ระบบชดเชยคริติคอล บทที่ 6 : ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี "วิชาดาบอัสนีม่วง!"

บทที่ 6 : ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี "วิชาดาบอัสนีม่วง!"

"ระบบ เปิดคู่มือโอกาส"

เมื่อมาถึงที่ห่างไกลเล็กน้อย ลู่เสวียนก็คิดกับตัวเอง

[ติ๊ง!]

[คู่มือโอกาสถูกเปิดแล้ว]

[ถ้าพบโอกาส ระบบจะนำทางให้]

ขณะที่เสียงนี้จบลง ลู่เสวียนก็รู้สึกว่ามีคลื่นที่มองไม่เห็นกระจายอยู่รอบตัวเขา และมันก็ไม่หยุดจนกระทั่งกระจายห่างออกไปประมาณสิบลี้

โดยปกติอาณาเขตของนิกายจะต้องไม่เกินสิบลี้เท่านั้น ดังนั้นช่วงของคำแนะนำโดยบังเอิญ จึงไม่สามารถครอบคลุมอาณาเขตของนิกายได้ทั้งหมด แต่สามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยการเคลื่อนไหวของลู่เสวียน

"ดีจริงๆ!"

ดวงตาของลู่เสวียนเป็นประกาย และเขาพบเส้นสีขาวลวงตาอยู่ทางด้านขวาของเขา

เส้นสีขาวนี้ปรากฏขึ้นและหายไป ราวกับหมอกที่แผ่ขยายออกไปในระยะไกล

"ลองไปดู"

ลู่เสวียนเดินไปตามทางของเส้นสีขาว เดินไปจนสุดทาง เลี้ยวซ้ายและขวา และในที่สุดก็มาหยุดที่หน้าอาคารขนาดใหญ่

หอทักษะ!

ตามชื่อ ที่นี่คือสถานที่ที่นิกายเก็บทักษะไว้และมันก็เป็นส่วนหนึ่งของนิกายตงหลิน

ถ้าจะกล่าวถึงเรื่องนี้ เนื่องจากนิกายตงหลิน มีประสบการณ์การต่อสู้หลายครั้ง ทักษะการต่อสู้ระดับสูงจำนวนมากจึงสูญหาย และระดับสูงสุดที่เหลืออยู่ในหอทักษะของนิกายเป็นเพียงระดับลึกลับขั้นสูงเท่านั้น

ไม่มีแม้แต่ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี

ไม่เช่นนั้น นิกายจะไม่มาถึงจุดนี้

“เป็นไปได้ไหมว่ามีมรดกจากบรรพบุรุษอยู่?”

หัวใจของลู่เสวียนขยับเล็กน้อย

นิกายตงหลินมีอดีตอันรุ่งโรจน์มาก ว่ากันว่าเคยมีเต๋าจุนหลายคนเมื่อนานมาแล้ว!

เต๋าจุนที่ว่าคือผู้นำของอาณาเต๋า!

เป็นบุคคลอันดับหนึ่งในอาณาเต๋า!

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ลู่เสวียนก็ยังคงเดินตามเส้นสีขาวต่อไป

หอทักษะมีสามชั้น

ชั้นแรกเต็มไปด้วยทักษะการต่อสู้ที่ไม่เป็นที่นิยม ชั้นสองเป็นทักษะการต่อสู้ระดับสีเหลือง และชั้นที่สามคือระดับลึกลับ

แต่บนชั้นสาม มีเพียงศิษย์หลักอย่างลู่เสวียนเท่านั้นที่มีสิทธิ์มาและไปตามใจชอบ

ลู่เสวียนคิดว่าเส้นสีขาวจะขยายไปถึงชั้นสาม แต่มันกลับหยุดอยู่ที่ชั้นหนึ่ง

“อย่างที่คิดไว้ มันถูกซ่อนอยู่ในนี้จริงๆ ใครจะคิดล่ะว่าจะมีโอกาสอยู่ในทักษะการต่อสู้ที่ไม่เป็นที่นิยม”

ลู่เสวียนรู้สึกมีอารมณ์เล็กน้อยในหัวใจของเขา และก็ได้พบทักษะที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นอยู่ในมุมที่ห่างไกล

นี่เป็นทักษะการต่อสู้ที่ไม่ได้เป็นทักษะการต่อสู้หลักและมีพลังต่ำมาก จึงมีน้อยคนนักที่จะฝึกมัน

และก็มีคนไม่มากที่จะหยุดที่ชั้นหนึ่งเพื่อดูมัน

“วิชาดาบไม้ไผ่?”

หลังจากที่หลู่เสวียนเปิดมัน เขาเหลือบมองและขมวดคิ้วเล็กน้อย

ถ้าเขาอ่านถูก เนื้อหาในนี้ดูเหมือนจะไม่ลึกซึ้ง มันคือตำราทักษะการต่อสู้ธรรมดา

โอกาสอยู่ที่ไหน?

เดี๋ยวนะ!

ลู่เสวียนพลันหรี่ตาลงในทันใด

เขาใช้นิ้วถูหน้าห้าหน้าและพบว่าพื้นผิวของมันแตกต่างกันมาก

มีบางอย่างอยู่ในนี้!

เมื่อรู้สิ่งนี้ ลู่เสวียนก็ฉีกหน้าตำราด้านนอกทันที

จู่ๆ ก็มีแสงจางๆ ปรากฏขึ้น

อันที่จริงมันเป็นห้าหน้าทองคำ!

หน้าทองคำหน้าแรกเขียนว่า...

“วิชาดาบอัสนีม่วง”

ระดับปฐพีขั้นต้น!

“ระดับปฐพี!”

ความตกใจปรากฏขึ้นบนมาใบหน้าของลู่เสวียน

ระดับทักษะวิชาแบ่งออกเป็น 5 ระดับจากต่ำไปสูง ระดับธรรมดา ระดับสีเหลือง ระดับลึกลับ ระดับปฐพีและระดับสวรรค์

ว่ากันว่ามีระดับที่อยู่เหนือระดับสวรรค์อีกระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่มีใครเคยเห็นมันมาก่อน เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนในโลกก็คิดว่าไม่มีอีกต่อไป

“ข้าไม่ได้คิดเลยว่ามันจะเป็นระดับปฐพี!”

ลู่เสวียนรู้สึกว่าริมฝีปากของเขาแห้งเล็กน้อย

เหตุผลที่นิกายตงหลินเสื่อมถอย เป็นเพราะทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่อยู่ระดับปฐพีได้สูญหายไปและมีเพียงระดับลึกลับขั้นสูงเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่

ซึ่งมันก็คือทักษะที่ลู่เสวียนกำลังฝึกอยู่

วิชาดาบซวนจิน!

ระดับของทักษะการต่อสู้หนึ่งขั้น ก็มันเหมือนกับการฝึกตนของมนุษย์

แม้ว่าจะเป็นระดับต่ำ แต่พลังก็ต่างกันมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับสูง

ไม่ว่าทักษะการต่อสู้ระดับลึกลับจะทรงพลังแค่ไหน มันก็ไม่สามารถเทียบเปรียบกับทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีได้ พลังของทั้งสองไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

"ห๊ะ ทำไมข้าไม่เห็นเนื้อหา"

ลู่เสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาพบว่านอกจากชื่อและระดับของทักษะการต่อสู้แล้ว ส่วนที่เหลือนั้นว่างเปล่า

“นี่คือหน้ามรดกทองคำหรือ?”

ลู่เสวียนดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ในโลกแห่งการฝึกตน มีผู้แข็งแกร่งบางคนที่ไม่ต้องการให้ทักษะการต่อสู้ของพวกเขาหายไป ดังนั้นพวกเขาจะแกะสลักไว้บนแผ่นหยกหรือหน้าทองคำที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ

หากต้องการเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ ก็ต้องวางมันไว้บนหน้าผาก

และหน้าทองคำจะถูกรวมเข้ากับทะเลแห่งสติโดยอัตโนมัติ

ทุกครั้งที่ฝึก เนื้อหาก็จะปรากฏขึ้นมาในหัวเอง

เป็นมรดกแบบสืบทอดได้คนเดียว

[ได้รับโอกาส x1]

[ได้โปรดมอบโอกาสให้คนอื่นโดยเร็วที่สุด ไม่งั้นจะเสียการชดเชยคริติคอลหลังจากสามวัน]

ระบบพลันแจ้งเตือนในใจ

"มีเวลาจำกัดด้วย"

ลู่เสวียนพูดไม่ออก

ในที่สุดเขาก็ได้พบกับทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี และเขาต้องการที่จะลองใช้มันก่อนในมือของเขา

แต่น่าเสียดายที่ทักษะการต่อสู้นี้ เมื่อใช้แล้วจะได้รับการสืบทอด โอกาสจะตกเป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์ และไม่สามารถมอบให้คนอื่นได้อีกต่อไป

ลู่เสวียนสั่นศีรษะเล็กน้อย หยุดคิดและวางหน้าทองคำไว้ในอ้อมแขนของเขา

มันยังเช้าอยู่ จึงไม่ต้องรีบร้อน

จากนั้นเขาก็เดินไปรอบๆ นิกายต่อไปเพื่อดูว่ามีโอกาสอื่นอีกหรือไม่!

จบบทที่ 6