ตอนที่ 627 การคาดเดาที่น่าสะพรึงกลัว

เย่ว์ซานตายในการต่อสู้

เย่ว์หยางเพิ่งกลับมาจากแดนสวรรค์ และเขาได้ทราบข่าวนี้

เมื่อเขากลับมา ได้ไปเยี่ยมที่วังเทียนหลัวซึ่งแม่สี่พำนักอยู่  เขาจึงได้รู้ว่าแม่สี่ไม่อยู่ที่นั่น เจ๊นางแมวขี้เมายังคงฝึกฝนเพื่อยกระดับทักษะของนางบอกข่าวนี้ให้เขาทราบและขอให้เขาไปช่วยปลอบโยนแม่สี่ เมื่อแม่สี่ทราบข่าวว่าเย่ว์ซานตาย นางเสียใจมากและกลับไปยังปราสาทตระกูลเย่ว์เพื่อสมทบกับเย่ว์หวี่  เมื่อเย่ว์หยางกลับไปยังปราสาทตระกูลเย่ว์  ก่อนที่เขาจะพบกับแม่สี่ เขาพบว่าจุนอู๋โหย่วและอาจารย์จิ้งจอกเฒ่าต่างมากันแล้ว แม้แต่ผู้เฒ่าหนานกงและผู้เฒ่าเต่ามังกรที่ยากจะยอมปรากฏตัวก็ยังมารอพบเขา

ผู้เฒ่าหนานกงไม่พูดอะไรมาก เขาเพียงอธิบายง่ายๆอีกครั้งว่าเย่ว์ซานยอมเสียสละชีวิตเพื่อหยุดทักษะแฝงเร้นทรยศ และเปิดโอกาสให้มารสัมฤทธิ์ฟ้าฆ่าราชาเฮยอวี้

ในต่อหน้ากลุ่มนักรบ ผู้เฒ่าหนานกงไม่ได้พูดว่าเย่ว์ซานเป็นร่างเชื่อมโยงของราชาเฮยอวี้

(อธิบาย..ถ้ากลายเป็นร่างเชื่อมโยงเย่ว์ซานจะถูกใช้ทักษะทรยศให้เป็นร่างตายแทนในนามเฮยอวี้  และเฮยอวี้จะหนีไปได้ตามเคย แต่เพราะเย่ว์เสนอร่างให้และเงื่อนไขนี้เป็นจุดอ่อนของทักษะทรยศเฮยอวี้จึงคุมร่างเย่ว์ซานได้ไม่เต็มที่ ทำให้เย่ว์ซานมีอิสระในการควักหัวใจที่เชื่อมโยงกับทักษะทรยศแล้วออกมาให้มารสัมฤทธิ์ฟ้าทำลาย)

แต่เย่ว์หยางเข้าใจทันทีที่เขาได้ยิน

ถ้าเขาไม่ใช่ร่างเชื่อมโยงของราชาเฮยอวี้ เย่ว์ซานก็ไม่มีทางสามารถกำจัดทักษะแฝงเร้นของราชาเฮยอวี้ไม่ว่าเขาจะเสียสละหรือสนับสนุนมากเพียงไหน  ความจริงเขาสงสัยเรื่องนี้มาตั้งแต่ต้นแล้ว  แต่เพราะเย่ว์ซานไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆที่ผิดปกติ เย่ว์หยางจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเย่ว์ซานจะยอมพลีชีพอย่างน่าสรรเสริญเพื่อกำจัดราชาเฮยวี้  ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่นี้สร้างความประหลาดใจให้เย่ว์หยาง

อย่างไรก็ตามเย่ว์หยางสงสัยอยู่เรื่องหนึ่ง ต่อให้เย่ว์ซานยอมสละตนเองก็ยังไม่มีการรับรองว่าจะเพียงพอบีบบังคับราชาเฮยอวี้ไปตายได้

ถ้ามารสัมฤทธิ์ฟ้าสามารถฆ่าราชาเฮยอวี้ได้ตอนนี้  ทำไมพวกเขาทั้งสองและจักรพรรดิมังกรจึงไม่สามารถฆ่าเขาได้ก่อนนั้น?  เป็นเรื่องง่ายจริงๆหรือในการฆ่าราชาเฮยอวี้โดยได้ความร่วมมือของเย่ว์ซาน?

นี่คือบางอย่างที่มีคนเพียงไม่กี่คนสงสัย ดังนั้นเย่ว์หยางไตร่ตรองอยู่นาน

เขาคิดว่าต้องมีข้อมูลภายในอื่นๆ อยู่อีก

เย่ว์หยางไม่เคยเชื่อว่าเย่ว์ซานและมารสัมฤทธิ์ฟ้าลำพังจะสามารถฆ่าราชาเฮยอวี้ได้  เขาเชื่อว่าต้องมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังที่คอยป่วนราชาเฮยอวี้ได้

แต่มันเป็นใครกัน? อีกร่างหนึ่งของราชันย์พันปีศาจ? นี่ไม่น่าเป็นไปได้ ร่างแยกอีกร่างของราชันย์พันปีศาจไม่สามารถแม้แต่ปกป้องตนเองได้ ดังนั้นจึงไม่มีพลังจะสร้างอิทธิพลกับราชาเฮยอวี้  จักรพรรดิชื่อตี้?เย่ว์หยางมีความสงสัยเขา แต่จักรพรรดิชื่อตี้ถูกจื้อจุนขับไล่และบังคับเขาให้หนีไปยังแดนสวรรค์แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่ยังจะอยู่ในทวีปมังกรทะยาน นอกจากนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือจักรพรรดิชื่อตี้ยังไม่ฟื้นฟูสภาพดี...มีอีกคนที่เย่ว์หยางสงสัยมาก คนผู้นั้นคือร่างสิงของวิญญาณจ้าวปีศาจดึกดำบรรพ์!  เย่ว์หยางสงสัยว่าร่างสิงนี้ต้องเป็นคนภายในปราสาทตระกูลเย่ว์หรือเป็นคนที่ซ่อนเร้นตัวเป็นอย่างดีอยู่ในต้าเซี่ย  โชคร้ายที่เขาไม่มีทางยืนยันในข้อสันนิษฐานนี้

ถ้าร่างสิงของวิญญาณจ้าวปีศาจดึกดำบรรพ์เผชิญหน้ากับราชาเฮยอวี้ก่อนมารสัมฤทธิ์ฟ้าและเย่ว์ซานจะร่วมมือกัน  อย่างนั้นก็เป็นไปได้ที่จะฆ่าเขาได้สำเร็จ

เย่ว์หยางมีความมั่นใจในข้อสรุปนี้

“มีคนลึกลับคนหนึ่งอยู่ในชุดคลุม เขาอยู่ที่นั่น  แต่เราไม่สามารถเห็นหน้าคนผู้นั้นได้ชัด ผู้เฒ่าหนานกงและข้าเดาว่ามีแนวโน้มว่าจะเป็นคนผู้นั้น  เจ้าต้องระมัดระวังตัวในอนาคต”  ผู้เฒ่าเต่ามังกรกระซิบบอกเย่ว์หยาง  เมื่อเย่ว์หยางได้ยิน  ร่างของเขาสั่น  เป็นอย่างเดียวกับสิ่งที่เขาคาดเดา...ผู้เฒ่าเต่ามังกรแตะไหล่เย่ว์หยางและจากนั้นส่งไม้เท้าเทพจักรพรรดิอวี้ให้เขา  เขาถอนหายใจเบาๆ “บัดนี้ ราชาเฮยอวี้ตายแล้วความฝันของข้าเติมเต็มแล้ว ข้าไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป”

“อย่าลืมสิว่ายังคงมีจักรพรรดิชื่อตี้ เจ้านั่นยังคงมีชีวิตอยู่!” เย่ว์หยางเกรงว่าผู้เฒ่าเต่ามังกรจะฆ่าตัวตาย  ดังนั้นเขาพยายามห้ามเขาทันที

“จักรพรรดิชื่อตี้เป็นของเจ้า  ข้าแก่มากแล้ว ไม่อาจสู้ได้อีกต่อไป”

ผู้เฒ่าเต่ามังกรหัวเราะ

ความจริง ผู้เฒ่าเต่ามังกรยอมรับข้อเสนอของจุนอู๋โหย่ว

จุนอู๋โหย่วและอาจารย์จิ้งจอกเฒ่าได้ปรึกษาพูดคุยกันแล้ว พวกเขาเตรียมตัวขุดพื้นที่ใกล้ปราสาทตระกูลเย่ว์และสร้างทะเลสาบจำลองสร้างวังเทพมังกรใต้ดินให้ผู้เฒ่าเต่ามังกรใช้ชีวิตอยู่อย่างสันโดษ เหตุผลแรกเพราะพวกเขาต้องการแสดงความนับถือต่อผู้เฒ่าเต่ามังกรและต้องการสถาปนาเขาในฐานะเทพอสูรซึ่งจะคอยปกป้องทวีปมังกรทะยาน  เหตุผลประการที่สองเพราะเย่ว์หยาง  เมื่อเย่ว์หยางหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดี  พวกเขาอาจขอให้เขาช่วยแทรกแซง  ที่สำคัญผู้เฒ่าเต่ามังกรเคยรับใช้จักรพรรดิอวี้มาก่อน ดังนั้นคำพูดของเขาย่อมมีน้ำหนักมาก

เหตุผลพิเศษอีกข้อหนึ่งเป็นเพราะเย่ว์หยางพามนุษย์มังกรแดนสวรรค์มา 200-300คนมาจากหุบเขามังกรบินมาพักอยู่ที่นี่

สตรีเหล่านั้นไม่ยินดีจะกลับไปยังแดนสวรรค์ เว้นแต่เย่ว์หยางจะพาพวกนางรบ ถ้าพวกนางเข้าร่วมกับประเทศใดประเทศหนึ่งในทวีปมังกรทะยาน  พวกนางอาจมีอิทธิพลต่อสมดุลของอำนาจเป็นอย่างมาก  และนี่อาจมีอิทธิพลต่อหอทงเทียนทั้งหมด  จุนอู๋โหย่วและคนอื่นๆได้ปรึกษากันในเรื่องนี้แล้ว พวกเขาตัดสินใจให้อาณาเขตที่เป็นกลาง สร้างวังมังกรฟ้าและถือว่าเป็นที่พักชั่วคราวของเย่ว์หยาง

วิธีนี้พวกนางจะไม่สามารถไปจากเย่ว์หยางได้และไม่สามารถติดต่อกับกลุ่มอำนาจใดๆ ได้

เหตุผลนี้ทำให้เกิดแผนสร้างวังมังกรฟ้าใต้พิภพและวังมังกรฟ้า

ด้วยวังมังกรฟ้า ไม่สำคัญว่าจะมีเผ่าพันธุ์แตกต่างกันยังไงที่เย่ว์หยางนำกลับมาจากแดนสวรรค์  พวกเขาก็สามารถอยู่ในพื้นที่เป็นกลางนี้  อำนาจของวังมังกรฟ้าไม่สามารถถูกใครครอบงำทั้งไม่สามารถถูกใครจำกัดได้  ทุกคนก็คงจะพอใจ

“เราต้องการให้ผู้อาวุโสหยวนหลงพัก!  เรื่องเป็นอย่างนี้...” จุนอู๋โหย่วหาข้ออ้างระงับการถกเถียงและกระซิบบอกเย่ว์หยาง

“ขุดทะเลสาบจำลอง?สร้างวังใต้พิภพและวังหรือ?” เย่ว์หยางรู้สึกว่าการสร้างทะเลสาบจำลองติดกับปราสาทตระกูลเย่ว์เป็นความเจ็บปวดยามย้ายที่ในโลกนี้มีทะเลสาบและทะเลอยู่มากมาย ทำไมพวกเขาต้องสร้างทะเลสาบจำลองขึ้นมาอีกทั้งยังสร้างใกล้ภูเขาบริเวณปราสาทตระกูลเย่ว์ด้วยหรือ? พูดให้ถูกก็คือพวกเขากลัวว่าเย่ว์หยางจะไม่ยอมกลับทวีปมังกรทะยานหลังจากไปแดนสวรรค์  ดังนั้นพวกเขาจึงสร้างบ้านให้เขา ขณะเดียวกันพวกเขาจะมีผู้เฒ่าเต่ามังกรฉวยโอกาสให้ความรู้แก่เขาคอยเทศนาเขาว่าจักรพรรดิอวี้เป็นเช่นไร!  เย่ว์หยางฉลาดปราดเปรื่องเนื่องจากเขาเห็นแผนของจุนอู๋โหย่วและคนอื่นๆ   เขาปรบมือทันที  “เมื่อเป็นอย่างนี้  อย่างนั้นเราก็สร้างให้ใหญ่ขึ้นสักหน่อยเป็นไง  ข้าพบผู้ที่ใหญ่กว่าผู้เฒ่าเต่าในแดนสวรรค์ด้วยบางทีเราต้องการทะเลสาบใหญ่ๆ เพื่อให้มันพักอยู่ได้  ใหญ่แค่ไหนน่ะหรือ?   เจ้านั่นก็คือปลาวาฬเกาะดึกดำบรรพ์ มันใหญ่กว่าปลาวาฬปกติได้สักสิบเท่า  บอกข้าที ว่ามันใหญ่แค่ไหน?”

“พรืดดดดด!”เมื่อผู้เฒ่าเต่ามังกรได้ยินเช่นนั้น ถึงกับพ่นน้ำชาออกจากปาก

“แค่ก แค่ก!”  จุนอู๋โหย่วและอาจารย์จิ้งจอกเฒ่าสำลักพร้อมกัน

พวกเขารู้จักเย่ว์หยาง เจ้าเด็กผิดปกตินี่คงไม่กลับจากแดนสวรรค์มือเปล่า

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าในเวลาเพียงไม่กี่วัน  เขาจะนำปลาวาฬเกาะดึกดำบรรพ์กลับมาด้วย   ด้วยความเร็วของความก้าวหน้าปัจจุบันของเขาแดนสวรรค์อาจจะรกร้างว่างเปล่าในไม่ช้า ขณะที่ทวีปมังกรทะยานคงจะอัดแน่นไปด้วยสัตว์ประหลาดหลากหลายสายพันธุ์จากแดนสวรรค์

ในที่สุดจุนอู๋โหย่วก็ออกราชโองการ

เขาสั่งให้เพิ่มขนาดของทะเลสาบจำลองเป็นร้อยเท่า..อย่างไรก็ตามสงครามระหว่างทวีปมังกรทะยานและแดนอเวจีอยู่ในช่วงพักรบ  ทุกเมืองมีทหารอยู่เป็นจำนวนมาก  เปลี่ยนพวกเขาให้เป็นแรงงานก่อสร้างสร้างวังมังกรฟ้าและวังมังกรฟ้าใต้พิภพนั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเปลี่ยนกำลังทหาร นอกจากนี้ นี่ยังสามารถช่วยรวมเจ้าเมือง ไม่ว่าจะเป็นคนหักหลัง, พวกเห็นแก่ตัว พวกมีความภักดีทั้งหมดนี้มีความเห็นร่วมกันที่จะยอมเสียสละเล็กๆ น้อยๆเพื่อสร้างงานที่น่าประทับใจ  นอกจากนี้ตราบใดที่พวกเขามีเงิน ทวีปมังกรทะยานไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีคนทำงาน  แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีกำลังคนเพียงพอ  พวกเขาสามารถติดต่อทวีปอื่นของหอทงเทียนก็ได้

ทราบมาว่าเมื่อจักรพรรดินีสมุทรแห่งเผ่าทะเลของหอทงเทียนได้ยินเรื่องการก่อสร้างวังมังกรฟ้าและวังมังกรฟ้าใต้ดินให้เย่ว์หยาง นางไม่พูดอะไรมากแต่ส่งกำลังคนสามหมื่นคนมาช่วย จักรพรรดิใต้พิภพก็ไม่ยอมล้าหลังแม้แต่น้อย  ขณะเดียวกันเผ่าปีศาจบูรพา,เผ่าเอลฟ์ทองและอื่นๆ ก็ร่วมด้วยช่วยกัน

ตราบเท่าที่เย่ว์หยางเห็นด้วย ทุกอย่างสามารถทำได้

พวกเขากลัวแต่เพียงว่าเขาจะดื้อยืนกรานและไม่เห็นด้วย

จุนอู๋โหย่วแต่เดิมทีตั้งใจจะให้ธิดาของเขาขึ้นมาปราบความดื้อรั้นของเย่ว์หยาง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้นการตอแยเย่ว์หยางไม่ใช่เรื่องดี แต่โดยปกติแล้วเขาจะพูดคุยได้ง่าย

ก่อนที่ผู้เฒ่าหนานกงจะจากไป  เขาชำเลืองมองเย่ว์หยางและพยักหน้าให้  เย่ว์หยางทราบความหมายนี้ นั่นหมายความว่าเย่ว์หยางควรจะระวังตัวเมื่อเขาพบกับสถานการณ์ใดๆ ก็ตาม

ศัตรูที่ซ่อนเร้นเหล่านั้นย่อมมีไม้เด็ดแน่นอน  เขาไม่ควรใจร้อนบุ่มบ่าม

เมื่อเห็นท่าทางของผู้เฒ่าหนานกง เย่ว์หยางรู้สึกคิดมาก

เขาเดาสถานะของบุรุษร่างลึกลับนั้นได้บ้าง

ถ้าเขาเดาถูก  อย่างนั้นก็ค่อนข้างจะยุ่งยากอยู่บ้าง  เขาต้องระมัดระวังในการสนองตอบศัตรู  ถ้าเขาทำผิด เขาอาจประสบความพ่ายแพ้ได้ง่าย

อาจารย์จิ้งจอกเฒ่าวางมือที่ไหล่ของเย่ว์หยางและกระซิบ  “เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องผู้บัญชาการเฒ่า เขาจะเข้าใจเรื่องความปรารถนาของเย่ว์ซานเอง  นอกจากนี้ การกระทำของเย่ว์ซานเป็นการกระทำของคนที่กลับใจ  แม้ว่าผู้บัญชาการเฒ่าจะเสียใจมาก  แต่เขาก็เปลี่ยนทัศนคติต่อบุตรชายของเขา  สิ่งที่เรากลัวที่สุดกลับเป็นอีกคนจะให้ดีที่สุดถ้าเราไม่ต้องแจ้งให้เขาทราบ เรากลัวว่าเขาอาจจะไม่สามารถยับยั้งชั่งใจได้”

“เข้าใจแล้ว”  ความจริง เย่ว์หยางค่อนข้างจะกระตือรือร้น ถ้าคนผู้นั้นเป็นร่างสิงของจ้าวปีศาจดึกดำบรรพ์จริงๆก็คงเป็นเรื่องยุ่งยากมาก

“เจ้าเพิ่งมาถึง นั่งก่อนสิ!” ผู้เฒ่าเย่ว์ไห่นั่งอยู่หน้าโลงของเย่ว์ซาน  เขานั่งอยู่กับที่เงียบๆเมื่อเย่ว์หยางมาถึง  เขาพยักหน้าให้และบอกให้เขานั่ง  “เสี่ยวซาน, อยู่ดื่มเป็นเพื่อนปู่เจ้าเถอะ”

เย่ว์หยางยื่นมือรับจอกเหล้าที่ปู่ห้ายื่นให้   เขาแสดงความเคารพเย่ว์ไห่และดื่มรวดเดียว

เขาดื่มสามจอกต่อเนื่อง

เพียงเท่านั้นผู้เฒ่าเย่ว์ไห่ก็หยุดและพยักหน้าให้เขา  “ข้าเป็นตัวแทนอาซานดื่มสามจอก ข้ารู้ว่าเขาอยู่ในช่วงอารมณ์ไม่ดีในช่วงไม่กี่ปีมานี้  เขาเป็นคนฉลาดและขยัน ทักษะแฝงเร้นก็ไม่เลวแต่เขาได้รับแรงกดดันที่หนักหน่วงมาตั้งแต่ยังเล็ก  ตั้งแต่เล็กเขาโดนบิดาเจ้าข่มรัศมีหลายร้อยครั้งเมื่อบิดาของเจ้าจากไป เจ้าก็มีพลังเพิ่มขึ้นทันที เมื่อเขาเพิ่งได้รับตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเป็นเวลาไม่กี่ปี  นอกจากนี้ เจ้าเองก็ยังเหนือล้ำบิดาของเจ้าเป็นร้อยเท่า.....อาซานคือคนที่ต้องการพลังและมีใจทะเยอทะยาน  สายตาของข้าไม่บอดถึงไม่เห็นหรอกนะ  ข้าเห็นเขาเติบโต รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน เดิมทีข้าตั้งใจจะตกทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลให้เขา  เขาจะเป็นหัวหน้าตระกูลได้ดีกว่าบิดาของเจ้า  แต่ทุกคนไม่คิดเช่นนี้  ทุกคนคิดว่ายิ่งคนเรามีพลังมากก็เหมาะกับตำแหน่งหัวหน้ายิ่งกว่า ภายใต้แรงกดดันนี้  อาซานเปลี่ยนไปและได้ก่อเรื่องหลายอย่าง  เขาถูกคนเลวใช้จนถึงจุดที่แทบกลับมาไม่ได้”

เย่ว์หยางปลอบโยนชายชราผู้อ้างว้างทันที “ท่านลุงขจัดความผิดพลาดของเขาด้วยเลือดของเขาแล้ว เขาเป็นคนดีสมกับเป็นกุลบุตรของตระกูลเย่ว์แล้ว”

เย่ว์ไห่ผงกศีรษะ “ปู่ขอขอบใจเจ้า ไม่มีเจ้า อาซานอาจจะจมลึกจนไม่อาจกลับตัวกลับใจได้ เขาอาจจะไม่ได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษก็ได้!เป็นเจ้าที่ให้โอกาสเขา เจ้าให้โอกาสเขาได้เป็นวีรบุรุษ เสี่ยวซาน มีหลายเรื่องในอดีตที่เจ้าไม่รู้ การค้นหาความจริงรังแต่จะทำร้ายหลายคนมากเกินไป  เจ้าเข้าใจสิ่งที่ปู่พูดไหม?”

“ถ้า... คนผู้นั้นปรากฏตัว  เราควรจะทำยังไง?” แม้ว่าเขาจะถูกอาจารย์จิ้งจอกเฒ่าเตือนแล้ว  แต่เขาก็อดพูดไม่ได้

“ความจริงข้าคิดไว้แล้ว ร่างเป็นของเขาก็จริง แต่วิญญาณเป็นของจ้าวปีศาจ  แล้วจุดสำคัญคืออะไร?  เสี่ยวซาน เจ้าเป็นเด็กดี  ตอนนี้ปู่จะบอกเจ้าสักสองสามคำ  มีบางเรื่องที่ปู่ไม่สามารถทำด้วยตนเองได้  ข้าหวังว่าเจ้าจะรวบรวมความกล้าเปลี่ยนข้อผิดพลาดและปลดปล่อยเขา!”

เมื่อผู้เฒ่าเย่ว์ไห่พูดถึงเรื่องนี้ เขามองดูเย่ว์หยางอย่างจริงจัง “ข้าเชื่อว่านี่ก็เป็นความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ของบิดาเจ้าด้วยเช่นกัน”

ปู่ห้าปลอบผู้เฒ่าเย่ว์ไห่พลางกล่าว “พี่ไห่ มันอาจไม่จำเป็นก็ได้  อาจจะมีวิธีอื่น ลองให้เสี่ยวซานคิดหาทางเถอะ!”

ผู้เฒ่าเย่ว์ไห่ยกมือคัดค้านคำพูดของปู่ห้า เขามองเย่ว์หยางอีกครั้งด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง  เขากระซิบเสียงแหบแห้ง  แต่คำพูดเปี่ยมไปด้วยพลัง  “จำเอาไว้ ถ้าเป็นเขาจริงๆ ไม่จำเป็นต้องกังวล รีบฆ่าเขา นี่คือความปรารถนาเพียงอย่างเดียวของปู่ของเจ้า”