ตอนที่ 30: ความยุติธรรมที่บิดเบี้ยวและหายนะของพลเรือจัตวาสปารู

ตอนที่ 30: ความยุติธรรมที่บิดเบี้ยวและหายนะของพลเรือจัตวาสปารู

อาโอคิจิถอนหายใจออกมาอย่างเงียบเชียบ เขารู้ดีว่ารายงานการแก้ไขชื่อเสียงให้ เคียนา นั้นไม่มีวันได้ตีพิมพ์ลงหนังสือพิมพ์เดลี่พูนอย่างแน่นอน เพราะจอมพลเซ็นโงคุและพลเรือโทมอสกาเพิ่งจะเดินเข้ามาตอกย้ำว่า "ศักดิ์ศรีของกองทัพเรือจะถูกสั่นคลอนไม่ได้"

"พวกคุณจะบิดเบือนความจริงเพียงเพื่อปกป้องเศษเดนอย่างเนซูมิเนี่ยนะ? เธอคนนั้นมีฝีมือระดับที่จัดการโจรสลัดค่าหัวร้อยล้านได้ด้วยตัวคนเดียว เป็นขุมกำลังที่ควรดึงมาเป็นพวกแท้ๆ!" สโมกเกอร์ ตะคอกใส่หน้าเซ็นโงคุอย่างไม่เกรงกลัว

ทว่าเซ็นโงคุกลับชะงัก "เมื่อกี้เจ้าบอกว่าฝีมือเธอระดับไหนนะ?"

ความประมาทที่นำไปสู่หายนะ

พลเรือโทมอสกาที่เคยแจ้งว่าเคียนาเก่งแค่ระดับ 25 ล้านเบรี รีบแก้ตัวพัลวันว่าหน่วยสอดแนมอาจจะประเมินพลาด แต่เขาได้ส่ง พลเรือจัตวาสปารู ผู้มีฝีมือระดับแนวหน้าของศูนย์บัญชาการไปจัดการแล้ว เซ็นโงคุเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี จึงสั่งให้เชื่อมต่อหอยทากสื่อสารไปยังสปารูทันที

ในขณะนั้น ณ โลคทาวน์ พลเรือจัตวาสปารูได้เผชิญหน้ากับเคียนาและยื่นหอยทากสื่อสารให้เธอคุยกับจอมพลเซ็นโงคุโดยตรง

"เคียนา ฉันต้องขอโทษด้วย แต่มันเป็นเรื่องของหน้าตากองทัพเรือ ใบประกาศจับน่ะยกเลิกไม่ได้" เซ็นโงคุกล่าวด้วยเสียงเรียบ "แต่เรามีทางเลือกให้เธอ 2 ทาง: หนึ่ง ยอมมอบตัวแล้วไปอยู่ในคุกอิมเพลดาวน์ด้วยสวัสดิการระดับพัศดี หรือสอง ยอมปกปิดตัวตนแล้วมาทำงานให้กองทัพเรือในฐานะพลเรือจัตวา"

การเจรจาที่พังทลาย

"ให้ฉันเลือกระหว่างเป็นนักโทษหรือเป็นสุนัขรับใช้พวกคุณงั้นเหรอ?" เคียนาแค่นยิ้มเย็น "ฉันแค่จับโจรสลัดเลี้ยงชีพ ไม่เคยปล้นใคร แต่พวกคุณกลับยัดเยียดค่าหัวให้ฉัน แล้วตอนนี้ยังมาบังคับกันอีก!"

"ถ้าเธอไม่เข้าใจความหวังดีนี้ ฉันคงต้องให้สปารูใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด" เซ็นโงคุขู่

"มาตรการเด็ดขาด? ก็แค่ใช้กำลังบังคับไม่ใช่หรือไง! เซ็นโงคุ... ต่อไปเตรียมรับมาตรการเด็ดขาดของฉันไว้ให้ดีก็แล้วกัน!"

แกร็บ! เคียนาบีบตัวรับสัญญาณหอยทากสื่อสารจนแหลกคามือ การเจรจาสิ้นสุดลงพร้อมกับไฟแห่งความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นในดวงตาสีทองของราชินี

ข้อมูลที่ผิดพลาด... และหายนะที่ตามมา

ณ มาลีนฟอร์ด เซ็นโงคุสั่งการให้จัดการเคียนาเยี่ยงโจรสลัดทั่วไปทันทีหากเธอขัดขืน เขาเชื่อมั่นว่าฝีมือระดับ 125 ล้านเบรีไม่มีทางรอดมือพลเรือจัตวาสปารูไปได้

ทว่าในตอนนั้นเอง ฮินะ ที่เพิ่งเดินทางมาถึงก็เดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าสงสัย "พวกคุณคุยเรื่องอะไรกัน? ใครฝีมือ 125 ล้านเบรี? ถ้าหมายถึงเคียนาล่ะก็... ฝีมือระดับยัยนั่นน่ะอย่างน้อยก็ต้อง 300 ล้านเบรี ขึ้นไปต่างหาก!"

คำพูดของฮินะทำให้ทั้งอาโอคิจิและสโมกเกอร์หน้าถอดสี "ฮินะ! เธอไม่ได้เป็นคนให้ข้อมูลว่าเคียนาเก่งแค่ร้อยล้านต้นๆ หรอกเหรอ?"

"ฮินะไม่เคยพูดแบบนั้น! ข้อมูลของกองทัพเรือมันห่วยแตกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

อาโอคิจิรีบต่อสายหาพลเรือจัตวาสปารูอีกครั้งทันที แต่คราวนี้... หอยทากสื่อสารส่งเสียงเรียกอยู่นานก็ไม่มีใครรับสาย

"อารา ลา ลา... ดูท่ากองทัพเรือคราวนี้จะเจอเรื่องยุ่งยากของจริงเข้าให้แล้วล่ะ" อาโอคิจิพึมพำด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด