองพลังงานกับเขา

ปลายนิ้วชี้ของหย่งฮุยมีประกายแสงเล็กๆที่เขาเรียกออกมา

เล็กกว่าธนู  ไวกว่าสายฟ้า

เมื่อประกายในดวงตาของเฮยถูฉายแสงลำแสงที่แฝงไปด้วยพลังมรณะก็ยิงมาที่อกของเขาไปแล้ว

เร็วเกินไป  แม้ด้วยความคล่องแคล่วของเฮยถูที่เป็นนักสู้ปราณฟ้าระดับสองก็ยังไม่สามารถหลบพลังโจมตีได้เลย แม้แต่จงกวนไป๋หม่าและเฮยถูก็รู้ว่าหัวหน้าหย่งฮุยมีพลังเขี้ยวแสงเป็นอสูรที่ว่องไวและพวกเขาตื่นตัวอยู่นานแล้ว  อย่างไรก็ตามเฮยถูไม่สามารถหลบพลังโจมตีนี้ได้ ได้แต่มองแสงทะลวงผ่านอกของเขา

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการหลบ  แต่เทียบกับความเร็วของเขี้ยวแสงแล้ว

ใครๆก็กลายเป็นมึนเมางุ่มง่าม ขณะที่อีกฝ่ายเหมือนธนูที่ว่องไว

ไม่มีทางที่เขาจะหลบได้  เฮยถูเต็มไปด้วยความกลัว  เขาเตรียมทุ่มเทพลังทั้งหมดเพื่อต่อต้าน

มั่นใจมากเกินไป! แม้ว่าเขี้ยวแสงจะมีพลังปราณฟ้าระดับหนึ่ง แต่มันเป็นอสูรที่ใช้รุกเต็มร้อยโดยไม่มีการตั้งรับ  ถ้าเฮยถูถูกมันโจมตีโดยตรง  ต่อให้เขาไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บหนักอยู่ดี

เฮยถูรับพลังโจมตีได้ครั้งเดียว  และการโจมตีครั้งอื่นเล่า?

ในเวลาแค่หนึ่งวินาทีหย่งฮุยก็สามารถโจมตีได้ทันทีด้วยเขี้ยวแสง ภายใต้พลังโจมตีของเขา เฮยถูจะทนได้นานเท่าใด?

หัวหน้าไป๋หม่าขี่อสูรฝันนรกพุ่งลงมาจากท้องฟ้าตั้งใจจะช่วยเฮยถู  แต่สายเกินไปแล้ว ความเร็วของเขี้ยวแสงและความเร็วของอสูรฝันนรกต่างกันเหมือนฝ่ายหนึ่งวิ่งอีกฝ่ายหนึ่งเดิน ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน ไป๋หม่าหลั่งเหงื่อพรั่งพรู หัวหน้าหย่งฮุยเป็นสุดยอดนักสู้ปราณฟ้าระดับสี่ระดับเดียวกับผู้นำกลุ่มโจรตัวตลก เขาคงไม่แพ้นักสู้ปราณฟ้าระดับสอง สามคนที่ร่วมมือกันแน่

เมื่อเฮยถูกำลังจะถูกเขี้ยวแสงฆ่าเขาหายตัวไป

จากนั้นเขามาปรากฏตัวด้านหลังจงกวนผู้สวมหมวกสูง

จงกวนช่วยเขาไว้

แม้ว่าจงกวนจะช่วยเฮยถูได้ไว้ได้ด้วยวิชาย้ายเงา  เขาก็ยังอดหลั่งเหงื่อเยียบเย็นมิได้  โชคดีที่สามารถทำได้ทัน  ถ้าช้าไปเพียงเสี้ยววินาทีหัวใจของเฮยถูคงถูกทะลวง

ดูซิว่าเจ้าจะช่วยเขาได้สักกี่ครั้ง!  หัวหน้าหย่งฮุยชี้นิ้วไปที่เฮยถูอีกครั้ง

เขี้ยวแสงถูกยิงอีกครั้ง

ในขณะที่มันเกือบจะถึงหน้าผากของเฮยถู  ถ้าหากเขี้ยวแสงกระทบถูกหน้าผาก  กะโหลกของเฮยถูจะต้องถูกเปิดออก วิชาร่างเงาของจงกวนไม่มีจำกัดเวลาของเขาเอง  แต่ เขาทำได้แต่ใช้เงาตนเองช่วยสหายของเขา  เขาทำได้แค่ย้ายเฮยถูเข้ามาในเงาของเขา  แต่ก็พบว่าหัวหน้าหย่งฮุยลดนิ้วลงชี้เขี้ยวแสงดักรออยู่เส้นทางย้ายร่างของเขา

นั่นแสงของตะวันฉายทานตะวัน  ใจของจงกวนเต็มไปด้วยอาการตกใจ  เขาเข้าใจทันทีถึงเหตุผลที่หย่งฮุยใช้ตะวันฉายทานตะวันเพื่อปรับมุมยิงแสง

ศัตรูรู้จุดอ่อนในการย้ายร่างเงาแล้วและขึ้นอยู่กับมุมของแสงฉาย เขาสามารถคำนวณร่องรอยของเงาได้

การโจมตีนี้ศัตรูคำนวณไว้ก่อนแล้ว

หัวหน้าหย่งฮุยเป็นนักสู้ปราณฟ้าระดับสี่แล้วจึงไม่ใช่เป็นคนรับมือง่ายๆแน่นอน

จบแล้ว!

ถ้าเฮยถูไม่อยู่ในเงาที่ย้ายเขายังสามารถหลบได้ แต่ตอนนี้เขาอยู่ภายใต้การควบคุมจากจงกวนได้แต่ดูเขี้ยวแสงพุ่งเข้าหาตัวเขาเอง

ม้าเพลิงสวรรค์ป้องกันเฮยถูไว้และเตะเขาลอยไปในอากาศ

ร่างของมันถูกเขี้ยวแสงทะลวงทันทีอาการของมันบาดเจ็บหนักปางตาย  หัวหน้าไป๋หม่าไม่มีเวลาเรียกมัน เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่งขี่อสูรฝันนรกชนเฮยถูให้กระเด็นห่างออกไปหลบจากพลังเขี้ยวแสงโจมตีได้อย่างหวุดหวิด  หย่งฮุยแค่นเสียงจากนั้นเหยียดมือเพื่อเรียกอสูรที่แปลกประหลาดมันมีปีกอยู่ด้านหลังสี่ปีกคล้ายมังกรมีกรงเล็บดำ หางอสรพิษตาสีน้ำเงิน เขาเดียว

ควันดำถูกพ่นออกมาจากปากอสูร  จากนั้นมันซ่อนตัวอยู่ในควันดำ

ควันสีดำขยายเพิ่มมากขึ้นทุกทีจนคลุมทั้งท้องฟ้า

นี่คืออสูรรบที่ทรงพลังอีกตัวหนึ่งของหัวหน้าหย่งฮุย  มังกรเขาเดียว แม้ว่ามันจะไม่ใช่มังกรยักษ์ของแดนสวรรค์ เป็นเพียงมังกรสายรอง  แต่มันก็เหมือนกับมังกรแดนสวรรค์  เพียงแต่ไม่ใช่สายพันธุ์เดียวกัน  อย่างไรก็ตามพลังของมันแข็งแกร่ง ในควันของมันนอกจากจะมีกรดที่ทำให้สิ่งมีชีวิตมึนงงและอ่อนแอแล้ว ยังมีผลพิเศษอย่างที่ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่สิ่งมีชีวิตอื่นจะหามันได้พบ  ในแง่พลังโจมตีของมัน มังกรเขาเดียวยังด้อยกว่าเขี้ยวแสงเล็กน้อย  แต่ความสามารถในการสู้ต่อเนื่องจะทำได้ดีมาก

จับมัน!  เฮยถูเดิมพันด้วยชีวิต เรียกแมงมุมปีศาจที่ได้รับบาดเจ็บหนักอยู่ก่อนนั้นออกมา

แมงมุมพ่นใยออกมานับไม่ถ้วนสร้างเป็นรังสีเทา

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีแมงมุมก็จับมังกรเขาเดียวจากท้องฟ้าได้และเกือบจะลากมันลงมาได้  ในบรรดาอสูรที่รับมือการสู้ในกลางอากาศได้ดีแมงมุมปีศาจรับมือได้ดีและอาจกล่าวได้ว่าสามารถเอาชนะสัตว์ปีกได้หมด

ร่างของมังกรเขาเดียวควันดำเปลี่ยนเป็นควัน  จากนั้นก็หลบออกไปจากใยแมงมุมได้อย่างง่ายๆ

แมงมุมร่วงลงไป

ที่เหนือแมงมุมปีศาจมังกรพุ่งโฉบลงพร้อมกับพ่นไฟ และเกือบจะแผดเผาแมงมุมปีศาจให้กลายเป็นแมงมุมปิ้งได้  แต่มันพลาด จากนั้นมันซ่อนตัวอยู่ในควันดำอีกครั้งมันมาอยู่ด้านหลังของเฮยถูเมื่อมันปรากฏตัวอีกครั้ง  หย่งฮุยยกมือก่อนที่เฮยถูจะทันรู้ตัวและยิงคลื่นเขี้ยวแสงอีกครั้ง

มีเพียงสองทางเลือกให้เฮยถู  หนึ่งถูกมังกรเขาเดียวเผาตาย  หรือสองถูกเขี้ยวแสงยิง

ไม่มีทางเลือกที่สาม

ในท่ามกลางควันเลือนรางไม่มีเงา พลังย้ายเงาของจงกวนไม่สามารถช่วยเขาได้ ขณะที่หัวหน้าไป๋หม่ายังอยู่บนอสูรฝันร้าย เขาไวเมื่อเทียบกับอสูรบินธรรมดา แต่เมื่อเทียบกับเขี้ยวแสง เขายังช้าไป

เฮยถูอยู่ไกลเกินความสามารถของพวกเขา

ข้าต้องสู้!  เฮยถูคิดว่าไม่มีโอกาสที่เขาจะรอดชีวิตได้  ด้วยคลื่นความโกรธในใจเขาสั่งแมงมุมปีศาจให้โจมตีหัวหน้าหย่งฮุย

สู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย

แม้ว่าเฮยถูจะไม่สามารถฆ่าหย่งฮุยได้ แต่การใช้แมงมุมให้ใช้พิษเล่นงานเขาก็เป็นทางเลือกที่ดี อย่างไรก็ตามเขาไม่อาจปล่อยให้เจ้าผู้นี้หลุดมือไปได้อย่างง่ายดายแน่!

แต่ไม่มีใครรู้ว่าหัวหน้าหย่งฮุยยังเรียกอสูรออกมาไว้อีกตัวหนึ่ง

มันเป็นสัตว์ประหลาดขนาดเล็กตัวมีเกล็ดสีเขียวตาสีทองเขาสีเงิน เมื่อมันถูกหย่งฮุยเรียก น้ำภายในรัศมีร้อยเมตรเกิดระลอกทั้งหมด เกิดเป็นภาพที่น่าตื่นตะลึงก่อนที่แมงมุมจะเข้ามากัด มันค่อยๆ หย่อนอุ้งเท้าเล็กๆลงในน้ำและเกิดเป็นผิวน้ำวน แมงมุมตกลงไปในแอ่งน้ำวน จึงเป็นไปไม่ได้ที่มันจะร่วมสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย  พลังของมันเพียงแค่ปราณดินระดับหนึ่งต่ำกว่าแมงมุมปีศาจที่เกือบจะถึงระดับหนึ่งของระดับปราณฟ้า

แต่ตาของมันฉลาด

แม้ว่ามันจะไม่สามารถเปลี่ยนเป็นมนุษย์ไม่สามารถพูดได้ แต่มันมีความรู้สึกใกล้กับอสูรศักดิ์สิทธิ์

ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเจ้าตัวเล็กนี้ยังอยู่ในวัยเด็กและระดับของมันต่ำเกินไปบางทีมันอาจเอาชนะแมงมุมปีศาจที่มีระดับสูงด้วยสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดของมัน

หย่งฮุยรักอสูรน้อยตัวนี้มาก  หลังจากเขาเรียกมันออกมา เขาจับมันไว้ในมือไม่ยอมปล่อยมัน เขากลัวว่าเจ้าตัวน้อยที่ฉลาดนี้จะหักหลังเขาและหนีไป

ตอนนี้จงกวนไป๋หม่าและเฮยถูรู้สึกอยากตาย และกำลังใจของพวกเขาหดหายหมดไม่มีเหลือ

เขาแข็งแกร่งมาก

หัวหน้าหย่งฮุยผู้นี้เป็นยอดฝีมือระดับหัวหน้ากลุ่ม  นอกจากมีพลังปราณฟ้าระดับสี่ขั้นสูงแล้ว  เขายังมีอสูรรบที่แข็งแกร่งอีกหลายตนความจริงไม่มีทางสู้ได้เลย! ผสานพลังกันระหว่างตะวันฉายทานตะวันและภูตแสงก็รับรองได้ว่าไม่มีวันตายอยู่แล้ว  ยังมีเขี้ยวแสง และมังกรเขาเดียวควันดำก็เป็นการผสานพลังฆ่าที่แข็งแกร่ง เรื่องที่แย่ที่สุดก็คือเพื่อเป้าหมายฝึกอสูรรบ  หย่งฮุยเรียกอสูรเด็กออกมาร่วมรบด้วย  ดูเหมือนว่าการสู้ครั้งนี้ไม่มีอะไรสำหรับหย่งฮุย  เขาก็แค่มีเวลาบำรุงเลี้ยงอสูรเด็กของเขา

ตอนนี้พวกเขาต้องการถอย

พวกเขาเตรียมรับการโจมตีจากหย่งฮุยสองสามครั้งและจะรีบถอยจากการต่อสู้ แม้ว่าจะต้องถูกเย่ว์หยางทุบตีก็ตาม แต่พวกเขาไม่ต้องการสู้อีกต่อไป

ไม่มีประโยชน์เลยในการสู้แบบนี้ หัวหน้าหย่งฮุยผู้นี้ไม่ใช่คนที่ทั้งสามจะสู้ได้แม้จะสู้พัวพันก็ยังเป็นไปไม่ได้

ในขณะที่พวกเขารู้สึกสิ้นหวัง และเสียงหัวเราะของหย่งฮุยแฝงไปด้วยความหยิ่งยโส มีบางอย่างที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นในดวงตาของหย่งฮุยที่เตรียมจะเริ่มโจมตีเฮยถู  ตาของเขาหรี่แคบขณะมองดูท้องฟ้า  ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น  แม้แต่เฮยถูที่เกือบจะถูกกัด  ไป๋หม่าที่กำลังมาช่วย  จงกวนที่เตรียมใช้พลังไร้เงา ทั้งหมดลืมเรื่องการสู้รบและจ้องมองท้องฟ้าในขณะนั้นอย่างว่างเปล่า

ท้องฟ้าสว่าง

ในพริบตาเดียว

กลับมืด

ตะวันฉายทานตะวันหายไปต่อหน้าต่อตาทั้งที่ทุกคนมองดูอยู่

เหมือนกับว่ามีคนตบหน้าเขา  หย่งฮุยตระหนักได้ว่าตะวันฉายทานตะวันทรยศเขา

เป็นไปได้ยังไง?

อสูรสายพฤกษามีความเป็นไปได้ยากที่สุดที่จะหักหลังเมื่อเทียบกับอสูรสายอื่น  เว้นแต่อสูรหุ่นที่ไม่เคยทรยศและอสูรพิทักษ์ก็มีแต่เพียงอสูรพฤกษาเพียงไม่กี่พันธุ์ที่ต่อต้านเจ้านายของพวกมัน ยกเว้นแต่อสูรพฤกษามีความคิดที่เป็นอิสระและสติปัญญาใกล้เคียงกับอสูรศักดิ์สิทธิ์  ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นพวกมันก็ยังมีสัญชาตญาณ  แม้ว่าเจ้านายของพวกมันกำลังเผชิญกับความตาย  พวกมันก็ยังไม่ทรยศ

ทำไม?

ทำไมตะวันฉายทานตะวันถึงทรยศหย่งฮุย  เมื่อเขาได้เปรียบ และยังจะเอาชนะศัตรูได้?

ข้อสงสัยนี้ทำให้หย่งฮุยรู้สึกระอาเหมือนกับมีหนูกัดแทะหัวใจของเขา ทำให้เขารู้สึกทุกข์ทรมานมาก ไม่เพียงแต่หย่งฮุยจะรู้สึกอับอายเท่านั้นแต่เขายังโกรธและรู้สึกกดดัน เสน่ห์ของเขาดูแย่นักหรือ? แม้แต่ตะวันฉายทานตะวันก็ไร้สติปัญญาไม่ใช่หรือ?  สิ่งที่แย่ที่สุดก็คือความขายหน้าที่ถูกทรยศนี้เกิดขึ้นต่อหน้าจงกวนไป๋หม่าและเฮยถู  เขาโกรธจัดจนรู้สึกเจ็บ

คำตอบออกมาโดยเร็ว

สำหรับหย่งฮุยคำตอบก็หมายถึงความโกรธ

สำหรับทั้งสามคนกลับมีความสุข

ตะวันฉายทานตะวันปรากฏในท้องฟ้าอีกครั้ง  ส่องแสงสว่าง แต่มันเปลี่ยนเจ้าของเสียแล้ว

เจ้าของใหม่เป็นหญิงสาวคนหนึ่ง  หญิงสาวกำลังกุมมือเย่ว์หยางเลื่อนลงมาจากท้องฟ้าเหมือนเหมือนเทพธิดาสายลม ราศีของนางอ่อนโยนนุ่มนวลทำให้เกิดกลิ่นสดชื่นไปทั่วโลกวารี

เจ้าทำเรื่องนี้เองหรือ?  หัวหน้าหย่งฮุยตะโกนลั่นด้วยความโกรธ  เขาไม่เคยคิดว่าคุณชายสามตระกูลเย่ว์จะชิงตะวันฉายทานตะวันไปได้

“ภูตแสงไม่มีปัญญา  ข้าไม่ชอบเท่าใดนัก แต่ถ้าเป็นเขี้ยวแสงสามารถหลอมรวมกับแสงอุษาเกลียวของข้าได้อย่างนั้นนั่นก็ไม่เลวนัก” สตรีผู้มาพร้อมกับกลิ่นดอกไม้ก็คือเจ้าเมืองโล่วฮัว  นางไม่สนใจอาการโกรธของหย่งฮุยในสายตาของนางมีแต่เย่ว์หยาง  นางยิ้มให้พร้อมกับคำแนะนำของนางพลางโบกมือ“ปิงเอ๋อให้ข้ายืมตะวันฉายทานตะวันในตอนนี้ ดังนั้นเหลือภูตแสงไว้ให้พวกเขาเถอะ!  ข้าชอบโจมตี อสูรบำบัดก็มีประโยชน์  ดังนั้นเอาไว้ให้เย่ว์หวี่เถอะ”

“เจ้ากล้าท้าทายศักดิ์ศรีของข้าหรือ?  บังอาจ พวกเจ้าทุกคนต้องตาย!” หย่งฮุยเงื้อมือด้วยความโกรธและชี้นิ้วมาที่เย่ว์หยาง เตรียมใช้เขี้ยวแสงเพื่อให้บทเรียนที่แสนสาหัสกับเขาสักครา

แสงอุษา!

ที่ไวกว่าหย่งฮุยลำแสงอุษาขนาดมหึมาพร้อมกับพลังหมุนเกลียวทำลายล้างยิงตรงเข้าหาเขา