บทที่ 8 เฮยเจ๋อในประวัติศาสตร์

ภายใต้การนำทางของผู้ที่มาแจ้ง หลิวเฉิงเชากับหวังเจียวและคนอื่นๆเดินลึกเข้าไปข้างใน

แม้จะเป็นเวลากลางคืน แต่ภายใต้แสงไฟสาดส่องมากมาย ก็ทำให้ดูสว่างไสวเป็นพิเศษ

บนใบหน้าของหวังเจียวมีรอยยิ้มตามแบบฉบับมืออาชีพประดับอยู่ตลอด ระยะทางยังห่างจากโบราณสถานอยู่พอสมควร

เธอจะไม่ยอมให้การถ่ายทอดสดช่วงนี้จืดชืดอย่างแน่นอน

"ผู้เฒ่าหลิวคะ ตอนนี้ในโลกออนไลน์มีข่าวลืออยู่เรื่องหนึ่ง บอกว่าองครักษ์หมาป่ากองนี้คือกองที่บุกราชวงศ์ต้าเฟิงแล้วหายตัวไปอย่างลึกลับกองนั้น เรื่องนี้จริงเท็จแค่ไหนคะ?"

หลิวเฉิงเชาครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า: "ตอนนี้ห่วงโซ่พยานหลักฐานยังไม่สมบูรณ์ แต่ผมคาดเดาเป็นการส่วนตัว ซึ่งเป็นเพียงความเห็นของผมคนเดียว มีความเป็นไปได้ถึงหกในสิบที่จะเป็นองครักษ์หมาป่ากองนั้น"

"องครักษ์หมาป่ากองนี้ ตามบันทึกมีจำนวนนับหมื่นคน พวกเขาถูกทำลายล้างได้อย่างไรคะ? มีหลายคนเดาว่า เป็นจอมมารเฮยเจ๋อที่อยู่บนศิลาจารึกนั่น นำกองทัพกวาดล้างราชาหมาป่าที่นี่... ว่ากันว่าเฮยเจ๋อคนนั้นเป็นแม่ทัพของราชวงศ์ต้าเฟิง เกี่ยวกับเฮยเจ๋อคนนี้ พวกเราที่เป็นคนนอกไม่ค่อยรู้เรื่อง ได้ยินว่าทีมของผู้เฒ่าหลิว ได้ทำการตรวจสอบเกี่ยวกับตัวตนของเฮยเจ๋อไปไม่น้อย สรุปแล้วเฮยเจ๋อคนนี้ เป็นแม่ทัพของราชวงศ์ต้าเฟิงหรือไม่? และเฮยเจ๋อมีตัวตนอยู่จริงไหมคะ?"

หวังเจียวถามข้อสงสัยของเธอออกมา

ในขณะนี้ ในห้องถ่ายทอดสดมีผู้ชมเข้ามาหลายพันคนแล้ว

คนเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ชื่นชอบประวัติศาสตร์

พวกเขาให้ความสนใจกับเรื่องราวของเทือกเขาต้าฮวงเป็นอย่างมาก

เพราะนี่คือเหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์

น่าเสียดาย ในบันทึกประวัติศาสตร์แทบไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับเฮยเจ๋อเลย

"เฮยเจ๋อเป็นตัวปลอมมั้ง?"

"ฉันสงสัยว่าสองเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกัน เป็นการจับแพะชนแกะ"

"ใครจะไปรู้ล่ะ?"

คนอื่นๆ ต่างวิจารณ์

"เฮยเจ๋อ..." หลิวเฉิงเชาถอนหายใจ "ในสมัยฮ่องเต้เฟิงหลิง ไม่มีบันทึกใดๆ เกี่ยวกับเฮยเจ๋อเลย

แต่ทว่า เกี่ยวกับแซ่เฮย เคยปรากฏในพงศาวดารยุคนั้นครั้งหนึ่ง"

"โอ้? คืออะไรคะ?"

"หนังสือเล่มนี้ ชื่อว่า 《สาระสำคัญเภสัชวัตถุ》 นายทหารคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บภายนอก ผลคือช่างตีเหล็กแซ่เฮยคนหนึ่งได้มอบสมุนไพรชนิดใหม่ให้ทา รักษาอาการของนายทหารคนนี้จนหาย"

"สองอย่างนี้ดูเหมือนไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยนะคะ"

"แซ่เฮยเดิมทีเป็นแซ่เล็กๆ ในตอนนั้นคนแซ่เฮยมีไม่มาก โดยเฉพาะบุคคลที่มีชื่อเสียง ไม่มีคนแซ่เฮยเลย"

"หรือว่า ในประวัติศาสตร์จะไม่มีบุคคลชื่อเฮยเจ๋ออยู่จริง?" หวังเจียวถามขึ้นอย่างถูกจังหวะ

"ดูเหมือนจะมี" หลิวเฉิงเชาลังเลเล็กน้อย

หวังเจียวตาเป็นประกาย: "บันทึกไว้ว่าอะไรคะ"

"《บันทึกอำเภอสือเป่ย》 เคยบันทึกไว้ว่า ท่านนายอำเภอออกท่องเที่ยว พบเทพธิดาสวมชุดขนนก ดีใจมากจึงเข้าไปหา เทพธิดาเดินเหยียบคลื่นจากไป ปากพร่ำเรียกชื่อ เฮยเจ๋อ สองคำ ปีต่อมา อำเภอสือเป่ยเกิดนิมิตหมายอันดี การปกครองราบรื่น ผู้คนปรองดอง" หลิวเฉิงเชายังคงพูดประโยคเหล่านี้ออกมา

ในสมัยโบราณ ผู้คนชอบเขียนเรื่องเทพเจ้า

สถานที่ที่มีตำนานเทพเจ้าปรากฏ แสดงว่าที่นั่นปกครองดี เทพเจ้าถึงยอมออกมาปรากฏกาย

"ถ้าดิฉันจำไม่ผิด สมัยราชวงศ์ต้าเฟิง ไม่มีคำเรียกขานว่าท่านนายอำเภอ (เซี่ยนจุน) นะคะ?" หวังเจียวถามเข้าเป้าทันที

"ถูกต้อง" หลิวเฉิงเชาพยักหน้า "หนังสือเล่มนี้บันทึกในสมัยฮ่องเต้หลีอู่แห่งราชวงศ์ต้าหลี ห่างจากช่วงที่องครักษ์หมาป่าล่มสลายไปสี่ร้อยปีแล้ว"

"อะไรนะคะ?" หวังเจียวตะลึง

คำตอบนี้ ทำให้เธอประหลาดใจจริงๆ

"ที่น่าสนใจคือ อำเภอสือเป่ย ก็คือเมืองชางซีในปัจจุบัน"

สิ้นคำพูดนี้ คนในเหตุการณ์ต่างกลั้นหายใจ

หรือว่า... เฮยเจ๋อจะมีตัวตนอยู่จริง?

ทำไม ถึงถูกเอ่ยออกมาจากปากของสิ่งที่เรียกว่า "เทพธิดา"

"ยังมีอีก ก่อนหน้านี้ไม่ได้บอกว่ามีช่างตีเหล็กแซ่เฮยคนหนึ่ง ใช้พืชชื่อว่าผลฮวงเฮา  รักษาอาการให้นายทหารคนหนึ่งเหรอ?

สุดท้าย จากการเปรียบเทียบบันทึกต่างๆ นายทหารคนนี้ จริงๆ แล้วก็เป็นคนเมืองชางซีเหมือนกัน" หลิวเฉิงเชาเอ่ยช้าๆ

แซ่เฮยในสมัยโบราณเป็นแซ่ชั้นต่ำ ปัจจุบันทั่วประเทศ หาคนแซ่เฮยได้ไม่ถึงหนึ่งพันคน

เมืองชางซีในอดีต สามารถปรากฏช่างตีเหล็กแซ่เฮยได้หนึ่งคน นี่ก็นับว่าหายากมากแล้ว

"นี่..." หวังเจียวอึ้งไป เธอเริ่มสับสน

เรื่องราวมันเริ่มซับซ้อนขึ้นมาแล้ว

"เรื่องนี้ ดูไปดูมากลับแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งตำนานเทพนิยายนะคะ"

หวังเจียวพูดกับกล้อง

"ข้างหน้าคือซากที่พักอาศัย หวังว่าจะมอบเบาะแสเกี่ยวกับการล่มสลายขององครักษ์หมาป่า หรือความเป็นมาของเฮยเจ๋อได้บ้าง"

ในห้องถ่ายทอดสด ก็เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ขึ้น

เพราะตามบันทึกอื่นๆ เมืองชางซีในปัจจุบันอาจจะมีบุคคลมหัศจรรย์แซ่เฮยชื่อเจ๋ออยู่จริง

เพียงแต่ ตามที่หลิวเฉิงเชาบอก ช่วงเวลาในบันทึกทั้งสองห่างกันเกินไป

หรือจะบอกว่า เฮยเจ๋อไม่เกี่ยวกับการล่มสลายขององครักษ์หมาป่า?

แต่ทว่า ศิลาจารึกลึกลับนั่นจะอธิบายยังไง

ทั้งหมดนี้ล้วนเต็มไปด้วยปริศนา

ตอนนั้นเอง คอมเมนต์หนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของทุกคน

"ถ้าฉันจำไม่ผิด ชนวนเหตุที่ทำให้เผ่าหมาป่าตกต่ำในท้ายที่สุด คือหมาป่ายักษ์ของเผ่าหมาป่าติดโรคตาโลหิต

และช่วงเวลานี้ ก็เกิดขึ้นในสมัยฮ่องเต้หลิงอู่แห่งราชวงศ์ต้าหลีพอดี

เป็นไปได้ไหม ศิลาจารึกแผ่นนั้นเป็นของสมัยราชวงศ์ต้าหลี

เฮยเจ๋อ จริงๆ แล้วเป็นหมอ คิดค้นโรคตาโลหิต แล้วเอาไปแพร่เชื้อใส่หมาป่ายักษ์ของเผ่าหมาป่า?"

คอมเมนต์ก็มีคอมเมนต์ยาวๆ แต่จะปรากฏแบบย่อ ต้องกดเข้าไปดูถึงจะเห็นข้อความทั้งหมด

คอมเมนต์ยาวๆที่ดี ถึงขั้นปรากฏในช่องความคิดเห็นแบบปักหมุด

หลายคนกดเข้าไปดูคอมเมนต์ยาวนี้ พวกเขาเองก็อึ้งไป

"เฮยเจ๋อไม่ใช่แม่ทัพ แต่เป็นหมอ?"

นี่มันต่างจากการคาดเดาก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

สรุปแล้วเฮยเจ๋อคือใคร?

เขามีสถานะอะไรกันแน่?

เขากับเผ่าหมาป่า มีความแค้นอะไรกัน!

ถึงได้ถูกเรียกว่าจอมมาร!

(จบบท)