บทที่ 180: วิ่งพล่านเพื่อความรัก!
บทที่ 180: วิ่งพล่านเพื่อความรัก!
ถึงจะเป็นเช่นนั้น อิ๋นเจี่ยวก็ยังไม่ตาย!
เลือดเนื้อของมันขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง ห่อหุ้มผลึกแก่นกำเนิดที่เผยออกกลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว
‘พกไอเทมสายฟื้นฟูประสิทธิภาพสูงติดตัวมา? หรือว่าเป็นผลจากความสามารถพรสวรรค์?’
ลู่หลีคาดเดาในใจ
เพราะอย่างไรเสียในชาติก่อน เขาไม่ได้เข้าร่วมแดนลับสังหารโหดขนาดมหึมาแห่งแรกด้วยตัวเอง
ความรู้เกี่ยวกับมอนสเตอร์ข้างใน ก็จำกัดอยู่แค่ข้อมูลที่ได้มาจากช่องแชท และการพูดคุยสัพเพเหระกับอ๋าวจ้านในอีกหนึ่งปีให้หลังเท่านั้น
สิ่งที่รู้มีเพียงเรื่องที่มอนสเตอร์ในแดนลับสังหารโหดคือมนุษย์มดกลืนซาก
นอกเหนือจากนี้ ก็ว่างเปล่า
ดังนั้นชั่วขณะนี้ จึงยังคิดหาวิธีกำจัดมนุษย์มดอิ๋นเจี่ยวไม่ได้
พลังชีวิตอันมหาศาลแผ่ซ่านออกมา ดึงดูดมนุษย์มดกลืนซากภายในทางเดินให้มารวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง!
แม้สำหรับลู่หลีแล้ว การรับมือมดทหารเหล่านี้จะไม่เปลืองแรงนัก
แต่การที่พวกมันดาหน้าเข้ามาไม่หยุดหย่อนราวกับฝูงแมลงวัน ก็นับว่าไม่ใช่วิธีการที่ดี
‘หากพาเอลิซ่าเข้ามาด้วย ไม่แน่ว่าการโจมตีเมื่อครู่อาจจะกระตุ้นผลสังหารของฉายาไปแล้ว...’
ลู่หลีขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าการโจมตีในมือไม่หยุดพักแม้ชั่วขณะ
เขาพยายามแยกชิ้นส่วนร่างกายของมนุษย์มดอิ๋นเจี่ยว ทุบมันจนกลายเป็นเศษเนื้อ
ทว่าเพียงชั่วพริบตา มันก็จะฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
จนท้ายที่สุด ก็จำต้องเพิ่มความถี่ในการแทงมีด โดยฝากความหวังไว้กับโอกาสเพียง 1% นั้น
การแทงครั้งนี้ ปาเข้าไปกว่าสองร้อยครั้ง
ทุกครั้งล้วนไม่ถึงชีวิต คมมีดหลบเลี่ยงจุดตายทุกครา
เพราะภายใต้การค้ำจุนของพลังชีวิตอันมหาศาล ร่างกายของมนุษย์มดอิ๋นเจี่ยวก็แทบไม่มีจุดตายเลย
ในที่สุด เมื่อกระตุ้น ‘สังหารอย่างสมบูรณ์’ ได้สำเร็จ ก็ได้ปิดฉากชีวิตอันโลดโผนของมนุษย์มดอิ๋นเจี่ยวลงอย่างสิ้นเชิง
“ถึงกับแทงมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งปานนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนตาย... ชายผู้นี้โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว”
เด็กหนุ่มกอดขาที่บาดเจ็บขดตัวอยู่ที่มุมห้อง เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหน้าผาก
เมื่อเห็นลู่หลีเก็บศพมนุษย์มดอิ๋นเจี่ยวเข้าแหวนมิติ แล้วก้าวเท้าฉับๆ ตรงมาหาตน ก็พลันนั่งไม่ติดขึ้นมาทันที
เขาคิดจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่วินาทีถัดมากลับถูกความรู้สึกสบายที่ส่งมาจากขาข้างที่เจ็บจุกอกจนพูดไม่ออก
“นี่ท่าน...”
เด็กหนุ่มมีสีหน้าตื่นตระหนกและสงสัยในคราแรก
แต่ไม่นาน หัวสมองอันชาญฉลาดก็คิดได้:
“นี่ท่านกำลัง... ตอบแทนบุญคุณข้างั้นหรือ?”
ลู่หลีไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงยื่นมือขวาไปทางเด็กหนุ่ม:
“ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าชื่อลู่หลี”
ดวงตาของเด็กหนุ่มเบิกกว้างทันที
ครู่ใหญ่ให้หลัง ถึงได้จับมืออีกฝ่ายอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วลุกขึ้นจากพื้น:
“ลู่หลี... อันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับ?”
“แล้วเจ้าเล่า จะไม่บอกชื่อของเจ้าให้ข้ารู้หน่อยหรือ?” ลู่หลียิ้ม แววตาเจือความขบขัน
เด็กหนุ่มอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกชื่อจริงของตนออกมาอย่างซื่อตรง:
“เฉียน... เฉียนทงต้าน...”
ในชั่วขณะที่เขาเอ่ยชื่อ แผงข้อมูลก็เด้งคำขอเป็นเพื่อนตามมาติดๆ—
【ผู้เล่นลู่หลี ขอเพิ่มเจ้าเป็นเพื่อน】
ที่แท้ลู่หลีอันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับ ก็เป็นคนที่คุยง่ายขนาดนี้เลยหรือ?
เฉียนทงต้านหรี่ตาลง ในใจเต็มไปด้วยความลังเลสงสัย
แต่ท้ายที่สุด ก็ยังกดปุ่มตกลง
‘ช่างมันเถอะ...’
‘เพิ่มเพื่อนไปก็ไม่เห็นเสียหายอะไร!’
หลังอิ๋นเจี่ยวตาย มนุษย์มดรอบๆ ที่เงียบสงบไปครู่หนึ่ง ก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างสับสนอลหม่านอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้มีลู่หลีอยู่ ทั้งหลีลั่วและเฉียนทงต้านจึงไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย
คนแรก เป็นเพราะรู้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของท่านผู้มีพระคุณ
ส่วนคนหลัง เชื่อมั่นในอันดับของกระดานจัดอันดับอย่างหมดใจ
เพราะมีม่านพลังกักกันอยู่ ลู่หลีจึงต้องสังหารมดทหารที่ทะลักออกมาจากแดนลับสังหารโหดชั้นที่สองให้หมดสิ้น ถึงจะกลับออกไปได้
การสังหารโหดแบบฝ่ายเดียวจึงเริ่มขึ้น
สามชั่วโมงต่อมา
ลู่หลีที่กวาดล้างมดทหารทั้งหมดในแดนลับชั้นสองจนเกลี้ยง สะบัดคราบเลือดบนแขนดาบ
จำนวนมอนสเตอร์ที่มหาศาล ช่วยชดเชยแต้มจิตเทวะที่สูญเสียไปจากการตายของสองพิฆาตขาวดำได้บางส่วน
และในขณะเดียวกันก็ผลาญพลังกายของลู่หลีจนหมดเกลี้ยงอีกครั้ง
เมื่อเห็นม่านพลังกักกันสลายไป ทั้งสามจึงเดินออกไปทางปากทางเดินด้วยกัน
ความสนใจที่เฉียนทงต้านมีต่อหลีลั่วนั้นเรียกได้ว่าไม่น้อยเลย
แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายมีเจ้าของแล้ว แถมยังเป็นลู่หลีอันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับคนนี้
แต่เขาก็ยังไม่ยอมตัดใจ
ปากก็ตะโกนเรียก ‘พี่สาวนางฟ้า’ ไม่หยุด
ชาติก่อนลู่หลีเคยคบหากับเฉียนทงต้านมาเป็นเวลานาน จึงรู้ถึงนิสัยสุภาพบุรุษของเจ้าหนูคนนี้ดี
แม้จะชื่นชอบหญิงงาม แต่ก็รู้จักกาลเทศะ
ดังนั้นเขาจึงไม่โกรธเคือง เพียงแค่สังเกตหลีลั่วด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ อยากดูว่าเด็กสาวจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
แรกเริ่มหลีลั่วก็รับมือตามปกติ
เพราะอย่างไรเสียลูกเตะผ่าหมากตัดสกุลของเฉียนทงต้านนั้น ก็สำคัญอย่างยิ่ง
ถือเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตนางไว้ครึ่งหนึ่ง
แต่ความอดทนย่อมมีขีดจำกัด
การพูดจ้อไม่หยุดของเฉียนทงต้าน ในที่สุดก็บั่นทอนรอยยิ้มฝืนๆ เฮือกสุดท้ายบนใบหน้าของหลีลั่วจนหมดสิ้น
จนท้ายที่สุด เด็กสาวก็ทำหูทวนลมไปเสียดื้อๆ คิดเสียว่ามีแมลงวันบินหึ่งๆ อยู่ข้างกาย
ลู่หลีเห็นดังนั้น ในใจย่อมสะใจอยู่ลึกๆ
ชาติก่อนยากนักที่จะได้เห็นทายาทตระกูลเฉียนผู้ฉลาดเฉลียวต้องหน้าเสีย
บัดนี้ได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง เพิ่งรู้จักกันก็เจออีกฝ่ายวิ่งพล่านเพื่อความรักจนหน้าแตกยับเยิน!
แม้จะรู้สึกว่าไม่ค่อยมีคุณธรรมเท่าไหร่
แต่ความบันเทิงที่ได้รับนั้น กลับเป็นของจริง
เฉียนทงต้านเห็นหลีลั่วไม่สนใจตน ในใจย่อมรู้สึกท้อแท้เป็นธรรมดา
แต่ติดที่ลู่หลีอยู่ข้างๆ จึงไม่กล้าแสดงสีหน้าหดหู่ออกมาตรงๆ
ได้แต่บ่นอุบอิบในใจ—
‘แค่เพิ่มเพื่อนเอง ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน!’
‘ทำไมต้องหลบข้าเหมือนหลบตัวกาลกิณีด้วย...’
‘ถึงลู่หลีจะเป็นอันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับ เก่งกาจก็จริง’
‘แต่ข้าเฉียนทงต้านก็เป็นยอดฝีมือร้อยอันดับแรกของกระดานจัดอันดับนะ!’
‘พี่สาวนางฟ้าคนนี้ ทำไมถึงไม่ให้โอกาสกันบ้างเลยน้า...’
ทั้งสามต่างคนต่างความคิด ไม่นานก็เดินออกจากทางเดิน กลับมายังพื้นที่ใต้ดินที่พลวิญญาณและทหารวิญญาณกำลังฆ่าฟันกับมดทหารอีกครั้ง
เมื่อเทียบกับก่อนที่ลู่หลีจะจากไป มดทหารในพื้นที่ถูกสังหารไปจนเกือบหมดแล้ว
เหลือเพียงทหารเลวที่แตกพ่ายไม่กี่ตัว ที่ยังคงยื้อชีวิตอย่างยากลำบาก
เหล่าพลวิญญาณฆ่าฟันกันอย่างสนุกมือ ระดับของทหารวิญญาณก็พุ่งทะยานอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้ ยังเก็บเกี่ยวศพมนุษย์มดได้จำนวนมาก เพื่อใช้กลืนวิญญาณและควบแน่นผลึก
ผู้เล่นที่มุงดูอยู่รอบๆ หายตกตะลึงไปนานแล้ว
ภายใต้การคาดเดาและสันนิษฐานซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเขาก็ยืนยันได้แล้วว่า ชายที่บุกเดี่ยวเข้าไปในถ้ำผู้นั้น ก็คือลู่หลีอันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับ!
คนส่วนใหญ่ต่างทอดถอนใจในความห่างชั้นระหว่างตนกับลู่หลี ถึงกับร้องอุทานว่าราวกับไม่ได้เผชิญวันสิ้นโลกเดียวกัน
ส่วนผู้เล่นส่วนน้อย กลับเริ่มมีความคิดชั่วร้าย
ในจำนวนนั้น ต้องยกให้เหล่าทายาทตระกูลหลิวภายใต้สังกัดของหลิวเย่าซิ่ว ที่มีความคิดรุนแรงที่สุด!
เดิมทีพวกเขาคิดว่า ลู่หลีสังหารราชินีมดและได้รับหีบสมบัติระดับเพชรมาด้วยโชคช่วย ทั้งยังพลังกายหมดเกลี้ยง นับเป็นเป้าหมายในการล่าที่ไม่เลว
จึงอยากจะลองหยั่งเชิงอีกฝ่ายดู
หากแข็งแกร่ง ก็จะถอยห่าง
หากอ่อนแอ ก็จะฆ่าคนชิงสมบัติ
แต่ตอนนี้ สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
เป้าหมายจากผู้โชคดีที่ไม่มีใครรู้จัก กลายเป็นลู่หลีอันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับ!
ฆ่าเขา ไม่เพียงแต่จะยึดไอเทมและอุปกรณ์ทั้งหมดในตัวเขามาเป็นของตนได้
ยังมีโอกาสเปิดได้ไอเทมระดับเทพนิยายจากหีบสมบัติสังหาร!
บวกกับในมือมีไอเทมพิเศษที่ตระกูลมอบให้ ซึ่งเพียงพอที่จะลบความต่างชั้นระหว่างพวกเขากับลู่หลี
เหล่าทายาทตระกูลหลิวจึงตัดสินใจอย่างไม่ลังเล—
สังหารลู่หลีอันดับหนึ่งในกระดานจัดอันดับ!
ลู่หลีไม่ได้ล่วงรู้ความคิดในใจของเหล่าทายาทตระกูลหลิว
หลังจากกวาดสายตามองหาในฝูงชนคร่าวๆ เขาก็เดินตรงไปยังทิศทางหนึ่ง
ช่างบังเอิญเสียจริง ที่นั่นดันเป็นตำแหน่งซึ่งเหล่าทายาทตระกูลหลิวอยู่พอดี