บทที่ 1 - บ้านหลังนี้รื้อถอนไม่ได้

"วันนี้ ฉันจะแขวนคอตายเสียเลย!"

"แต่จะไม่มีวันยอมให้บ้านหลังนี้ตกไปอยู่ในมือพวกเจ้าเด็ดขาด!"

ในหมู่บ้านชิงเหอ ภายในห้องที่มืดสลัว เจียงอิ่งเซวี่ยยืนอยู่บนเก้าอี้ มือทั้งสองกำเชือกป่านที่แขวนอยู่บนคานเอาไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาและความตัดสินใจเด็ดเดี่ยว

สำหรับเธอแล้ว นี่ไม่ใช่แค่บ้านหลังหนึ่ง แต่เป็นชีวิตของเหวินเหวินลูกสาวที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป!

"พ่อจ๋า พ่อจ๋า ตื่นเร็วเข้า!"

"แม่กำลังจะถูกคนเลวรังแก..."

มือเล็กๆ คู่หนึ่งกำลังตบหน้าของหัวหยางเบาๆ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความสะอื้น

หัวหยางลืมตาขึ้น รู้สึกเหมือนศีรษะจะระเบิด

เขาใช้มือประคองศีรษะลุกขึ้นนั่ง มองไปรอบๆ หัวใจกระตุกวูบ

เขามองเห็นแสงไฟสลัว รอยเขียวของตะไคร่น้ำที่ขึ้นเต็มผนังเพราะความชื้น กลิ่นสบู่ที่อบอวลไปทั่วห้องแคบๆ

ในห้องมีเพียงโต๊ะกลมที่แตกร้าวกับเก้าอี้ไม้ขาเก...

ตรงหน้าเขามีชายสามคนที่มีรอยสักยืนอยู่ข้างๆ กำลังมองผู้หญิงที่จะแขวนคอตาย

ในทันใดนั้น หัวหยางถึงกับตาเหลือก เขามองผู้หญิงตรงหน้า หญิงคนนี้ก็คือเจียงอิ่งเซวี่ย ภรรยาของเขาที่ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอเมื่อยี่สิบปีก่อน!

"พ่อจ๋า เหวินเหวินขอร้องละ ช่วยแม่ด้วย!"

เสียงของเด็กหญิงดังขึ้นอีกครั้ง มือน้อยๆ คู่นั้นจับชายเสื้อของหัวหยางแน่น รอยน้ำตาบนใบหน้าเห็นได้ชัดเจน

หัวหยางตะลึงงัน น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่

ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ ทำไมเขาถึงย้อนกลับมายี่สิบปีก่อน?

เขาไม่มีวันลืมวันนี้ ภรรยาของเขาถูกบีบให้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอเพราะหนี้พนันที่เขาก่อ

และลูกสาวของเขาก็เสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้นเพราะไม่มีเงินค่ารักษา

หลังจากนั้น บ้านของพวกเขาถึงเวลารื้อถอน เขาได้รับเงินชดเชย จากนั้นเริ่มทำธุรกิจ ลงทุนในอุตสาหกรรมการแพทย์ ยี่สิบปีให้หลัง เขาครอบครองกลุ่มบริษัทการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีทรัพย์สินนับหมื่นล้าน

แต่ภรรยาและลูกสาวของเขาไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว...

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าในชีวิตนี้ จะมีวันที่ได้เห็นภรรยาและลูกสาวอีกครั้ง!

"แกจะมาแกล้งแข็งกับข้าเรอะ?"

"ได้ ถ้าแกแขวนคอตายจริงๆ วันนี้ หนี้ที่หัวหยางติดไว้ก่อนหน้านี้ ก็ไม่ต้องใช้คืนแล้ว!"

เฉินซวย หนึ่งในเจ้าหนี้ในห้อง มองเจียงอิ่งเซวี่ยด้วยรอยยิ้มเยาะ

เขาออกมาทวงหนี้มาหลายปี เคยเห็นอะไรมามากมาย ใครบ้างกล้าแขวนคอตาย ทุกคนแค่ขู่เท่านั้น

เจียงอิ่งเซวี่ยหันไปมองเหวินเหวินและหัวหยางที่เพิ่งตื่น ดวงตาพลันเอ่อล้นด้วยน้ำตา

"เหวินเหวิน ลูกต้องเชื่อฟังพ่อนะ..."

พูดจบ เธอก็เตะเก้าอี้ที่รองอยู่ใต้เท้าทิ้ง กำเชือกป่านแน่น

ในทันใดนั้น ร่างกายตกลงมา เชือกรัดคอเธอ ความรู้สึกขาดอากาศหายใจทำให้แขนขาของเจียงอิ่งเซวี่ยดิ้นรนอย่างรุนแรง!

เฉินซวยที่อยู่ข้างๆ ก็ตกตะลึง เขาไม่คิดว่าเจียงอิ่งเซวี่ยจะกล้าแขวนคอตายจริงๆ

เจียงอิ่งเซวี่ยรู้สึกเหมือนโลกมืดลง ขณะที่เธอเกือบจะหมดสติ มือแข็งแรงคู่หนึ่งก็รับร่างของเธอเอาไว้ แล้วอุ้มลงมา

"เมียจ๋า!"

"เมียจ๋า ตื่นเถอะ!"

"บ้านหลังนี้เราไม่เอาแล้ว บ้านหลังนี้เราไม่เอาแล้ว!"

หัวหยางวางเจียงอิ่งเซวี่ยลง มองหน้าเธอ น้ำตาไหลอาบหน้า เขาทรมานมายี่สิบปี เต็มยี่สิบปี!

เขาไม่อยากรู้สึกสูญเสียคนที่รักอีกครั้ง!

ในชาติก่อน เพราะความขลาดของเขา เขาได้แต่มองเจียงอิ่งเซวี่ยแขวนคอตายตรงหน้า!

ชาตินี้ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต เขาก็จะไม่ยอมให้เจียงอิ่งเซวี่ยตายอีก!

เจียงอิ่งเซวี่ยไอออกมาอย่างรุนแรง เธอกุมมือหัวหยางแน่น มองเขา: "บ้าน บ้านไม่ให้..."

"บ้าน จะต้องเอาไว้ให้เหวินเหวิน ให้เหวินเหวินรักษาตัว!"

หัวหยางตัวสั่นไปทั้งร่าง ลูกสาวของเขา เหวินเหวิน ป่วยเป็นโรคหัวใจตั้งแต่เกิด ค่ารักษาพยาบาลเกือบทำให้ครอบครัวล้มละลาย

ตอนนี้การผ่าตัดกำลังเร่งด่วน และบ้านของพวกเขาก็มีข่าวลือว่าจะมีการรื้อถอน

หากมีเงินก้อนนี้ เหวินเหวินก็จะได้รับการผ่าตัด ดังนั้นเจียงอิ่งเซวี่ยจึงยอมตายเพื่อเก็บบ้านไว้ให้ลูกสาว!

และก็เพราะบ้านหลังนี้ เขาถึงถูกเฉินซวยและพวกเล็งไว้ วางแผนให้เขาเป็นหนี้พนันก้อนใหญ่!

แต่บ้านหลังนี้ ไม่มีทางถูกรื้อถอนในเร็วๆ นี้!

ในชาติก่อน เจียงอิ่งเซวี่ยก็ขู่ฆ่าตัวตายเช่นกัน และตายต่อหน้าเขา แต่หลังจากนั้นเรื่องรื้อถอนบ้านก็มีอุปสรรคมากมาย

จนกระทั่งอาการของเหวินเหวินทรุดลงอีกครั้งและเสียชีวิต ข่าวการรื้อถอนจึงได้รับการยืนยันในวันนั้นเอง!

หัวหยางเช็ดน้ำตา มองเจียงอิ่งเซวี่ย

"ฟ้าประทานโอกาสให้ฉันได้เริ่มต้นใหม่ ฉันจะไม่ทำให้เธอและเหวินเหวินผิดหวังอีก!"

เขาลุกขึ้นยืน หันไปมองเฉินซวย

ดวงตาคมกริบเหมือนนกอินทรี บุคลิกเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

เฉินซวยรู้สึกใจหายวูบ แต่ก็ยังทำท่าเข้มแข็ง: "หัวหยาง อย่ามาแสดงต่อหน้าข้าหน่อยเลย!"

"วันนี้แกไม่ยอมยกบ้านให้ข้า ข้าจะฆ่าทั้งครอบครัวแก!"

เฉินซวยโบกกระบองเหล็กในมือ อวดรอยสักมังกรบนหน้าอก

ตั้งแต่เขาได้ยินข่าวการรื้อถอน เขาก็หมายตาบ้านของหัวหยาง

บ้านหลังนี้ทั้งทำเลและตำแหน่งดีเยี่ยม ถ้าได้มา เงินชดเชยการรื้อถอนไม่ต่ำกว่าสามแสนหยวนแน่นอน!

หัวหยางมองเฉินซวย แล้วหัวเราะเยาะ

"แค่บ้านเท่านั้นใช่ไหม!"

"ให้แกไปแล้วจะเป็นอะไรไป?"

"สามหมื่นหยวน วันนี้บ้านหลังนี้ ฉันขายให้นายเลย!"

"รวมกับหนี้พนันก่อนหน้านี้ด้วย ให้จบกันไป!"

อีกยี่สิบปีข้างหน้า โอกาสทางธุรกิจมีอยู่ทั่วไป แค่มีเงิน เขาจะกลับไปถึงจุดสูงสุดอีกครั้งได้อย่างไร ให้ภรรยาและลูกสาวมีชีวิตที่ดีได้อย่างไร?

เงินชดเชยการรื้อถอนสามแสนหยวนเป็นอะไรไป!

เจียงอิ่งเซวี่ยและเหวินเหวินยังมีชีวิตอยู่ สำคัญกว่าสิ่งอื่นใดทั้งหมด

เฉินซวยได้ยินดังนั้น ขมวดคิ้ว

สามหมื่นหยวนบวกกับหนี้พนันก่อนหน้านี้ของหัวหยาง รวมกันเพียงสิบกว่าหมื่นหยวน

บ้านหลังนี้หลังจากรื้อถอนมีค่าถึงสามแสนหยวน กำไรแน่นอน

"ตกลง หนี้เก่าของเราถือว่าจบกัน ฉันจะให้คนเอาเงินสามหมื่นมาให้ทันที!"

เฉินซวยพูดจบ ลูกน้องข้างๆ ก็รีบหยิบเงินสามหมื่นหยวนวางลงบนโต๊ะ

หัวหยางเห็นเงินแล้ว ไม่ลังเลแม้แต่น้อย หยิบเอกสารกรรมสิทธิ์บ้านออกมา กำลังจะส่งให้เฉินซวย

แต่เอกสารยังไม่ทันส่งออกไป เจียงอิ่งเซวี่ยก็พุ่งเข้ามา ยืนขวางหน้าเขาไว้

"ไม่ได้!"

"หัวหยาง บ้านของเรากำลังจะถูกรื้อถอน!"

"ถ้านายยกบ้านให้เขา แล้วโรคของเหวินเหวินจะทำยังไง?"

หัวหยางรีบประคองเจียงอิ่งเซวี่ย

"เมียจ๋า เชื่อฉันเถอะ บ้านหลังนี้ มันรื้อถอนไม่ได้หรอก..."

"ส่วนเรื่องค่ารักษา ฉันจะหาทางอื่นเอง"

เจียงอิ่งเซวี่ยมองหัวหยาง ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตา เธอยกมือขึ้นตบหน้าเขาอย่างแรง

เสียงดังป้าบ!

ใบหน้าของหัวหยางแดงก่ำ

ตอนนี้ เจียงอิ่งเซวี่ยรู้สึกเพียงสิ้นหวังกับหัวหยาง

การรื้อถอนบ้านเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ แต่เธอไม่เคยคิดว่าเพื่อเงินสามหมื่นหยวน หัวหยางจะกล้าโกหกต่อหน้าเธอ และยังจะยกบ้านให้เฉินซวย!

"นายโกหกฉันได้ขนาดนี้เชียวหรือ?"

"นายจะมีทางไหนอีก?"

"นายมีแต่เล่นไพ่กับดื่มเหล้า นายจะมีทางอะไร?"

"หัวหยาง เหวินเหวินเป็นลูกของนายนะ!"

"นายจะยอมมองเธอตายไปต่อหน้าเหรอ?"

หัวหยางรู้สึกถึงความเจ็บปวดบนใบหน้า หลายปีมานี้ เขาติดหนี้เจียงอิ่งเซวี่ยมากเกินไป

ไม่ใช่แค่ตบหน้าครั้งเดียวจะชดใช้ได้หมด

เจียงอิ่งเซวี่ยเห็นหัวหยางยังกำเอกสารบ้านไม่ยอมปล่อย เธอชี้ไปที่เชือกที่แขวนอยู่บนเพดาน

"หัวหยาง!"

"วันนี้ ถ้านายกล้าให้เอกสารบ้านกับเขา!"

"ฉันจะตายต่อหน้านาย!"

[จบบท]