ตอนที่ 611 ศัตรูแข็งแกร่งมาเยือน โอกาสแห่งความสุขย่อมเป็นไปไม่ได้

“เจ้ายังรับรองความปลอดภัยตัวเองไม่ได้  แล้วจะรับรองงานแต่งงานได้ยังไง”เย่ว์หยางหัวเราะ

“ว่าไงนะ?” สาวยักษ์ตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

นางหันหน้าไปมองรอบๆทันที

จากนั้นนางสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อยมองไปทางทิศตะวันออก

ในกลุ่มเมฆที่ไกลออกไปทางทิศตะวันออก  ปรากฏจุดดำจุดหนึ่งจากนั้นก็ขยายชัดขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นชุดรบทหารเกราะทองกำลังขี่มังกรยักษ์  จอมพลผู้นี้ยืนกางแขนอยู่บนหัวมังกรยักษ์ด้วยความหยิ่งภาคภูมิกลุ่มจุดดำที่หนาแน่นมากมายลอยออกมาจากม่านเมฆกลายเป็นอัศวินอากาศซึ่งสวมเกราะเงินกันทั้งหมด

อัศวินอากาศกลุ่มนี้มีกำลังพลหมื่นนาย

พาหนะของพวกเขาก็คือกริฟฟินสายฟ้าซึ่งมีหัวเหมือนนกแร้งและมีร่างเหมือนสิงโตกรงเล็บเหล็ก ส่วนหางและปีกเป็นเงิน

กองทัพกริฟฟินปรากฏมีธงที่ระบุสถานะต่างๆ และเสียงเกราะกระทบแคล้งๆ เมื่อแตรเขาสัตว์ถูกเป่ากองทัพกริฟฟินที่ยิ่งใหญ่และทรงพลังก็แยกออกเป็นสองข้างอย่างรวดเร็วแปรขบวนเป็นรูปครึ่งวงกลมอย่างพร้อมเพรียงกันรายล้อมเรือเหาะลอยฟ้าไว้สิ้นเชิง  ดูเหมือนพวกเขาจะฝึกซ้อมเช่นนี้มาเป็นล้านๆครั้ง ดังนั้นช่องว่างระหว่างพลขับขี่ อาวุธ ธงและชุดของแต่ละคนจึงเท่าๆ กัน  พวกเขาเงียบเหมือนกับแท่งโลหะที่อันตราย อัศวินอากาศเหล่านี้มีความพร้อมเพรียงที่แข็งแกร่งเหมือนกับว่าพวกเขาเป็นองคาพยพเดียวกัน  เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นผู้กล้าที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”

ผู้บัญชาการเกราะทองยกมือขวาขึ้นกองทัพทั้งหมดเริ่มส่งเสียงโห่ร้อง ขณะที่เสียงของพวกเขาดังสะเทือนโลก

จากนั้นทุกคนยืนตรงแสดงความเคารพ

พวกเขาดูเหมือนกองทัพเหล็ก  รอรับคำสั่งต่อไป

ขุนพลเกราะเงินมากกว่าสิบคนก้าวออกมาจากแถว  พวกวเขาติดตามหลังผู้บัญชาการเกราะทองมาติดๆ และบินขึ้นเรือสำราญพร้อมกัน

เย่ว์หยางใช้จักษุญาณทิพย์ตรวจสอบก็บอกได้เลยว่ากองทัพกริฟฟินที่แข็งแกร่งทั้งหมื่นนายส่วนใหญ่เป็นหน่วยนักสู้ปราณดิน (ปราณก่อกำเนิด) ระดับหกขุนพลเกราะเงินจะแข็งแกร่งมากกว่า และผู้ที่อ่อนแอที่สุดมีสองสามคน เป็นักสู้ปราณดินระดับแปด  ส่วนใหญ่จะเป็นนักสู้ปราณดินระดับเก้า

มีนักสู้ปราณดินระดับสิบอยู่สามคน

แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีคัมภีร์อัญเชิญ แต่ความสามารถของพวกเขาก็เทียบได้กับจักรพรรดิใต้พิภพ,จักรพรรดิฟ้าและจักรพรรดิสมุทร

“กริฟฟินสายฟ้าน่ะหรือ?”  สาวยักษ์ขมวดคิ้วและตะโกน  “นั่นใช่พวกเจ้าหรือเปล่า, บริวารของราชาใจสิงห์ผู้ยกย่องตัวเองว่ามีความเที่ยงธรรมคิดจะแทรกแซงธุรกิจของกลุ่มเพลิงพิโรธใช่หรือไม่?  หลงเสียงแม้ว่าเจ้าจะเป็นหนึ่งในสามจอมพลใหญ่ภายใต้บัญชาการของราชาใจสิงห์แต่เจ้าก็ได้แต่เพียงประจบประแจงเท่านั้นอย่านึกว่าเจ้าจะแทรกแซงธุรกิจของข้าด้วยความสามารถเพียงน้อยนิดของเจ้า!  ไสหัวไปเดี๋ยวนี้  ไม่งั้นข้าจะไม่เห็นแก่หน้าเจ้าต่อให้เจ้าเป็นราชาใจสิงห์ก็ตาม...”

“ชื่อของหัวหน้ากลุ่มเพลิงพิโรธเป็นที่รู้จักกันดีในแดนสวรรค์ใต้ขนาดที่เด็กยังหยุดร้องไห้  อย่างไรก็ตาม ข้าขอเตือนสักหน่อยอาจเป็นเรื่องง่ายที่เจ้าสามารถขู่ขวัญเด็กๆ ได้ แต่ยังไม่พอจะขู่ขวัญข้าได้” จอมพลเกราะทองตอบอย่างลำพอง ขณะที่ยังยืนอยู่บนศีรษะของมังกรยักษ์

“พี่ใหญ่หญิง,หลายอย่างดูเหมือนจะไม่ราบรื่น เรายังไม่ควรสู้กับศัตรู” มังกรตาเดียวรีบพูดทันที

“ไม่ต้องเป็นห่วง  ก็แค่คนอย่างหลงเสียงคนเดียว  ข้าสามารถล้มเขาได้ด้วยมือข้างเดียว”  สาวยักษ์โบกมือ  “พวกเจ้าทุกคนเตรียมงานแต่งงานน้องสาวคนนั้น   ข้าจะรับมืออัศวินสายฟ้ากิ๊กก๊อกนี่เอง  จำเอาไว้ ไม่ว่าข้าพูดอะไรไป ก็ต้องเป็นเช่นนั้น”

“ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันมงคลของกลุ่มเพลิงพิโรธสินะฮ่าฮ่าฮ่า ขอให้ผู้อาวุโสคนนี้ได้ดื่มอวยพรให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวหน่อยเถอะ”

บุรุษหัวล้านพุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วมากราวกับดาวตก

ทุกคนคิดว่าบุรุษหัวโล้นนั้นจะกระแทกเข้ากับดาดฟ้าเรือแม้ถ้าเขาไม่กลายเป็นเลือดเนื้อเลอะเลือนเขาก็คงทะลุดาดฟ้าเข้าไปในห้องเรือก็เป็นได้

คาดไม่ถึงเลยว่าบุรุษผู้นี้หมุนตัวขณะที่ร่วงลงมาเหมือนดาวตก กลับหายไปทันที  และเขาพลันลอยลงมาเหมือนขนนกเท้าของเขาสัมผัสดาดฟ้า ไม่มีแม้แต่ฝุ่นกระจาย ศีรษะของเขาเหมือนกับภูเขาที่ไม่มีหญ้างอกเงยสักต้น และแสงสะท้อนรอบๆหัวเขามองดูเหมือนหลอดไฟสร้างความขบขันให้กับเย่ว์หยางที่กำลังดูอยู่  นอกจากศีรษะที่ล้านเลี่ยนซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของเขาแล้ววิธีการแต่งกายของเขายังดูเป็นเฉพาะแบบอย่างเขาสวมชุดขนเงินหรูหรามากเหมือนกับสุภาพบุรุษ หน้าอกเขาเปลือยเปล่ามีขนดกหนามองดูเหมือนคนป่าเถื่อน

เขาสวมกางเกงสีแดงรองเท้าหนังสีดำปลายแหลมเครื่องแต่งกายของเขาทั้งหมดเห็นแล้วชวนอึดอัด

ที่ทนได้ยากที่สุดก็คือคนผู้นี้สวมแหวนเพชรสีต่างๆทั้งสิบนิ้ว

สภาพของเขามองดูแล้วเหมือนกับพวกบ้านนอกที่รวยกระทันหัน

แน่นอนว่าเกี่ยวกับลักษณะของเขา คนที่เหมือนเศรษฐีบ้านนอกผู้นี้มองดูเหมือนหาเรื่องก่อกวนและท่าทีไม่มีความสำคัญ

แต่ในความเป็นจริงแล้วคนหัวล้านผู้มองดูเหมือนกับเศรษฐีบ้านนอกนี้ เป็นโจรอื้อฉาวในแดนสวรรค์ใต้ระดับของเขายังสูงกว่าสาวยักษ์ ค่าหัวในแดนสวรรค์ใต้ของเขาสูงถึงหกร้อยห้าสิบล้าน

“เป็นเจ้าเองหรือ เจ้าโล้น? เจ้าสามารถเดินเอาหัวเหม่งฉายแสงส่องทางเดินของเจ้าได้ ในขณะที่ข้าเดินตามสะพานท่อนซุงพาดไม้ของข้า  ทำไมเจ้าต้องรุกล้ำอาณาเขตของข้าด้วย?”  หน้าของสาวยักษ์เขียวคล้ำเหมือนกับว่าลักษณะของหลงเสียงผู้บัญชาการกองทัพกริฟฟินสายฟ้าจะยังไม่เพียงพอ ตอนนี้จอมปีศาจจื้อกวงซึ่งมีค่าหัวถึงหกร้อยห้าสิบล้านเหรียญทองปรากฏออกมาอีกการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ทำให้นางเริ่มคิดและไตร่ตรอง  ถ้าไม่มีเงื่อนไขพิเศษหลงเสียงผู้แอบอ้างความชอบธรรมจะไม่มีทางทำงานร่วมกับจอมปีศาจซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจพวกนี้มาหานางหรือมาหาเชื้อพระวงศ์ที่ปกปิดตัวเองอยู่ในเรือสำราญลอยฟ้าและหลงเสียงถูกเรียกมาช่วยปกป้องอย่างนั้นหรือ? จอมปีศาจมักจะรักษาเนื้อรักษาตัวอยู่เสมอ เขาอาจจะฉวยโอกาสจากวิกฤติเพื่อประโยชน์ส่วนตัวก็เป็นได้

“ก็แค่ดื่มฉลองแต่งงาน  ทำไมเจ้าต้องตระหนี่ด้วยเล่า ลี่เยี่ยน?”  จอมปีศาจจื้อกวงหัวเราะ

“พี่ใหญ่หญิงมีผีอยู่ข้างล่างนั่นด้วย

ทหารรับจ้างสองคนที่สวมชุดนักสู้ปราณฟ้าบินขึ้นมาจากฝั่งทะเลสาบขึ้นมารายงานสาวยักษ์

ความจริงพวกเขาไม่จำเป็นต้องรายงานเลย  เนื่องจากสาวยักษ์นั้นมองเห็นอยู่แล้ว

ในป่าริมฝั่งทะเลสาบสนามพลังที่ถูกปลอมขึ้นด้วยสมบัติพิเศษของนักสู้ปราณฟ้าคนหนึ่งถูกลบออก โจรจำนวนมากที่มีผ้าพันคอสีดำโพกอยู่บนศีรษะกำลังโบกธงกะโหลกดำ พวกมันเหาะขึ้นมาเหมือนคลื่นซัดออกมาจากป่าและมีจำนวนถึงหมื่นคน

ผู้ที่นำขึ้นมาเป็นมนุษย์เผ่าโครงกระดูกมีดาบโค้งสะพายอยู่ข้างหลังและตัวดาบของเขาจะมีรอยหยักเหมือนฟันเลื่อย  เขาพลิกตัวยืนอยู่ต่อหน้าสาวยักษ์อย่างง่ายดาย

มนุษย์โครงกระดูกดูเหมือนจะล้มลงได้ทุกเมื่อ  ชุดที่เขาสวมขาดรุ่งริ่งเหมือนกับว่าปีนออกมาจากหลุมศพ

มนุษย์โครงกระดูกผู้นี้น่าเกลียดจริงๆแต่เขาทำตัวเหมือนกับเป็นสุภาพบุรุษ ก่อนอื่นเขาคำนับสาวยักษ์เหมือนกับที่ขุนนางทำ  “ดยุคซาอูล เดอ ฮามอนเดล เอ็ดเวิร์ดมุลลิเฟเบิล ราเชลขอคารวะหัวหน้าของกลุ่มเพลิงพิโรธ ไม่เจอกันสองสามปีแล้วนะหัวหน้าลี่เยี่ยน  ข้าคิดถึงท่านอยู่ตลอดเวลา จากกันหนึ่งวันก็เหมือนกับสามปีหัวหน้าลี่เยี่ยน ท่านยังสง่าและสวยงามจริงๆ ภายใต้ลมรำเพยยามราตรีและแสงอาทิตย์ยามอัสดงค์  ข้าอดหลงรักเจ้าไม่ได้”

“ถุย!” เย่ว์หยางถ่มน้ำลายเมื่อได้ยินคำนี้

“....”  สาวยักษ์ดูไม่มีความสบายใจเลยแม้แต่น้อย  มันดูน่ารังเกียจ ราวกับว่านางเห็นหนอนบนพื้นกำลังกระดืบคลานไปรอบๆ

ความจริง มีหนอนตัวหนึ่งที่ไต่อยู่บนจมูกท่านดยุคจริงๆ  เมื่อมันไต่มาถึงฟันของเขา มนุษย์โครงกระดูกก็อ้าปากและเริ่มเคี้ยวหนอนตัวนั้นราวกับกำลังกินอาหารเลิศรส

ขณะที่เขากำลังเคี้ยวบังเอิญฟันของเขาคลอนและหลุดร่วงลงมา

มนุษย์โครงกระดูกร้องลั่น รีบเก็บฟันแล้วหันกลับมาใช้เสื้อคลุมบังไม่ให้คนอื่นเห็นจากนั้นใส่ฟันกลับเข้าไปในปากของเขา สุดท้ายเขาคำนับให้กับทุกคนเป็นการขอโทษ “ข้าแก่มากแล้ว  ร่างของข้ากำลังเน่าฟันของข้าก็เลยคลอน หวังว่าทุกคนจะเข้าใจสถานการณ์ของข้านะ”

หลังจากพูดเสร็จเขาดึงผ้าเช็ดหน้าไหมออกมาจากที่ใดสักแห่งแล้วเช็ดหัวทั้งที่ไม่มีเหงื่อ

เย่ว์หยางพูดไม่ออก

เขาสันนิษฐานในใจว่า ถ้าเขาใช้หมัดต่อยฟันทั้งสองแถวในปากของเขาคงทำให้ฟันในปากของเขาปลิวกระเด็นไปหมดแน่ จากนั้นค่อยปล่อยให้เขาไปวิ่งไล่เก็บฟันทีละซี่เอาเองนั่นคงเป็นความรู้สึกที่เหลือเชื่อ

แม้ว่ามนุษย์โครงกระดูกนี้จะดูเหมือนโง่  แต่ความสามารถของเขาไม่อาจดูแคลนได้

มนุษย์โครงกระดูกมีระดับที่สูงมากกว่าสาวยักษ์เสียอีก  เขาคือราเชล หัวหน้ากลุ่มโจรโครงกระดูกดำซึ่งอยู่ในอันดับที่เก้าในกลุ่มโจรแดนสวรรค์ใต้  ดาบโค้งบนหลังของเขาเป็นอาวุธสมบัติระดับศักดิ์สิทธิ์นามว่าดาบพิลาปในหนังสือคู่มือสุดยอดพันอาวุธสุดวิเศษแดนสวรรค์ใต้  มันคือสมบัติชั้นยอดที่น่าเสียดายก็คือดยุคราเชล มนุษย์โครงกระดูกผู้นี้มีค่าหัวห้าร้อยห้าสิบล้านยังอ่อนกว่าสาวยักษ์ แม้ว่ารางวัลค่าหัวของเขาจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อยก็ตาม

นี่ยังเป็นสาเหตุที่เขาทำตัวเหมือนกับว่าเขาอยู่ในสถานะที่ต่ำกว่า

“ผู้บัญชาการหลงเสียงก็อยู่ที่นี่  จอมปีศาจจื้อกวงก็อยู่ในนี้ ดยุคก็อยู่ที่นี่ด้วย  แล้วข้าจะไม่อยู่ที่นี่ได้ยังไง? เจ้าต้องรู้ว่าพื้นที่นี้เป็นพื้นที่ล่าหากินเป็นครั้งคราวของข้าด้วย”  บุรุษร่างสูงสวมชุดหลากสีสันเหมือนตัวตลกปรากฏตัวอยู่ที่ด้านหลังสาวยักษ์  เทียบกับมนุษย์กระดูกแล้ว ทัศนคติของเขาต่ำกว่าตัวตลกผู้มีใบหน้าครึ่งยิ้มครึ่งร้องไห้คำนับแสดงความเคารพให้สาวยักษ์  “ลูกพี่หญิง ไม่ได้พบกันนานเลยนะ  ขออภัยที่ไม่ได้ออกมาพบท่านเร็วกว่านี้  ข้าไม่รู้ว่าท่านล่าเหยื่ออยู่ที่นี่  มิฉะนั้นข้าคงไม่ออกมาต้อนรับท่านเป็นแน่”

“ไสหัวไปให้พ้น,ข้าไม่ใช่พี่ใหญ่หญิงของเจ้า, จะไปตายที่ไหนก็ไปซะเจ้าและกลุ่มโจรตัวตลกของเจ้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า”  สาวยักษ์หัวเราะเย็นชา นี่เป็นครั้งแรกที่นางปฏิเสธคนที่เรียกนางว่าพี่ใหญ่หญิง

“น่าเศร้าจริงๆ  ข้าเคยสู้เคียงข้างกับท่านในอดีตแม้ว่าพี่ใหญ่หญิงจะปฏิเสธที่จะยอมรับ แต่ข้าจะปฏิบัติกับท่านเสมือนเป็นพี่ใหญ่หญิงของข้า”  ตัวตลกผู้นั้นหัวเราะชั่วร้าย มือข้างหนึ่งกวัดแกว่งไม้กายสิทธิ์ด้วยนิ้วมือที่ยาว  มืออีกข้างหนึ่งเดาะลูกบอลเล็กสามสีเล่น ทันใดนั้นเขามองมาทางเย่ว์หยางและอี้หนานและหัวเราะอย่างชั่วร้าย “ดูเหมือนท่านจะลืมข้าเพราะได้เด็กใหม่มาสินะ  มิน่าเล่า พี่ใหญ่หญิงถึงได้ปฏิเสธว่าเคยรู้จักข้า  เด็กใหม่เหล่านี้ก็ไม่เลวหรอกนะศักยภาพไม่มีขอบเขต ถ้าเด็กใหม่สองคนนี้เติบโตขึ้น อย่างน้อยพวกเขาจะได้เป็นนักสู้ปราณฟ้าใช่ไหม?”

เย่ว์หยางรู้สึกได้ว่าคำพูดของตัวตลกผู้นี้แฝงความตั้งใจจะฆ่าพวกเขา

แม้ว่าคนอื่นๆ ก็มีความคิดนี้เช่นกัน  แม้แต่รวมความตั้งของคนอื่นแล้วก็ยังไม่ได้ครึ่งของสิ่งที่ตัวตลกมี

เขามีลางสังหรณ์

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะวางแผนโดยตัวตลกที่มีความเคารพผู้นี้ เขาเป็นคนหนึ่งที่ทำให้คนพวกนี้มีปัญหา... สำหรับนายพลเกราะทองผู้หยิ่งผยอง,ปีศาจหัวโล้นเจ้าเล่ห์และมนุษย์โครงกระดูกผู้น่าเกลียด พวกนั้นเป็นแค่เพียงผู้ช่วยที่ตัวตลกเชิญมา

“ชุดแต่งงานอยู่ที่ไหน?”  สาวยักษ์เหยียดมือนางออกและมังกรตาเดียวรีบยื่นชุดแต่งงานสีขาวราวหิมะที่บริวารนางหาพบในเรือ  “พี่ใหญ่หญิงใครบางคนบังเอิญแต่งงานในเรือสำราญ แต่ชุดแต่งงานอาจจะไม่เหมาะสำหรับสาวน้อย”  เหมือนกับว่าสาวยักษ์ไม่ได้ยินเขานางรับมาถือไว้โดยไม่สนใจใครอื่นเดินเข้าหาอี้หนาน  “น้องสาวข้าต้องการให้ของขวัญแต่งงานกับเจ้า แต่ตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ แม้ว่าข้าจะเป็นโจรใจกล้า แต่ข้าก็มีศัตรูมากมาย และบางคนที่ไม่เจียมตัวก็มักจะเข้ามาหาเรื่องวันนี้ข้าไม่สามารถให้เกียรติรักษาคำสัญญาได้ ดังนั้นข้าขอโทษ น้องสาว เจ้าไม่ใช่คนของข้า เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเจ้า  ขอให้เจ้ามีชีวิตอย่างมีความสุขหลังจากแต่งงานกับหนุ่มน้อยผู้นี้   ถ้าเขารังแกเจ้า  เจ้ามาหาข้าได้ ข้าจะทุบตีเขาแทนเจ้า”

“ขอบคุณพี่สาวแค่นี้ก็ดีพอแล้ว” อี้หนานยอมรับชุดแต่งงานอย่างตื้นตัน แม้ว่านี่จะเป็นของที่ขโมยมา แต่สำหรับนาง นี่คือสมบัติที่ดีที่สุด

“เฒ่าสามพวกเจ้าไปส่งพวกเขาด้วยตัวเอง เรื่องของกลุ่มโจรเพลิงพิโรธไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผู้บริสุทธิ์” สาวยักษ์โบกมือสั่งมังกรตาเดียวและบริวารที่เป็นนักสู้ปราณฟ้าสองคนให้ส่งเย่ว์หยางกับอี้หนานออกไปจากเรือสำราญลอยฟ้า  อีกด้านหนึ่งนางหันหน้าไปเผชิญกับศัตรู  นางตะโกนเสียงเข้ม“เนื่องจากเจ้ามาหาข้าโดยตรง งั้นก็เข้ามาเลย!  ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวังแน่ ใครอยากตายคนแรก?”

“ไม่ต้องรีบ  ไม่ต้องรีบ!” มนุษย์โครงกระดูกโบกมือและหัวเราะ “เด็กใหม่สองคนนี่ยังไม่ต้องรีบจากไปยังมีคนตามมาสมทบงานแต่งงานอีกหลายคนเพื่อร่วมงานเลี้ยงแต่งงาน....”

คนอีกจำนวนมากโผล่ออกมาจากในป่า

ส่วนหนึ่งมีคนคุ้มกันเข้ามา

บรรดาคนเหล่านั้น มีสตรีและเด็กอยู่หลายคน