บทที่ 3 - ตั้งครรภ์สำเร็จ! รางวัลระดับเทพ!

บทที่ 3 - ตั้งครรภ์สำเร็จ! รางวัลระดับเทพ!

หนึ่งคืนผ่านพ้นไป!

วันที่สอง

ยามเช้า เย่ยวินอี้ตื่นขึ้นมา มองดูโจวไหวเวยที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างกาย

วินาทีถัดมา หน้าต่างแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่ยวินอี้

【ยินดีด้วย ภรรยาของโฮสต์ตั้งครรภ์สำเร็จ! ได้รับรางวัลทักษะนักล่าระดับเทพ!】

ชั่วพริบตา!

เย่ยวินอี้รู้สึกว่าร่างกายมีความทรงจำของกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นมากมาย

รวมถึงเทคนิคการล่าสังหาร!

ราวกับว่า เขาคือนักล่าที่ผ่านสมรภูมิเลือดมาอย่างโชกโชน!

แม้แต่แววตา ก็ยังแฝงไปด้วยความเฉียบคม!

เขาเรียกหน้าต่างสถานะส่วนตัวขึ้นมา

【ชื่อ: เย่ยวินอี้】

【ส่วนสูง: 185 ซม.】

【ระดับ: เงินขั้นต้น】

【ทักษะ: ดูดซับความเร็วสูง, ทักษะนักล่าระดับเทพ】

【อาวุธ: ขวานศึกวิวัฒนาการ】

เย่ยวินอี้วางมือเบาๆ บนหน้าท้องของโจวไหวเวย ไม่นึกเลยว่า จะยิงเข้าเป้าในครั้งเดียว

จุ๊ๆ ไม่เลว ไม่เลว

ทางด้านโจวไหวเวยก็ตื่นขึ้นมาพอดี

เห็นเย่ยวินอี้ตื่นแล้ว เธอมองดูแสงสว่างด้านนอก แล้วรีบลุกขึ้น เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมไปทำอาหาร

กินข้าวเช้าเสร็จ

โจวไหวเวยก็เตรียมตัวจะไปทำงาน

"วันนี้เธออยู่บ้านเฉยๆ ก็พอ" เย่ยวินอี้พูดขึ้น แล้วหยิบขวานยักษ์ที่พิงอยู่ข้างฝา "วันนี้ผมจะออกไปนอกป้อมปราการ ไปล่าสัตว์อสูร"

ล่าสัตว์อสูร?!

ประโยคเดียว ทำเอาโจวไหวเวยสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่

คนธรรมดา จะไปล่าสัตว์อสูร ก็เท่ากับไปส่งตาย!

แต่เธอมองไปที่เย่ยวินอี้ จู่ๆ ก็นึกถึงความเป็นไปได้ที่น่าเหลือเชื่อขึ้นมา "คุณ... เป็นผู้มีพลังพิเศษเหรอคะ?"

"ใช่ เพิ่งจะเป็นเมื่อวาน พอดีเลยจะออกไปลองของหน่อย" เย่ยวินอี้มองขวานยักษ์ในมือ พูดเสียงต่ำ "รอวันนี้กลับมา เราย้ายไปอยู่เขตชั้นในของป้อมปราการกัน เปลี่ยนบ้านใหม่ด้วย"

เขตชั้นในของป้อมปราการ...

นั่นเป็นสถานที่ที่โจวไหวเวยไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง

ต้องรู้ก่อนว่า เขตชั้นในคือที่อยู่ของผู้มีพลังพิเศษ

ถ้าเปรียบเทียบกัน นอกป้อมปราการคือนรก ตรงที่พวกเขาอยู่คือโลกมนุษย์ ส่วนเขตชั้นในของป้อมปราการ ก็คงเป็นสวรรค์!

"ระวังตัวด้วยนะคะ สา...มี" โจวไหวเวยขยับเข้าไปใกล้เย่ยวินอี้ ช่วยจัดเสื้อผ้าให้ คำเรียกขานนี้เธอยังรู้สึกกระดากปากอยู่บ้าง เพราะเพิ่งเรียกได้แค่วันเดียว ยังไม่ชิน

เย่ยวินอี้พยักหน้า แล้วเดินออกจากบ้านไป

แม้ความรู้สึกเมื่อคืนจะดีมาก

แต่ลูกผู้ชายต้องมุ่งมั่นในปณิธาน!

วันนี้ เขาจะออกไปลุยโลกภายนอกป้อมปราการ

ในโลกใบนี้ กำปั้นใครใหญ่คนนั้นคือราชา

หลังจากเขาเดินออกมา

สะพายขวานยักษ์ไว้ด้านหลัง

ข้างนอก ผู้คนมากมายต่างมองมาที่เขา

เห็นขวานยักษ์ที่เขาแบกอยู่ ก็พากันตะลึง

เย่ยวินอี้มองกลุ่มคนที่ตื่นเช้าเตรียมไปทำงาน แล้วก็ขมวดคิ้ว

ทำไมคนพวกนี้หน้าตาดูแย่จัง ขอบตาดำปิ๊ดปี๋?

"ลุงเฉิน เป็นไงครับ? เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ?" เย่ยวินอี้ทักทายคุณลุงที่อยู่ไม่ไกล

ลุงเฉิน: "..."

คนอื่นๆ รอบข้าง: "..."

วินาทีนี้ ทุกคนมองเย่ยวินอี้ด้วยสายตาอยากจะฆ่าให้ตาย

ยังมีหน้ามาถามอีก?

พวกตูนอนหลับหรือไม่หลับ เอ็งไม่รู้ตัวเลยรึไง?

เริ่มจากตุ๋นเนื้อ!

กลิ่นหอมนั่น พอพวกตนได้กลิ่น พยาธิในท้องก็แทบจะเต้นระบำ รำข้าวในมือจืดชืดไปทันที

มื้อเย็นแทบไม่ได้กินอะไร

ดมกลิ่นเนื้ออยู่เป็นชั่วโมง

จากนั้น พอเตรียมตัวจะนอนพักผ่อนหลังจากเหนื่อยมาทั้งวัน!

เอ็งดันมาเล่นบทรักอันเร่าร้อน!

ยาวไปจนถึงเที่ยงคืน!

ไอ้น้องเวร!

ใครมันจะไปหลับลง?!

หะ?!

ลุงเฉินก็จนปัญญา ไม่รับมุขของเย่ยวินอี้ แต่กลับมองไปที่ขวานยักษ์ด้านหลังเขา "เอ็งจะไปไหน?"

"นอกป้อมปราการ ไปล่าสัตว์อสูร"

สองประโยคหลุดออกมา ทุกคนถึงกับอึ้ง

มองเย่ยวินอี้ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

นี่มัน? เบื่อชีวิตแล้วเหรอ?

หรือว่าเอาค่าเช่ากับเสบียงไปกินล้างผลาญเมื่อคืนหมดแล้ว วันนี้เลยจนตรอกต้องออกไป?

ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงและสงสัยของผู้คน เย่ยวินอี้เดินจากไปดื้อๆ

สักพัก

เขาก็มาถึงขอบป้อมปราการ

เมื่อเข้าใกล้ เย่ยวินอี้เงยหน้ามองป้อมปราการที่ตั้งตระหง่านอย่างยิ่งใหญ่

สูงชะมัด!

สมกับเป็นเกราะคุ้มกันภัยของพวกเขา

ในเวลานี้ ผู้มีพลังพิเศษจำนวนไม่น้อยก็กำลังเดินขวักไขว่อยู่รอบๆ ป้อมปราการ เทียบกับชุดของเย่ยวินอี้แล้ว พวกเขาดูดีกว่ามาก!

ส่วนใหญ่สวมเกราะโลหะ!

บางคนถึงกับมีชุดเกราะที่เย็บจากหนังสัตว์อสูร!

ส่วนอาวุธ ก็มีหลากหลายรูปแบบ มีด ดาบ หอก ง้าว มีครบทุกอย่าง

แต่เทียบกับเย่ยวินอี้ที่ฉายเดี่ยว ส่วนใหญ่พวกเขาจะจับกลุ่มกันสามถึงห้าคน

ตั้งเป็นทีม เพื่อร่วมมือกันล่าสัตว์อสูร!

ทางด้านนี้ ก็มีคนสังเกตเห็นเย่ยวินอี้!

แต่ส่วนใหญ่แค่มองผ่านๆ!

เพราะการแต่งตัวของเย่ยวินอี้มันฟ้อง! ต่อให้เป็นผู้มีพลังพิเศษ ก็คงเป็นแค่ระดับทองแดงขั้นต้นกระจอกๆ!

คงเก่งกว่าคนธรรมดาไม่เท่าไหร่!

ถ้าพาผู้มีพลังพิเศษแบบนี้ไปด้วย อย่าว่าแต่จะช่วยเลย ดีไม่ดีจะเป็นตัวถ่วงเสียเปล่าๆ!

ขณะที่เย่ยวินอี้กำลังจะเดินออกไปคนเดียว ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

"น้องชาย มาร่วมทีมกับพวกเราไหม"

เย่ยวินอี้หันไปมอง เห็นชายฟันเลี่ยมทองเอ่ยปากชวน ข้างๆ เขามีชายฉกรรจ์ยืนอยู่หลายคน ทั้งหมดกำลังมองมาที่เขา

"ไม่เป็นไรครับ ผมไปคนเดียวได้" เย่ยวินอี้ส่ายหน้า หันหลังเดินออกจากป้อมปราการ

ทางด้านเจ้าฟันทอง ได้ยินคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยของเย่ยวินอี้ ก็เปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือ แววตาฉายความอำมหิต ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ

ชายฉกรรจ์ข้างๆ พ่นเหล้าใส่ดาบของตัวเอง แล้วเช็ดถู พลางพูดว่า "จะไปชวนคนแบบมันทำไม? สภาพแบบนั้น ดูยังไงก็แค่ทองแดงขั้นต้น ชุดเกราะสักชิ้นยังไม่มี"

เจ้าฟันทองเหลือบมองชายคนนั้น "รอบนี้เราจะออกไปล่าสัตว์อสูรระดับทองแดงขั้นปลาย ต้องมีหลักประกันหน่อย ถ้าเจอพวกตึงมือ ผลักไอ้หมอนั่นออกไปรับตีน อย่างน้อยก็ถ่วงเวลาให้เราหนีได้"

พอพูดออกมา ทุกคนก็ถึงบางอ้อ!

"แต่ไอ้เด็กนั่นดันกล้าปฏิเสธพวกเรา" เจ้าฟันทองกำลังจะพูดต่อ แต่ถูกผู้หญิงคนหนึ่งข้างๆ ขัดจังหวะ

"พอเถอะ รีบเตรียมตัวออกเดินทางได้แล้ว ไอ้เด็กนั่นออกไปคนเดียว โอกาสรอดแทบเป็นศูนย์"

ทุกคนฟังแล้วก็พยักหน้า เตรียมข้าวของแล้วออกจากป้อมปราการ

เย่ยวินอี้ออกจากป้อมปราการ มองป่าทึบเบื้องหน้า ถีบเท้าพุ่งตัวออกไปทันที!

ด้วยทักษะนักล่าระดับเทพ

เย่ยวินอี้ในตอนนี้เปรียบเสมือนยมทูตที่เดินอยู่ในเงามืด

ไม่นานนัก

เขาก็ได้ยินเสียงซวบซาบดังมาจากไม่ไกล

เสียงค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ!

เย่ยวินอี้กระโดดขึ้นต้นไม้ทันที!

แล้วเพ่งมองไปไกลๆ

ก็เห็นสัตว์อสูรนับสิบตัวกำลังพุ่งตรงมาทางเขา!

คลื่นสัตว์อสูรขนาดย่อม!

ตัวนำฝูงคือเสือดาวไล่ลมระดับทองแดงขั้นปลายสามตัว

ความเร็วสูงมาก!

ด้านหลังเป็นพวกสัตว์อสูรระดับต่ำ

เย่ยวินอี้นั่งรอเหยื่อ เมื่อพวกมันเข้ามาถึงใต้ต้นไม้ที่เขาอยู่

เขากระโดดลงมาพร้อมขวานในมือ ฟันใส่เสือดาวไล่ลมตัวหนึ่ง!

ฉวะ!

เสียงเนื้อฉีกขาดดังขึ้น!

ขวานเดียว!

ผ่าลงมาจากหัว!

หัวเสือดาวไล่ลมถูกผ่าออกเป็นสองซีก!

แกนผลึกสีเขียวเข้มกระเด็นออกไปไกล!

วินาทีถัดมา

เย่ยวินอี้ปล่อยหมัดเสยขึ้นจากด้านล่าง กระแทกเข้าที่คางของเสือดาวไล่ลมตัวข้างๆ พลังอันมหาศาลส่งร่างมันลอยขึ้นไปในอากาศ

ต่อจากนั้น!

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น!

ประกายแสงเย็นวาบ!

ท้องของเสือดาวไล่ลมถูกกรีดเปิด เครื่องในที่แหลกเหลวกระจายกลางอากาศ ผสมกับเลือดอุ่นๆ ราวกับนางฟ้าโปรยดอกไม้!

เหตุการณ์กะทันหันทำให้ฝูงสัตว์อสูรแตกตื่น

เสือดาวไล่ลมตัวสุดท้ายเป็นตัวที่ตอบสนองเร็วที่สุดในบรรดาสัตว์ที่เหลือ

มันกระโจนขึ้นต้นไม้ เตรียมจะหันกลับมาโจมตีเย่ยวินอี้!

ในจังหวะที่มันหันกลับมา!

รูม่านตาของมันหดเกร็ง ภาพสะท้อนในดวงตาคือขวานยักษ์ที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง!

ฉึก!

ขวานยักษ์ปักเข้ากลางหัว ตรึงร่างมันไว้กับต้นไม้ ร่างกายห้อยตกลงมา สิ้นใจตายทันที!

สังหารพริบตา! เสือดาวไล่ลมสามตัว!

(จบแล้ว)