บทที่ 21 ประวัติศาสตร์อันน่าอดสูของแผ่นดินจงหยวน! เคลื่อนทัพ! สาบานจะกำจัดเนื้อร้ายให้สิ้น!
บทที่ 21 ประวัติศาสตร์อันน่าอดสูของแผ่นดินจงหยวน! เคลื่อนทัพ! สาบานจะกำจัดเนื้อร้ายให้สิ้น!
บทที่ 21 ประวัติศาสตร์อันน่าอดสูของแผ่นดินจงหยวน! เคลื่อนทัพ! สาบานจะกำจัดเนื้อร้ายให้สิ้น!
ติ๊ง! สมาชิกกลุ่ม "คนรับใช้ความตาย" ได้อัปโหลดไฟล์กลุ่ม!
เมื่อสิ้นเสียงแจ้งเตือนจากกลุ่มแชท ทุกคนต่างก็รีบกดดาวน์โหลดทันที
จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์ ดาวน์โหลดไฟล์แล้ว!
สือจื่อหิมะ ดาวน์โหลดไฟล์แล้ว!
แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ ดาวน์โหลดไฟล์แล้ว!
รองเจ้าวังบุปผา ดาวน์โหลดไฟล์แล้ว!
เถี่ยต่านเสินโหว ดาวน์โหลดไฟล์แล้ว!
เทพเพลิงเมฆา ดาวน์โหลดไฟล์แล้ว!
เทพเพลิงเมฆาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดดาวน์โหลดเช่นกัน เขาเองก็มีความอยากรู้อยากเห็นอยู่ไม่น้อย ว่าเส้นทางประวัติศาสตร์ในอนาคตจะเป็นอย่างไร แผ่นดินจงหยวนจะยังคงอยู่หรือไม่ และยุคสมัยหลังจากผ่านการชำระล้างด้วยเปลวเพลิงแห่งสงครามจะเปลี่ยนไปในทิศทางใด
จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์: นี่มันอะไรกัน?! ‘พิธีจูงแพะ’ ของราชวงศ์ซ่งใต้ การเช่าพื้นที่ การยกดินแดนและจ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม การรุกรานแผ่นดินจงหยวน... เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นบนแผ่นดินของเราจริงๆ หรือ?!
เมื่อได้อ่านบันทึกประวัติศาสตร์ในไฟล์ อิ๋งเจิ้งแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง เขาถึงกับคิดว่าตนเองตาฟาด ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านไปตามสันหลัง ก่อนที่ความโกรธแค้นอันมหาศาลจะปะทุขึ้นจากส่วนลึกของหัวใจ!
"ไอ้พวกสวะ!"
จูอู๋ซื่อตบโต๊ะดังปังจนแตกละเอียดเป็นผุยผงพลางลุกพรวดขึ้นมา ก่อนจะเปิดไฟล์กลุ่มเขาไม่เคยจินตนาการเลยว่าคนรุ่นหลังจะสร้างความอดสูไว้ได้ถึงเพียงนี้!
ในส่วนของประวัติศาสตร์อันนองเลือดที่เกิดขึ้นในสมัยซ่งใต้ เขาเคยรู้สึกคับแค้นใจที่มันเป็นเพียงอดีตซึ่งไม่อาจแก้ไขได้ แต่การมีอยู่ของกลุ่มแชท ประกอบกับประวัติศาสตร์อันน่าอัปยศที่ได้เห็นในวันนี้ ทำให้จูอู๋ซื่อเริ่มมีความคิดที่จะกวาดล้างครั้งใหญ่!
เถี่ยต่านเสินโหว: เฟิงอวี้ซิว ข้าขอถามเจ้า ประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้นี้เป็นความจริงทุกตัวอักษรใช่หรือไม่?! @เทพเพลิงเมฆา เรื่องนี้ตรงกับที่เจ้ารู้มาหรือเปล่า?
เทพเพลิงเมฆา: ตรงกันทุกประการ แต่ในยุคของข้า แผ่นดินจงหยวนยังไปไม่ถึงจุดนั้น ข้าไม่เคยคิดเลยว่าอนาคตจะเลวร้ายลงได้ถึงเพียงนี้!
เทพเพลิงเมฆาเองก็รู้สึกสะเทือนใจ เขาไม่คิดเลยว่าสิ่งที่ยุคสมัยของเขาต้องเผชิญต่อไป คืออนาคตที่มืดมนถึงเพียงนั้น
คนรับใช้ความตาย: ถึงปฐมจักรพรรดิและเสินโหว ต่อหน้าท่านเซียน ข้ามิกล้ามุสาแม้เพียงครึ่งคำ! ประวัติศาสตร์ทุุกบรรทัดที่บันทึกไว้นั้นคือความจริงแท้!
สือจื่อหิมะ: ซ่งใต้? ความอัปยศแห่งจิ้งคัง?? พิธีจูงแพะ??? ทำไมถึงมีราชวงศ์ที่ขี้ขลาดตาขาวได้ขนาดนี้กัน!
ในตอนนั้นเอง สวีเฟิ่งเหนียนซึ่งนิ่งเงียบอ่านบันทึกประวัติศาสตร์อยู่นานก็ได้เอ่ยขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงจนยากจะบรรยาย เนื่องจากแคว้นที่เขาอยู่นั้นคือเป่ยเหลียงซึ่งมีความเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ในยุคนั้น เขาจึงอ่อนไหวต่อเรื่องราวของราชวงศ์ซ่งมากกว่าใครๆ
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า ในอนาคตอันใกล้จะมีช่วงเวลาที่มืดมนและน่าอดสูถึงเพียงนี้ ถึงขนาดที่คนรุ่นหลังต้องจารึกไว้เพื่อเป็นอุทาหรณ์และถูกตอกตะปูไว้บนเสาหลักแห่งความอัปยศตลอดกาล!
ณ วังบุปผา เหลียนซิงมองดูข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ในไฟล์แล้วก็ได้แต่เงียบงัน ความรู้สึกอดสูจากการถูกรุกรานและกดขี่โดยชนต่างชาติที่แฝงอยู่ระหว่างบรรทัดนั้น ไม่มีชาวจงหยวนคนใดจะทนเพิกเฉยอยู่ได้
แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ: เป็นไปได้อย่างไร? ทหารหยวนบุกทลายเมืองหลวง ราชวงศ์ซ่งใต้ล่มสลายจริงๆ หรือ?
บนเกาะดอกท้อ ดวงตาของหวงหรงหม่นแสงลง เต็มไปด้วยความรู้สึกอับจนหนทางและผิดหวัง
เซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว: @แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ อนาคตของเจ้าคือการพลีชีพเพื่อปกป้องเมืองจากการรุกรานของทัพหยวน
ในเวลาเช่นนี้ หลินเกอเห็นว่าจำเป็นต้องพูดอะไรบางอย่าง หากเขาไร้ความสามารถก็ว่าไปอย่าง แต่ในเมื่อตอนนี้การลงมือทำบางอย่างเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเขา เขาก็ไม่รังเกียจที่จะยื่นมือเข้าไปกำจัดเนื้อร้ายของแผ่นดินจงหยวนให้สิ้นซาก
จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์: ท่านเซียน พวกเราควรลงมือจัดการพวกต่างชาติ และประหารไอ้พวกฮ่องเต้เนื้อร้ายที่ไร้สมรรถภาพเหล่านั้นให้หมดสิ้นดีหรือไม่?
แววตาของอิ๋งเจิ้งเต็มไปด้วยความคาดหวัง ตั้งแต่ตอนที่เห็นบันทึกประวัติศาสตร์เหล่านั้น เขาก็เดือดดาลจนอยากจะทำลายล้างแคว้นเถื่อนรอบข้างเพื่อระบายโทสะ โดยเฉพาะพวกหว่า พรรณไม้พิษที่เป็นรากเหง้าแห่งภัยพิบัติซึ่งสวีฝูทิ้งไว้ ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้มันมีชีวิตรอดไปสร้างความเดือดร้อนให้คนรุ่นหลังอีกเด็ดขาด!
สมาชิกคนอื่นๆ ต่างก็ตื่นเต้นและรอคอยการตัดสินใจของท่านเซียน พวกเขาแต่ละคนต่างกลั้นความโกรธไว้จนอกแทบระเบิด อยากจะเข่นฆ่าให้เลือดนองเป็นสายน้ำเพื่อระบายแค้น!
เซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว: ตกลง ข้าจะไปด้วยตัวเอง
เมื่อเห็นคำตอบสั้นๆ ว่า "ตกลง" จากหลินเกอ ทุกคนต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมใจกันเตรียมตัวไปกำจัดเนื้อร้ายเหล่านั้นทันที!
ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนหลายสายก็ดังขึ้นในกลุ่มแชท!
ติ๊ง! ภารกิจกลุ่ม "ปัดเป่าความวุ่นวาย คืนสู่ความถูกต้อง" ถูกเปิดใช้งาน!
เงื่อนไขภารกิจ: เดินทางไปยังยุคซ่งใต้ กำจัดภัยเงียบในจงหยวน ทำลายล้างพวกเถื่อนต่างชาติ และชำระล้างเนื้อร้ายภายในให้สิ้นซาก!
จำกัดจำนวนผู้เข้าร่วม: ไม่จำกัด!
รางวัลภารกิจ: 100,000 แต้ม! (แบ่งตามส่วนร่วมของแต่ละคน!)
ติ๊ง! แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อตอบรับภารกิจ!
ติ๊ง! เทพเพลิงเมฆาตอบรับภารกิจ!
ติ๊ง! จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์ตอบรับภารกิจ!
......
ทุกคนต่างกดตอบรับภารกิจโดยไม่ต้องมีคำพูดใดๆ พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า ท่ามกลางความแค้นเคืองที่พุ่งพล่าน ภารกิจจะถูกกระตุ้นขึ้นมาได้ประจวบเหมาะเช่นนี้ นับเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง
จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์: เจิ้นต้องการเวลาหนึ่งวันในการเตรียมกองทัพ พวกเจ้าทุกคนก็จงเตรียมตัวให้พร้อมภายในหนึ่งวัน แล้วเราจะได้เห็นดีกันในวันพรุ่งนี้!
เถี่ยต่านเสินโหว: ข้าเองก็ต้องการเวลาเช่นกัน การบุกโจมตีประเทศจำต้องเตรียมกำลังรบให้พร้อมสรรพ!
รองเจ้าวังบุปผา: ถ้าอย่างนั้นตกลงตามนี้ พรุ่งนี้เจอกัน!
สือจื่อหิมะ: ข้าจะไปขอยืมตัวยอดฝีมือจากสวีเซียวมาช่วย เจอกันพรุ่งนี้!
สำหรับสมาชิกเก่า ครั้งนี้แตกต่างจากการเดินทางไปยังโลกของจูอู๋ซื่อในคราวก่อน ภารกิจนั้นเป็นเพียงการจับกุมตัวคนเพียงคนเดียว แต่ครั้งนี้คือการทำสงครามกับกองทัพ หรือแม้กระทั่งสงครามล้างเผ่าพันธุ์ แน่นอนว่าพวกเขาต้องเตรียมตัวอย่างจริงจัง เวลาเพียงหนึ่งวันนั้นถือว่ากระชั้นชิดมากแล้ว
แม้จะมีท่านเซียนคอยคุ้มกันอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถพึ่งพาความช่วยเหลือจากท่านเซียนไปเสียทุกเรื่องได้จริงไหม? ยิ่งไปกว่านั้น การไปในครั้งนี้พวกเขายังหวังจะระบายโทสะที่อัดอั้นอยู่ในใจ แน่นอนว่าพวกเขาต้องการที่จะต่อสู้และเข่นฆ่าด้วยตนเอง!
ในวันนั้นเอง ณ เมืองเสียนหยางแห่งต้าฉิน กองทัพจำนวนมหาศาลถูกเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็ว และบรรดายอดฝีมือที่หลบซ่อนอยู่ตามที่ต่างๆ ทั่วแคว้นต่างก็ถูกเรียกตัวมารวมกัน
ทหารม้าอัคคีทองคำ ทหารเกราะร้อยศึก สัตว์จักรกลของตระกูลกงซู หน่วยเงาที่นำโดยจางหาน หน่วยลั่วข่าย รวมถึงเหล่าระดับสูงของสำนักหยินหยาง ต่างได้รับคำสั่งและรุดหน้ามายังเมืองเสียนหยาง สิ่งนี้ทำให้ขุมกำลังที่ซ่อนเร้นอยู่ต่างรู้สึกไม่สบายใจและไม่แน่ใจว่าจักรพรรดิฉินกำลังวางแผนการใหญ่ประการใด
ทางด้านต้าหมิง ภายในตำหนักคุ้มพิทักษ์มังกร จูอู๋ซื่อได้คัดเลือกกำลังพลสำหรับการเดินทางครั้งนี้เรียบร้อยแล้ว ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือระดับยอดโฮ่วเทียนขึ้นไปทั้งสิ้น ในวันนั้นทั่วทั้งพระราชวังหลวงอยู่ภายใต้การประกาศกฎอัยการศึกอย่างเข้มงวด จูฮั่วจ้าวถึงกับตกใจจนตัวสั่นหลังจากได้รับข่าวจากตำหนักคุ้มพิทักษ์มังกร เขายังจำวันที่ท่านเซียนลงมาได้ดี และไม่อาจมีความคิดที่จะขัดขืนได้เลย
ทำไมเสด็จอาของเขาถึงระดมยอดฝีมือเข้าเมืองหลวงมากมายขนาดนี้? ความเคลื่อนไหวครั้งนี้ หรือว่าท่านอาคิดจะก่อกบฏอย่างเปิดเผยจริงหรือ! นี่คือบัญชาจากท่านเซียน หรือว่าเป็นความต้องการของท่านอาเองกันแน่?