บทที่ 250 - การผจญภัย

บทที่ 250 - การผจญภัย

มณฑลซ่งเป็นศูนย์กลางการค้าของสหพันธรัฐ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมณฑลอื่นๆ อีก 35 มณฑล

ตอนที่เกาเชียนสร้างชื่อในมณฑลเหลียว พอออกจากมณฑลเหลียวไป แทบไม่มีใครรู้จักเขา

แต่พอเกาเชียนเข้าครอบครองมณฑลซ่ง ชื่อของเขาก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว

ในฐานะหนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งมณฑลซ่ง สถานะและอำนาจของเกาเชียนในตอนนี้สูงส่งเกินกว่าที่ใครจะมองข้ามได้

ยิ่งไปกว่านั้น เกาเชียนยังเป็นยอดฝีมือระดับห้าที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ สังหารยอดฝีมือระดับห้ารุ่นเก๋าอย่างลู่ยวนและหยวนจี้เทียน

และยังสังหารตงเย่หู่และซินหยวนไป๋เย่แห่งสมาคมวายุเทพอีกด้วย

การที่เกาเชียนฆ่าลู่ยวนและหยวนจี้เทียน สร้างความฮือฮาและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา

หลายคนกล่าวหาว่าเกาเชียนฆ่าคนชิงทรัพย์ เพื่อเร่งสร้างฐานะความมั่งคั่ง จึงลงมือสังหารสองยอดฝีมือรุ่นเก๋า

แต่การที่เกาเชียนสังหารตงเย่หู่และซินหยวนไป๋เย่ กลับได้รับเสียงชื่นชมเป็นเอกฉันท์

จักรวรรดิหมาป่าทะเลเป็นเพื่อนบ้านกับสหพันธรัฐมานับพันปี มักชอบก่อเรื่องวุ่นวาย ทำให้คนในสหพันธรัฐทุกระดับชั้นเกลียดชังจักรวรรดิหมาป่าทะเลอย่างรุนแรง

ตงเย่หู่และซินหยวนไป๋เย่ล้วนเป็นพวกหัวรุนแรง เคยปะทะกับสหพันธรัฐหลายครั้ง

โดยเฉพาะวงการต่างๆ ในมณฑลซ่ง ต่างทั้งเกลียดทั้งกลัวสองคนนี้

การที่เกาเชียนสังหารตงเย่หู่และซินหยวนไป๋เย่ จึงเป็นเรื่องที่สะใจผู้คนอย่างยิ่ง

ผลงานการสังหารสี่ยอดฝีมือระดับห้า ทำให้เกาเชียนกลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่สุดในขณะนี้

ภาพที่เกาเชียนใช้ดาบสยบเหล่าผู้กล้าบนเกาะซิรยอวิ๋น ก็แพร่กระจายออกไปผ่านช่องทางต่างๆ

แม้แต่สวีจ้งและเซี่ยชุนชิว สองยอดฝีมือระดับห้ารุ่นเก๋าแห่งมณฑลซ่ง ก็ยังถูกรัศมีของเกาเชียนกลบจนมิด

กระแสสังคมที่เกิดขึ้นนี้ ส่วนหนึ่งมาจากฝ่ายของเกาเชียนที่ช่วยผลักดัน แต่ขณะเดียวกันก็มีขุมกำลังอื่นคอยช่วยหนุนหลังอย่างลับๆ

ดังนั้น ในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน เกาเชียนก็มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วสหพันธรัฐ

...

มณฑลไห่ , เมืองซานหยาง, สำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัทต้าถัง

เดือนตุลาคม พื้นที่ส่วนใหญ่ของสหพันธรัฐเข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว

แต่เมืองซานหยางกลับอยู่ในช่วงที่ร้อนที่สุด เครื่องปรับอากาศกลางในห้องประชุมใหญ่เปิดทำงานเต็มกำลัง ทำให้อุณหภูมิต่ำกว่าภายนอกกว่าสิบองศา

ถังหงอิงกลับไม่รู้สึกถึงความเย็นสบาย เธอรู้สึกแค่ความเบื่อหน่าย

ชายแก่หลายคนในห้องประชุม แต่ละคนดูเลี่ยนยิ่งกว่ากัน และน่าเบื่อยิ่งกว่ากัน

เนื้อหาทางธุรกิจที่ถกเถียงกัน ทั้งซับซ้อนและแห้งแล้ง สำหรับเธอแล้วเหมือนฟังพระสวด ทำให้ง่วงนอนจนตาจะปิด

ถังหงอิงบ่นพึมพำในใจ ถ้ารู้ว่าจะน่าเบื่อขนาดนี้ เธอยอมไปนั่งเรียนที่โรงเรียนยังดีกว่า

ขณะที่ถังหงอิงกำลังจะผล็อยหลับ ก็ได้ยินพ่อของเธอขึ้นเสียงดัง “เหมืองเพชรพลังต้นกำเนิดที่เกาะหลิงซาเป็นยังไงบ้าง ไม่ใช่ว่าเริ่มขุดเจาะอย่างเป็นทางการแล้วเหรอ ทำไมถึงหยุดล่ะ?”

พอได้ยินคำว่า 'เหมืองเพชรพลังต้นกำเนิด' ถังหงอิงก็ตื่นเต็มตา ในที่สุดก็พูดถึงเรื่องสำคัญที่เธอสนใจที่สุดเสียที

หูต้าไห่ หนึ่งในผู้ถือหุ้น ยิ้มแห้งๆ “เหล่าถัง เรื่องนี้ยุ่งยากมาก เราโดนทางนั้นหลอกแล้ว”

“เรื่องเหมืองเพชรพลังต้นกำเนิดที่เกาะหลิงซารั่วไหลออกไป กลุ่มพันธมิตรเพชรพลังต้นกำเนิดรู้เรื่องแล้ว ตอนนี้พวกเขาจะส่งคนมาตรวจสอบและประเมินเหมือง...”

แม้หูต้าไห่จะเป็นผู้ใช้พลังระดับสี่ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มพันธมิตรเพชรที่แข็งแกร่ง ก็ไม่กล้าแข็งข้อ ได้แต่ถ่วงเวลาไปก่อน

ถ้าปัญหาเรื่องกลุ่มพันธมิตรเพชรยังไม่ได้รับการแก้ไข เพชรที่ขุดได้ก็ขนออกมาไม่ได้ เผลอๆ อาจจะโดนยึดไปหมด

ดังนั้น งานขุดเจาะเพชรจึงต้องหยุดชะงักไปก่อน

ความจริงเขาไม่เห็นด้วยกับการลงทุนนี้ตั้งแต่แรก ความเสี่ยงสูง ลงทุนเยอะ แต่ผลตอบแทนไม่คุ้มค่า

ตอนนี้ ก็เกิดปัญหาขึ้นจริงๆ

ถังเจิ้งหยางขมวดคิ้ว “บริษัทจินหม่ามีปัญหาหรือเปล่า?”

บริษัทจินหม่าขุดเหมืองเพชรมาตลอดก็ไม่มีปัญหา พอเขาเข้ามารับช่วงต่อ กลุ่มพันธมิตรเพชรก็โผล่มาทันที ต้องมีคนคาบข่าวไปบอกแน่

แต่บริษัทจินหม่าเป็นบริษัทของสหพันธรัฐ ขายความลับของเขาแล้วจะได้ประโยชน์อะไร?

หูต้าไห่ถอนหายใจ “ผมเดาว่าบริษัทจินหม่าสมรู้ร่วมคิดกับกลุ่มพันธมิตรเพชร เพชรที่พวกเขาขุดได้น่าจะไหลเข้าสู่ตลาดในระบบเป็นจำนวนมาก พอผลผลิตลดลง ก็เลยขายต่อให้เรา

“จากนั้นก็ให้คนของกลุ่มพันธมิตรเพชรออกหน้า มาขูดรีดเราก่อนรอบนึง รอขุดเพชรออกมาได้ ก็มาสูบเลือดอีกรอบ”

หูต้าไห่สรุปว่า “ครั้งนี้เราข้ามเขตไปทำธุรกิจ เลยตกหลุมพรางที่คนอื่นขุดรอไว้”

กลุ่มบริษัทต้าถังทำธุรกิจภาคการผลิตเป็นหลัก ครอบคลุมหลายอุตสาหกรรม แต่ในวงการเพชรพลังต้นกำเนิด พวกเขาคือมือใหม่

ต่อให้มีหัวกะทิทางธุรกิจมากมาย แต่เมื่อก้าวเข้าสู่วงการเพชร ก็หนีไม่พ้นที่จะพลาดท่า

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายวางแผนจะเล่นงานพวกเขามาตั้งแต่ต้น

ถังเจิ้งหยางขมวดคิ้วครุ่นคิด เหมืองเพชรนี้ซื้อมาเพื่อลูกสาว เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เกรงว่าจะแก้ปัญหาไม่ได้ง่ายๆ

กลุ่มพันธมิตรเพชรแข็งกร้าวมาก คอยกวาดต้อนเพชรจากทั่วโลกมาหลายปี

อย่าว่าแต่กลุ่มบริษัทเดียว ต่อให้รวมยอดฝีมือระดับห้าทั้งสหพันธรัฐมา ก็ยังต่อกรกับกลุ่มพันธมิตรเพชรไม่ได้

แน่นอน การแก้ปัญหาไม่ใช่การไปปะทะกับกลุ่มพันธมิตรเพชร เพียงแต่ต้องทุ่มเทแรงกายและเงินทองมหาศาล

ถังเจิ้งหยางปวดหัวตุบ มิน่าล่ะเหมืองเพชรถึงขายถูกนัก!

ถังหงอิงเห็นพ่อนิ่งเงียบไปนาน ก็อดรนทนไม่ไหว “เกาะหลิงซาอยู่ในเขตสหพันธรัฐเรา เพชรพลังต้นกำเนิดก็เป็นของสหพันธรัฐเรา สหพันธรัฐยังไม่ว่าอะไร คนนอกมีสิทธิ์อะไรมายุ่ง!”

ถังหงอิงวัยสิบเก้าปี รู้สึกไม่พอใจกลุ่มพันธมิตรเพชรอย่างมาก

เมื่อก่อนไม่มีเรื่องเกี่ยวข้องกันก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้กลุ่มพันธมิตรเพชรคิดจะมาแย่งเพชรของเธอ เรื่องนี้ทำให้เธอโมโห

เธอไม่ชอบรังแกใคร แต่ก็ยอมให้ใครมารังแกไม่ได้เด็ดขาด

เห็นถังหงอิงทำท่าจะอาละวาด ถังเจิ้งหยางยังไม่ทันพูด หูต้าไห่ก็รีบห้าม “หงอิง ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งใจร้อน ยังไม่ถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือ”

หยวนเฉียง ผู้ถือหุ้นอีกคนก็เสริม “เราจะเจรจากับคนของกลุ่มพันธมิตรเพชร ก็แค่จ่ายเงินเพิ่มหน่อย ไม่จำเป็นต้องใช้กำลัง”

สองคนนี้เคยเห็นกับตาว่าถังหงอิงฆ่าผู้ใช้พลังระดับสี่ไปสามคน รู้ดีว่าแม่นางคนนี้อารมณ์ร้ายจริงๆ และเวลาฆ่าคนก็ไม่ลังเลเลย

ผู้ใช้พลังระดับสามหรือสี่ที่กลุ่มพันธมิตรเพชรส่งมา ไม่ใช่คู่มือของถังหงอิงแน่

ประเด็นคือเบื้องหลังกลุ่มพันธมิตรเพชรคือกลุ่มพันธมิตรอัศวินศักดิ์สิทธิ์ สิบเอ็ดอัศวินศักดิ์สิทธิ์ต่างหากที่เป็นเจ้าโลกตะวันตกตัวจริง

แค่อัศวินศักดิ์สิทธิ์คนเดียว ก็ใช้นิ้วเดียวบี้กลุ่มบริษัทต้าถังให้เละได้แล้ว

ถังเจิ้งหยางก็ปลอบลูกสาว “ลูกอย่าใจร้อน เรื่องธุรกิจต้องใช้วิธีทางธุรกิจแก้ปัญหา อย่าเอาแต่คิดจะใช้กำลังตัดสิน

เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ยุทธภพไม่ใช่การฆ่าฟัน ยุทธภพคือการรู้ใจคน การทำธุรกิจยิ่งต้องเป็นเช่นนั้น!”

“พ่อคะ หนูว่าพ่อพูดไม่ถูกนะ ดูอย่างเกาเชียนสิ อายุยังน้อยแต่มีทรัพย์สินตั้งหลายแสนล้าน รวยกว่าพ่ออีก ก็ปล้นเขามาทั้งนั้นแหละ!”

ช่วงนี้ถังหงอิงได้ยินชื่อเกาเชียนบ่อยมาก ฉายายอดฝีมือระดับห้าที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ทำเอาเธออิจฉาตาร้อน

แน่นอน เธอไม่ได้เห็นด้วยกับการกระทำของเกาเชียนสักเท่าไหร่

การใช้กำลังปล้นเงินทอง นั่นมันโจร ไม่ใช่สิ่งที่ยอดฝีมือควรทำ

เพียงแต่ตอนนี้เธอหงุดหงิด เลยยกเกาเชียนมาอ้าง

ถังเจิ้งหยางจนปัญญา ยิ้มขอโทษหูต้าไห่และหยวนเฉียง ลูกสาวคนนี้ปกติก็ว่านอนสอนง่าย แต่บางทีก็มีอารมณ์เอาแต่ใจบ้าง

ลูกสาวโตแล้ว ต่อหน้าคนนอก เขาจะดุว่าก็ไม่เหมาะ

เขาถอนหายใจ “ครึ่งปีก่อนเรายังเจอเกาเชียนอยู่เลย ตอนนั้นเขายังแค่ระดับสาม กำลังประลองกับคนอื่นอยู่ คิดไม่ถึงว่าไม่ถึงครึ่งปี เขาจะกลายเป็นระดับห้าไปแล้ว...”

พูดถึงเรื่องนี้ ถังเจิ้งหยางรู้สึกสะท้อนใจอย่างบอกไม่ถูก

ตอนนั้นเขาก็รู้สึกว่าเกาเชียนองอาจผ่าเผย บุคลิกไม่ธรรมดา วันหน้าต้องมีอนาคตไกล

คิดไม่ถึงว่าเวลาผ่านไปไม่กี่เดือน เกาเชียนจะก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นยอดฝีมือระดับท็อปของสหพันธรัฐ

ความเร็วในการพัฒนานี้ช่างน่าตกตะลึง!

ถังเจิ้งหยางเสียใจมาก ถ้ารู้แบบนี้ ตอนนั้นเขาน่าจะดึงตัวเกาเชียนไว้

ดูจากสถานการณ์ที่ผ่านมา เกาเชียนเป็นคนรักพวกพ้อง ดีกับคนที่เคยช่วยเหลือเขามาก

ถ้าทำแบบนั้น ตอนนี้เขาก็จะมีพันธมิตรระดับห้าแล้ว

อาจารย์ของลูกสาวแม้จะเก่งกาจ แต่ก็ลึกลับเกินไป และคงไม่มาช่วยเขาทำอะไรหรอก

หูต้าไห่กล่าวเสริม “เมื่อวันก่อนผมผ่านไปทางมณฑลซ่ง เจอเพื่อนเก่าที่นั่น ทุกคนพูดถึงแต่เกาเชียน

“ตอนนี้เกาเชียนกลายเป็นเจ้าพ่อมณฑลซ่งไปแล้ว สวีจ้งกับเซี่ยชุนชิวยังเทียบไม่ได้ นี่เป็นสิ่งที่ทุกคนยอมรับ”

พูดถึงเกาเชียน ใบหน้าของหูต้าไห่เต็มไปด้วยความเลื่อมใส แม้เขาจะไม่เคยเจอเกาเชียน แต่เพื่อนที่มณฑลซ่งต่างยกย่องเกาเชียนอย่างสุดใจ

อีกอย่าง การที่เกาเชียนสังหารซินหยวนไป๋เย่และตงเย่หู่ ก็เป็นครั้งแรกของสหพันธรัฐในรอบหลายสิบปี

พอพูดเรื่องนี้ ทุกคนต่างรู้สึกสะใจและภาคภูมิใจมาก

ในฐานะผู้ใช้พลัง หูต้าไห่เองก็เห็นด้วยและชื่นชมมาก

ถังหงอิงไม่ยักกะเห็นด้วย เกาเชียนจะเก่งแค่ไหนก็สู้ศิษย์ไม่ได้หรอก!

รอเธอได้เพชรพลังต้นกำเนิด อัปเกรดเป็นระดับห้าก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย!

ถึงตอนนั้น ฉายายอดฝีมือระดับห้าที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยนมือ

ถึงเธอจะไม่ได้ใส่ใจนักก็เถอะ!

ถังหงอิงแม้จะใสซื่อ แต่ก็รู้ว่าเรื่องเติมเงินอัปเวลพูดออกไปไม่ได้

เธอเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับ แต่ก็ต้องอดทนไว้

ถังเจิ้งหยางก็กังวล กลัวลูกสาวจะหลุดปากบอกความลับ

หูต้าไห่และหยวนเฉียงแม้จะเป็นเพื่อนสนิท แต่เรื่องความลับสำคัญขนาดนี้ก็บอกให้รู้ไม่ได้

โชคดีที่ลูกสาวยังอดทนไว้ได้

หลังเลิกประชุม ถังเจิ้งหยางพาลูกสาวกลับมาที่ห้องทำงาน แล้วกำชับว่า “ลูกไม่ต้องรีบ เรื่องนี้พ่อจัดการเอง ลูกจะได้เพชรแน่”

ถังหงอิงพูดอย่างไม่พอใจ “พ่อคะ เราไม่ต้องไปกลัวพวกมัน พวกฝรั่งพวกนั้นทำเกินไปแล้ว

“ให้อาจารย์หนูไปจัดการพวกมันดีกว่า!”

“นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก เกี่ยวพันถึงกลุ่มพันธมิตรอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ลูกอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม”

ถังเจิ้งหยางรีบห้าม อาจารย์ของลูกสาวอาจจะไม่กลัวใคร แต่พวกเขากระดูกเปราะบาง สู้รบปรบมือกับกลุ่มพันธมิตรอัศวินศักดิ์สิทธิ์ไม่ไหวหรอก

ถังเจิ้งหยางกล่าวต่อ “สองสามปีมานี้ความสัมพันธ์ระหว่างตะวันตกกับเราแย่ลงเรื่อยๆ พ่อได้ยินว่าตอนนี้กลุ่มพันธมิตรอัศวินศักดิ์สิทธิ์กำลังกดดันจงจิง (รัฐบาลกลาง) ขอส่งกองทัพมาประจำการที่มณฑลไห่ของเรา โดยอ้างเหตุผลเพื่อรักษาความปลอดภัยทางทะเล...”

“พวกมันบ้าไปแล้วเหรอ?”

ถังหงอิงแม้อายุน้อย แต่ก็รู้ว่าการที่กองกำลังต่างชาติเข้ามาประจำการในเขตแดนของสหพันธรัฐหมายถึงอะไร มันเหมือนมาขี่คอเยี่ยวรดหัวชัดๆ!

ไม่มีประเทศไหนยอมรับการกระทำแบบนี้ได้

“ช่วงนี้รอยแยกมิติทางทะเลมีมากขึ้นเรื่อยๆ สัตว์อสูรในทะเลก็เพิ่มจำนวนขึ้นทุกวัน การขนส่งทางทะเลได้รับผลกระทบ กลุ่มพันธมิตรอัศวินศักดิ์สิทธิ์เลยใช้ข้ออ้างนี้ เริ่มแผนขยายอำนาจระลอกใหม่...”

ถังเจิ้งหยางกล่าวด้วยความกังวล “ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าสงครามคงหลีกเลี่ยงไม่ได้!”

เรื่องใหญ่ระดับชาติแบบนี้ ยังไม่ถึงคราวที่เขาต้องกังวล

ประเด็นคือเหมืองเพชรบนเกาะหลิงซา ตอนนี้ถูกกลุ่มพันธมิตรเพชรจับจุดอ่อนได้ ในสถานการณ์ที่ตึงเครียดแบบนี้ ถ้าจัดการไม่ดีอาจเกิดเรื่องใหญ่ได้

ถังหงอิงเห็นพ่อกังวลขนาดนั้น จึงปลอบใจ “ไม่เป็นไรหรอกพ่อ อาจารย์หนูมีอิทธิฤทธิ์ไร้ขอบเขต แค่กลุ่มพันธมิตรอัศวินศักดิ์สิทธิ์ กระจอกมาก!”

พูดจบเธอก็ตาเป็นประกาย “พ่อคะ หรือว่าเราชิงไปเก็บเพชรที่เหมืองก่อนที่พวกมันจะมาถึง...”

ถังเจิ้งหยางมองลูกสาวอย่างเอือมระอา เด็กคนนี้ช่างกล้าบ้าบิ่นจริงๆ

ถังหงอิงรีบอธิบาย “พ่อคะ พ่อไม่เข้าใจ หนูไม่ต้องขนเพชรออกมา เราไปตอนนี้เลย พอได้เพชรแล้วก็ไป เรื่องหลังจากนั้นก็ไม่ต้องสนแล้ว”

“จะดีเหรอ?”

ถังเจิ้งหยางเริ่มลังเล อาศัยช่วงที่กลุ่มพันธมิตรเพชรยังไม่ทันตั้งตัว รีบไปเอาเพชรมาให้พอแล้วก็ชิ่ง ฟังดูเป็นความคิดที่ไม่เลว!

“ดีสิคะ ทำไมจะไม่ดี ไม่มีปัญหาแน่นอน!”

ถังหงอิงมั่นใจเต็มเปี่ยม มีอาจารย์อยู่ทั้งคน จะมีปัญหาได้ไง!

[จบแล้ว]