บทที่ 7 ชนะสามตาติด เก็บเกี่ยวผลลัพธ์มหาศาล

บทที่ 7 ชนะสามตาติด เก็บเกี่ยวผลลัพธ์มหาศาล

บรรยากาศภายในลานประลองร้อยหน้าเงียบกริบ

เงียบเสียจนได้ยินเสียงเข็มตก

ทว่าความเงียบสงบนั้นคงอยู่ได้ไม่นาน ไม่ช้าเสียงก่นด่าของผู้ชมก็ระเบิดออกมา

"บัดซบเอ๊ย! ฉันลงเดิมพันไปตั้งสองพันเหรียญต้าเซี่ย ไอ้หมาป่าทมิฬดันโดนฆ่าตายในวิเดียวเนี่ยนะ?"

"ไอ้ลูกหมา! โมโหโว้ย!"

"หมาป่าทมิฬ แกมันขยะ!!!"

เหล่านักพนันที่เทหมดหน้าตักให้หมาป่าทมิฬต่างพากันสาปแช่งผู้พ่ายแพ้อย่างเกรี้ยวกราด

แต่ก็มีผู้ชมบางส่วนที่จ้องมอง 'มหาปราชญ์' ด้วยแววตาเป็นประกาย

"เจ้าคนที่ชื่อมหาปราชญ์นี่... มีของว่ะ หมาป่าทมิฬเป็นถึงว่าที่ผู้ฝึกยุทธที่มีค่าปราณโลหิต 55 แต้ม แถมยังเป็นคนเหี้ยมที่เคยลุยดันเจี้ยนระดับหนึ่งมาแล้ว ยังโดนเก็บในกระบวนท่าเดียว"

"มหาปราชญ์!! มหาปราชญ์!!"

เสียงเชียร์เริ่มดังกึกก้อง สถานที่อย่างลานประลองใต้ดินก็เป็นเช่นนี้ ราชาคนใหม่ย่อมแทนที่คนเก่าได้เสมอ แม้ราชาองค์เก่าจะมีคนหนุนหลังมากมาย แต่ทันทีที่ร่วงหล่นจากบัลลังก์ ผู้คนเหล่านั้นก็จะหันไปสรรเสริญผู้ชนะคนใหม่ทันที

เย่เฉินยืนอยู่กลางลานประลองร้อยหน้า สูดหายใจลึกขณะฟังเสียงเชียร์รอบกาย

ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา

[เคล็ดวิชาลมหายใจพยัคฆ์สัมผัสได้ถึงเสียงเชียร์ของฝูงชน รู้สึกฮึกเหิมและตื่นตัวอย่างยิ่ง ค่าความชำนาญ +10]

[ติ๊ง เคล็ดวิชาลมหายใจพยัคฆ์เลื่อนระดับสู่ขั้นความสำเร็จใหญ่!]

[ย่างก้าวสายลมเพลิดเพลินกับบรรยากาศอันเร่าร้อน ได้รับการตระหนักรู้บางอย่าง ค่าความชำนาญ +5]

[เพลงดาบพื้นฐานยืนเอามือไพล่หลัง น้อมรับเสียงเชียร์ของฝูงชนอย่างเงียบเชียบ ค่าความชำนาญ +5]

"แบบนี้ก็ได้เหรอ?"

เย่เฉินมองข้อความที่ปรากฏขึ้นอย่างตกตะลึง เดิมทีเขาคิดว่าต้องใช้อารมณ์ด้านลบเท่านั้นถึงจะกระตุ้นการบ่มเพาะของเคล็ดวิชาได้ ไม่นึกเลยว่าอารมณ์ด้านบวกแบบนี้จะช่วยกระตุ้นการฝึกฝนได้เช่นกัน

เย่เฉินเลียริมฝีปาก แววตาเป็นประกายวาววับ เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

[ชื่อ: เย่เฉิน]

[การบ่มเพาะ: ว่าที่ผู้ฝึกยุทธ (64/100)]

[เคล็ดวิชาลมหายใจพยัคฆ์: ขั้นความสำเร็จใหญ่ (5/100)]

[ย่างก้าวสายลม: ขั้นความสำเร็จใหญ่ (10/100)]

[เพลงดาบพื้นฐาน: ขั้นความสำเร็จใหญ่ (57/100)]

"ค่าปราณโลหิตของฉัน... เพิ่มขึ้นมาอีก 1 หน่วย เพราะเคล็ดวิชาลมหายใจพยัคฆ์เลื่อนสู่ขั้นความสำเร็จใหญ่"

"แถมพอถึงขั้นนี้ ประสิทธิภาพการบ่มเพาะและความเร็วในการโคจรปราณก็สูงขึ้นด้วย ถ้าได้โอสถปราณโลหิตมาสักเม็ด ฉันน่าจะเพิ่มค่าปราณได้ทีเดียว 3 ถึง 4 หน่วย!"

"การสอบเข้าห้องยุทธศิลป์ในอีกหนึ่งอาทิตย์... คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉันแล้ว!"

เย่เฉินพึมพำกับตัวเอง หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

"ที่นี่... มันคือขุมทรัพย์ชัดๆ!"

เขากวาดตามองไปรอบๆ เสียงเชียร์ของผู้ชมยังคงดังเข้าหูไม่ขาดสาย

เวลานั้น พิธีกรหน้าตัวตลกบนแท่นสูงก็เอ่ยถาม "ผู้เข้าแข่งขันมหาปราชญ์ คุณประสงค์จะแข่งต่อหรือไม่?"

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังปราณที่เพิ่มขึ้นในร่าง เย่เฉินยกยิ้มมุมปากและตอบกลับโดยไม่ลังเล

"ต่อสิ!"

...

แสงไฟสีส้มสาดส่องไปทั่วลานประลองร้อยหน้า เย่เฉินในหน้ากากลิงยืนนิ่งสงบอยู่ที่เดิม เบื้องหน้าของเขาคือชายวัยกลางคนที่นอนบิดกายด้วยความเจ็บปวด แขนข้างหนึ่งหักผิดรูป

เลือดสดๆ... ย้อมพื้นจนแดงฉาน

"ท่านผู้ชมครับ! ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้กับผู้เข้าแข่งขันมหาปราชญ์สำหรับชัยชนะสามตาติดด้วยครับ!!!"

บนแท่นสูง พิธีกรหน้าตัวตลกถือไมโครโฟนตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

"มหาปราชญ์!! มหาปราชญ์!!"

"มหาปราชญ์! เอาอีกรอบ ฉันจะเทหมดหน้าตักลงที่แก!!"

นักพนันบางคนตาแดงก่ำด้วยความโลภ ชัยชนะต่อเนื่องสามครั้งของเย่เฉินทำให้หลายคนรวยเละ ส่วนคนที่ไม่ได้ลงเดิมพันข้างเขาก็เสียดายแทบกระอักเลือด

ตอนนี้พวกเขาอยากจะทุ่มเงินทั้งหมดที่มีให้กับเย่เฉินใจจะขาด

ทว่า... เย่เฉินกลับมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างสงบนิ่ง แผงหน้าต่างระบบค่อยๆ ปรากฏขึ้น

[ชื่อ: เย่เฉิน]

[การบ่มเพาะ: ว่าที่ผู้ฝึกยุทธ (65/100)]

[เคล็ดวิชาลมหายใจพยัคฆ์: ขั้นความสำเร็จใหญ่ (15/100)]

[ย่างก้าวสายลม: ขั้นความสำเร็จใหญ่ (20/100)]

[เพลงดาบพื้นฐาน: ขั้นความสำเร็จใหญ่ (70/100)]

"ค่าปราณ 65 หน่วยแล้ว เพลงดาบพื้นฐานก็ใกล้จะถึงขั้นสมบูรณ์แบบเต็มที"

"ผลลัพธ์วันนี้... มันเกินคุ้มจริงๆ"

"นอกจากวิชาและทักษะยุทธ์จะพัฒนาขึ้นแล้ว ระดับการบ่มเพาะยังเพิ่มมาตั้ง 2 หน่วย แถมเงินรางวัลจากการชนะการประลอง... ก็มากพอให้ซื้อโอสถปราณโลหิตได้ตั้งหลายเม็ด"

"พรุ่งนี้... ค่าปราณของฉันต้องแตะ 70 หรือมากกว่านั้นแน่ แค่วันเดียว ถ้ามองไปทั่วทั้งเมืองเจียง คงไม่มีว่าที่ผู้ฝึกยุทธคนไหนพัฒนาได้เร็วไปกว่าฉันอีกแล้ว!"

เย่เฉินยิ้มบางๆ ก่อนจะหันไปมองพิธีกรหน้ากากตัวตลกแล้วพูดเรียบๆ

"ฉันเหนื่อยแล้ว!"

พิธีกรเข้าใจความหมายทันทีและรีบประกาศว่าเย่เฉินสละสิทธิ์การท้าชิงต่อ

การกระทำนี้สร้างความไม่พอใจให้ผู้ชมจำนวนมาก พวกเขายังอยากดูเย่เฉินสู้ต่อและหวังจะกอบโกยเงินพนัน

เสียงก่นด่าดังระงมขึ้นอีกครั้ง แต่เย่เฉินได้เดินออกจากสังเวียนลานประลองร้อยหน้าและจากไปแล้ว...

ภายในห้องพักรับรอง เย่เฉินมองหญิงสาวที่เข้ามาให้บริการ เธอยิ้มหวานพลางกล่าว "คุณมหาปราชญ์คะ รางวัลสำหรับการชนะหนึ่งแมตช์ในลานประลองร้อยหน้าของเราคือ 3,000 เหรียญต้าเซี่ย และมีโบนัสสำหรับการชนะต่อเนื่องอีกหนึ่งพัน รวมวันนี้คุณชนะสามครั้งรวด ยอดรวมทั้งหมดคือ 12,000 เหรียญต้าเซี่ย คุณต้องการรับเป็นเงินสดหรือให้โอนเข้าบัญชีดีคะ?"

เย่เฉินไม่ได้รีบร้อน เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ "ลานประลองร้อยหน้ามีช่องทางซื้อทรัพยากรการบ่มเพาะด้วยใช่ไหม?"

รอยยิ้มของหญิงสาวกว้างขึ้นกว่าเดิม "ที่ลานประลองของเรา ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรการบ่มเพาะ หรือเคล็ดวิชาทักษะยุทธ์ คุณสามารถหาซื้อได้ทุกอย่างค่ะ ตราบใดที่เงินของคุณ... มีมากพอ"

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย "งั้นเอา 'โอสถปราณโลหิต' ให้ฉันหนึ่งขวด!"

ราคาตลาดของโอสถปราณโลหิตอยู่ที่เม็ดละ 1,000 เหรียญต้าเซี่ย และหนึ่งขวดมียา 10 เม็ด

หญิงสาวยิ้มรับ "ได้ค่ะ หลังจากหักค่าโอสถปราณโลหิต 10,000 เหรียญ จะคงเหลือยอดเงิน 2,000 เหรียญ..."

"ฝากเข้าบัญชีฉันไว้เลย!"

เย่เฉินสั่งการโดยไม่ลังเล หลังจากรอรับโอสถปราณโลหิตเรียบร้อย เขาก็รีบออกจากลานประลองร้อยหน้าทันที

หลังจากออกมา เย่เฉินจงใจเดินอ้อมเป็นวงกว้างเพื่อความปลอดภัย เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครสะกดรอยตาม เขาจึงกลับเข้าบ้าน

เย่เฉินนั่งลงบนเตียง หยิบขวดโอสถปราณโลหิตที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อในวันนี้ออกมา ลมหายใจเริ่มร้อนระอุขึ้น

"โอสถหนึ่งขวดนี้น่าจะเพียงพอให้ฉันผ่านเกณฑ์การทดสอบเข้าห้องยุทธศิลป์ได้สบายๆ!"

เย่เฉินเลียริมฝีปาก ยิ่งระดับปราณโลหิตสูงขึ้นเท่าไหร่ การจะพัฒนาก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น แต่โชคดีที่เคล็ดวิชาลมหายใจพยัคฆ์ของเขาบรรลุถึงขั้นความสำเร็จใหญ่แล้ว ประสิทธิภาพการดูดซับพลังจึงสูงขึ้นตามไปด้วย

เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่เฉินก็เทโอสถปราณโลหิตออกมาหนึ่งเม็ด แล้วโยนเข้าปากทันที