บทที่ 20: ยาโมชิ ปะทะ ติลอส

ผู้คนรอบข้างต่างพากันถอยห่างเพื่อเปิดพื้นที่ว่างในห้วงอวกาศให้กับติลอสและยาโมชิ

ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน

"งั้นมาเริ่มกันเถอะ"

สิ้นเสียงของติลอส ยาโมชิก็รีบรวมพลังเป็นลูกบอลแสงและซัดใส่ติลอสทันที แต่ติลอสเพียงแค่หลับตาลงและใช้ 'สัญชาตญาณสุดหยั่งรู้' หลบหลีกการโจมตีได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเห็นดังนั้น ยาโมชิจึงหยุดการโจมตีระยะไกลและพุ่งตัวเข้าหาติลอสด้วยความเร็วสูง เขาหยุดกะทันหันเมื่อเข้าใกล้ ก่อนจะฉีกตัวหลบไปด้านข้างและกระโดดเตะเสยขึ้น ทว่าการโจมตีนั้นไร้ผล ติลอสอ่านการเคลื่อนไหวของยาโมชิออกทะลุปรุโปร่ง เขาคว้าข้อเท้าของอีกฝ่ายในจังหวะที่ลูกเตะมาถึง แล้วสวนกลับด้วยหมัดทันที

ยาโมชิมีปฏิกิริยาตอบโต้รวดเร็ว เขาใช้เท้าอีกข้างเตะสกัดหมัดของติลอสเพื่อปัดป้องและดีดตัวหนีออกมา จากนั้นจึงหันกลับมาเผชิญหน้ากันตรงๆ การโจมตีของติลอสถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ยาโมชิต้องตกเป็นฝ่ายตั้งรับ แต่เขาก็ยังพยายามหาช่องว่างในการป้องกันของติลอสเพื่อสวนกลับ

ในจังหวะที่หมัดกำลังจะปะทะตัว ติลอสขยับตัวเพียงเล็กน้อย ทำให้หมัดของยาโมชิชกโดนเพียงความว่างเปล่าอย่างแม่นยำ

ด้วยความไม่ยอมแพ้ เขายังคงมองหาโอกาสต่อไป แต่หลังจากปะทะกันระยะประชิดหลายครั้ง เขาก็ตรึกตรองได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ทุกครั้งที่พวกเขากำลังจะสัมผัสตัวกัน ติลอสจะขยับร่างกายเล็กน้อย ปล่อยให้การโจมตีของเขาผ่านไปโดนเพียงอากาศธาตุ เมื่อรู้ว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของตนยังไม่เพียงพอ เขาจึงรีบถอยออกมาเพื่อทิ้งระยะห่างและเริ่มระเบิดพลังทั้งหมดที่มี

"ต่อไป ข้าจะปลดปล่อยพลังใหม่" ทันใดนั้น บรรยากาศรอบข้างก็เปลี่ยนไป เปลวเพลิงสีแดงฉานพวยพุ่งและโหมกระหน่ำไปทั่วบริเวณ

ติลอสไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะ เขาเพียงยืนดูอย่างเงียบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าพลังของสิ่งที่เรียกว่า 'ซูเปอร์ไซย่าก็อด' นั้นจะเป็นเช่นไร

ในเวลานี้ ยาโมชิถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีแห่งเทพเจ้า สลัดคราบมนุษย์เดินดินแบบเดิมทิ้งไป สีผมของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิง ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ติลอสอีกครั้ง

การเปลี่ยนแปลงนี้ยกระดับความสามารถของเขาขึ้นอย่างมหาศาล ซึ่งติลอสเองก็รู้สึกว่ามันน่าสนใจ

ทั้งสองต่อสู้ผลัดกันรุกรับอยู่พักหนึ่ง จนกระทั่งในการปะทะกันระยะประชิดครั้งหนึ่ง ติลอสก็ได้เอ่ยขึ้น

"ถ้ามีดีแค่นี้ ต้องขอโทษด้วยนะ แต่เจ้ายังไม่สามารถบีบให้ฉันใช้พลังที่แท้จริงออกมาได้หรอก"

"สมแล้วที่เจ้าแข็งแกร่งมาก แต่ข้าไม่ได้มีเพียงเท่านี้"

เขาเร่งพลังขึ้นอีกครั้งในทันที เผยให้เห็นร่างซูเปอร์ไซย่าผมสีฟ้าที่ปรากฏขึ้น

ยาโมชิเข้าโจมตีติลอสอีกครา แต่ติลอสก็ยังคงรับมือและกดดันเขาได้อยู่ดี

ติลอสเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายและต้องการกระตุ้นศักยภาพของยาโมชิ เขาจึงเตะยาโมชิกระเด็นออกไปก่อนจะพูดขึ้น

"ถ้าทำได้แค่นี้ ก็เสียใจด้วยนะ เจ้าไม่มีคุณค่าพอที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ยาโมชิ เจ้าคงไม่อยากยืนดูเผ่าพันธุ์ของตัวเองถูกทำลายหรอกใช่ไหม..."

"อะไรนะ... เจ้าจะทำอะไร!"

"จะทำอะไรน่ะรึ? หึ เผ่าพันธุ์นี้ยั่วยุฉันครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่ฉันมาถึง ตอนแรกฉันก็ไม่ได้ใส่ใจ แต่ในเมื่อพวกเจ้าท้าทายฉัน การลบหลู่และไม่เคารพต่อเทพเจ้า โทษทัณฑ์คือฉันจะทำลายพวกแกให้สิ้นซาก"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เบจิต้าและคาคาล็อตต่างรู้สึกสิ้นหวัง แต่ด้วยความที่ไม่ต้องการตายอย่างไร้ศักดิ์ศรี พวกเขาจึงบินไปสมทบข้างกายยาโมชิ

"ลุยไปด้วยกันเถอะ ถึงความหวังจะริบหรี่ แต่เราก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน"

ยาโมชิตระหนักว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อคนเดียวอีกต่อไป เขาจึงตอบตกลง

เมื่อเห็นเบจิต้าและคาคาล็อตเข้ามา ตอนแรกติลอสกะจะขู่ด้วยพลังทำลายล้าง แต่เขาก็เปลี่ยนใจเพราะอยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากทั้งสามคนร่วมมือกัน

ในขณะนั้นเอง สองหนุ่มชาวไซย่าก็ไม่รอช้า ระเบิดพลังทั้งหมดแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า 3 และพุ่งเข้าโจมตีติลอสพร้อมกัน

ติลอสถึงกับพูดไม่ออก นั่นมันซูเปอร์ไซย่า 3 งั้นหรือ?! ช่างเป็นการแปลงร่างที่ล้าสมัยเสียจริง พลังงานรั่วไหลออกตลอดเวลาที่ต่อสู้แบบนั้น...

ทั้งสองประสานการโจมตีใส่ติลอส แต่มันก็สูญเปล่า คาคาล็อตถูกซัดกระเด็นไปก่อนที่จะทันได้แตะชายเสื้อของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ เมื่อเห็นดังนั้น ยาโมชิจึงรีบเข้ามาขัดจังหวะ พยายามมองหาช่องโหว่ในการป้องกันของติลอสเพื่อโจมตี

ติลอสไม่อยากยืดเยื้ออีกต่อไป เขาหายตัวไปปรากฏข้างยาโมชิในพริบตาและชกอีกฝ่ายร่วงลงไปกระแทกพื้น แรงปะทะทำให้ยาโมชิจมลงไปในหลุมลึก

สองหนุ่มชาวไซย่าพยายามโจมตีอีกครั้ง แต่ติลอสไม่เปิดโอกาส เขาปรากฏตัวแทรกกลางระหว่างทั้งสองคนและเตะพวกเขากระเด็นไปพร้อมกัน

ในเวลานี้ ติลอสมองลงไปที่ยาโมชิด้วยแววตาเย็นชา

"แล้วใครจะหยุดฉันได้กันล่ะ?"

ติลอสลอยตัวอยู่เหนือห้วงอวกาศ ยกมือข้างหนึ่งขึ้น รวบรวมพลังงานมหาศาลจนบดบังแสงอาทิตย์ ในวินาทีนั้น ทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ชาวไซย่าจำนวนมากทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น จ้องมองติลอสอย่างหมดหนทาง ราวกับกำลังมองดูพระเจ้าที่ลอยอยู่บนฟากฟ้า

ทันใดนั้น ยาโมชิที่นอนอยู่ในหลุมลึกก็ระเบิดพลังอันรุนแรงออกมา ผมของเขากลับมาเป็นสีแดงและเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ไป คล้ายกับซูเปอร์ไซย่า 3 แต่เป็นคนละสี นี่คือร่างซูเปอร์ไซย่าก็อดขั้นที่สาม ยาโมชิได้บรรลุพลังที่เป็นของร่างนี้โดยเฉพาะ

"หืม ชักน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ ชาวไซย่านี่เติบโตขึ้นจากการต่อสู้จริงๆ ยิ่งถูกผลักดันไปสู่ความตายก็ยิ่งแข็งแกร่ง" เมื่อเห็นภาพนี้ ติลอสก็อดนึกถึงตัวเองไม่ได้ ในช่วงหลายปีที่เขาฝึกฝนกับคุสึ เขาต้องสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากมาย ทุกการต่อสู้คือความเป็นความตาย ผลักดันเขาไปจนถึงขีดจำกัด ต่อมาในการต่อสู้กับรัมชี่ เขาเกือบจะถูกซ้อมจนตาย แต่เขาก็ค่อยๆ ปรับตัวและแข็งแกร่งขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า...

ยาโมชิพุ่งเข้าใส่ติลอสอย่างกะทันหัน แต่ติลอสที่คาดเดาไม่ได้เสมอ ก็เหวี่ยงบอลพลังงานที่เพิ่งรวบรวมเสร็จลงมา ยาโมชิไม่กล้าออมแรงอีกต่อไป เขาปล่อยคลื่นพลังต้านทานบอลพลังงานนั้นสุดชีวิต จนมันกระเด็นออกไปนอกอวกาศ ไปตกใส่ดาวเคราะห์ร้างดวงหนึ่ง เสียงระเบิดดังกึกก้องและดาวดวงนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทุกคนบนดาวเบจิต้าต่างสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากการระเบิดนั้น

ขณะนี้ ยาโมชิหอบหายใจอย่างหนัก แต่เขายังไม่ยอมแพ้และพยายามจะเข้าไปขวางติลอสต่อ สองหนุ่มชาวไซย่าก็กลับมายืนหยัดอีกครั้งด้วยความตกตะลึงกับสิ่งที่เพิ่งเห็น แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาตกใจ เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าพวกเขายังคง...

ติลอสดูพอใจมากและกล่าวว่า "อื้ม ไม่เลว เป็นรางวัลที่ปัดบอลพลังงานของฉันไปได้ ฉันคิดว่าจะยังไม่ทำลายตอนนี้แล้วกัน... พวกเจ้าไม่ต้องสู้กับฉันแล้วล่ะ ขืนสู้ต่อพวกเจ้าก็แพ้อยู่ดี"

ทั้งสามยังคงระแวดระวัง ไม่ปักใจเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

เมื่อเห็นท่าทีของทั้งสามคน ติลอสก็พูดอย่างจนใจ "บอกว่าจะไม่ทำแล้วไง ทำไมพวกเจ้าถึงไม่เชื่อกันบ้าง? อีกอย่าง คิดว่าแค่พวกเจ้าสามคนจะเอาชนะฉันได้งั้นรึ? ถ้าฉันต้องการจะทำจริงๆ ฉันไม่มาเสียเวลาสนใจพวกเจ้าหรอก"

เมื่อเห็นว่าพวกเขายังไม่เชื่อ เขาจึงตัดสินใจใช้พลัง 80% เพื่อแสดงให้เห็นถึงความห่างชั้น

ในพริบตา ท้องฟ้าเหนือห้วงอวกาศก็มืดครึ้มลง รัศมีพลังของติลอสพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เมฆดำทะมึนปกคลุมไปทั่วพร้อมสายฟ้าฟาดลงมาไม่ขาดสาย ทำให้ทุกคนตกตะลึงด้วยความเกรงขาม

จากนั้นติลอสก็สงบพลังลงและค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้น

"เอาล่ะ เห็นกันแล้วใช่ไหม ถ้าฉันต้องการทำลายจริงๆ ฉันคงไม่มาเปลืองน้ำลายคุยกับพวกเจ้าหรอก"

เมื่อเห็นดังนั้น ทั้งสามจึงตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีความตั้งใจจะทำลายล้างพวกเขาเลย แต่เพียงแค่ต้องการกระตุ้นให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

"ขอบคุณ ท่านเทพแห่งการทำลายล้าง"

"หืม~ ไม่เป็นไรหรอก ฉันก็แค่อยากเห็นปฏิกิริยาของพวกเจ้าเหมือนกัน อีกอย่าง ฉันชื่อติลอส"

.........