ตอนที่ 623 แสงชำระใจ อสูรในตำนานไร้เทียมทาน
ตอนที่ 623 แสงชำระใจ อสูรในตำนานไร้เทียมทาน
เทียบกับมังกรน้ำกับหนอนไหมฟ้าซึ่งมีร่างมหึมาก็เป็นเหมือนกับเหยื่อตกปลา
ไม่มีทางเปรียบเทียบกันได้เลย
มังกรน้ำซึ่งเต็มไปด้วยพลังของมังกรเต็มเปี่ยมกลืนหนอนไหมฟ้าได้ทั้งตัว
อย่างไรก็ตามจอมปีศาจจื้อกวงหลบหนีได้เส้นยาแดงผ่าแปด ก่อนที่เขาจะทันได้พักหายใจ นางพญากระหายเลือดก็บินเข้ามาหาเขาแล้วแส้อาญาของนางหวดใส่ราวกับสายฟ้าจากนั้นไหมพันธนาการนับไม่ถ้วนเกิดขึ้นในมือของจอมปีศาจจื้อกวงและจากนั้นขยายออกมาเหมือนกับมีชีวิต ขณะที่จอมปีศาจจื้อกวงเตรียมมัดนางพญากระหายเลือดผู้คล่องแคล่ว สำหรับศัตรูที่มีความเร็วสูงอย่างนาง การใช้พลังป่าเถื่อนเข้าสู้เป็นเรื่องเปล่าประโยชน์เนื่องจากนางคล่องแคล่วรวดเร็วเกินไป...ภูตเพลิงฟ้าสร้างพายุหมุนและพุ่งเข้าหาทันที สวนทางกับนางพญากระหายเลือดที่กำลังถอยและโดดเข้าหาไหมพันธนาการ
ไหมพันธนาการทำจากแก่นเวทถูกดูดเข้าไปในพายุหมุนทันทีและด้วยความร้อนของภูตเพลิงฟ้า มันค่อยๆ เผาไหม้กลายเป็นควัน
ความจริงภูตเพลิงฟ้าคืออสูรพิทักษ์ที่ถูกเรียกออกมาเพื่อจัดการไหมพันธนาการของเขา
เกี่ยวกับสถานการณ์การต่อสู้คราวนี้ ความจริงจอมปีศาจจื้อกวงคาดการณ์ไว้แล้วว่าอสูรน้ำและอสูรเพลิงเป็นพลังโจมตีหลักขณะที่นางปีศาจเป็นอสูรที่ใช้ความเร็ว และปีศาจอสรพิษน้อยคอยสนับสนุน บวกกับเงาปีศาจที่เป็นอสูรพิเศษพวกเขามีการผสานงานที่ลงตัวที่สุด
“ห่วงทอง”
จอมปีศาจจื้อกวงไม่ใช่คนที่มีทักษะจำกัดอยู่ในคลังอาวุธของเขา เขามีค่าหัวถึง 650ล้านเหรียญทองสูงกว่าสาวยักษ์ลี่เยี่ยน เขาคือผู้ที่ทุกคนคิดว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดรองจากราชาใจสิงห์และหมอหลง ทักษะฝีมือของเขาความจริงแข็งแกร่งมากเขาปล่อยพลังแสงระเบิดสีทอง และร่างของเขากลายสภาพเป็นเหมือนตุ๊กตาทองจากนั้นเขาใช้พลังแสงสีทองชนิดเดียวกันสร้างห่วงแหวนขึ้นสองวง ห่วงทองวงแรกใช้ป้องกันศีรษะที่ล้านเลี่ยนของเขา ขณะที่อีกวงหนึ่งขยายเส้นผ่าศูนย์กลางออกไปสามเมตรและหมุนอย่างรุนแรงปกป้องร่างกายเขาไว้
ขณะเดียวกันแสงดำมีสีทองปนระเบิดออกมาจากใต้เท้าของจอมปีศาจจื้อกวง
แสงสีดำแผ่กระจายไปทั่วอากาศและกลายเป็นลักษณะของหนอนไหมฟ้า
นี่คือทักษะเฉพาะของจอมปีศาจจื้อกวงสนามพลังหนอนไหมฟ้า มันจะยิ่งทรงพลังมากขึ้นถ้าผสานพลังเข้ากับหนอนไหมฟ้าอสูรพิทักษ์ของเขา
“หนอนจอมตะกละ”จอมปีศาจจื้อกวงเริ่มโบกมือของเขาและฝูงแมลงยิงไข่ออกมา ไข่แมลงทุกใบถูกบ่มและฟักตัวกลายเป็นหนอนรูปร่างน่าเกลียดนานาชนิด พวกมันบินขึ้นฟ้าและกลุ่มแมลงจอมตะกละพุ่งเข้าหาภูตเพลิงฟ้า ภูตเพลิงฟ้าปล่อยเพลิงเต็มกำลัง แต่แมลงเหล่านั้นไม่กลัวไฟแม้ว่าร่างของพวกมันจะถูกไฟเผา แต่ไม่พอจะหยุดยั้งการโจมตีที่รุนแรงของมันได้เมื่อร่างของพวกมันถูกเผาไหม้ดำเป็นตอตะโก มีบางอย่างแตกตัวออกจากเปลือกที่ไหม้ดำนั้นทันทีกลายเป็นผีเสื้อเพลิงราตรี
อีกด้านหนึ่งฝูงหนอนที่น่าเกลียดบินเข้าหาเจี้ยงอิงซึ่งยืนอยู่บนผิวน้ำ นางใช้ธนูวารียิงใส่อย่างไรก็ตามสิ่งที่ออกมาจากร่างหนอนพวกนั้นก็คือแมงมุมพิษ
ด้วยการโจมตีจากแส้อาญาแมลงที่แตกออกมาจากเปลือกตัวหนอนที่น่าเกลียดเป็นผีเสื้อหน้าปีศาจที่ใช้โจมตีจิตใจ
หนอนที่น่าเกลียดเหล่านี้คือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่ฆ่าไม่ตาย
นางพญากระหายเลือดสะบัดดาบจันทร์เสี้ยวและฟันใส่หนอนน่าเกลียดและผีเสื้อหน้าปีศาจไปครึ่งหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม มีสิ่งที่แปลกประหลาดก็คือหนอนที่น่าเกลียดเหล่านั้นถูกฟันจนขาดไปแล้วก็ยังงอกหัวงอกหางได้อีก แมลงตัวหนึ่งทวีคูณกลายเป็นสองตัวแทน ผีเสื้อหน้าปีศาจเหล่านั้นโฉบลงพื้นและระเบิด ร่างของพวกมันถูกทำลายกลายเป็นไข่แมลงนับไม่ถ้วน...
เมื่อเห็นว่าเปลวเพลิงสายฟ้าและพายุของนางไม่สามารถสร้างความเสียหายให้ศัตรูได้ภูตเพลิงฟ้างงงวยและสับสนตอนแรก นางยังคงยืนอยู่ตำแหน่งเดิมไม่สามารถตัดสินใจว่าจะทำยังไงดีจากนั้นนางหันไปมองเย่ว์หยางหวังว่าเจ้านายนางจะออกคำสั่ง นี่เป็นครั้งแรกที่นางส่งมอบแผนการสู้ให้เย่ว์หยางเจ้านายนางก่อนหน้านี้นางไม่สามารถคิดเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามเนื่องจากสติปัญญานางเพิ่มขึ้น นางเริ่มเข้าใจกระบวนการความคิด แม้ว่านางจะคิดได้เล็กน้อยก็ตามแต่นั่นคือความก้าวหน้าครั้งใหญ่
“ชี่ ชี่!”
แมลงทุกตัวไม่กล้าทะลวงลึกเข้าไปในแกนภูตเพลิงฟ้าพลังในแกนกลางของนางแฝงไปด้วยเพลิงอมฤต นี่คือเพลิงที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดกลัว
ฝูงหนอนแมลงทั้งหมดที่รายล้อมภูตเพลิงฟ้าพยายามฉวยโอกาสจากจำนวนที่มากมายฝูงแมลงกลุ่มใหญ่รวมตัวเป็นเมฆดำและเริ่มไล่กวดนางพญากระหายเลือด
บนผิวทะเลสาบฝูงหนอนที่โจมตีใส่มังกรไร้เขาเจี้ยงอิงพบกับความยากลำบากแทน
“แย่แล้ว!” สาวยักษ์ลี่เยี่ยนที่ใช้ได้แต่เพียงร่างกายหยาบเข้าสู้ทำอะไรหนอนตะกละเหล่านี้ไม่ได้ พวกมันสามารถกลืนกินได้แม้กระทั่งกระดูก
“มิน่าเล่าเขาถึงได้มีระดับที่สูงกว่าเรา!” เสี่ยวโฉ่ว,หลงเสียงและมนุษย์กระดูกราเชลค่อยเข้าใจมากขึ้น
ทำไมค่าหัวของจอมปีศาจถึงได้สูงมากกว่าคนที่เหลือ? ทำไมเขาสามารถเอาชนะเสี่ยวโฉ่วและราเชลได้เมื่อเขาปรากฏตัวแค่เพียงคนเดียว? ดูเหมือนเป็นเพราะหนอนน่าเกลียดเหล่านี้ที่ไม่รู้จักตายไม่ว่าจะโจมตีเท่าใดก็ตาม พวกเขาก็จะถูกฆ่า
หลงเสียงส่ายศีรษะ เขาเป็นราชองครักษ์หมายเลขหนึ่งในเรื่องการสู้ด้วยวิชากระบี่แต่สำหรับหนอนเหล่านี้ เขาไม่สามารถทำอะไรได้ แม้แต่มนุษย์กระดูกราเชลก็ไม่สามารถหลบหนีการถูกกัดกินได้ เขาคงจะไม่ยอมถูกหนอนเหล่านี้ทำลายแน่ เสี่ยวโฉ่วรู้สึกภูมิใจตัวเองเล็กน้อย เนื่องจากเขารู้วิธีฆ่าหนอนเหล่านั้นและแม้กระทั่งวิธีทำลายสนามพลังหนอนไหมฟ้าของจอมปีศาจจื้อกวงด้วย อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยบอกคนอื่น
ยิ่งเย่ว์หยางได้รับทุกข์ทรมาน เขาก็จะยิ่งได้เปรียบมากขึ้น
แน่นอนว่าเสี่ยวโฉ่วไม่คิดว่าเย่ว์หยางจะแพ้
เจ้าเด็กผิดปกตินี่จะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขา ถ้าพ่ายแพ้กลุ่มหนอนเหล่านี้ได้ง่ายๆ
ไม่เพียงแต่เจ้าเด็กนี่เท่านั้น แม้เด็กผู้หญิงคนนั้นที่สามารถใช้พลังพิเศษเชี่ยวชาญในการโจมตีด้วยพลังจิตและสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถเอาชนะพวกหนอนเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย หนอนเหล่านี้มีนิสัยก้าวร้าวเนื่องจากเป็นสัญชาตญาณตามธรรมชาติของพวกมัน อย่างไรก็ตาม พลังต่อสู้ที่แท้จริงของพวกมัน ความจริงยังต่ำมาก
“น่าเบื่อ!” เย่ว์หยางอ้าปากหาว
ฝูงหนอนแมลงที่เต็มท้องฟ้ามองดูเหมือนกับเมฆดำ
เขาไม่สนใจฝูงหนอนแมลงทั้งหมดเหล่านี้เหมือนกับว่าไม่เห็นอะไรเลย ท่าทีที่ใจเย็นขนาดนั้นทำให้สาวยักษ์ลี่เยี่ยนชักจะเป็นห่วงเขา
อย่างไรก็ตามคนเดียวที่เป็นห่วงเขามากที่สุดก็มีแต่นางเท่านั้นคนอย่างราชาใจสิงห์และบุรุษเคราดำไม่คิดว่าเย่ว์หยางจะแพ้ ที่สำคัญหนอนแมลงที่น่าเกลียดเหล่านี้เป็นแค่แมลงเล็กน้อยสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังอย่างแท้จริงในแดนสวรรค์จะไม่พยายามเอาชนะด้วยจำนวน ปกติพวกมันจะมีเพียงตัวเดียว หรืออย่างน้อยก็สองตัว สัตว์ที่ต้องพึ่งพาจำนวนเพื่อเอาชีวิตรอดเหล่านั้นความจริงค่อนข้างจะอ่อนแอก็แค่ว่าสัตว์ประหลาดเหล่านั้นมีคุณสมบัติสามารถควบคุมได้ พวกมันจึงสามารถแสดงฝีมือออกมาได้บ้าง
พวกมันบังคับให้นางพญากระหายเลือดให้บินหนีทำให้ภูตเพลิงฟ้างงทำอะไรไม่ถูก และบินรี่เข้าหาเสี่ยวเหวินหลีอย่างรวดเร็ว
ปีศาจอสรพิษน้อยมองดูด้วยท่าทางสงบมากมาก เธอชูมือขึ้น มือน้อยขาวนุ่มโบกไปมาช้าๆ
แสงสว่างเจิดจ้าบาดตาแผ่ออกมาจากมือของเธอเป็นแสงที่ไม่มีอันตรายต่อคน อบอุ่นและไร้มลทิน ทำให้ผู้อื่นรู้สึกว่าพวกเขาได้สัมผัสความอบอุ่นของลมในฤดูใบไม้ผลิ ร่างของพวกเขาให้ความรู้สึกเหมือนกับจมอยู่ภายในน้ำพุร้อนที่อบอุ่นและสะดวกสบาย
อย่างไรก็ตามแสงสีขาวที่ไม่เป็นอันตรายนี้ทำให้ร่างของมนุษย์กระดูกราเชลไหม้จนควันดำโขมง เขาร้องเจ็บปวดทรมาน
“อ๊าคคค วันนี้ข้าซวยจริงๆ กระดูกของข้า!” ร่างของมนุษย์กระดูกราเชลที่เป็นนักสู้ปราณฟ้าเริ่มมีเพลิงลุกไหม้ เขารีบใช้ชุดที่ขาดรุ่งริ่งพันตัวเองและไปซ่อนอยู่ด้านหลังหลงเสียงให้เขาช่วยป้องกันแสงไม่ให้ถูกตัวเขา ด้วยแสงที่ธรรมดานี้ร่างของเขาซึ่งดาบกระบี่ทำอันตรายไม่ได้ถึงกับเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว
ไม่อยากคิดเลยจริงๆถ้ามนุษย์กระดูกราเชลไม่สามารถขยับตัวได้และสัมผัสกับแสงขาวนั่น จะเกิดอะไรขึ้น?
ภายใต้แสงสีขาวนั้นกลุ่มหนอนที่น่าเกลียดเหล่านั้นละลายและหายไปเหมือนน้ำแข็งและหิมะ
ไม่มีเหลือเลยสักตัว ทุกตัวถูกทำลายหมดสิ้น
หนอนแมลงเหล่านั้นถอยหนีแสงสีขาวนั้นอย่างบ้าคลั่งพยายามกลับเข้าไปยังสนามพลังหนอนไหมฟ้า อย่างไรก็ตาม พวกมันเร็วไม่พอจะหนีแสงขาวได้ทันมีหนอนเพียงสองสามตัวซึ่งอยู่ภายในสนามพลังหนอนไหมฟ้าของจอมปีศาจจื้อกวงที่รอดออกมาได้ กลับกลายเป็นว่าจำนวนไม่ใช่เรื่องสำคัญ หนอนแมลงนับแสนที่ครอบคลุมเต็มท้องฟ้าถูกกำจัดไปภายในไม่กี่วินาที
เหมือนกับว่าหนอนแมลงที่น่าเกลียดเหล่านี้ไม่เคยมีอยู่เลยตั้งแต่แรก!
ถึงตอนนี้ทุกคนเริ่มเห็นปีศาจอสรพิษน้อยเสี่ยวเหวินหลีในลักษณะที่ต่างออกไป
“แสงชำระใจของอสูรในตำนาน!”ตอนแรกราชาใจสิงห์ยังคลางแคลงในสิ่งที่เขาเห็น แต่หลังจากเห็นพลังบริสุทธิ์ของเสี่ยวเหวินหลีเขาสามารถระบุสถานะของเธอได้ทันที แสงชำระใจของอสูรในตำนานไร้ผู้ต่อต้าน ดังนั้นหนอนแมลงที่น่าเกลียดทั้งหมดจึงถูกเธอกวาดล้างได้อย่างง่ายดาย ต่อหน้าอสูรในตำนานนี้ พลังตอบโต้ใดๆ หรือทักษะวนกำเนิดใหม่กลายเป็นเรื่องตลก ชีวิตทุกอย่างที่ถูกแสงชำระใจกวาดหายไปจะไม่กลับฟื้นคืนสภาพได้ง่ายๆต่อให้เป็นนักสู้ปราณฟ้าที่มีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งก็ตาม อย่าว่าแต่หนอนแมลงเหล่านี้มีพลังวิญญาณอ่อนแอและไม่มีสติปัญญา
“....”จอมปีศาจจื้อกวงส่ายศีรษะและฝืนยิ้มเป็นครั้งที่สอง
ความจริงก่อนที่เขาจะปล่อยหนอนตะกละออกไป เขารู้แล้วว่าเย่ว์หยางคงไม่พ่ายแพ้หนอนแมลงของเขาง่ายๆแน่
อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าหนอนแมลงของเขาจะพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วขนาดนั้น
เผชิญหน้ากับอสูรในตำนาน หนอนตะกละเหล่านี้ตายสถานเดียว
โชคดีที่อสูรในตำนานนี้ยังไม่เติบโต ถ้าเธอเป็นผู้ใหญ่เต็มที่และอยู่ในระดับพลังสุดยอดจอมปีศาจจื้อกวงเชื่อว่าเขาคงตายอย่างอนาถเพราะพลังโจมตีของเธอ ตอนนี้เธอก็สามารถฆ่าหนอนแมลงของเขาได้ทันทีเสียแล้วพลังของเธอนับว่าแข็งแกร่งมาก
แม้แต่ในแดนสวรรค์ที่กว้างใหญ่ไม่มีขีดคั่น มีอสูรในตำนานอยู่เท่าใดกันแน่?
เขากล้าพูดได้ว่าไม่ว่าอสูรในตำนานจะมีอยู่เท่าใดจำนวนอสูรในตำนานเหล่านั้นก็ยังน้อยกว่าคนที่เป็นนักสู้ปราณฟ้าระดับห้าขึ้นไปแน่
ในจำนวนนี้ยังรวมถึงอสูรในตำนานที่เป็นอิสระ ถ้าหากพวกเขาจะนับอสูรในตำนานที่ทำสัญญาในคัมภีร์อัญเชิญก็ยิ่งมีจำนวนน้อยกว่านั้นอีก อสูรในตำนานเป็นสิ่งที่นักสู้ปราณฟ้าปรารถนาจะได้แต่ไม่เคยได้รับเลย!
นอกจากมีอสูรพิทักษ์ถึงห้าตนแล้ว เจ้าเด็กที่ไม่ธรรมดานี่ยังมีอสูรในตำนานรวมอยู่ด้วย มิน่าเล่าถึงได้หยิ่งผยองนัก...จอมปีศาจจื้อกวงริษยาจัดจนอยากตายยิ่งนัก หนอนไหมฟ้าของเขาบางทีอาจไม่สามารถวิวัฒนาการเป็นอสูรในตำนานในชาตินี้ได้สำหรับอสูรธรรมดาอื่นๆ ของเขาไม่มีค่าควรเอ่ยอ้างเลย ในเวลานี้เสี่ยวโฉ่วผู้น่าเกลียดจ้องมองเสี่ยวเหวินหลี ตาของเขาเต็มไปด้วยความริษยาจนแทบกระอักโลหิตออกมา เขาเคยฝันว่าจะได้รับอสูรในตำนานแม้แต่ในความฝัน แต่โชคไม่ดี เขาไม่มีโชคทางนั้น... สิ่งที่ทำให้เสี่ยวโฉ่วแทบจะทนไม่ไหวไม่ใช่เรื่องที่เขาไม่มีอสูรในตำนาน หากแต่เป็นเพราะศัตรูของเขามีต่างหาก!
ราเชลก็เหมือนกัน โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย
ทำไมสวรรค์ถึงได้ใจกว้างกับเจ้าเด็กนั่นนัก? อย่าว่าแต่เรื่องมีอสูรพิทักษ์ถึงห้าตนเลย เขายังมีอสูรในตำนานอีกหนึ่ง ช่างไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ
มนุษย์กระดูกราเชลทำเป็นมองไม่เห็น เขาไม่อาจพูดได้ว่าเขาอิจฉา อย่าว่าแต่อสูรในตำนานเลย เขาไม่มีกระทั่งคัมภีร์อัญเชิญ!
สาวยักษ์มีความสุขมาก นางอดตบหลังเย่ว์หยางไม่ได้
ถ้านางไม่ทำเช่นนั้นนางคงไม่สามารถข่มความสุขในใจลงได้
เจ้าเด็กนี่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ แต่ความไม่ธรรมดาของเขาก็เป็นแรงบันดาลใจอย่างหนึ่ง ตอนนี้ เนื่องจากนางเตรียมใจไว้แล้วนางหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าเด็กนี่ยังมีเรื่องที่ไม่ธรรมดาเพิ่มขึ้นอีก
“โอว.. นี่ช่างน่าสนใจจริงๆ” บุรุษเคราดำม่อหลงนอนลงอย่างเกียจคร้านแต่ตอนนี้เขาผุดลุกขึ้นนั่ง เขามองดูเย่ว์หยางอย่างจริงจังและจากนั้นก็มองราชาใจสิงห์ที่ลอยตัวลงมาในระยะสองสามร้อยเมตรเพื่อสังเกตดูเย่ว์หยางให้ถนัดขึ้น เขาเบะปากเล็กน้อยยิ้มเยาะเย้ย ก่อนหน้านี้ถ้าราชาใจสิงห์ไม่สนใจทุกอย่างและพยายามฆ่าเจ้าเด็กนี่ หมอหลงจะไม่ทำอะไรเพื่อห้ามเขาเลย อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาจะต้องหยุดราชาใจสิงห์ไว้อย่างสุดกำลังความสามารถของเขา
อย่าว่าแต่มีความเป็นไปได้ที่เจ้าเด็กนี่จะมีความเกี่ยวข้องกับเขา
ถ้าเขาบอกพวกคนแก่เหล่านั้นว่ามีคนผิดธรรมดาอย่างนี้อยู่ในโลกนี้ พวกเขาคงมีความสุขกันมากอย่างแน่นอน เจ้าเด็กนี่เป็นกุญแจฟื้นคืนอิสรภาพให้พวกเขาอย่างแน่นอน
ราชาใจสิงห์รู้สึกได้ว่าหมอหลงกำลังจ้องมองมาทางเขาและเขาสั่นสะท้าน แย่แล้ว เขาใจร้อนเกินไปดูเหมือนหมอหลงจะเข้าใจเขาผิด
เขารีบขจัดกลิ่นอายอันตรายออกไปเพื่อแสดงว่าเขาไม่มีเจตนาร้าย
มีหมอหลงอยู่ที่นี่การพยายามฆ่าเจ้าเด็กนี่เป็นการกระทำที่โง่ที่สุดในโลก
ในทางตรงกันข้ามเจ้าเด็กนี่ยังคงเติบใหญ่ได้อีก ถ้าเขาตรวจสอบเจ้าเด็กนี่เพิ่มสักนิดบางทีเขาอาจได้รับผลตอบแทนมหาศาลจากการลงทุนของเขาก็เป็นได้ ราชาใจสิงห์เป็นคนที่ฉลาดพยายามคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ได้เป็นร้อย เขาตัดสินใจใหม่ในทันทีแน่นอนว่าไม่มีใครรู้สิ่งที่เขาคิดอยู่จริงๆ นอกจากนั้นบุรุษเคราดำหมอหลงซึ่งมีชีวิตมาเป็นแสนปีก็ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเห็นสีสันที่แท้จริงของผู้อื่น
บุรุษเคราดำทำปากเย้ย รอยยิ้มหยันของเขามากยิ่งขึ้นขณะที่เขากลับไปยังตำแหน่งเดิมล้มตัวลงนอนกับพื้นอย่างเกียจคร้านอีกครั้งขาพาดไปอีกด้านหนึ่ง
ในท้องฟ้าจอมปีศาจจื้อกวงพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกันเรื่องอสูร เขาบินเข้าหาเพื่อสู้ระยะประชิดกับเย่ว์หยาง
ฝ่ายหนึ่งถือห่วงทองขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งถือดาบเทาเถี้ย
อาวุธทั้งสองปะทะกันเกิดการระเบิดที่รุนแรง.....
สิ่งที่แปลกประหลาดก็คือทั้งราชาใจสิงห์และหมอหลงไม่ให้ความสนใจการต่อสู้ของเย่ว์หยางและจอมปีศาจจื้อกวงเลย พวกเขากลับมองดูสาวมังกรไร้เขาเจี้ยงอิงแทนนางยังคงยืนอยู่บนผิวทะเลสาบ ในเวลานี้ลึกลงไปที่ก้นทะเลสาบ พลังงานพิเศษชนิดหนึ่งเริ่มแผ่ออกมาและเข้าไปในร่างของสาวมังกรไร้เขาเจี้ยงอิงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ร่างของนางค่อยๆ เปล่งแสงช้าๆและในที่สุดนางเปลี่ยนร่างเป็นมังกรทองในตำนานขนาดมหึมาบินขึ้นไปในท้องฟ้า!
ทุกคนในที่นั้นรู้สึกถึงพลังบางอย่างกดดันใส่ร่างของพวกเขา
รวมทั้งราชาใจสิงห์และหมอหลงด้วย
แม้ว่าพลังชนิดนี้จะค่อนข้างอ่อน แต่ก็มั่นคงแน่นอน นอกจากนี้ยังคล้ายกับพลังที่ปีศาจอสรพิษน้อยเพิ่งใช้ไปเมื่อครู่นี้พลังแสงชำระใจของอสูรในตำนาน!
อสูรในตำนานสองตน?
เจ้าเด็กนี่มีอสูรในตำนานถึงสองตนหรือนี่?
เสี่ยวโฉ่วแทบจะกระอักโลหิตเสียให้ได้ เขาจ้องมองทะเลสาบราวกับหวังว่าจะสามารถลักพาตัวอสูรพิทักษ์ของเย่ว์หยางหนีไปได้ด้วยวิธีนี้
ช่างน่าตลกเสียจริง
ลำแสงสูงสายหนึ่งยิงขึ้นท้องฟ้าและคัมภีร์อัญเชิญลอยขึ้นมาอยู่ต่อหน้าเจี้ยงอิง มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ขดรอบลำแสงที่ออกมาจากคัมภีร์และลอยเข้าไปในร่างของเจี้ยงอิง ผนึกแดนมรณะที่กันฉลามปีศาจดึกดำบรรพ์,ปลาวาฬเกาะดึกดำบรรพ์และปลาไหลมังกรไฟฟ้าโป่งขึ้นเหมือนลูกโป่งและแตกกระจายเป็นเป็นอนุภาคแสงนับล้านชิ้นและกลับเข้าไปในคัมภีร์อัญเชิญของเจี้ยงอิง....
พอถึงเวลานี้น้ำในทะเลสาบเริ่มเดือดน้ำรูปร่างมังกรนับไม่ถ้วนบินขึ้นสู่ท้องฟ้าและทั้งหมดแสดงความคารวะเจี้ยงอิงที่ยังหลับตาอยู่
ปลาไหลมังกรไฟฟ้า,ฉลามปีศาจดึกดำบรรพ์และปลาวาฬเกาะดึกดำบรรพ์ในท้องฟ้าและราชาหมึกร้อยหนวดที่อยู่ในน้ำก็แสดงความเคารพเช่นกันพลังมังกรที่แข็งแกร่งไร้ผู้ต่อต้านชนิดหนึ่งเกิดขึ้นมาจากร่างของนางช่วงเวลาเช่นนี้เหมือนกับว่านางกลายเป็นเทพมังกรในตำนาน
“โอวพระเจ้า นางได้รับตกทอดพลังเทพที่เทพมังกรเหลือไว้ที่นี่ เป็นเรื่องน่าอายสำหรับข้าจริงๆทำไมข้าถึงไม่ได้รับเอาไว้ทั้งที่ข้าอยู่ที่นี่มาเป็นแสนปี!” บุรุษเคราดำกระโดดผางทันทีสีหน้าของเขาตกใจระคนเศร้าใจ ราชาใจสิงห์ก็ตกใจเช่นกัน โชคดีที่เขาตั้งตัวได้เร็ว นี่ไม่ใช่เทพมังกรที่แท้จริง เป็นแต่มังกรไร้เขานี้ได้รับตกทอดพลังของเทพนั่นเอง!
เมื่อเจี้ยงอิงลืมตาทั่วท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงชำระใจของนาง
พลังมังกรที่เหนือผู้อื่นของนางบดบังได้กระทั่งโลกและสวรรค์!