ตอนที่ 588 คิดว่ามีอนาคตอีกหรือ?
ตอนที่ 588 คิดว่ามีอนาคตอีกหรือ?
“อย่าหลงระเริงเกินไป ข้าจะต้องให้พวกเจ้าชดใช้เป็นสิบเท่าล้างอายที่พวกเจ้าตัดแขนขาและปีกของข้า” เทวทูตตกสวรรค์ม่อเฟยกระอักโลหิตดำและมองดูสตรีทั้งสองด้วยความชิงชัง
การต่อสู้ในสนามนี้ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้
ศัตรูมีอาวุธเทพถึงสองชนิด ซ้ำเทวทูตตกสวรรค์ม่อเฟยก็ได้รับบาดเจ็บหนัก ต่อให้เขาไม่บาดเจ็บ เขาก็ไม่สามารถสู้ต่อไปได้
เขาตัดสินใจออกมาจากที่นั่นทันที อย่างไรก็ตาม มิติประลองนี้ไม่ใช่มิติต่อสู้มรณะ กฎไม่ได้จำกัดว่าต้องมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดตายก่อน ในมิติประลองนี้ เมื่อทั้งสองฝ่ายถึงขีดจำกัดของการต่อสู้แล้ว ฝ่ายที่ยอมรับความพ่ายแพ้สามารถออกมาได้ กฎที่นี่ไม่เข้มงวด
เทวทูตตกสวรรค์ม่อเฟยล้วงผลึกเทเลพอร์ตออกมาเตรียมพร้อมออกไปจากที่นี้
ขณะที่เขาบดทำลายผลึกเทเลพอร์ต เทวทูตตกสวรรค์หันกลับมามองสตรีทั้งสองด้วยความรู้สึกเกลียดชัง
สตรีทั้งสองคนมองดูสงบ เหมือนกับว่าพวกนางไม่เห็นเขาจากออกไป...
ด้านนอกป้อม
ราชันย์พันปีศาจกำลังไล่ตามเย่ว์หยางอย่างบ้าคลั่งหยุดอยู่กลางอากาศทันที และไออย่างเจ็บปวด เลือดออกมาจากจมูกของเขา
เขาตะโกนด้วยความกลัว “อะไรกัน? ไมโบน!”
ราชันย์พันปีศาจรู้สึกว่ามังกรปีศาจแดนสวรรค์ตายแล้ว ด้วยความช่วยเหลือของมังกรเพลิงยักษ์สามตัวทั้งยังเป็นอสูรฟ้าระดับหนึ่งขั้นสูง ไมโบนมังกรปีศาจแดนสวรรค์ก็ยังตายจริงๆ ทั้งสี่สู้กับโคเงาและตายภายในหนึ่งชั่วโมง ราชันย์พันปีศาจไม่อาจทำใจเชื่อเรื่องนี้ได้เลย แม้ว่าโคเงาจะมีโซ่ล่ามเทพ แต่พลังของนางก็ยังอ่อนแอมากกว่ามังกรปีศาจแดนสวรรค์มาก แล้วนางสามารถฆ่ามังกรทั้งสี่ได้อย่างไร? ก่อนหน้านี้ นางพญาดอกหนามมงกุฎทองก็ฆ่ายักษ์ภูเขาหิมะ ราชันย์พันปีศาจก็ยังไม่พบเหตุผลที่เกิดเรื่องเช่นนี้ได้ ทั้งที่ยักษ์ภูเขาหิมะของเขาก็แข็งแกร่งกว่า
ในทำนองเดียวกัน มังกรปีศาจแดนสวรรค์และมังกรเพลิงยักษ์ก็แข็งแกร่งกว่าคู่ต่อสู้มาก แต่ก็ยังพ่ายแพ้โคเงาได้เช่นกัน
ไม่น่าเป็นไปได้เลย!
เกิดการต่อสู้แบบไหนกันแน่ถึงได้มีผลออกมาน่ากลัวเช่นนี้?
ลำแสงเทเลพอร์ตสายหนึ่งฉายขึ้นจากตำแหน่งที่เทวทูตตกสวรรค์หายไป
เมื่อราชันย์พันปีศาจเห็นเช่นนี้ เขารู้สึกสงบใจได้... โชคดี เทวทูตตกสววรค์ของเขาแข็งแกร่งเพียงพอ หลังจากสูญเสียยักษ์ภูเขาหิมะและมังกรปีศาจแดนสวรรค์ ก็มีแต่เพียงเขาที่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้และกลับมาอยู่ข้างเขา
ลำแสงสีทองฉายวาบ
ตุ้บ
เทวทูตตกสวรรค์ที่เหลืออยู่เพียงปีกเดียวปรากฏอยู่ต่อหน้าราชันย์พันปีศาจ จากนั้นร่วงลงกับพื้นภายใต้สายตาที่มีความสุขของราชันย์พันปีศาจ
ก่อนที่เขาตาย เขาเหยียดแขนข้างเดียวไปที่ราชันย์พันปีศาจ
ดูเหมือนว่าเขามีบางอย่างที่ต้องการพูด แต่เลือดท่วมกลบคอเขาเรียบร้อย
ยิ้มเปี่ยมสุขของราชันย์พันปีศาจเหมือนกับลาวาที่แข็งตัวทันทีหลังจากภูเขาไฟระเบิดออกมา
เขาหน้าซีดเหมือนกับคนตาย เพราะอสูรของเขาตายไปตัวแล้วตัวเล่า ผลกระทบจากการสูญเสียอสูรทำสัญญามีมากเกินไปแทบทำให้หัวของเขาระเบิด เลือดไหลออกจากปากและจมูกเหมือนน้ำพุ
“ม่อเฟย (เมอฟี่) แม้แต่เจ้าซึ่งมีปัญญามากอันดับหนึ่งก็ยังตายในการต่อสู้ด้วยหรือนี่? เจ้าเผชิญการต่อสู้กับศัตรูแบบไหนกันแน่?” ราชันย์พันปีศาจไม่สามารถนึกภาพออกได้ เนื่องจากเขาเห็นเทวทูตตกสวรรค์ม่อเฟยตาย เทวทูตตกสวรรค์ผู้ที่เขาเชื่อใจที่สุด เทเลพอร์ตกลับมาโดยไม่ได้ชัยชนะ แต่มาเพื่อพบเขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย
“พวกเจ้ากลับมากันแล้วหรือ? สร้างความลำบากให้พวกเจ้าแล้ว ไปพักก่อนเถอะ ที่เหลือข้าจัดการเอง” อีกด้านหนึ่ง เหมือนกับว่าเย่ว์หยางต้อนรับการกลับมาของวีรสตรี เขากอดองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนและเสวี่ยอู๋เสียที่เทเลพอร์ตกลับมา และจูบพวกนางด้วยความรักและมีความสุข
โคเงาอาหมันคล้องโซ่ล่ามเทพไว้กับตัวกลับมาในเวลาไล่เลี่ยกัน
ตัวอาหมันก็เปรอะไปด้วยเลือด
นางสะพายทวนทองฆ่ามังกรไว้ด้านหลังและเหน็บมีดทองฆ่ามังกรไว้ที่เอว พลังที่ไร้เทียมทานของนางทำให้นางเป็นเหมือนเทพธิดาศึกที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย... นางกางแขนโอบกอดเย่ว์หยาง เสวี่ยอู๋เสียและองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนจากด้านหลังด้วยกันเพื่อแสดงให้เห็นจิตวิญญาณของนาง โซ่ล่ามเทพยาวบนตัวนางเปรอะเลือดของเทวทูตตกสวรรค์ม่อเฟยไปด้วย
ราชันย์พันปีศาจเข้าใจทันทีว่านางโคเงานี้ไม่เพียงแต่ฆ่ามังกรปีศาจแดนสวรรค์เท่านั้น แต่นางยังเทเลพอร์ตเข้าไปในมิติรบช่วยสตรีทั้งสองฆ่าม่อเฟยด้วย
มิติรบต้องถูกปรับแต่งโดยคุณชายสามตระกูลเย่ว์แน่ ดังนั้นจึงเกิดปัญหาขึ้นได้ แต่มันสายเกินไปแล้วที่มารู้ตัวเอาตอนนี้
ฝันร้ายของราชันย์พันปีศาจยังไม่จบ.... ในมิติสนามประลองมรณะอีกแห่งหนึ่ง การต่อสู้อีกคู่หนึ่งกำลังมาถึงจุดสิ้นสุด ปีศาจโบราณระดับสามล้มลงกับพื้น แม้ว่ามันจะเป็นอสูรที่ทรงพลังที่สุดของราชันย์พันปีศาจ แต่ชะตาของมันถูกกำหนดให้ล้มเหลวพ่ายแพ้ นั่นเป็นเพราะคู่ต่อสู้ของมันเป็นเด็กสาวยักษ์ นักสู้ปราณฟ้าระดับสาม เด็กสาวยักษ์มีสายเลือดของกษัตริย์ไตตันโบราณ และนางยังไม่เติบโตเต็มที่ แม้ว่านางจะเพิ่งฟื้นฟูความทรงจำของนางได้ และยังไม่สามารถใช้พลังได้เต็มที่ นางยังเป็นเทพธิดาศึกผู้พิทักษ์ดินแดนสวรรค์ตะวันตก ดังนั้นนางจึงมีพลังมหาศาลไม่มีขีดจำกัดซึ่งปีศาจโบราณไม่สามารถรับมือได้
เด็กสาวยักษ์อยู่ในชุดเกราะไตตันคำรามเสียงดังสนั่นยิ่งกว่าทหารหมื่นคน
ปีศาจโบราณไม่สามารถยืนต้านรับได้ภายใต้แรงกดดันด้วยแขนของนาง มันสั่นด้วยความเจ็บปวด
ในที่สุดคอของมันก็ไม่สามารถต้านพลังของไตตันได้มีเสียงหักแครกดังขึ้น... ศีรษะของปีศาจโบราณที่ได้รับบาดเจ็บหนักก็แตกและถูกเด็กสาวยักษ์บิดหัก
การต่อสู้ของมันกับเด็กสาวยักษ์นับเป็นการสูญเปล่าจริงๆ
เด็กสาวยักษ์ยังใช้พลังไม่ถึงแปดในสิบส่วนก่อนที่นางจะฆ่าปีศาจโบราณ ถ้าปีศาจโบราณไม่สามารถบินได้ และไม่ได้บินหลบการโจมตีของนางเพื่อถ่วงเวลาแล้ว อย่างนั้นการต่อสู้คงจบเร็วกว่าการต่อสู้ของยักษ์ภูเขาหิมะกับนางพญาดอกหนามมงกุฎทองเสียอีก หลังจากบิดคอของปีศาจโบราณแล้ว เด็กสาวยักษ์ก็พร้อมจากออกมา แต่หลังจากคิดชั่วขณะ นางขมวดคิ้วและตัดสินใจฉีกร่างมันขาดสองส่วน
วินาทีต่อมา นางต้องการกลับมาอยู่ข้างๆ เย่ว์หยางพร้อมกับนำหัวมือและขาของมันออกมาด้วย
ราชันย์พันปีศาจดูหน้าซีดเหมือนคนตาย
ร่างเหมือนที่หนึ่งชี่เหยียนและร่างเหมือนที่สองชิงเยี่ยนและผู้อาวุโสปีศาจเยี่ยนซั่ววิ่งมาอยู่ด้านหลังราชันย์พันปีศาจเริ่มสั่นด้วยความกลัว พวกเขาเริ่มเสียใจ ถ้าพวกเขารู้ว่าหลายๆ อย่างจะกลายเป็นเช่นนี้ พวกเขาคงไม่เริ่มทำสงครามกับคุณชายสามตระกูลเย่ว์แน่ ตอนแรกพวกเขาคิดว่าศัตรูผู้นี้จัดการได้ง่าย พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าเขาคือฝันร้ายที่แท้จริง
เทียบกับวิญญาณจ้าวปีศาจโบราณที่หาไม่พบไม่ว่าจะเป็นที่ใดก็ตาม, เทียบกับชื่อตี้ซึ่งทรงพลังมหาศาลและยังเก็บซ่อนตัว เทียบกับจื้อจุนที่ยังเป็นนักสู้อันดับหนึ่งของหอทงเทียน... ราชันย์พันปีศาจคิดว่าเย่ว์หยางจักรพรรดิอวี้รุ่นใหม่กับศักยภาพที่สูงส่งของเขารับมือได้ง่ายที่สุด ที่สำคัญ เย่ว์หยางยังอายุน้อยมาก น้อยมากจนสร้างความอัศจรรย์ให้กับทุกคน เขาอายุเกินยี่สิบปีมาเล็กน้อย จะมีพลังฝึกปรือแค่ไหนกันเชียว? เมื่อสองปีที่แล้ว เด็กผู้นี้เพิ่งเข้าสู่ระดับปราณก่อกำเนิด ต่อให้เขาติดปีกบินได้ ก็คงไม่แข็งแกร่งเท่านี้แน่!
ราชันย์พันปีศาจรู้สึกเช่นนั้น
ดังนั้นการเอาชนะเย่ว์หยางผู้มีศักยภาพเติบใหญ่ ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขาก็คือ แสดงออกมาว่าเลิก และเป้าหมายจะบรรลุได้ง่ายที่สุด
ไม่มีใครคาดเลยว่าแม้จะมีผู้ทรยศอย่างนาคราชสมุทรเก้าหัวและเสียงหวี่ก็ถูกกำจัด แม้แต่ปีศาจสองพี่น้องที่ถ่ายพลังปีศาจให้ศัตรูก่อนหน้านี้ แม้แต่พวกที่มาช่วยปลดปล่อยผู้อาวุโสปีศาจเยี่ยนซั่วจากผนึก ทำให้เขาเป็นผู้ช่วยของเขา แม้ว่าเขาเองที่เป็นเจ้าของอสูรฟ้าที่แข็งแกร่งที่สุด แข็งแกร่งขนาดที่พวกมันทั้งหมดมีพลังพอจะโค่นหอทงเทียนทั้งหมดได้ แต่พวกมันก็ยังพ่ายแพ้อย่างน่าสยดสยองจากการต่อสู้กับคุณชายสามตระกูลเย่ว์
ตอนนี้ ราชันย์พันปีศาจค่อยเข้าใจสาเหตุที่เย่ว์หยางประสบความสำเร็จในฐานะจักรพรรดิอวี้ เหตุผลที่เด็กหนุ่มสามารถเอาชีวิตรอดจากมิติประลองมรณะ เหตุผลที่เขาสามารถฆ่านักสู้ปราณฟ้าได้และจับจับอสูรฟ้าได้ เหตุผลที่เขาสามารถเอาชนะราชาเฮยอวี้ผู้ฟื้นตื่นขึ้นเร็วเพื่อมาเตรียมแผนการ
เหตุผลที่เขามีบางอย่างที่คนอื่นๆ ไม่มีทางมีได้
อาวุธศักดิ์สิทธิ์, อาวุธเทพ, นางฟ้านักรบ, เพลิงอมฤต, โคเงา, ไตตันโบราณ, นางพญาดอกหนามมงกุฎทอง... ถ้าใครก็ตามมีหนึ่งในสิ่งเหล่านี้ พวกเขาก็สามารถชิงตำแหน่งจื้อจุนแห่งหอทงเทียนได้
แต่.. คุณชายสามตระกูลเย่ว์กับมีทุกสิ่ง
“ไม่, ไม่... คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของข้า อย่าทำอย่างนี้, อย่าทิ้งข้าไป!” คัมภีร์อัญเชิญของราชันย์พันปีศาจเปล่งแสงทันที และแตกกระจายเป็นดวงดาวจำนวนมากมายและหายไปในท้องฟ้า คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์มีขนาดเล็กลงทุกที หน้าของคัมภีร์พลิกขึ้นเอง พลังและกฎที่คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ต้องมีก็หายไป นี่เป็นเพราะความตายของอสูรและร่างเหมือนที่สามของเขา ราชันย์พันปีศาจไม่มีคุณสมบัติครอบครองคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป
ท่าทีของราชันย์พันปีศาจสิ้นหวังขณะที่คัมภีร์อัญเชิญมีระดับร่วงลงมาอยู่ที่คัมภีร์เพชรระดับสูง
จากนั้นเลื่อนลงมาเป็นระดับกลาง
ท้ายที่สุด คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีศักยภาพไม่มีที่สิ้นสุดระดับตกลงมาที่คัมภีร์เพชรระดับเบื้องต้น
ราชันย์พันปีศาจใช้ทักษะแฝงเร้นแยก เพื่อสร้างร่างแยกสามร่าง ความคงอยู่ของพวกเขาทั้งหมดเหมือนกับเป็นอสูร
เพราะมีชี่เหยียน, ชิงเยี่ยนและจื่อซั่วร่างแยกพิเศษทั้งสาม นอกจากนี้ยังมีมังกรปีศาจแดนสวรรค์, เทวทูตตกสวรรค์และสัตว์อสูรระดับอสูรฟ้าอื่น ความลึกลับที่คัมภีร์อัญเชิญของราชันย์พันปีศาจเริ่มเพิ่มระดับได้เร็วอย่างน่าประหลาด ทำให้เขามีความทะเยอทะยานสูงจนกระทั่งกลายเป็นความใฝ่ฝันจะพิชิตโลก
วันนี้ ความพ่ายแพ้ฉับพลับทำให้เขากลับไปสู่สถานะดั้งเดิม
ต้องใช้เวลาพันปีเพิ่มยกระดับคัมภีร์อัญเชิญเป็นคัมภีร์ชั้นศักดิ์สิทธิ์ แต่ภายในชั่วโมงเดียวความเพียรพยายามพันปีก็สูญสลาย
ราชันย์พันปีศาจเสียใจจนไม่มีน้ำตาจะไหล..... ร่างเหมือนที่สามไม่อาจฟื้นคืนชีพได้ และไม่สามารถทำได้ใหม่ ปีศาจโบราณที่ตายไปก็เป็นบริวารผู้ภักดีที่สุด แม้ว่าเขาจะเป็นมนุษย์ มันก็ยอมทำสัญญากับเขาโดยไม่คิดซ้ำสอง และยังคงช่วยเขาต่อไป อีกทั้งมังกรปีศาจแดนสวรรค์, ยักษ์ภูเขาหิมะและเทวทูตตกสวรรค์ม่อเฟยผู้มีศักยภาพสูงสุดก็ไม่ใช่อสูรพิทักษ์การตายของพวกเขาครั้งเดียวนับเป็นการลาจากถาวร
“คุณชายสามตระกูลเย่ว์, แค้นครั้งนี้หนักหนายิ่งกว่าฆ่าบิดา, ชิงเจ้าสาวหรือแม้กระทั่งทำลายประเทศ” ราชันย์พันปีศาจผลักคัมภีร์อัญเชิญของเขาออกไป ถือไว้ด้วยมือที่สั่นเทาและสูดหายใจลึกเพื่อสงบจิตใจ “ข้าจะยอมรับว่าพ่ายแพ้ในศึกนี้ ก่อนหน้านี้ข้ามองเจ้าด้วยความชิงชัง แต่ข้าจะไม่ทำเช่นนั้นอีก ข้าจะล้างแค้นเจ้าในเวลาพันปี ข้าจะทำให้ชีวิตของเหมือนตกอยู่ในนรก ต่อให้เจ้าแสวงหาความตาย เจ้าก็จะตายไม่ได้”
“น่าขัน, เจ้าคิดว่าเจ้ายังจะมีอนาคตอีกหรือ?” เย่ว์หยางส่งองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนและเสวี่ยอู๋เสียกลับเข้าไปพักในโลกคัมภีร์
เสี่ยวเหวินหลี, นางฟ้านักรบอิคคา, นางพญาดอกหนามมงกุฏทองยืนอยู่ด้านหลังเขากันทั้งหมด
ตั้งแต่ราชาเฮยอวี้ใช้ทักษะแฝงเร้นทรยศหลบหนีไปจากสังเวียนมรณะได้ เย่ว์หยางได้เรียนรู้ข้อผิดพลาดว่า เมื่อเขาเริ่มฆ่าศัตรูของเขา เขาต้องไม่ปล่อยให้พวกเขาหลบหนีไปได้ ไม่ว่าจะโจมตีหรือไม่ แต่เมื่อเจ้าเริ่มแล้ว เจ้าต้องไม่หยุดจนกว่าศัตรูจะพ่ายแพ้เด็ดขาด