บทที่ 13: เหลียนซิงหวั่นไหว ท่านเซียนมีข้าอยู่ในใจ!

บทที่ 13: เหลียนซิงหวั่นไหว ท่านเซียนมีข้าอยู่ในใจ!

【แม่ครัวตัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: “สิ่งที่ข้าจะสื่อก็คือ อิทธิฤทธิ์ของท่านเซียนทำเอาข้าตกใจจนน้ำตาไหลเลยค่ะ! มันช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!”

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในใต้หล้า】: “อานุภาพของท่านเซียนช่างไร้ขอบเขตสะเทือนเลื่อนลั่นไปถึงสรวงสวรรค์! ข้าอิ่งเจิ้ง ขอยอมรับนับถือจากใจจริง!”

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “อานุภาพของท่านเซียนช่างไร้ขอบเขต! ข้าเหลียนซิง ขอยอมรับนับถือจากใจจริง!”

【เสินโหวจอมพลัง】: “อานุภาพของท่านเซียนช่างไร้ขอบเขต! ข้าจูอู๋ซื่อ ขอยอมรับนับถือจากใจจริง!”

【ลูกพลับหิมะ】: “อานุภาพของท่านเซียนช่างไร้ขอบเขต! ข้าสวี่เฟิ่งเหนียน ขอยอมสยบแทบเท้าท่านเซียน!”

【เจ้ายุทธจักรสังหาร】: “อานุภาพของท่านเซียนช่างไร้ขอบเขต! ข้าเทพเพลิงเมฆา ขอยอมรับนับถือจากใจจริง!”

【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】: “@【เจ้ายุทธจักรสังหาร】 เมื่อครู่เจ้ายังบังอาจล่วงเกินท่านเซียนอยู่เลย และท่านเซียนก็ยังมิได้ประทานอภัยให้เจ้าด้วยซ้ำ ตอนนี้กลับคิดจะประจบสอพลอท่านเซียนอีกงั้นหรือ? เจ้าไม่มีความมียางอายเลยรึไง?”

เฟิงอวี๋ซิ่วตำหนิอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้หน้า ในตอนนี้ท่านเซียนได้กลายเป็นความศรัทธาสูงสุดของเขาไปแล้ว สำหรับเทพเพลิงเมฆาที่บังอาจล่วงเกินท่านเซียนโดยไม่เจียมตัว เขาจึงไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้แม้แต่น้อย

【เสินโหวจอมพลัง】: “ถูกแล้ว! @【เจ้ายุทธจักรสังหาร】 ใครอนุญาตให้เจ้าแอบเปลี่ยนชื่อกลับมา? ข้าไม่เคยเห็นใครหน้าหนาเท่าเจ้ามาก่อนเลย!”

【ลูกพลับหิมะ】: “ช่างเป็นตัวอัปยศของกลุ่มเสียจริง! มาทำตัวไร้สาระต่อหน้าท่านเซียน ข้ารู้สึกอับอายที่มีชื่ออยู่ในกลุ่มเดียวกับเจ้านัก!”

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “ดูท่าคำขอโทษของเจ้าคงไม่มีความจริงใจเลยสินะ!”

เทพเพลิงเมฆา: “...”

พวกเจ้าจะไม่ยอมข้ามเรื่องนี้ไปจริงๆ ใช่ไหม?

เทพเพลิงเมฆารู้สึกอ้างว้างเหลือเกิน เดิมทีเขาตั้งใจจะแอบเปลี่ยนชื่อกลับอย่างเงียบๆ และทำเนียนไปกับสถานการณ์ที่วุ่นวาย แต่คิดไม่ถึงว่าเฟิงอวี๋ซิ่วจะเรียกชื่อเขาออกมาตรงๆ จนเขาต้องตกเป็นเป้าสายตาและโดนรุมประณามอีกครั้ง!

“ไอ้หนู เจ้าเจอข้าแน่!” เทพเพลิงเมฆามองชื่อเฟิงอวี๋ซิ่วด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ยิ่งมองเขาก็ยิ่งรู้สึกรำคาญไอ้หมอนี่มากขึ้นเรื่อยๆ จนต้องแอบจดชื่อไว้ในบัญชีแค้นส่วนตัว

【เสินโหวจอมพลัง】: “พลังของท่านเซียนนั้นเหนือล้ำกว่าจินตนาการของข้าที่มีต่อเทพเจ้าไปไกลนัก เพียงแค่การปรายตามองครั้งเดียว ฟ้าดินก็พังทลาย แม้แต่เทพเซียนในตำนานพื้นบ้านก็ยังมิอาจทำเช่นนั้นได้!”

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในใต้หล้า】: “อันที่จริง ตามบันทึกในโลกของข้า เทพเซียนนอกจากจะมีชีวิตอมตะและพลังที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์แล้ว ก็มิได้ต่างจากคนธรรมดาเท่าใดนัก นั่นคือสิ่งที่ข้าจินตนาการไว้มาตลอด! แต่พอได้เห็นท่านเซียน ข้าถึงได้รู้ว่าข้าเข้าใจผิดไปมหันต์เพียงใด!”

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “ที่จริงมันก็ง่ายมาก เพราะท่านเซียนนั้นแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด!”

【ลูกพลับหิมะ】: “เพียงความคิดเดียวก็แยกขุนเขาและลำน้ำได้! ด้วยพละกำลังของท่านเซียน ท่านต้องอยู่บนจุดสูงสุดในหมู่เทพเซียน เป็นระดับผู้สร้างโลกอย่างแน่นอน!”

【เทพเซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: “ข้าได้ควบแน่นกายเซียนแท้จริงขึ้นมาแล้ว ระดับของดวงวิญญาณและลำดับขั้นของชีวิตระหว่างข้ากับพวกเจ้านั้นแตกต่างกันเกินไป”

【เทพเซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: “หากข้ามิได้สะกดพลังของตนเองไว้ การที่พวกเจ้าอยู่ใกล้ข้า จะทำให้พวกเจ้าต้องแตกสลายไปเองเพราะทนรับกลิ่นอายพลังของข้าไม่ไหว เหมือนกับที่เฟิงอวี๋ซิ่วเกือบจะดับสูญไปนั่นแหละ!”

...

ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วทั้งกลุ่ม!

เดิมทีทุกคนคิดว่า ท่านเซียนใช้วิชาเนตรอันทรงพลังบางอย่าง แต่ที่ไหนได้... นั่นคือความพินาศที่เกิดขึ้นโดยที่ท่านเซียนไม่ได้ตั้งใจงั้นหรือ?!

นั่นหมายความว่า หากพวกเขาอยู่กับท่านเซียน แล้วท่านไม่ได้สะกดพลังไว้ พวกเขาทั้งหมดจะถูกแรงกดดันนั้นบดขยี้จนแหลกเหลวทันที?!

มันจะน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

สรุปคือ พวกเขาไม่มีค่าพอแม้แต่จะไปคุกเข่าอยู่ใกล้ๆ ท่านเซียนด้วยซ้ำ? เทพเจ้าในเทพนิยายยังไม่ดูเกินจริงเท่าท่านเซียนคนนี้เลย!

【เสินโหวจอมพลัง】: “(รูปภาพหน้าเหวอ) สรุปว่านั่นคือพลังทำลายล้างที่ท่านเซียนเผลอปล่อยออกมาโดยไม่รู้ตัวงั้นหรือ?!”

【ลูกพลับหิมะ】: “อะไรนะ! สรุปว่าข้าไม่มีคุณสมบัติพอแม้แต่จะยืนหายใจอยู่ข้างๆ ท่านเซียนงั้นรึ? (รูปภาพตัวสั่น)”

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “อะไรนะ! ข้าไม่มีแม้แต่โอกาสจะยืนเคียงข้างท่านเซียนโดยที่ยังมีชีวิตรอดงั้นเหรอ? (รูปภาพร้องไห้)”

【เจ้ายุทธจักรสังหาร】: “(รูปภาพอึ้ง)”

【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】: “(รูปภาพเหม่อลอย)”

【แม่ครัวตัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: “เด็กใหม่ตัวสั่นพั่บๆ เลยค่ะ!”

ในขณะเดียวกัน เฟิงอวี๋ซิ่วที่มองดูแต้มห้าหมื่นแต้มที่ได้รับมาในวันนี้ ก็ได้ตัดสินใจบางอย่างลงไป!

【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】: “(ส่งอั่งเปา!) (ตั้งค่า: ห้าม【เจ้ายุทธจักรสังหาร】รับ)”

【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】: “ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมภารกิจ ทำให้ข้าได้รับแต้มมากมายในคราวเดียว!”

【ติ๊ง! แม่ครัวตัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ แย่งชิงอั่งเปาได้ 7 แต้ม!】

【ติ๊ง! เสินโหวจอมพลัง แย่งชิงอั่งเปาได้ 22 แต้ม!】

【ติ๊ง! จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในใต้หล้า แย่งชิงอั่งเปาได้ 51 แต้ม!】

【ติ๊ง! เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา แย่งชิงอั่งเปาได้ 19 แต้ม!】

【ติ๊ง! ลูกพลับหิมะ แย่งชิงอั่งเปาได้ 1 แต้ม!】

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในใต้หล้า】: “ท่านประธานช่างใจกว้างนัก!”

【เสินโหวจอมพลัง】: “ขอบคุณท่านพี่! ท่านประธานใจกว้างจริงๆ!”

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “ขอบพระคุณมากค่ะ!”

【แม่ครัวตัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: “ขอบพระคุณมากค่ะ!”

【ลูกพลับหิมะ】: “...”

【เจ้ายุทธจักรสังหาร】: “? @【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】 เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

เฟิงอวี๋ซิ่วเมินเฉยต่อเทพเพลิงเมฆา จากนั้นเขาก็ส่งอั่งเปาส่วนตัวออกไปอีกชุด เขาคิดทบทวนมาตั้งแต่ต้นแล้วว่า แต้มเหล่านี้แทนที่จะเอามาใช้เพิ่มระดับวรยุทธของตนเอง การเอาไปผูกมิตรกับท่านเซียนเพื่อขอคำชี้แนะนั้นคุ้มค่ากว่ากันมากนัก

【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】: “(ส่งอั่งเปาส่วนตัว!) ท่านเซียน ข้าต้องการแลกเปลี่ยนทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรกับท่านครับ!”

【ติ๊ง! เทพเซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว ได้รับอั่งเปาส่วนตัวแล้ว!】

【เทพเซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: “วันหน้าข้าจะมอบทรัพยากรที่เหมาะสมให้แก่เจ้าเอง”

【ใต้หล้าหนึ่งเดียว】: “ขอบพระคุณท่านเซียนมากครับ! (รูปภาพตื่นเต้น) (รูปภาพซึ้งจนน้ำตาไหล)”

【เสินโหวจอมพลัง】: “บัดซบ! ข้าก็อยากแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับท่านเซียนบ้าง! (รูปภาพตาเป็นประกาย)”

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในใต้หล้า】: “บัดซบ! ข้าก็อยากแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับท่านเซียนเหมือนกัน! (รูปภาพตาเป็นประกาย)”

【แม่ครัวตัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: “ข้าก็อยากได้รับความเมตตาจากท่านเซียนบ้างจัง ฮือๆๆ ทำไมภารกิจถึงไม่เกิดกับข้าบ้างนะ (รูปภาพร้องไห้)”

【ลูกพลับหิมะ】: “อิจฉาชะมัด! ทำไมข้าไม่มีแต้มบ้างล่ะเนี่ย?! (รูปภาพครุ่นคิดถึงชีวิต)”

【เจ้ายุทธจักรสังหาร】: “ข้า... ข้าขอพูดว่าอิจฉาด้วยคนได้ไหม? ยังดีที่ครั้งนี้ข้าก็ได้รางวัลมาหมื่นแต้มเหมือนกัน!”

เมื่อเห็นข้อความแสดงความอิจฉาในกลุ่ม เหลียนซิงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าตนเองช่างโชคดีนัก

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “(ส่งอั่งเปาส่วนตัว!) ท่านเซียน ข้าอยากขอให้ท่านช่วยตรวจตราสภาพร่างกายให้ข้าหน่อยได้ไหมคะ? (รูปภาพเอียงอาย)”

หลังจากส่งอั่งเปาไปแล้ว หัวใจที่เคยสงบนิ่งของเหลียนซิงก็กลับเต้นรัวด้วยความประหม่า นางจะถูกปฏิเสธไหม? ท่านเซียนจะนึกรังเกียจที่นางเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาหรือเปล่า? นางเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมตนเองถึงได้ใส่ใจในคำตอบของท่านเซียนถึงเพียงนี้

【ติ๊ง! เทพเซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว ได้รับอั่งเปาส่วนตัวแล้ว!】

【เทพเซียนแห่งสำนักเจี๋ยเจี้ยว】: “ไว้อีกครู่ ข้าจะไปชี้แนะการบำเพ็ญเพียรให้เจ้าด้วยตัวเอง”

【เจ้าวังรองแห่งวังบุปผา】: “ไชโย!! (รูปภาพตกใจ) (รูปภาพตื้นตัน)”

เมื่อเห็นคำตอบของท่านเซียน เหลียนซิงก็ไม่อาจห้ามความดีใจไว้ได้! ท่านมิได้ปฏิเสธ! ท่านใส่ใจข้าจริงๆ!

【แม่ครัวตัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ】: “ข้ายอมรับว่าข้าอิจฉามาก! ข้าก็อยากให้ท่านเซียนมาชี้แนะเป็นการส่วนตัวบ้างจัง!! ท่านเจ้าวัง ข้าขออนุญาตงับท่านทีหนึ่งแก้แค้นได้ไหมคะ?”

【จักรพรรดิผู้สยบหกแคว้น หนึ่งเดียวในใต้หล้า】: “ข้าเสียใจเหลือเกินที่ไม่ได้เกิดมาเป็นสตรี!”

【เสินโหวจอมพลัง】: “ข้าก็เสียใจที่ไม่ได้เกิดมาเป็นสตรีเหมือนกัน!”

【ลูกพลับหิมะ】: “ข้าสงสัยจังว่าท่านเซียนจะรังเกียจเพศเดียวกันไหม...”

【เจ้ายุทธจักรสังหาร】: “... (รูปภาพเหงื่อตก)”