บทที่ 44 - ฉู่หวยสวี่รังเกียจผู้หญิงงั้นเหรอ?
บทที่ 44 - ฉู่หวยสวี่รังเกียจผู้หญิงงั้นเหรอ?
บทที่ 44 - ฉู่หวยสวี่รังเกียจผู้หญิงงั้นเหรอ?
☆☆☆☆☆
คำว่าปราบมาร สำหรับฉู่หวยสวี่แล้ว สิ่งแรกที่นึกถึงคือเทพเจินอู่
เทพเจินอู่ หรือที่รู้จักในนามเทียนจุนปราบมาร ปรมาจารย์ผมสยาย เป็นเทพเจ้าที่มีชื่อเสียงโด่งดังในลัทธิเต๋า
ภูเขาบู๊ตึ๊ง ก็คือศาลเจ้าของท่าน
โดยทั่วไปแล้ว คนที่ลงเขาไปปราบภูตผีปีศาจเฉยๆ ยังไม่คู่ควรกับคำว่า "ปราบมาร" หรอก
แต่ศิษย์อาเล็กแห่งประตูแห่งเต๋าผู้นี้ อายุสิบเก้าก็บรรลุเป็นยอดผู้ฝึกตน พอเข้าสู่ระดับห้าปุ๊บ สิ่งแรกที่ทำคือลงเขาไปเปิดมหกรรมฆ่าล้างบาง!
นี่คือเพชฌฆาตหน้าหยกที่ใช้การฆ่าฟันเพื่อพิสูจน์วิถีแห่งเต๋าชัดๆ!
สำหรับฉู่หวยสวี่ ข่าวดีคือภารกิจ【วัฏจักรปราบมาร】ของเขายังไม่ครบหกสิบปี ตอนนี้เพิ่งผ่านมา 43 ปี
เขาตั้งเป้าไว้ว่าจะฆ่าให้ครบหกสิบปี
แต่ข่าวร้ายคือ คำว่า "มาร" ในนิยามของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
ศิษย์อาเล็กท่านนี้ ก็ย่อมมีมาตรฐานของตัวเอง
ในช่วงสี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา มรดกวิชามารบางสายถึงกับถูกเขาฆ่าล้างโคตรจนสูญพันธุ์ไปเลย
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนแบบนี้ ฉู่หวยสวี่ไม่กล้าเสี่ยงดวง
ดังนั้น ความกดดันที่ต้องรีบอัปเกรดตัวเองจึงรุนแรงขึ้นในใจเขา
เขาไม่รู้ว่าศิษย์อาเล็กคนนี้มีทัศนคติยังไงกับ《เคล็ดหลอมดาบ》ที่เขาฝึกอยู่
เกิดท่านมองว่าเป็นวิชามารนอกรีต แล้วฟันฉับเดียวคอขาด ก็จบเห่สิครับ
"ต้องรีบเก่งขึ้น!"
ในสระน้ำ ฉู่หวยสวี่หลับตาลง เร่งความเร็วในการโคจรวิชา
น้ำยาชุบกายในสระเริ่มหมุนวน ก่อตัวเป็นน้ำวนขนาดเล็ก โดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลาง
หานซวงเจี้ยงที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกถึงแรงดึงดูดของน้ำวน ร่างกายที่ลอยตัวอยู่ในน้ำจึงเสียสมดุล
"ว้าย!" เธออุทานเบาๆ
ร่างบอบบางถูกกระแสน้ำพัดเซถลาไปกระแทกใส่แผ่นหลังของฉู่หวยสวี่
แต่คราวนี้ ไม่ใช่แค่การแตะกันเบาๆ
ด้วยแรงหมุนของน้ำวน บวกกับความลื่นของน้ำยา
ก้นงอนงามที่อวบอิ่มเด้งดึ๋งของเธอ จึงเสียดสีกับร่างกายท่อนล่างของเขาเข้าอย่างจัง
แถมครั้งนี้... มันดันจังหวะนรก
ขอบกางเกงในตัวจิ๋วที่เปียกน้ำจนรัดรูป เข้าไปติดอยู่ในร่องก้นของเธอพอดี
วินาทีที่สัมผัสกัน กระแสไฟฟ้าสถิตแล่นปราดไปทั่วร่างของทั้งคู่
ร่างกายแข็งทื่อเป็นหิน ขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว
ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ฉู่หวยสวี่ดันรู้สึก... โล่งใจแปลกๆ?
——《ฉู่หวยสวี่ผู้รังเกียจผู้หญิง》...
สุดท้าย หานซวงเจี้ยงที่กำลังหวาดกลัวก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
"คงไม่มีใครเข้ามาใช่ไหม?"
นี่คือสิ่งที่เธอกลัวที่สุด
ก่อนหน้านี้เธอยังรู้สึกว่าร่างกายร้อนผ่าว แต่ตอนนี้ ตรงส่วนที่เสื้อผ้าขาดวิ่นจนเผยผิวเนื้อ เธอเริ่มรู้สึกเย็นวาบๆ ขึ้นมาแล้ว
"วางใจเถอะ ไม่เข้ามาง่ายๆ หรอก คุณไม่ได้ยินเสียงความโกรธเกรี้ยวของผู้ไร้ความสามารถข้างนอกนั่นเหรอ?" ฉู่หวยสวี่พยายามตั้งสติ และทำให้น้องชายสงบลง
เขาเดาว่าหลิวเฉิงชี่คงดวงดี หลุดออกจากเขาวงกตข้างหน้ามาได้ แล้วตอนนี้คงกำลังหัวร้อนติดอยู่ในภาพลวงตา
คาดว่าความอดทนของนายน้อยคงหมดเกลี้ยง เลยอาละวาดทุบทำลายข้าวของเสียงดังสนั่น
"ดูเหมือน ประตูหินบานนี้จะเก็บเสียงไม่ค่อยดีนะ" ฉู่หวยสวี่พูดเสียงเบา
"ตึง! ตึง! ตึง!"
เสียงทุบประตูดังลอดเข้ามาจริงๆ
หานซวงเจี้ยงหน้าซีดเผือด
"เขา... เขากำลังทุบประตู!"
"ใช่" ฉู่หวยสวี่พยักหน้า
"ถ้าเขาพังเข้ามาได้ล่ะ?" เสียงเธอสั่นเครือ
ในสภาพนี้... เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เปียกปอนแนบเนื้อ อยู่กันสองต่อสองในสระน้ำ
ถ้าหลิวเฉิงชี่เข้ามาเห็น...
ไม่อยากจะคิดสภาพ!
"ไม่ต้องกลัว" ฉู่หวยสวี่ปลอบ "ประตูนี้แข็งแรงมาก เขาพังไม่เข้ามาง่ายๆ หรอก"
"แต่..."
"ไม่มีแต่" ฉู่หวยสวี่ตัดบท "รีบดูดซับน้ำยาเดี๋ยวนี้!"
"น้ำยาใกล้หมดแล้ว!"
เขาชี้ไปที่น้ำในสระ
สีเขียวอมดำจางลงไปมาก จนเกือบจะใสแจ๋วแล้ว
หานซวงเจี้ยงก้มมอง ก็เห็นผิวขาวๆ ของตัวเองชัดแจ๋วใต้ผิวน้ำ
หน้าเธอแดงแปร๊ด รีบเอามือปิดหน้าอก
"รีบฝึก!" ฉู่หวยสวี่ดุ
"อย่ามัวแต่อาย! ถ้าไอ้บ้านั่นพังเข้ามาตอนเรายังไม่พร้อม นั่นแหละหายนะของจริง!"
คำขู่ของเขาได้ผล
หานซวงเจี้ยงกัดฟัน ข่มความอาย รีบโคจรวิชา《เคล็ดน้ำแข็งบริสุทธิ์》
ฉู่หวยสวี่เองก็ไม่รอช้า เร่งเครื่องเต็มสูบ
"ดูด! ดูดให้เกลี้ยง!"
เขากลายเป็นเครื่องสูบน้ำมนุษย์ ดูดซับพลังยาที่เหลืออยู่อย่างบ้าคลั่ง
"【ค่าประสบการณ์《เคล็ดหลอมดาบ》+50】"
"【ค่าประสบการณ์《เคล็ดหลอมดาบ》+50】"
...
"【ติ๊ง! ค่าประสบการณ์ครบกำหนด เลเวลอัป!】"
"【ทะลวงจุดชีพจรชีพจรที่ 6 สำเร็จ!】"
ร่างกายของฉู่หวยสวี่สั่นสะท้าน พลังความร้อนแผ่ออกมาจากตัว ทำให้น้ำรอบๆ เดือดปุดๆ
เขาทำสำเร็จ!
ทะลวงจุดชีพจรที่หก!
ในเวลาเดียวกัน น้ำในสระก็ใสสะอาดจนมองเห็นก้นสระ
หมดเกลี้ยง
ไม่มีเหลือสักหยด
"เฮ้อ..." ฉู่หวยสวี่ถอนหายใจยาว
เขาลืมตาขึ้น มองไปที่หานซวงเจี้ยง
เธอเองก็ดูเหมือนจะได้ประโยชน์ไม่น้อย ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งมีออร่ากว่าเดิม
"เสร็จแล้ว... ขึ้นฝั่งกันเถอะ"
ฉู่หวยสวี่พูด แล้วปีนขึ้นจากสระ
เสื้อผ้าที่เปียกชุ่มแนบไปกับลำตัว เผยให้เห็นมัดกล้ามที่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
หานซวงเจี้ยงมองแวบหนึ่ง แล้วรีบหันหน้าหนี
แต่ในใจกลับเต้นตึกตัก
"หุ่นดีชะมัด..."
เธอรีบส่ายหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน แล้วปีนตามขึ้นมา
ทั้งสองคนยืนอยู่หน้าประตูหินบานใหญ่
ข้างๆ ประตู มีแท่นหินวางอยู่
และบนแท่นหิน... มีจานหยกวางอยู่หนึ่งใบ
จานหยกที่มีเข็มวัดระดับ เหมือนตาชั่ง
"นี่มัน..." ฉู่หวยสวี่เดินเข้าไปดู
"จานวัดพลัง?"
เขาลองเอามือวางทาบลงไป
เข็มบนจานขยับเล็กน้อย
ชี้ไปที่เลข... 1
ประตูหิน... นิ่งสนิท
"..."
ฉู่หวยสวี่หันขวับไปมองหานซวงเจี้ยง
"ตาคุณแล้ว"
หานซวงเจี้ยงเดินเข้ามา วางมือลงบนจาน
"วิ้ง!"
เข็มดีดผึง!
พุ่งไปจนสุดเกจ!
เลข... 10!
ฉู่หวยสวี่อ้าปากค้าง
"เต็มสิบ?"
"แม่เจ้า..."
แต่ทว่า...
ประตูหินก็ยังคงนิ่งสนิท ไม่ไหวติง
ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ
ทั้งสองคนมองหน้ากัน เลิ่กลั่ก
"อะไรวะเนี่ย?" ฉู่หวยสวี่เกาหัว
"เต็มสิบยังไม่เปิด?"
"นี่มัน... เหยียดกันชัดๆ!"
[จบแล้ว]