บทที่ 165: อาณาเขตสงครามลอร์ด!
บทที่ 165: อาณาเขตสงครามลอร์ด!
หากเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตระดับลอร์ดทั่วไป ก็ไม่นับว่าเป็นภัยคุกคามต่อลู่หลีมากนัก
ตราบใดที่ระดับของมอนสเตอร์ไม่สูงกว่าเขา เพียงเปิดใช้งาน 【ขอบเขตทำลายอาคม】 ก็สามารถบดขยี้ได้โดยตรง
ทว่าคำนวณพันหมื่นครั้ง เขากลับคาดไม่ถึงว่าราชินีมดกลืนซากจะเป็นลอร์ดที่ครอบครอง ‘อาณาเขตสงคราม’!
สิ่งมีชีวิตระดับลอร์ดประเภทนี้ นอกเหนือจากความสามารถพรสวรรค์ของตนเองแล้ว ยังสามารถกางอาณาเขตสงครามออกมาในรัศมีที่กำหนดได้อีกด้วย!
ประหนึ่งการสร้างโลกใบเล็กใบใหม่ขึ้นมาซ้อนทับในโลกใบเดิม
แม้กระทั่งกฎเกณฑ์ภายในก็ยังเปลี่ยนแปลงไป!
ดังนั้นลู่หลีที่อยู่ภายในอาณาเขตสงคราม จึงไม่สามารถสลับตำแหน่งกับเฉินหาวที่อยู่นอกอาณาเขตได้
โดยปกติแล้วหากผู้เล่นต้องการออกจากอาณาเขตสงคราม นอกจากการรอให้ลอร์ดปลดอาณาเขตด้วยตนเอง ก็เหลือเพียงหนทางเดียวคือการสังหารลอร์ดให้สิ้นซาก!
บัดซบ ประมาทไปอีกแล้ว!
ลู่หลีอุทานในใจว่าแย่แล้ว ทว่าท่าทางเตรียมพร้อมรับมือกลับไม่มีความชักช้าแม้แต่น้อย
ยามที่องครักษ์มนุษย์มดรุกคืบเข้ามา เขาก็ปรับสภาพร่างกายจนถึงขีดสุดแล้ว
คมมีดสายลมถูกซัดออกไปสองระลอกติด ลู่หลีย่ำเท้าต่อเนื่อง โน้มกายกดไหล่ลง แล้วซัดหมัดปืนใหญ่พุ่งทะยานไปเบื้องหน้า!
พลังหนักหน่วงรุนแรง กระแทกจนเกราะอกของมนุษย์มดปริร้าวเป็นเสี่ยงๆ ในทันที!
ส่งร่างนั้นปลิวละลิ่วไปกระแทกเหล่าองครักษ์ด้านหลังจนล้มระเนระนาด
สิงอันหลินเห็นลู่หลียังไม่หนีไป ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนอย่างร้อนรน:
“พี่หลี ท่านทำอะไรอยู่! เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ยังจะมัวโชว์เหนืออยู่อีกหรือ!”
“รีบหนีไปเร็วเข้า! หากท่านตาย ข้าก็จบเห่ไปด้วยนะ!”
ลู่หลีได้ยินดังนั้น ลมหายใจถึงกับสะดุด เกือบจะสำลักอากาศตาย
เขาเร่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วระดมหมัดถล่มใส่องครักษ์มนุษย์มดต่อไป
เมื่อเห็นลู่หลีไม่สนใจตน สิงอันหลินก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ รีบสลับความสามารถพรสวรรค์เพื่อช่วยต่อสู้
【ริษยา】 ทำงาน!
เขาเลือกเป้าหมายเป็นองครักษ์มนุษย์มดที่ดูอ่อนแอที่สุดตัวหนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเย็นเยียบ:
“เจ้าคือมนุษย์มดที่เก่งกาจที่สุด เจ้าต้องการสังหารพวกพ้องทั้งหมดให้สิ้นซาก”
องครักษ์มนุษย์มดชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานทันที
ยังไม่ทันที่มันจะพุ่งเข้าใส่พวกพ้องอย่างบ้าคลั่ง ราชินีมดที่คอยบัญชาการอยู่ด้านข้างก็สังเกตเห็นความผิดปกตินี้เสียก่อน
เพียงแค่ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงครั้งเดียว ก็สามารถทำลายภาพหลอนจากพรสวรรค์ 【ริษยา】 ของสิงอันหลินได้อย่างง่ายดาย
“ไม่จริงน่า ยัย ‘คาร์ดาเชี่ยน’ นี่ทำลายอาคมได้ด้วยเหรอ?!”
ลู่หลีเพิ่งจบการโจมตีระลอกหนึ่ง จึงอธิบายให้สิงอันหลินฟังขณะหอบหายใจ:
“ไม่ใช่การทำลายอาคม แต่ราชินีมดตัวนี้กาง ‘อาณาเขตสงครามลอร์ด’ ออกมาแล้ว การโจมตีทางจิตวิญญาณจึงไร้ผล!”
“อะไรนะ ‘ดริฟต์รถขนศพ’? ชื่อฟังดูอัปมงคลชะมัด ฟังดูแล้วรับมือยากพิลึก...”
สิงอันหลินบ่นพึมพำ พลางยกมือซัดลูกไฟออกไปหลายลูก
เพราะลู่หลีเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่า มนุษย์มดที่นี่รับมือได้ยากยิ่ง
ประกอบกับเขาเป็นเลเวล 0 จึงสามารถคัดลอกผลลัพธ์ความสามารถพรสวรรค์ได้เพียงห้าสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น
ดังนั้นสิงอันหลินจึงเปลี่ยนเป้าหมายการโจมตีไปยังชายคนที่หลอกพวกเขาแทนเสียเลย
ลูกไฟปูพรมเต็มท้องฟ้า ทำให้ฝ่ายตรงข้ามตกใจจนฉี่ราดกางเกงได้สำเร็จ
น่าเสียดายที่ชายคนนั้นอยู่ใกล้กับราชินีมดเกินไป การโจมตีส่วนใหญ่จึงถูกปัดป้องไป ทำให้ไม่เกิดผลสังหารตามที่คาดหวัง
กลับกลายเป็นดึงดูดความสนใจของเหล่าองครักษ์มนุษย์มดตัวอื่นๆ แทน
“ไอ้เวร ตีผิดคนแล้วซึมิดะ ข้าเป็นมนุษย์ ไม่ใช่มอนสเตอร์ พวกแกอย่าโจมตีข้าสิซึมิดะ...”
ชายคนนั้นกุมศีรษะร้องโวยวาย เสียงดังหนวกหูยิ่งนัก
แม้ลู่หลีจะอยากสังหารไอ้ตัวซวยนั่นใจจะขาด แต่การรุกรานขององครักษ์มนุษย์มดนั้นรัดกุมเกินไป จนไม่อาจแบ่งสมาธิไปสนใจสิ่งอื่นได้
ทำได้เพียงปล่อยให้สิงอันหลินระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่งไร้แบบแผนไปก่อน
ประจวบเหมาะกับเวลานั้น เสียงเตือนของสองพิฆาตขาวดำก็ดังมาจากภพวิญญาณ:
“นายท่าน ไม่ทราบว่าเป็นเพราะเหตุใด การบุกโจมตีของพวกมนุษย์มดที่ปากโพรงใต้ดินทั้งสองแห่งจู่ๆ ก็อ่อนกำลังลงขอรับ”
“ดูเหมือนเป้าหมายของพวกมันจะไม่ใช่การสังหารผู้เล่นอีกต่อไป แต่เป็นการบุกทะลวงเข้าไปในโพรงใต้ดินอย่างไม่คิดชีวิต”
“ยังมีมนุษย์มดที่มีความสามารถในการบินอีกจำนวนมาก กำลังรวมกลุ่มกันบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ไม่ทราบว่าจะทำสิ่งใด...”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่หลีก็อุทานในใจ ‘เป็นอย่างที่ข้าคิดไว้ไม่มีผิด!’
แดนลับสังหารโหดขนาดมหึมาแห่งนี้ไม่ใช่ ‘โลกทรงกลม’ ทั่วไป
แต่เป็น ‘โลกเปลือกหุ้ม’ ที่ปิดทึบ!
สาเหตุที่มนุษย์มดบนพื้นดินเปลี่ยนเป้าหมาย เป็นเพราะได้รับสัญญาณจากราชินีมด!
พวกมันต้องการแห่แหนกันลงมาในโพรงใต้ดินเพื่อช่วยลอร์ดของพวกมัน!
ต้องรีบจบศึกให้เร็วที่สุด!
ลู่หลีตัดสินใจแน่วแน่ แผนการผุดขึ้นในใจ
【โอหัง】 ทำงาน!
ละอองแสงระยิบระยับ ควบแน่นเป็นชุดเกราะแสงอันวิจิตรตระการตาบนร่างกายของลู่หลีในทันที!
กลิ่นอายทรงพลังพลุ่งพล่านภายในกาย เขาสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วคำรามลั่นใส่องครักษ์มนุษย์มดที่กำลังพุ่งเป้าไปหาสิงอันหลิน:
“ไอ้พวกหลานเนรคุณ!!!”
เหล่าองครักษ์มนุษย์มดหันขวับทันควัน แล้วกรูกันเข้ามาหาลู่หลีอย่างพร้อมเพรียง
เดิมทีสิงอันหลินนั่งกุมศีรษะเตรียมตั้งรับ คิดจะรอความตายอยู่ตรงนั้นแล้ว
เมื่อเห็นแรงกดดันรอบกายจางหายไป ก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงงัน
“พี่หลี ท่านถึงกับ... นี่มันน่าซาบซึ้งเกินไปแล้ว!”
“อย่ามัวพล่ามไร้สาระ รีบไปแตะตัวราชินีมดนั่นซะ! ลดค่าสถานะของมันลงมา!”
ลู่หลีตะโกนสั่งเสียงดังลั่น ขณะต้านทานการบุกโจมตีอันบ้าคลั่งของเหล่าองครักษ์มนุษย์มด
สิงอันหลินชะงัก สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
แต่กระนั้นก็ยังรีบวิ่งตรงไปยังทิศทางของราชินีมดอย่างรวดเร็ว
วิ่งไปพลางเอ่ยถามไปพลาง:
“เชี่ย พี่หลี ในที่สุดท่านก็จะลงมือกับ ‘คาร์ดาเชี่ยน’ แล้วเหรอ?”
“ไหนบอกว่ายัยตูดใหญ่นั่นฆ่ายากไม่ใช่รึไง?!”
“เจ้าดูสิว่าตอนนี้ข้ายังมีทางเลือกอื่นอีกไหม?” ลู่หลีคว้าจับมนุษย์มดบินได้ตัวหนึ่ง แล้วกระชากปีกของมันออกอย่างป่าเถื่อน:
“ถ้าไม่ฆ่ามัน เดี๋ยวพอกำลังเสริมมาถึง พวกเราได้ถูกฝังอยู่ที่นี่กันถ้วนหน้าแน่!”
“ยังมีกำลังเสริมอีกเรอะ?!” สิงอันหลินสะดุดขาตัวเองแทบหน้าคะมำด้วยความตกใจ
แค่องครักษ์มนุษย์มดตรงหน้านี้ก็น่ากลัวพออยู่แล้ว
ยังจะมีกำลังเสริมมาอีก?
นั่นมันทางตายชัดๆ!
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่าโทษที่ข้าต้องเด็ดบุปผาด้วยมือมารแล้วกัน!” สิงอันหลินคำรามลั่น ราวกับต้องการปลุกใจตนเอง
【จู่โจมความเร็วเสียง】 ทำงาน!
ความเร็วพุ่งทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน!
“ดูวิชากรงเล็บมังกรอัสนีเก้าสวรรค์ของข้า!!”
สิงอันหลินร้องเสียงประหลาดพลางพุ่งเข้าใส่ราชินีมด!
ด้วยผลของ 【โอหัง】 สมาธิส่วนใหญ่ของราชินีมดจึงจดจ่ออยู่ที่ลู่หลี ทำให้ไม่ทันสังเกตเห็นเงาดำที่ส่งเสียงเอะอะโวยวายพุ่งเข้ามาหาตน
กว่าจะรู้ตัว มือปลาหมึกของสิงอันหลินก็แปะลงบนบั้นท้ายของมันได้สำเร็จ
【ตราชั่ง】 ทำงาน!
【ผลลัพธ์ความยุติธรรม — บังคับเกลี่ยค่าสถานะสี่มิติของทั้งสองฝ่ายให้เท่ากัน! (ระยะเวลา: 5 นาที)】
เนื่องจากสิงอันหลินเป็นเลเวล 0 ประกอบกับยังไม่ได้เลือกเส้นทาง ‘เลื่อนขั้น’
ค่าสถานะจึงเป็นศูนย์ทั้งสี่ด้าน!
เมื่อนำมาหาค่าเฉลี่ย จึงฉุดค่าสถานะสี่มิติของราชินีมดให้ลดฮวบลงมาครึ่งหนึ่งในทันที!
เรียกได้ว่าแก้ผ้าล่อนจ้อนกันเลยทีเดียว!
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ข้าจับได้แล้วพี่หลี! นุ่มมือสุดๆ!”
สิงอันหลินตะโกนอย่างตื่นเต้น
วินาทีถัดมา เขาก็ถูกองครักษ์มนุษย์มดที่ตามมาทันทุบจนร่างสลายหายไป!
แต่โชคยังดีที่ผลของความสามารถไม่ได้หายไป
ภายในห้านาทีนี้ คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการสังหารราชินีมด!
ลู่หลีเตะมนุษย์มดข้างกายกระเด็นไป แล้วเปิดใช้งานพรสวรรค์หลายอย่างต่อเนื่องเพื่อเสริมพลังให้ตนเอง!
【สังหารโหดโลหิต】, 【กายาอมตะ】, 【ร่างทรงวิญญาณอิน】, 【เกราะหินแกรนิต】, 【สั่นสะเทือนภูผา】, 【จู่โจมความเร็วเสียง】...
พรสวรรค์นานาชนิดทับซ้อนกัน ส่งผลให้พลังการต่อสู้ของลู่หลีพุ่งทะยานถึงขีดสุด!
ในขณะเดียวกัน การเผาผลาญพลังกายก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับวาฬกลืนสมุทร!
ลู่หลีรู้สึกหน้ามืดตาลายวูบวาบ มีโอกาสที่จะหมดสติได้ทุกเมื่อ
แต่โอกาสมีเพียงครั้งเดียว ต้องคว้าเอาไว้ให้ได้!
ต้องใช้เจ้านั่นแล้ว!
ลู่หลีรีบล้วงวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ แล้วยัดเข้าปากเคี้ยวคำโต