บทที่ 3 - เท่ระเบิดไปเลย

บทที่ 3 - เท่ระเบิดไปเลย

ห้องถ่ายทอดสด

"ฉันมีสมมติฐานที่กล้าบ้าบิ่นมาก! สองคนนี้ต้องออกมาจากวัดเส้าหลินแน่ๆ เลยใช่ไหม?"

"หลินเฟิงหายหน้าหายตาไปหลายปี หรือว่าหนีไปบวชมา?"

"ก็ไม่น่าใช่นะ กฎหมายห้ามพระแต่งงานมีลูกนี่นา!"

"สมเป็นพ่อลูกกันจริงๆ ท่าทางและสีหน้านั่นถอดแบบกันมาเป๊ะๆ!"

"เอ่อ... ทำไมหลินเฟิงดูพึ่งพาไม่ได้เลยล่ะ? เขาเลี้ยงลูกเป็นจริงๆ เหรอ?"

"ดูตัวอย่างคุณหลิวเกิงหงสิ เลี้ยงน้องเสี่ยวเผาทูได้ดีขนาดไหน! ประคบประหงมอย่างกับเจ้าหญิงเลย!"

...

อีกด้านหนึ่ง

เนื่องจากหลิวเกิงหงไลฟ์สดพาคนทั้งประเทศเต้นออกกำลังกายจนโด่งดังไปทั่ว

ทันทีที่เริ่มเปิดกล้อง ยอดความนิยมก็พุ่งทะลุ 5 แสนทันที

แถมหลิวเกิงหงยังถือเป็นยอดมนุษย์ทั้งบุ๋นและบู๊ ไม่เพียงเป็นกูรูด้านฟิตเนส แต่เรื่องดูแลลูกและทำอาหารก็เชี่ยวชาญไม่แพ้กัน

อย่างน้อยตั้งแต่เริ่มรายการมา เสี่ยวเผาทูก็ได้รับการดูแลดุจเจ้าหญิงตัวน้อย ถูกหลิวเกิงหงทะนุถนอมไว้กลางฝ่ามือ ช่างแตกต่างจากช่องของหลินเฟิงราวฟ้ากับเหว

ทันใดนั้น ผู้กำกับก็เริ่มส่งสัญญาณ

"อาจารย์หลิวเกิงหงครับ เรามาคิวงานกันหน่อยนะครับ เริ่มจากการพูดคุยสั้นๆ สบายใจได้ครับ บทสนทนานี้จะถูกตัดต่อใส่ในเทปบันทึกภาพ!"

"ได้เลยครับ!"

หลิวเกิงหงพยักหน้ารับ

ทีมงานจึงหันไปทางเสี่ยวเผาทู

"หนูเสี่ยวเผาทูจ๊ะ ทำไมหนูถึงมาร่วมรายการคุณพ่อเลี้ยงลูกล่ะคะ?"

"เพราะหนูอยากอยู่กับป่ะป๊าค่ะ!"

เสี่ยวเผาทูตอบด้วยสำเนียงไต้หวันแท้ๆ ทั้งดูเด๋อด๋าและออดอ้อน

ดูเหมือนแกจะเขินอายนิดหน่อย มือน้อยๆ สีชมพูจึงยกขึ้นปิดหน้า ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงระเรื่อ

ทีมงานเห็นภาพนี้แล้วใจละลายยวบ

เจ้าหญิงน้อยช่างน่ารักเกินไปแล้ว!

"อาจารย์หลิวเกิงหงครับ แล้วทำไมคุณถึงตัดสินใจเข้าร่วมรายการนี้ครับ?"

"ปกติผมไลฟ์สดแทบทุกวัน มีเวลาอยู่กับเสี่ยวเผาทูน้อยมาก รายการนี้จึงเป็นโอกาสดีที่ผมจะได้อยู่กับแกมากขึ้น ผมอยากมีส่วนร่วมในทุกช่วงวัยของชีวิตลูก อีกอย่างการเลี้ยงลูกก็เป็นความท้าทายที่ยากเอาการ ผมยินดีรับคำท้านี้ และหวังว่าจะได้เป็นคุณพ่อที่ได้มาตรฐานครับ!"

แฟนคลับเห็นฉากนี้ต่างพากันกดไลก์รัวๆ

"สมกับเป็นอาจารย์หลิว EQ และ IQ สูงปรี๊ด!"

"เสี่ยวเผาทูก็น่าเอ็นดูสุดๆ เหมือนเจ้าหญิงน้อยจริงๆ!"

"งื้อ มาให้พี่สาวกลืนลงท้องซะดีๆ!"

"คู่นี้อบอุ่นจังเลย! ถ้าฉันมีลูกสาวน่ารักแบบนี้บ้างก็คงดี!"

"เอ่อ... พวกคุณไม่รู้สึกว่าคำตอบมันดูเป็นทางการไปหน่อยเหรอ?"

"รู้จักคำว่ารู้แต่ไม่พูดไหม? อีกอย่าง รายการวาไรตี้ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ!"

"พี่น้องครับ ผมขอตัวไปดูช่องหลินเฟิงก่อนนะ อยากรู้ว่าคู่พ่อลูกคู่นั้นจะเป็นยังไงบ้าง!"

...

ช่องถ่ายทอดสดของหลินเฟิง

เมื่อภาพตัดกลับมา หลินเฟิงก็ปรากฏตัวหน้ากล้องอีกครั้ง

คราวนี้เขาสวมกางเกงยีนสีฟ้าอ่อน เสื้อยืดสีเทาอ่อน ทรงผมถูกเซตจนเข้าที่เข้าทาง ดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นถนัดตา

อย่างน้อยก็แตกต่างจากสภาพหัวรังนก ตาปรือปรอยเมื่อครู่อย่างกับคนละคน

แม้จะเทียบกับพวกดาราหน้าใสสมัยนี้ไม่ได้ แต่ใบหน้าที่คมคาย คิ้วกระบี่นัยน์ตาพยัคฆ์ ก็ยังดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้ไม่น้อย

อย่างน้อยในตอนนี้ ดวงตาของเยว่เยว่ที่มองพ่อของตัวเองก็เป็นประกายวิบวับ

อื้ม! ป๋าเวอร์ชันนี้หล่อจัง!

จะปล่อยให้โทรมต่อไปไม่ได้แล้ว เดี๋ยวจะไม่มีสาวที่ไหนเอา!

"คุณป๋า วันนี้ป๋าดูดีจังเลย!"

"เยว่เยว่ เวลาชมผู้ชาย ต้องชมว่าหล่อสิลูก!"

"คุณป๋า ป๋าหล่อมาก!"

เยว่เยว่พูดด้วยสีหน้าเทิดทูนบูชา

"มันแน่อยู่แล้ว! ถ้าป๋าไม่มีความหล่อระดับหนึ่ง จะเสกหนูออกมาน่ารักขนาดนี้ได้ยังไง?"

หลินเฟิงยิ้มพลางบีบแก้มยุ้ยๆ ของเยว่เยว่

"คิกคิก!"

เยว่เยว่หัวเราะชอบใจ

"ยัยตัวแสบ เลิกหัวเราะแล้วมานั่งนี่เร็ว!"

"โอเคค่า!"

เยว่เยว่เดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย

หลินเฟิงจัดแจงผมเผ้าของเยว่เยว่ ใช้หวีสางจนเรียบร้อย แล้วมัดเป็นหางม้าทรงสวย

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังม้วนหางม้าเป็นวงกลมเล็กๆ น่ารัก

เยว่เยว่สะบัดหัวเล็กน้อย ผมทรงใหม่ก็ยังอยู่ทรงไม่หลุดร่วง

"เสร็จแล้วครับ! คุณป๋า!"

"ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เดี๋ยวเราจะไปซูเปอร์มาร์เก็ตกัน!"

หลินเฟิงออกคำสั่ง

"ก็ได้ค่ะ!"

แม้อาจจะไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่เยว่เยว่ก็ยอมไปเปลี่ยนเป็นชุดกีฬาอย่างว่าง่าย

หลังจากสองพ่อลูกจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ก็ถึงช่วงคิวงานของรายการ

หลินเฟิงนั่งไขว่ห้างดูละครบนโซฟาอย่างสบายใจเฉิบ ส่วนเยว่เยว่นั่งตัก พลางเอามือเล็กๆ ลูบไล้ขนหน้าแข้งของหลินเฟิงเล่นเป็นพักๆ

ตอนนี้เอง ทีมงานผู้กำกับก็เริ่มตั้งคำถาม

"คุณหลินเฟิงครับ จุดประสงค์ที่คุณมาร่วมรายการคืออะไรครับ?"

หลินเฟิงดีดมือน้อยๆ ของเยว่เยว่เล่น ก่อนจะปรายตามองทีมงาน แล้วตอบเสียงเรียบ

"พวกคุณเชิญผม ผมก็มาสิครับ!"

"เอ่อ..."

ผู้กำกับแทบสำลักน้ำลาย

"แล้วคุณมีความคาดหวังอะไรกับชีวิตคุณพ่อเลี้ยงลูกหลังจากนี้ไหมครับ?"

"มีอะไรให้น่าคาดหวังด้วยเหรอ?"

หลินเฟิงยักไหล่ "ก็ใช้ชีวิตเหมือนปกตินั่นแหละ!"

ผู้กำกับ: "......"

หมอนี่ไม่เคยออกรายการวาไรตี้หรือไงนะ? ทำไมไม่เล่นตามบทบ้างเลย?

ทันใดนั้น ผู้กำกับก็ตาเป็นประกาย หันเป้าหมายไปที่เยว่เยว่ ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"น้องเยว่เยว่จ๊ะ ทำไมหนูถึงอยากมารายการนี้ล่ะลูก?"

ได้ยินดังนั้น เยว่เยว่ก็หยุดมือที่กำลังเล่นขนหน้าแข้ง ทำหน้าจริงจังแล้วตอบว่า

"เพราะมีเงินให้ไงคะ!"

ผู้กำกับชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ถามต่อด้วยความแปลกใจ "แล้วถ้าหนูมีเงิน หนูอยากเอาไปทำอะไรจ๊ะ?"

"ซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ๆ จะได้วิ่งเล่นออกกำลังกายได้เต็มที่! เพราะตอนอยู่บ้านป๋าไม่ให้หนูออกกำลังกาย บอกว่าจะรบกวนเพื่อนบ้าน!"

เยว่เยว่เบะปาก ฟ้องด้วยความน้อยใจ

"แล้วมีเรื่องอื่นอีกไหมจ๊ะ?"

"อืม... หาเมียให้ป๋าหลายๆ คนเลย!"

สิ้นประโยคนั้น หลินเฟิงถึงกับแข็งทื่อเป็นหิน

ส่วนทีมงานผู้กำกับกลั้นขำไม่อยู่ หลุดหัวเราะออกมา

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดฮากันครืน

"สมกับเป็นลูกกตัญญูของแท้! ขำจนจะขิตแล้วเนี่ย!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ความฝันของเยว่เยว่นี่สุดยอดไปเลย!"

"เป็นเสื้อนวมกันหนาวตัวน้อยของพ่อตั้งแต่เด็ก เท่ระเบิดไปเลย!"

"เดี๋ยวนะ พวกคุณสังเกตเห็นข้อมูลสำคัญไหม หลินเฟิงยังโสด?"

"หมอนี่หย่าแล้วงั้นเหรอ? วัยรุ่นเซ็งเลย ไอดอลของฉันหย่าแถมลูกติด ส่วนฉันยังโสดนั่งแคะเล็บอยู่เลย..."

...

"พูดจาเหลวไหล!"

หลินเฟิงดีดหน้าผากเยว่เยว่เบาๆ

"ประเทศเราอนุญาตให้มีภรรยาคนเดียว จะมามั่วซั่วไม่ได้!"

"ภรรยาคนเดียว? หมายความว่าไงคะ?"

"ก็คือผู้ชายหนึ่งคนมีเมียได้แค่คนเดียว ถ้าเกินกว่าหนึ่ง จะโดนคุณตำรวจจับนะลูก!"

"ทำไมล่ะคะ? ซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตยังมีโปร 1 แถม 1 เลย ทำไมถึงมีเมียสองคนไม่ได้? มีพร้อมกันสองคนไม่ได้เหรอคะ?"

เยว่เยว่นับนิ้ว ดวงตาคู่เล็กเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

"ไม่ได้!"

"งั้นแยกกันมีก็ได้ใช่ไหมคะ?"

มุมปากของหลินเฟิงกระตุกยิกๆ

"ถ้างั้นก็แปลว่า ถ้าเมียตายไปแล้ว ก็มีเมียใหม่ไม่ได้เหรอคะ? แล้วทำไมคุณอาสวีบอกว่าทำได้ล่ะ?"

หลินเฟิง: "......"

(จบแล้ว)