บทที่ 29: ระดับพุ่งพรวด!

“บาปกรรมอะไรกัน... ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร ที่นี่เคยเกิดอะไรขึ้นกันแน่! ข้าไม่รู้อะไรเลยจริงๆ...”

หลัวหงคุกเข่าอยู่บนพื้น ท่าทางน่าเวทนายิ่งนัก

ต่อให้เป็นคนใจแข็งดุจหินผามาเห็นเข้า ก็คงอดที่จะรู้สึกเห็นใจขึ้นมาบ้างไม่ได้

แต่ลู่หลีกลับไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

เพราะเขายังจำความแค้นในชาติที่แล้วได้อย่างชัดเจน!

เขารู้ดีว่าสตรีที่เอาแต่ร้องแรกแหกกระเชออยู่ตรงหน้านี่แหละ ที่เคยใช้ตะปูเหล็กหนาเท่านิ้วโป้งตอกเข้าไปในร่างมารดาของเขา...ทีละดอก ทีละดอก!

“อย่าโวยวาย! สำนึกผิดซะ!”

เฉินหาวราวกับสัมผัสได้ถึงอารมณ์ขุ่นมัวของลู่หลี จึงยกปลายเท้าเตะเข้าที่ปากของหลัวหงอย่างแรง

หลังสิ้นเสียงกรีดร้อง บนพื้นพลันปรากฏฟันเปื้อนเลือดสองสามซี่

ลู่หลีทำเป็นมองไม่เห็น เขาชูมือขึ้นเรียกพลวิญญาณสิงอันหลินออกมา

“ช่วยข้าเอาผลึกแก่นกำเนิดพวกนี้ใส่ลงในน้ำยาหน่อย ข้ายุ่งจนมือเป็นระวิงแล้ว”

“ไม่มีปัญหา ท่านพี่ลู่หลี!”

สิงอันหลินทำท่าตะเบ๊ะอย่างทะเล้น

แต่ในไม่ช้า เขาก็สังเกตเห็นว่าบรรยากาศโดยรอบกดดันจนน่าอึดอัด จึงรีบเอามือลงอย่างกระอักกระอ่วน แล้วลงมือทำงานอย่างคล่องแคล่ว

เมื่อมีสิงอันหลินมาเป็นผู้ช่วย ประสิทธิภาพในการสลายผลึกแก่นกำเนิดก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผลึกแก่นกำเนิดทั้งหมดก็ถูกใส่ลงในน้ำยาจนหมด

และในขณะนั้นเอง สวีเซียวก็ได้ส่งผลึกแก่นกำเนิดมาอีกชุดหนึ่ง

มีจำนวนมากถึง 120,000 เม็ด

ลู่หลีประหลาดใจเล็กน้อย

เดิมทีเขาคาดหวังไว้แค่ผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งเพียงหนึ่งแสนเม็ดเท่านั้น

แต่เห็นได้ชัดว่าสวีเซียวทำภารกิจนี้สำเร็จเกินเป้าหมายไปมากโข

ลู่หลีเอ่ยถามด้วยความสงสัย:

“รวมทั้งหมดได้มา 120,000 เม็ด เกินกว่าที่ข้าคาดไว้มาก เจ้าทำได้อย่างไร”

“ก็ผูกขาดตลาดไงล่ะ~~~”

ตัวอักษรของสวีเซียวเผยให้เห็นถึงความภาคภูมิใจ:

“ตอนที่ข้ารับซื้อผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่ง ข้าจงใจตั้งราคาให้มีส่วนต่าง เพื่อดึงดูดผู้เล่นคนอื่นๆ ให้คิดว่าสามารถใช้ช่องว่างนี้เก็งกำไรจากข้าได้”

“พอการซื้อขายใกล้จะสิ้นสุด พวกเขาก็พบว่ามีแค่ข้าคนเดียวที่รับซื้อผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งจริงๆ เพราะกลัวว่าจะขายไม่ออก ก็เลยเทขายให้ข้าแบบไม่สนราคาเลยน่ะสิ”

ลู่หลีเลิกคิ้วขึ้น:

“สมแล้วที่เป็นหัวหน้าห้องคนเก่ง แผนการช่างร้ายกาจจริงๆ”

“ไปๆๆ! ตอนนี้เจ้าควรจะสุภาพกับข้าหน่อยนะ ในมือข้ายังมีใบติดหนี้ผลึกแก่นกำเนิด 20,000 เม็ดอยู่นะ!”

“ใบติดหนี้?”

ครั้งนี้ลู่หลีตะลึงไปจริงๆ

พอสวีเซียวพูดขึ้นมา เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าใน【ตลาดซื้อขายทั่วโลก】สามารถออกใบติดหนี้ได้

ลูกหนี้สามารถใช้ชีวิตของตนเองเป็นหลักประกัน พร้อมกับกำหนดเวลาชำระหนี้ที่ทั้งสองฝ่ายยอมรับ เพื่อออกใบติดหนี้

ใบติดหนี้ที่สร้างขึ้นจะถูกส่งไปยังเจ้าหนี้โดยอัตโนมัติ และลูกหนี้จะต้องชำระหนี้ภายในเวลาที่กำหนด

หากชำระหนี้ตรงเวลา ใบติดหนี้ก็จะหายไปโดยอัตโนมัติ

แต่หากเกินกำหนดแล้วยังไม่ชำระ แผงข้อมูลของลูกหนี้จะสลายไปทันที และชีวิตก็จะถูกช่วงชิงไปในบัดดล

ก็เพราะเงื่อนไขบังคับเช่นนี้ จึงมีน้อยคนนักที่จะออกใบติดหนี้ใน【ตลาดซื้อขายทั่วโลก】

ลู่หลีไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าสวีเซียวจะค้นพบกลไกนี้และนำมาใช้ประโยชน์

“ใบติดหนี้นั่น ใครเป็นคนออกให้เจ้า”

สวีเซียวมองข้อความที่ปรากฏขึ้นในหน้าต่างแชทแล้วตอบกลับ:

“ผู้เล่นหลายคนเลย แต่พวกเขาทุกคนอ้างว่าเป็นคนของตระกูลจ้าว บอกว่าใช้เกียรติของตระกูลเป็นประกัน ภายใน 3 วันจะชดใช้คืนได้อย่างแน่นอน”

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าลู่หลีไม่ตอบกลับ ความภาคภูมิใจบนใบหน้าของนางก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความกังวล

“เอ่อ... ข้าไม่ควรให้พวกเขาออกใบติดหนี้ใช่หรือไม่”

“ไม่ เจ้าทำได้ดีมาก...”

ลู่หลีตอบกลับ ทุกตัวอักษรล้วนแฝงไปด้วยความชื่นชม:

“ถ้าเจ้าไม่ใช่คนใจนักบุญ ข้าก็อยากจะรักษาสัมพันธ์ความร่วมมือระยะยาวกับเจ้าจริงๆ”

ดวงตาของสวีเซียวเปล่งประกายด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง มุมปากยกขึ้น:

“โหย่ว ไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจแล้วเหรอ”

“โอ้ๆ ข้าพูดผิดไป รักษาสัมพันธ์ทางธุรกิจระยะยาว”

“ไปตายซะ!! ข้าจะส่งใบติดหนี้ให้เจ้า ถึงตอนนั้นเจ้าก็ไปทวงหนี้กับคนตระกูลจ้าวโดยตรงได้เลย ข้าจะไปเพิ่มระดับแล้ว”

สวีเซียวทิ้งท้ายประโยคสุดท้าย ก่อนจะส่งคำขอแลกเปลี่ยนให้ลู่หลี

ลู่หลียิ้มพลางตอบรับคำขอ และได้รับใบติดหนี้ผลึกแก่นกำเนิด 20,000 เม็ดมา

ผลึกแก่นกำเนิดที่เหลืออีก 3,000 เม็ดก็ถูกใส่ลงในน้ำยาเช่นกัน

เมื่อรวมผลึกแก่นกำเนิดทั้งหมดแล้ว ตอนนี้ใน【น้ำยาสลายผลึกแก่นกำเนิด】จึงมีค่าประสบการณ์สะสมอยู่ 122,400 แต้ม

ค่าประสบการณ์เกิน 100,000 แต้ม!

เพียงพอแล้ว!!

...

ขณะเดียวกัน

เมืองหลวง, ตระกูลจ้าว

แสงและเงาสีฟ้าครามสาดส่องไปทั่วทั้งห้อง

จ้าวฉวนเดินไปมาอย่างกระสับกระส่าย ฝ่ามือลูบเคราแพะบนคางเป็นครั้งคราว ราวกับกำลังรออะไรบางอย่างอยู่

ในที่สุด ภาพโฮโลแกรมก็กะพริบหลายครั้ง ก่อนที่ร่างของจ้าวจิ้นจะปรากฏขึ้น

จ้าวฉวนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยปากว่า:

“มัวทำอะไรอยู่ โอ้เอ้ชักช้านัก รวบรวมผลึกแก่นกำเนิดระดับสูงไปถึงไหนแล้ว”

สีหน้าของจ้าวจิ้นก็ไม่สู้ดีนักเช่นกัน น้ำเสียงค่อนข้างแข็งกระด้าง:

“เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นขอรับท่านผู้อาวุโสตระกูล หลัวหงถูกจับตัวไป เพื่อไถ่ตัวนาง ข้าจึงต้องใช้ผลึกแก่นกำเนิดระดับสูงในคลังไป”

“อะไรนะ! หลัวหงถูกจับตัวไปรึ ตระกูลไหนเป็นคนทำ!”

สีหน้าของจ้าวฉวนเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาตวาดถามเสียงกร้าว

“ไม่ใช่ตระกูล... แต่เป็นผู้เล่นอิสระคนหนึ่งชื่อลู่หลี”

“ลู่หลี?” จ้าวฉวนสูดหายใจเข้าลึก ใบหน้าเผยความเกรงกลัว: “เขานามสกุลลู่ หรือว่าจะเป็นคนของตระกูลลู่...”

จ้าวจิ้นส่ายหน้า:

“ข้าตรวจสอบแล้ว แม้ลู่หลีคนนี้จะเป็นเด็กกำพร้า แต่เขาก็เติบโตในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าที่เมืองหย่งมาตั้งแต่เด็ก”

“หากเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของตระกูลนั้น ตระกูลลู่จะนิ่งดูดายได้อย่างไร”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวฉวนก็ค่อยวางใจลงเล็กน้อย:

“ไม่เกี่ยวกับตระกูลลู่ก็ดีแล้ว ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ปานนั้น ต่อให้ตกต่ำลงก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะไปล่วงเกินได้”

“หลัวหงมีความสามารถพิเศษ คุณค่าของนางสูงกว่าผลึกแก่นกำเนิดระดับสูงมากนัก การกระทำของเจ้าก็ไม่ได้มีอะไรผิด”

“ในเมื่อผลึกแก่นกำเนิดระดับสูงไม่พอ เช่นนั้นก็เปลี่ยนแผนไปก่อน สายของเจ้าให้ดูดซับผลึกแก่นกำเนิดระดับสองเพื่อเลื่อนเป็นเลเวล 3 กันทั้งหมด ส่วนผลึกแก่นกำเนิดระดับสามที่เหลือ ก็ส่งไปให้พี่ชายของเจ้า”

เมื่อจ้าวจิ้นได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเขาก็ยิ่งดูแย่ลงไปอีก

“ผลึกแก่นกำเนิดระดับสามทั้งหมดให้จ้าวโหมวรึ ทำไมล่ะขอรับท่านผู้อาวุโสตระกูล! ข้ามีผลึกแก่นกำเนิดน้อย เขาไม่ควรแบ่งให้ข้าบ้างหรือ!”

จ้าวฉวนแค่นเสียงเย็นชา:

“แบ่งผลึกแก่นกำเนิดให้เจ้ารึ ให้เจ้าไปแล้วมีประโยชน์อันใด! คนที่มีประโยชน์เพียงคนเดียวในสายของเจ้าอย่างเฉินหาวก็ตายไปแล้ว ให้ผลึกแก่นกำเนิดระดับสามแก่เจ้าไปก็มีแต่จะสูญเปล่า!”

“สู้ให้จ้าวโหมวทั้งหมดไม่ดีกว่ารึ เขาอยู่ที่เมืองหางได้ขุดเพชรในตมมาไม่น้อย คืนนี้หากยกระดับขึ้นพร้อมกัน ย่อมทำให้พลังของตระกูลจ้าวแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน!”

“แต่ว่า...”

จ้าวจิ้นยังอยากจะพูดต่อ แต่กลับถูกจ้าวฉวนโบกมือขัดจังหวะ:

“พอแล้ว เจ้ามี【ควบแน่นศพเป็นผลึก】ของหลัวหงอยู่ ไม่ต้องกังวลว่าระดับจะเพิ่มขึ้นช้า เรื่องนี้ตัดสินใจตามนี้แล้ว รีบให้คนของเจ้าไปดูดซับผลึกแก่นกำเนิดได้แล้ว!”

...

ชานเมืองหย่ง, ภายในตึกร้างแห่งหนึ่ง

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้วนับจากการแลกเปลี่ยนครั้งสุดท้าย

ฉีเจ๋ออวี่กำผลึกแก่นกำเนิดระดับสองเพียงเม็ดเดียวในมือ แต่ยังคงรู้สึกอัดอั้นแน่นอกจนแทบหายใจไม่ออก

เขาไม่คาดคิดเลยว่าในตลาดซื้อขายทั้งหมดจะมีเพียงสวีเซียวคนเดียวที่รับซื้อผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งจริงๆ

คนอื่นๆ ล้วนต้องการใช้ผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งแลกเปลี่ยนเป็นผลึกแก่นกำเนิดระดับสูง

นั่นบีบให้ฉีเจ๋ออวี่จำต้องนำผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งที่หามาได้ทั้งหมดไปแลกกับสวีเซียว!

แถมราคายังถูกนางกำหนดแต่เพียงผู้เดียวอีกด้วย!!

แม้ว่าฉีเจ๋ออวี่จะเคยคิดว่าควรเก็บผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งเหล่านั้นไว้กับตัวเองหรือไม่

แต่ความคิดนี้ก็ปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกเขาปฏิเสธไปในทันที

จะเก็บไว้ได้อย่างไร

ผลึกแก่นกำเนิดระดับหนึ่งมากมายขนาดนี้ ไม่สะดวกที่จะพกพาเลยสักนิด!

ดังนั้นในท้ายที่สุด ผลลัพธ์ที่ฉีเจ๋ออวี่ได้รับก็คือ—

การใช้ผลึกแก่นกำเนิดระดับสามหนึ่งเม็ดเป็นเดิมพัน เพื่อแลกกับผลึกแก่นกำเนิดระดับสองหนึ่งเม็ด

ไม่เพียงแต่ไม่ได้กำไร แต่ยังขาดทุนย่อยยับ!

“เล่นบ้าอะไรของเจ้าวะ สวีเซียว ข้าจำเจ้าไว้แล้ว...”

ฉีเจ๋ออวี่เลื่อนดูช่องแชทโลกอย่างเหม่อลอย พยายามใช้วิธีนี้เพื่อบรรเทาความหงุดหงิดในใจ

【ติ๊ง กระดานจัดอันดับมีการเปลี่ยนแปลง!】

เสียงแจ้งเตือนจากกระดานจัดอันดับดึงดูดความสนใจของเขา

ราวกับนัดกันไว้ ผู้เล่นจำนวนมากมีระดับเพิ่มขึ้นและติดเข้ามาในกระดานจัดอันดับ