บทที่ 5 - เลื่อนขั้น! ระดับเงินขั้นกลาง!
บทที่ 5 - เลื่อนขั้น! ระดับเงินขั้นกลาง!
บทที่ 5 - เลื่อนขั้น! ระดับเงินขั้นกลาง!
แค่คิด จางเฉียงก็รู้สึกคันยุบยิบในหัวใจ แต่ทว่า ในวันสิ้นโลกที่ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่ ต่อหน้าตงฟางรั่วอวี่ พวกเขาก็เป็นแค่ลูกกะจ๊อก!
เอาคุณหนูตระกูลหานสองคนนี้มาเปิดซิงแก้ขัดก่อนดีกว่า
ก็ไม่เลวเหมือนกัน!
ทางด้านลูกน้องได้ยินแบบนั้น หัวใจก็กระตุกวูบ!
ผู้มีพลังพิเศษระดับทอง!
นั่นมันตัวตนระดับไหนกัน!
ตราบใดที่ไม่เข้าไปในป่าลึก แค่อยู่รอบนอกหรือในป้อมปราการ ก็เดินกร่างได้สบาย
เทพขวางฆ่าเทพ พระขวางฆ่าพระ!
ระดับเงินขั้นต้นอย่างพวกเขาถ้าไปเจอเข้า อย่าว่าแต่สู้เลย อีกฝ่ายอาจจะแค่ดีดนิ้ว หัวพวกเขาก็คงระเบิดแล้ว!
มองมุมนี้ พี่เฉียงก็รอบคอบจริงๆ!
"เหมือนข้างหน้าไม่ไกลก็จะเป็นป้อมปราการเนบิวลาแล้ว!"
"ไป พี่น้อง! เร่งเครื่อง!"
"ลุย!"
เสียงตะโกนดังขึ้น ราวกับโจรป่าที่เพิ่งปล้นเสร็จกลับมา
แต่ทว่า วินาทีถัดมา!
เสียงระเบิดดังสนั่นก็ดังมาจากไกลๆ!
ชั่วพริบตา พวกเขารั้งบังเหียนหยุดสัตว์พาหนะและฝีเท้าทันที
มองตามเสียงไป
พวกเขาก็ต้องตะลึง!
ไกลออกไป ต้นไม้ยักษ์สูงร้อยเมตรล้มครืนลงมา! ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย!
ขณะที่ฝุ่นยังไม่ทันจาง ต้นไม้ยักษ์อีกต้นก็ล้มลง!
ตูม!
เสียงดังสนั่น!
ตามมาด้วยเสียงเหล็กปะทะกันอย่างรุนแรง!
หนักหน่วงรุนแรง!
ทุกเสียงที่ดังขึ้น
ตามมาด้วยฝุ่นควันที่พวยพุ่ง!
"พี่เฉียง!" ลูกน้องคนหนึ่งมองจางเฉียง รอการตัดสินใจ
จางเฉียงจ้องมองสถานการณ์เบื้องหน้า "ไป! ไปดูกัน น่าจะเป็นสัตว์อสูรสู้กันเอง เราไปดูเผื่อจะได้รอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์แบบตาอยู่!"
จางเฉียงเกร็งมือ กล้ามเนื้อปูดโปนราวกับมังกรพันรอบแขน
กระตุกบังเหียนในมือ
ดึงหัวเสือดาวไล่ลม
เสือดาวไล่ลมกลับตัว ทั้งขบวนมุ่งหน้าสู่สนามรบ!
ทางด้านเย่ยวินอี้!
กิ๊ซๆ!
ท่ามกลางฝุ่นควัน!
เสียงร้องของมดพลังยักษ์ดังขึ้น
เย่ยวินอี้กระโดดลอยตัว!
ด้านล่าง!
มดพลังยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งแหวกอากาศมา!
ความเร็วสูงบวกกับฝุ่นควัน!
ราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่หมุนควงสว่านออกจากลำกล้อง!
พุ่งเข้าชนต้นไม้ยักษ์เต็มเปา!
ตูม!
เสียงดังสนั่น เศษไม้ปลิวว่อน!
ต้นไม้ยักษ์ที่ต้องใช้คนหลายสิบคนโอบ ถูกมดพลังยักษ์ชนทีเดียว ก็เกิดรูโหว่ลึกหลายเมตร!
ทางด้านนี้ เย่ยวินอี้มองมดพลังยักษ์ตัวสุดท้าย แววตาเย็นเยียบ!
ร่างวูบไหว!
มดพลังยักษ์โจมตีพลาด!
มันปีนออกมาจากโพรงไม้ กำลังจะสวนกลับ!
แต่ทว่า!
วินาทีถัดมา!
เย่ยวินอี้ก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้ามดพลังยักษ์แล้ว!
อาศัยจังหวะที่มันยังไม่ทันตั้งตัว!
ขวานยักษ์ในมือฟาดฟันลงไปเต็มแรง!
ตูม!
เสียงดังสนั่น ขวานยักษ์จามเข้ากลางหน้าผากมดพลังยักษ์อย่างจัง!
เพียงแต่ว่า เข้าไปไม่ลึกนัก!
กิ๊ซๆ!
มดพลังยักษ์เจ็บปวด คลุ้มคลั่งยิ่งกว่าเดิม!
กรามยักษ์คู่หนึ่งยกขึ้น เตรียมจะหนีบคอเย่ยวินอี้!
เย่ยวินอี้ย่อตัวลงต่ำในท่าม้า!
กระทืบเท้า! พื้นดินใต้เท้าแตกระแหงเป็นเสี่ยงๆ!
ข้อเท้าจมลึกลงไปในดิน!
สองมือของเขา คว้าจับกรามยักษ์ของมดเอาไว้!
"ตายซะ!"
เย่ยวินอี้คำรามต่ำ พลังทั่วร่างกายระเบิดออกมาในตอนนี้
กล้ามเนื้อทั่วร่างปูดโปน เสื้อผ้าที่พอดีตัวเมื่อครู่ปริขาดออก!
แขนทั้งสองข้าง ราวกับกรงเล็บมังกร!
กร๊อบ!
กร๊อบๆๆ!
แคว่ก!
เสียงฉีกขาดราวกับฉีกฟอยล์ดังขึ้น!
หัวของมดพลังยักษ์เริ่มฉีกออกจากกันตรงรอยขวาน!
"ตาย!"
เย่ยวินอี้คำรามอีกครั้ง!
พลังในมือระเบิดออกอีกระลอก!
กิ๊ซๆ!
สิ้นเสียงร้องสุดท้ายของมดพลังยักษ์!
หัวมดทั้งหัว ถูกเย่ยวินอี้ฉีกกระชากแยกออกจากกัน!
ฉวะ!
เลือดเนื้อภายในก็ถูกฉีกขาดไปด้วย!
ราวกับน้ำพุ!
สาดกระเซ็นไปทั่วสารทิศ!
เฮือก!
เย่ยวินอี้หมดแรงไปชั่วขณะ ทรุดนั่งลงโดยที่มือยังกำกรามยักษ์คู่หนึ่งไว้
พักหายใจแค่เฮือกเดียว เขาก็ลุกขึ้น เพราะในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรแบบนี้ จะประมาทไม่ได้
เขาล้วงเอาแกนผลึกของมดพลังยักษ์ที่เพิ่งฉีกร่างออกมา
ดูดซับ!
พลังงานสายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกายเย่ยวินอี้ทันที!
จากนั้นเขาก็โยนซากมดพลังยักษ์เข้าพื้นที่มิติระบบ
ต่อมา เย่ยวินอี้ทำแบบเดิม จัดการดูดซับแกนผลึกมดพลังยักษ์อีกสามชิ้นรวด
วูบ!
ทันใดนั้น!
ความรู้สึกมหัศจรรย์ก็ก่อตัวขึ้น!
วินาทีถัดมา หน้าต่างแสงก็เด้งขึ้น!
【ชื่อ: เย่ยวินอี้】
【ส่วนสูง: 185 ซม.】
【ระดับ: เงินขั้นกลาง】
【ทักษะ: ดูดซับความเร็วสูง, ทักษะนักล่าระดับเทพ】
【อาวุธ: ขวานศึกวิวัฒนาการ】
มองดูระดับเงินขั้นกลาง เย่ยวินอี้ก็ยกยิ้มมุมปาก
นี่!
ในที่สุดก็เลื่อนขั้นแล้ว!
เก็บซากมดพลังยักษ์สามตัวเรียบร้อย
เขาก็แบกขวานยักษ์ มุ่งหน้าไปยังมดพลังยักษ์ตัวสุดท้าย
เวลานี้ ฝุ่นควันจางหายไปแล้ว
เย่ยวินอี้มองดูสภาพความเสียหายรอบบริเวณ แค่ต้นไม้ยักษ์ร้อยเมตร ก็ล้มไปหลายต้น!
ไม่ต้องพูดถึงหลุมลึกเต็มพื้น และเศษซากต่างๆ!
การต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่าน!
เย่ยวินอี้เดาะลิ้นในใจ โชคดีที่มีทักษะนักล่าระดับเทพ!
ไม่อย่างนั้น ผู้มีพลังพิเศษระดับเงินขั้นต้นอย่างเขา จะรับมือมดพลังยักษ์ระดับเงินขั้นต้นจำนวนมากขนาดนี้ ไม่มีทางฆ่าล้างบางได้แน่
แน่นอน ต้องขอบคุณระบบลูกดกพารวยด้วย
เย่ยวินอี้นึกถึงโจวไหวเวย คืนนี้กลับไป ต้อง "ให้รางวัล" เธอหนักๆ สักหน่อย
เขาเดินมาถึงหน้าซากมดพลังยักษ์ กำลังจะผ่าหัวมัน
ฟิ้ว!
เสียงแหวกอากาศพุ่งเข้ามา!
เย่ยวินอี้หมุนตัวหลบ!
ลูกธนูดอกหนึ่งเฉียดหัวเขาไป!
ใคร!
เย่ยวินอี้จ้องเขม็งไปที่จุดไม่ไกลนักทันที!
"เห สมกับเป็นผู้มีพลังพิเศษที่ฟัดกับมดพลังยักษ์ระดับเงินขั้นต้นได้จริงๆ หลบธนูข้าได้ด้วย" จางเฉียงลดคันธนูในมือลง แล้วกระโดดลงจากหลังเสือดาวไล่ลม
คนอื่นๆ ก็ลงจากสัตว์พาหนะ มองมาที่เย่ยวินอี้
เย่ยวินอี้จ้องมองพวกเขา
ไม่ต้องพูด เย่ยวินอี้ก็รู้เจตนาของพวกมัน!
เห็นเขาอยู่คนเดียว กะจะปล้นสินะ?
"เอาล่ะ ส่งมดพลังยักษ์ตัวนั้น ขวานเล่มนั้น แล้วก็แกนผลึกทั้งหมดในตัวแกมา ข้าจะไว้ชีวิต!" จางเฉียงพูด แววตาเต็มไปด้วยความไม่ยี่หระ
วินาทีที่เขาเห็นซากมดพลังยักษ์แค่ตัวเดียว เขาก็มั่นใจว่ากินหมูแน่
เพราะมดพลังยักษ์เป็นสัตว์อสูรระดับเงินขั้นต้น
คนคนนี้จัดการมดพลังยักษ์แค่ตัวเดียวถึงกับหืดจับ ทำลายพื้นที่เละเทะขนาดนี้
ก็คงมีฝีมือแค่ระดับเงินขั้นต้นเหมือนลูกน้องเขานั่นแหละ
ไม่มีอะไรน่ากลัว
จากนั้นเขาก็พยักพเยิดหน้าให้ลูกน้องคนหนึ่ง
ลูกน้องคนนั้นเห็นสายตาจางเฉียง ก็รู้ทันทีว่างานนี้หวานหมู
จึงหันไปยิ้มร่าให้เย่ยวินอี้ "โยนของมาซะ!"
ประโยคนั้น เด็ดขาด ห้ามปฏิเสธ!
เย่ยวินอี้มองพวกมันห้าหกคน ก้มลงหยิบซากมดพลังยักษ์ ในใจก็คำนวณอะไรบางอย่าง
จากนั้นก็โยนมดพลังยักษ์ในมือไปทางคนคนนั้น
ซากมดพลังยักษ์ขนาดมหึมาลอยคว้างกลางอากาศ
ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปในทันที
ลูกน้องคนนั้นก็ไม่คิดว่าเย่ยวินอี้จะโยนมาให้ดื้อๆ
กำลังจะยื่นมือไปรับ!
กลับพบว่าตอนที่ซากมดพลังยักษ์เข้ามาใกล้!
ด้านล่าง เงาร่างคนผู้หนึ่งก็โผล่พรวดขึ้นมา!
เย่ยวินอี้ใช้สองมือจับกรามยักษ์ของมด แล้วกระแทกส่งไปข้างหน้า!
ล็อกเข้าที่คอของลูกน้องคนนั้น!
สองมือบิดสวนทาง!
ฉวะ!
คอขาดกระเด็น!
หัวคนหลุดลอยออกไปทันที!
(จบแล้ว)