บทที่ 3 จิ้งจอกน้อยคลั่งรัก

บทที่ 3 จิ้งจอกน้อยคลั่งรัก

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ไม่เพียงแต่เหยาเหยาจะตกตะลึง แต่แม้แต่คอมเมนต์ในไลฟ์สดก็หยุดนิ่งไปชั่วขณะ

ทันใดนั้น ในไลฟ์ที่มีผู้ชมห้าถึงหกร้อยคน คอมเมนต์ก็เริ่มเด้งรัวๆ

【ฮ่าๆ แม้แต่สัตว์อสูรยังมีความรักในวัยเรียนเหรอเนี่ย】

【จิ้งจอกซากุระตัวนี้ดูเหมือนยังไม่โตเต็มวัยเลยนะ จะมีความรักได้ยังไง?】

【ไม่นะ ตามธรรมชาติของจิ้งจอกซากุระ พวกมันไม่มีแนวคิดเรื่องคู่ครอง อย่างมากก็แค่เข้าสู่ช่วงติดสัด จะไปเอาความรักมาจากไหน?】

【สตรีมเมอร์คนนี้หิวแสงจัดๆ ไปละๆ】

คอมเมนต์เต็มไปด้วยคำเยาะเย้ย แต่ก็มีบางส่วนที่พยายามถกเถียงด้วยเหตุผล

แต่ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่าเรื่อง "ความรักวัยเรียน" นั้นไร้สาระสิ้นดี

เหยาเหยาเองก็ไม่เชื่อเช่นกัน แต่เมื่อเห็นท่าทางมั่นใจของลู่เย่ เธอจึงถามต่อ:

“คุณกำลังจะบอกว่า... ความรักวัยเรียนงั้นเหรอ?”

“ใช่ครับ” ลู่เย่พยักหน้าและอธิบาย “มันเกี่ยวข้องกับจิ้งจอกวายุครามของพี่สาวคุณ”

“ถ้าผมเดาไม่ผิด เวลาพี่สาวคุณอยู่บ้าน เธอคงปล่อยจิ้งจอกวายุครามออกมาวิ่งเล่น ไม่ได้เก็บไว้ในมิติวิญญาณแน่ๆ”

“และเจ้าจิ้งจอกซากุระตัวนี้ก็คงจะตัวติดกับจิ้งจอกวายุครามตลอดเวลา”

เหตุผลที่เขาไม่สงสัยสัตว์อสูรตัวอื่น เพราะจิ้งจอกซากุระมีนิสัยขี้เกียจและไม่ชอบเคลื่อนไหว

ตัวเดียวที่มันน่าจะมีปฏิสัมพันธ์ด้วยบ่อยๆ ก็คือจิ้งจอกวายุครามตัวนี้นั่นเอง

เหยาเหยาพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณพูดถูกเป๊ะเลยค่ะ มันชอบจิ้งจอกวายุครามของพี่สาวฉันมาก...”

ถึงตรงนี้ น้ำเสียงของเธอก็เริ่มซับซ้อนขึ้น “แต่จิ้งจอกซากุระของฉันเพิ่งจะอายุสามเดือนเองนะ มันไม่น่าจะเป็นแบบนั้นได้”

ทันใดนั้น จมูกของจิ้งจอกซากุระก็ขยับฟุดฟิด แล้วร่างของมันก็กระโจนลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว หายไปจากมุมกล้อง

เหยาเหยาอุทานออกมา แล้วรีบหันกล้องโทรศัพท์ไปทางจิ้งจอกซากุระ

เธอเห็นมันวิ่งไปที่ประตู ใช้เท้าหน้าตะกุยรอยแยกประตูไม่หยุด ราวกับอยากจะออกไปข้างนอก

【มันเป็นอะไรไปน่ะ?】

【เขาว่ากันว่าจิ้งจอกมองเห็นสิ่งที่มนุษย์มองไม่เห็นนะ ฉันเดาว่ามีอะไรสกปรกๆ อยู่ในห้องแน่เลย】

【หรือมันเครียด?】

ก่อนที่เหยาเหยาและลู่เย่จะได้พูดอะไร ประตูห้องก็เปิดออกกะทันหัน

บุคคลที่มองไม่เห็นท่อนบน เห็นเพียงท่อนล่างที่สวมกางเกงขายาวสบายๆ เดินเข้ามา

พร้อมกับเสียงผู้หญิงที่ชัดเจนและเย็นชา:

“เหยาเหยา ทำอะไรอยู่?”

สิ้นเสียงพูด จิ้งจอกซากุระก็รีบวิ่งไปที่เท้าของคนคนนั้น ใช้เท้าหน้าเล็กๆ สองข้างตะกุยขากางเกง พร้อมส่งเสียงร้อง “อิ๊ง อิ๊ง”

เมื่อเห็นดังนั้น ผู้มาเยือนก็หัวเราะเบาๆ ก้มลงลูบหัวจิ้งจอกซากุระ:

“โอเคๆ ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวฉันปล่อยมันออกมานะ”

สิ้นคำพูด แสงสีดำวูบหนึ่งก็พาดผ่านอย่างรวดเร็ว และจิ้งจอกสีดำทมิฬก็ปรากฏตัวขึ้น

นี่คือจิ้งจอกวายุคราม ร่างกายของมันใหญ่กว่าจิ้งจอกซากุระเล็กน้อย ปราดเปรียวและสง่างาม

ขนทั้งตัวสีเข้มดั่งท้องฟ้ายามค่ำคืน เป็นประกายระยิบระยับเมื่อต้องแสงไฟ

【เชรดเข้ จิ้งจอกวายุครามตัวจริงเสียงจริง】

【จิ้งจอกวายุครามคุณภาพขนาดนี้ สายเลือดน่าจะระดับ A เลยมั้ง?】

【แม่นางเศรษฐี โปรดรับข้าไปเลี้ยงด้วยเถิด】

คอมเมนต์เริ่มเดือดดาล จำนวนผู้ชมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนแตะ 900 คน ใกล้จะทะลุหลักพันแล้ว

ทันทีที่จิ้งจอกวายุครามปรากฏตัว มันก็แสดงท่าทีกระตือรือร้นเช่นกัน เข้าไปคลอเคลียกับจิ้งจอกซากุระอย่างสนิทสนม

ดูไปดูมา ทั้งคู่เหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามันไม่มีผิด

【คุณพระ หรือจะเป็นความรักวัยเรียนจริงๆ?】

【หวานกันขนาดนี้ ฉันจิ้นแล้วนะ ฉันจิ้นแล้ว】

【สองตัวนี้มีเคมีคู่จิ้นแรงมาก】

ลู่เย่จ้องมองไปที่จิ้งจอกวายุคราม และหน้าต่างสถานะของมันก็เด้งขึ้นมา

【ประเภท: จิ้งจอกวายุคราม】

【เลเวล: 34】

【สายเลือด: ระดับ A】

【ธาตุ: สายฟ้า】

【สภาวะทางจิตใจ: กำลังมีความรัก】

【สภาวะร่างกาย: ความไม่สมดุลของต่อมไร้ท่อ, ความไม่สมดุลของฮอร์โมนไทรอยด์, สุขภาพไม่เต็มร้อย】

【พรสวรรค์: ความเร็วสูงระดับสูง, การควบคุมสายฟ้า, ฯลฯ】

【ทักษะ: ก้าวย่างวายุ, สายฟ้าฟาด, เกราะสายฟ้า, ฯลฯ】

เยี่ยม เยี่ยมจริงๆ เป็นความรัก + ต่อมไร้ท่อผิดปกติจริงๆ ด้วย ดูเหมือนการตัดสินใจของฉันจะถูกต้อง

เมื่อเห็นฉากนี้ เหยาเหยาอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างเลื่อนลอยเล็กน้อย:

“มิน่าล่ะ จู่ๆ มันก็ลุกขึ้นมา ที่แท้พี่สาวกลับมาแล้วนี่เอง”

“อาจารย์เย่ คุณพูดถูกจริงๆ ด้วย”

ลู่เย่ยิ้มและอธิบายต่อ “พวกมันก็เหมือนคู่รักที่กำลังอินเลิฟ พอต้องแยกจากกัน ก็จะรู้สึกเศร้าและว่างเปล่า

“ในฐานะเจ้าของ คุณย่อมเข้าใจสภาวะจิตใจของมันได้ยาก

“ในสายตามัน มันคิดว่าคุณไล่จิ้งจอกวายุครามไป ขัดขวางความรักของมันกับจิ้งจอกวายุคราม มันถึงได้แสดงท่าทีก้าวร้าวต่อคุณ”

“ตอนนี้มันได้เจอกับจิ้งจอกวายุครามแล้ว คุณอยากจะลูบมันยังไงก็ได้เลย”

“ฉันจะลองดูค่ะ” เหยาเหยาตอบรับ ยื่นมือออกไปวางบนร่างนุ่มนิ่มของจิ้งจอกซากุระ

เป็นอย่างที่ลู่เย่พูด จิ้งจอกซากุระไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนเลยแม้แต่น้อย

กลับกัน มันยังส่งเสียงครางเบาๆ แสดงความสบายใจออกมาอีกด้วย

“จริงด้วย!”

เหยาเหยาพูดด้วยความประหลาดใจ ในที่สุดปมในใจเธอก็คลี่คลาย

เธอเคยคิดว่าจิ้งจอกซากุระจะเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิตเสียอีก

【ได้ความรู้ใหม่แล้ว จะหาจิ้งจอกซากุระได้ที่ไหนบ้าง?】

【ฉันมีจิ้งจอกซากุระแล้ว แต่จะหาจิ้งจอกวายุครามได้ที่ไหน?】

【ได้ความรู้เพิ่มอีกแล้ว สตรีมเมอร์คนนี้เก่งจริงๆ ห้าสิบสตางค์ต่อคอมเมนต์ (ลบวงเล็บด้วย)】

เมื่อดูปฏิกิริยาจากคอมเมนต์ ลู่เย่ก็พอใจมากและพูดขึ้นอีกครั้ง:

“เหยาเหยา คนข้างๆ นั่นพี่สาวคุณใช่ไหม?”

เหยาเหยาลังเลครู่หนึ่ง เหมือนจะปิดไมค์ถามพี่สาว แล้วตอบกลับมาว่า “พี่สาวฉันเองค่ะ”

“งั้นช่วยถามหน่อยสิครับว่า ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาตอนที่จิ้งจอกซากุระไม่ได้อยู่ข้างๆ จิ้งจอกวายุครามมีอาการผิดปกติบ้างไหม?”

เหยาเหยาปิดไมค์ถามอีกครั้ง แล้วพูดว่า “พี่สาวบอกว่ามีบ้างนิดหน่อยค่ะ เธอกำลังจะพาจิ้งจอกวายุครามไปตรวจสุขภาพพอดี”

“งั้นพาจิ้งจอกซากุระไปด้วยจะดีที่สุดครับ”

ลู่เย่อธิบาย “ไม่เหมือนมนุษย์ สัตว์อสูรที่มีความคิดเป็นของตัวเองมักขาดการยับยั้งชั่งใจในเรื่องนี้”

“หลังจากแยกจาก 'คนรัก' พวกมันจะยิ่งคิดถึงกันมากขึ้น นำไปสู่ความไม่สมดุลของฮอร์โมนในร่างกาย”

“แม้แต่จิ้งจอกวายุครามสายเลือดระดับ A ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้”

“ในกรณีที่รุนแรง อาจส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตปกติและนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง”

“ผมจำได้ว่ามีกรณีคล้ายๆ กันนี้เยอะ ทางศูนย์สัตว์อสูรมักจะมีวิธีแก้ไขที่เชื่อถือได้ครับ”

เหยาเหยาตอบรับ “อื้ม ฉันจะพาไปตรวจค่ะ”

【ฟังดูมีเหตุผลแฮะ?】

【ผู้รู้ช่วยบอกทีว่าเคสแบบนี้มีจริงไหม?】

【ผมเป็นนักศึกษาปริญญาเอก อาการนี้มีอยู่จริงครับ แต่โดยทั่วไปมักไม่เกิดกับจิ้งจอกซากุระ】

อาจเป็นเพราะได้ยินเรื่องตรวจสุขภาพ ทั้งจิ้งจอกซากุระและจิ้งจอกวายุครามต่างหันขวับมาจ้องกล้องพร้อมกัน

“เอาล่ะ ถ้ามีคำถามอะไรเพิ่มเติม ก็กลับมาหาผมได้เสมอ ไลฟ์สตรีมไม่หนีไปไหนหรอก”

ลู่เย่หัวเราะเบาๆ “เดี๋ยวหลังจบไลฟ์ผมจะติดต่อไปนะครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับจิ้งจอกซากุระ ไม่สะดวกคุยในสตรีม”

เรื่องที่เขาอยากคุยก็คือเรื่องสายเลือดของจิ้งจอกซากุระนั่นเอง จิ้งจอกซากุระสายเลือดระดับ B นั้นหายากมาก แทบจะไม่มีให้เห็น

ถ้าเขาพูดออกไปในไลฟ์สตรีม มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีคนตามรังควานพวกเธอ และลู่เย่คงรู้สึกผิดมาก

“อื้มๆ” เหยาเหยาตอบรับอย่างว่าง่าย “งั้นฉันวางสายแล้วนะคะ?”

“โอเค บ๊ายบายครับ”

【เชรดเข้ สตรีมเมอร์จะจีบสาวเศรษฐีแล้ว】

【ฮือๆ ไหนสัญญาว่าจะโสดไปด้วยกัน ทำแบบนี้ได้ไง?】

【แยกย้ายๆ สตรีมเมอร์จะไปเกาะผู้หญิงกินแล้ว】

【ไม่นะ มีเรื่องอะไรที่บอกไม่ได้กันแน่? อยากรู้จนจะขาดใจตายแล้วเนี่ย】

【อย่าลืมอัดหน้าจอไว้นะ สตรีมเมอร์กำลังจะจบอาชีพไลฟ์สดของตัวเองแล้ว】

หลังจากวางสาย ลู่เย่แทบกระอักเลือดเมื่อเห็นคอมเมนต์

“ไม่ใช่สิ คิดกันไปถึงไหนแล้วเนี่ย?”เขากลอกตา

ราวกับจะตอบข้อสงสัยของคอมเมนต์ เขายักคิ้วหลิ่วตาอีกครั้ง: “ผมบอกได้แค่ว่า คนที่รู้ก็คือรู้ คนที่ไม่รู้ ผมก็จะไม่พูดอะไรมาก ไปคิดเอาเอง อย่ามาถามผมว่าเกิดอะไรขึ้น ผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้องมันมหาศาลเกินไป ถ้าพูดไปจะไม่ดีต่อทั้งสองฝ่าย แกล้งทำเป็นไม่รู้ไปเถอะ...”

ยังพูดไม่ทันจบ ข้อความของขวัญรัวๆ ก็ปรากฏขึ้นทางขวา

“โอ้ ขอบคุณคุณเหยาเหยาสำหรับรถสปอร์ตสองคันครับ! ขอบคุณครับ ขอบคุณ!”

รถสปอร์ตหนึ่งคันมีค่าเท่ากับ 500 เหรียญสหพันธรัฐ สองคันก็ 1,000 เปย์หนักสุดๆ

คอมเมนต์ยิ่งอิจฉาตาร้อนผ่าว

【บ้าเอ๊ย ฉันยังต้องทนอยู่ในตลาดสดทำไมเนี่ย? ไปละ】

【1,000 ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ แม่นางเศรษฐี รับเลี้ยงผมเถอะ】

【ฉันลงขันหนึ่งหยวน ระดมทุนหาที่อยู่สตรีมเมอร์ ใครเอาด้วย?】

ในเวลานี้ จำนวนผู้ชมในไลฟ์แตะ 1,100 คน และค่าอิทธิพลพุ่งทะยานไปถึง 5,000 แต้มแล้ว

เห็นได้ชัดว่าจิ้งจอกซากุระของเหยาเหยารับบทบาทตัวชูโรงได้อย่างยอดเยี่ยม

แสนผู้ติดตามอยู่แค่เอื้อมแล้ว