บทที่ 19 เซียนสวรรค์! ทุกผู้คนต่างเงียบงัน!

บทที่ 19 เซียนสวรรค์! ทุกผู้คนต่างเงียบงัน!

การที่มีตาแก่ขอทานที่น่ากลัวขนาดนั้นก็เรื่องหนึ่ง แต่ทว่า...

ไอ้ 'บุตรแห่งโชคชะตา' กับ 'จอมวายร้ายแห่งพรหมลิขิต' นี่มันคืออะไรกันแน่?

ด้วยภาพลักษณ์อันเที่ยงธรรมของข้าเนี่ยนะ จะกลายเป็นผู้ร้ายไปได้?

ลองมองดูเสื้อกล้ามขาดๆ กับรองเท้าแตะคู่นี้สิ แล้วพอลูบหัวล้านๆ ของตัวเอง ข้าก็ดูเหมือนตาแก่ที่ไม่มีพิษมีภัยชัดๆ!

ก็แค่เป็นคนที่คลั่งไคล้ในวรยุทธ์มากไปหน่อยเท่านั้นเอง

จอมวายร้ายอะไรกัน? นี่มันใส่ร้ายกันชัดๆ!

แล้วเหตุใดเจ้าบุตรแห่งโชคชะตานั่นถึงต้องฆ่าข้าด้วย?

ชั่วขณะหนึ่ง เทพเมฆาอัคคีรู้สึกว่าสมองของเขาเริ่มสั่งการไม่ถูก และไม่สามารถยอมรับข้อมูลมหาศาลขนาดนี้ได้ในคราวเดียว

ในเวลาเดียวกัน ทุกคนในกลุ่มแชทต่างก็ตกตะลึงอย่างลึกซึ้ง!

สำหรับจูอู๋ซือ ก่อนหน้านี้เขาเคยคาดเดาว่าเทพเมฆาอัคคีอาจจะเป็นบุตรแห่งโชคชะตาหรือจอมวายร้ายในโลกใบนั้น แต่เขาไม่คิดเลยว่าข้อสันนิษฐานนี้จะได้รับการยืนยันจริงๆ!

ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ความสามารถในการหยั่งรู้อันน่าสะพรึงกลัวของท่านเซียนทำให้พวกเขายิ่งประหลาดใจและรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อขึ้นทุกที

แม้จะอยู่ต่างโลกกัน แต่ท่านเซียนกลับสามารถคำนวณอนาคตที่ห่างไกลได้ถึงเพียงนี้

ซ้ำยังระบุตัวตนของบุตรแห่งโชคชะตาและฐานะวายร้ายของเทพเมฆาอัคคีได้อย่างแม่นยำ

นี่มันคือขุมพลังอันยิ่งใหญ่ระดับไหนกัน?

ต้องไม่ลืมว่า ท่านเซียนยังไม่เคยเห็นหน้าตาแก่ขอทานหรือบุตรแห่งโชคชะตาคนนั้นเลยด้วยซ้ำ

ทั้งที่ไม่มีข้อมูลใดๆ เลย แต่ท่านกลับล่วงรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพวกเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง!

บางทีฝ่ายนั้นอาจจะไม่เคยคิดเลยว่า แม้จะยังไม่ทันได้พบหน้า แต่ความลับลึกสุดยอดของพวกเขาก็ถูกมองออกหมดแล้ว!

หัวใจของทุกคนกระตุกวูบด้วยความยำเกรงที่มีต่อท่านเซียนเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

ต่อหน้าตัวตนที่สามารถมองทะลุเห็นอนาคตได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ พวกเขารู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างของตนล้วนถูกเปิดเผยอยู่ภายใต้สายตาของท่านเซียนอย่างสิ้นเชิง!

【ลูกพลับหิมะ】: ทุกคน ข้าพบจุดบอดแล้ว!!! ท่านโหวจูเป็นจอมวายร้ายในโลกของเขา และตอนนี้เทพเมฆาอัคคีก็เป็นด้วย หรือว่าคนในกลุ่มแชทเราจะมีแต่พวกมักใหญ่ใฝ่สูงที่มีกระดูกขบถติดตัวมาแต่เกิดกันแน่?! (สติกเกอร์ตกใจมาก.JPG)

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น】: พอเจ้าพูดขึ้นมา มันก็ดูจะมีส่วนจริง! หรือว่าข้าเองก็เป็นวายร้ายด้วย? ข้าควรจะกำจัดบุตรแห่งโชคชะตาเสียแต่เนิ่นๆ ดีไหมนะ?

【เจ้าตำหนักรองแห่งวังบุปผา】: ตอนแรกข้าก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอฟังพวกเจ้าพูด ข้าก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาเหมือนกัน!

【แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: บ้าน่า? แต่ข้าไม่ได้มีความมักใหญ่ใฝ่สูงอะไรเลยนะ! หรือว่าข้าจะมีกระดูกขบถงอกอยู่ในตัวเหมือนกัน? น้องใหม่คนนี้กำลังสั่นกลัวแล้วนะ!

เมื่อหวงหรงเห็นการคาดเดาจากเพื่อนร่วมกลุ่มแชท นางก็ได้แต่เบิกตากว้างและอ้าปากค้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

หลินเกอที่มองดูการคาดเดาเลอะเทอะในกลุ่มแชทก็ได้แต่หัวเราะเบาๆ

การสนทนากับเพื่อนในกลุ่มเหล่านี้มักจะทำให้เขารู้สึกเหมือนได้คุยในกลุ่มแชทโลกก่อน ซึ่งแฝงไปด้วยความใสซื่อและอารมณ์ขันที่ตลกดี

【เซียนสวรรค์แห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ตัวอย่างเช่น สวีเฟิ่งเหนียน เขานี่แหละคือบุตรแห่งโชคชะตาในโลกของเขา!

【ลูกพลับหิมะ】: อ่าฮะฮ่าฮ่าฮ่า! ข้านี่แหละคือบุตรแห่งโชคชะตา! (สติกเกอร์ดีใจสุดขีด.JPG)

เมื่อเห็นข้อความของท่านเซียน สวีเฟิ่งเหนียนก็ยิ้มแก้มปริ

บุตรแห่งโชคชะตาเชียวนะ! โดยปกติแล้วนั่นหมายถึงผู้ชนะในตอนท้าย เป็นตัวตนที่ถูกกำหนดมาให้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของยุคสมัยไม่ใช่หรือไง!

【แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: น้องใหม่ขอความรู้ค่ะ 'บุตรแห่งโชคชะตา' หมายถึงอะไรหรือคะ?

บนเกาะดอกท้อ หวงหรงรู้สึกประหม่าอย่างยิ่ง นางรู้เพียงว่าบุตรแห่งโชคชะตาน่าจะหมายถึงคนดวงดี แต่ไม่แน่ใจว่ามันมีความหมายลึกซึ้งกว่านั้นอย่างไร หลังจากเข้ากลุ่มแชทมา นางรู้สึกว่าคลังความรู้ของตนเองช่างไม่เพียงพอเอาเสียเลย เพราะมีคำศัพท์ใหม่ๆ โผล่มาทุกวัน

【เจ้าตำหนักรองแห่งวังบุปผา】: ท่านเซียนเคยอธิบายไว้คร่าวๆ ว่า บุตรแห่งโชคชะตาคือตัวตนที่ไร้เหตุผลที่สุด พวกเขาสามารถเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสได้เสมอ มักจะได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ และวาสนาอยู่ตลอดเวลา และจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเขาคือลูกรักของสรวงสวรรค์! ให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือเป็นลูกนอกสมรสของสวรรค์ในโลกนั้นๆ ที่มีคนคอยป้อนอาหารถึงปากนั่นแหละ!

"มีตัวตนแบบนั้นอยู่จริงๆ รึ?"

เมื่อได้เห็นคำตอบของเหลียนซิง หวงหรงก็เบิกตากว้างขึ้นอีก

ทุกคนในกลุ่มต่างรู้สึกสะท้านในใจ ในกลุ่มแชทของพวกเขามีทั้งบุตรแห่งโชคชะตาและจอมวายร้ายรวมอยู่ด้วยกัน แล้วคนอื่นๆ เล่า? จะมีฐานะพิเศษแบบนี้ด้วยหรือไม่?

แต่เมื่อลองคิดดูแล้วมันก็น่าจะเป็นไปได้ กลุ่มแชทน่าจะเชิญเฉพาะบุคคลที่สามารถสร้างชื่อหรือมีอิทธิพลอย่างยิ่งใหญ่ในโลกของตนเองเท่านั้น ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาจึงมีโอกาสสูงที่จะมีฐานะเป็นหนึ่งในสองอย่างนี้!

【ยอดราชาแห่งการสังหาร】: ท่านเซียน ท่านพอจะเปิดเผยเบื้องหลังของตาแก่ขอทานคนนั้นได้ไหมครับ? (สติกเกอร์กำลังทบทวนชีวิต.JPG) (สติกเกอร์ความหยิ่งผยองที่หายไป.JPG) (สติกเกอร์หมดหนทาง.JPG)

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น】: (สติกเกอร์อยากรู้.JPG)

【ลูกพลับหิมะ】: (สติกเกอร์อยากรู้.JPG)

ทุกคนส่งข้อความตามมาเป็นพรวนด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับยอดฝีมือจากต่างโลกคนนี้ เหตุใดคนที่มีพลังฝีมือสูงส่งขนาดนั้นถึงได้เลือกมาเป็นขอทานแก่ๆ กัน?

【เซียนสวรรค์แห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: ในเมื่อทุกคนสนใจเรื่องขอทานเฒ่าผู้นี้ ข้าจะเล่าให้ฟัง!

【เจ้าตำหนักรองแห่งวังบุปผา】: ตั้งตารอฟังค่ะ!

【เซียนสวรรค์แห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: ชายผู้นี้ปัจจุบันใช้ชื่อว่า 'เหอลั่ว' แต่ความจริงเขาไม่ใช่คนในยุคสาธารณรัฐ แต่เป็นบุคคลจากยุคราชวงศ์หมิง และตอนนี้มีอายุมากกว่าห้าร้อยปีแล้ว นามจริงของเขาคือ เจิ้งเหอ!

【เจ้าตำหนักรองแห่งวังบุปผา】: (สติกเกอร์ตะลึง.JPG)

【ลูกพลับหิมะ】: (สติกเกอร์ตะลึง.JPG)

【โหวจูผู้กล้าเหล็ก】: (สติกเกอร์ตะลึง.JPG)

【แม่ครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: (สติกเกอร์ตะลึง.JPG)

【โลกของคนคนเดียว】: (สติกเกอร์ตะลึง.JPG)

ทุกคนรู้สึกราวกับโลกทัศน์ถูกเปิดกว้างขึ้น พวกเขาไม่คิดเลยว่านอกจากดินแดนเซียนของท่านเซียนแล้ว ในโลกมนุษย์ธรรมดาจะมีใครที่มีชีวิตอยู่ได้นานถึงห้าร้อยปี

"อายุกว่าห้าร้อยปีงั้นรึ?!!!"

ในวังเสียนหยาง อิ๋งเจิ้งถึงกับอุทานออกมาอย่างเสียอาการ ในฐานะจักรพรรดิ เขาเพียรพยายามเสาะหาเคล็ดลับการเป็นอมตะมาเนิ่นนานแต่ก็ไร้ผล ทว่ากลับมีคนเช่นนี้ปรากฏตัวอยู่ในโลกของเทพเมฆาอัคคีจริงๆ หรือ?

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น】: ท่านเซียน ชายผู้นี้คือ 'เซียน' ใช่หรือไม่?

คำถามของอิ๋งเจิ้งคือสิ่งที่ทุกคนอยากรู้ ชายคนนี้คือเซียนจริงๆ หรือเป็นเพียงกรณีพิเศษที่ไม่ถูกนับว่าเป็นเซียน? อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากระดับพลังที่ท่านเซียนเคยบอกว่าเทพเมฆาอัคคีสู้ไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ทุกคนก็พอจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว

【เซียนสวรรค์แห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: ถูกต้อง เขาคือ 'เซียน' ในประวัติศาสตร์ของโลกนั้นจริงๆ!

โดยไม่รอให้ทุกคนหายตกใจ หลินเกอก็อธิบายต่อทันที

【เซียนสวรรค์แห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: เดิมทีเจิ้งเหอเป็นขันทีในราชวงศ์หมิง ต่อมาได้รับราชโองการให้เดินเรือออกสู่สมุทรตะวันตกและสร้างคุณงามความดีไว้มากมาย ในระหว่างการเดินทาง เขาได้รับเลือดของสัตว์มงคล 'ตังคัง' มาโดยบังเอิญ ต่อมาเนื่องจากเกรงกลัวการปองร้ายจากขุนนางกังฉิน เขาจึงตัดสินใจกลืนเลือดของตังคังเข้าไปจนได้ครอบครองกายาอมตะ นับตั้งแต่นั้นมาเขาก็เปลี่ยนชื่อแซ่ ปลอมตัวเป็นขอทานชราและท่องเที่ยวไปทั่วโลก!

ความเงียบเข้าปกคลุมกลุ่มแชท! ทุกคนจมดิ่งลงในเรื่องราวของขอทานเฒ่าที่ท่านเซียนเล่ามา ประสบการณ์ของเซียนคนหนึ่ง... ช่างเป็นชีวิตที่มหัศจรรย์เหลือเกิน! มิน่าเล่า ท่านเซียนถึงบอกว่าเทพเมฆาอัคคีอาจจะเอาชนะเขาไม่ได้แม้แต่ข้างเดียว ชายคนนี้ใช้ชีวิตมาห้าร้อยปี ต่อให้เขาฝึกฝนเพียงเล็กน้อย ก็สามารถทำให้วิชาวรยุทธ์ธรรมดากลายเป็นวิชาขั้นสุดยอดได้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้เลยว่าตลอดเวลาห้าร้อยปีที่ผ่านมา เจิ้งเหอได้ลงมือทำสิ่งใดไปบ้าง หรือเขาได้ฝึกฝนวรยุทธ์ที่ร้ายกาจจนบรรลุถึงขั้นไร้พรมแดนไปแล้วหรือยัง!