เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 25

Chapter 25

Chapter 25


“จักรพรรดิ์ยุทธ์? หลิงตงไหล? นายน้อยซ่ง คุณแน่ใจหรือ!” เมื่อเขาได้ยินคำพูดของซงเจี๋ย หวังไห่ก็นึกบางอย่างออกทันที และการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

"ฉันมั่นใจมาก" ซ่งเจี๋ยพยักหน้าเคร่งขรึม

“เป็นเช่นนั้น สมเหตุสมผลแล้ว ไม่น่าแปลกใจเลยที่นายน้อยหลินสามารถไปถึงขอบเขตจักรพรรดิ์ยุทธ์ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย เห็นได้ชัดว่ามีคนอยู่เบื้องหลัง และมันก็สมเหตุสมผลที่จะมีบุคคลในตำนานเช่น ปรมาจารย์ เมื่อพิจารณาถึงพรสวรรค์ที่หาที่เปรียบมิได้ของนายน้อยหลิน” หวังไห่ถอนหายใจ

“ผู้อาวุโสหวัง คุณรู้ไหมว่านายน้อยหลินชอบอะไร ตัวอย่างเช่น ภาพวาดหรืออะไรก็ตาม” ซ่งเจี๋ยก็พูดขึ้น

“ฮะ?” หวังไห่เหลือบมองซงเจี๋ย

“ผู้อาวุโสหวัง ฉันไม่ต้องดูการต่อสู้ระหว่าง หลินเทียน และ เทียนหยางจื่อ เพื่อค้นหาว่าใครคือผู้ชนะ เพราะว่าหลินเทียนมีอาจารย์อย่างหลิงตงไหล เขาต้องไม่แพ้แน่ๆ”

“ฉันได้ยินมาว่าหลิงตงไหลสามารถเอาชนะจักรพรรดิยุทธ์ได้ด้วย 2 กระบวนท่าเท่านั้น เพราะงั้นก็เห็นได้ชัดๆเลยว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน”

“หลินเทียนเป็นลูกศิษย์ของเขา เขาต้องสืบทอดทักษะอันทรงพลังและเป็นเอกลักษณ์ของหลิงตงไหลมาแน่ๆ ใครจะเอาชนะเขาได้ แม้ว่าตามข่าวแล้ว ฐานการฝึกฝนของเทียนหยางจื่อนั้นอยู่ในระดับจักรพรรดิยุทธ์ระดับ 2 และเขาก็เป็นปรมจารย์ฮวงจุ้ยและผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิญญาณที่ทรงพลัง แต่ฉันเชื่อว่านายน้อยหลิน สามารถชนะการต่อสู้นั้นได้” ซ่งเจี๋ยมองไปที่หวังไห่และพูด

“ใช่แล้ว ตั้งแต่แรก ฉันมั่นใจว่านายน้อยหลินจะชนะ แต่ฉันไม่นึกเลยว่านายน้อยหลินจะมีปรมาจารย์อย่างหลิงตงไหลในตำนานเป็นอาจารย์ ด้วยเหตุนี้ เขาจะชนะและกลายเป็นผู้นำสูงสุดของสำนักแน่ๆ” หวังกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

หวังไห่ภูมิใจอย่างยิ่งที่หลินเทียนจะกลายเป็นผู้นำสูงสุดของสำนักหกทวาร เพราะเขามีอาจารย์ที่ยิ่งใหญ่และอำนาจล้นมือใครจะเทียบเขาได้?

“ดังนั้น ผู้อาวุโสหวัง คุณรู้ไหมว่าหลินเทียนชอบอะไร” ซงเจี๋ยมองไปที่หวังไห่และพูดอย่างกระตือรือร้น

เขาทิ้งโอกาสนี้ไปไม่ได้ การมีความสัมพันธ์อันดีกับหลินเทียน เขาจะได้รับแต่สิ่งดีๆ ในอนาคต มันเหมือนกับการลงทุน

“นายน้อยซ่ง อย่าเสียเวลาเลย” หวังไห่ถอนหายใจเมื่อได้ยินคำพูดของซ่งเจี๋ย

"ทำไม?" ซ่งเจี๋ยพูดด้วยเครื่องหมายคำถาม

“ถ้าข้ารู้ว่านายน้อยหลินชอบอะไร ข้าก็จะพยายามให้ได้ แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่รู้” หวังไห่ส่ายหัวและพูด

"อ่า…งั้นเหรอ" ซ่งเจี๋ยพยักหน้าผิดหวังเล็กน้อย

_____________________________

"หลินเทียน เหนือจากนายน้อยของตระกูลหยางและตระกูลหลิน นายยังมีหน้ากากอันอื่นใช่หรือไม่" หลังจากออกจากการประมูล ลู่หาวซึ่งอยู่กับหลินเทียนอดไม่ได้ที่จะสงสัยและถามหลินเทียน

“หืม ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ” เมื่อได้ยินคำถามของลู่หาว หลินเทียนก็หัวเราะ

“ซ่งเจี๋ย เขาเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของประมุขแห่งตระกูลซ่ง ฉันรู้เพราะเห็นเขากับพ่อเมื่อคุยเรื่องธุรกิจ ตระกูลซ่งเป็นหนึ่งใน 10 ตระกูลโบราณที่แม้แต่ราชวงศ์ก็ควรสุภาพกับเขา และซ่งเจี๋ยก็เป็นบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาทายาทของตระกูลซ่ง เขาน่าจะกลายเป็นประมุขของตระกูลซ่งในอนาคต”

"หลินเทียน อย่าหาว่าฉันดูถูกนายเลยนะ ว่ากันตามตรงถ้านายเป็นแค่นายน้อยของตระกูลหลอนกับตระกูลหยางมันก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ซ่งเจี๋ยเคารพได้หรอก นายเป็นใครกันแน่?” ลู่หาวมองไปที่หลินเทียนและถามอย่างจริงจัง

“เอาล่ะ เขาเคารพฉันเพราะฉันเป็นจักรพรรดิยุทธ์” หลินเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

“โอ๊ย เลิกล้อเล่นเถอะ ถ้านายเป็นจักพรรดิยุทธ์ ฉันคงเป็นกษัตริย์ยุทธ์ไปแล้ว บอกความจริงมาเถอะน่า นายมีตัวตนอื่นที่มันโครตเจ๋งอยู่ใช่ไหม?” เมื่อเขาได้ยินคำตอบของหลินเทียนลู่หาวก็ไม่อยากเชื่อในทันที

“ที่ฉันพูดก็เป็นความจริง” หลินเทียนกล่าวเบา ๆ

"หลินเทียน นี่มันแย่มากนะ ฉันบอกทุกอย่างที่ฉันเป็น ทุกอย่างที่ฉันรู้ให้นายฟัง แต่ตอนนี้นายกลับปิดบังบางอย่างกับฉัน โครตเสียใจเลยอะ" ลู่หาวมองไปที่หลินเทียนและแสร้งทำเป็นเศร้า

"ก็ได้ๆ ถ้างั้น ฉันจะบอกนายในอีกไม่กี่วัน" หลินเทียน ถอนหายใจและส่ายหัว

ในอีกไม่กี่วัน ตัวตนที่แท้จริงของเขาในฐานะจักรพรรดิยุทธ์จะถูกเปิดเผย

ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องวุ่นวายกับการโน้มน้าวให้ลู่หาวยอมเชื่อตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาจะเชื่อมันไปเอง

"ได้เลย" เมื่อเขาได้ยินคำพูดของหลินเทียนการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนจากเศร้าเป็นมีความสุขทันที

หลินเทียนส่ายหัว

__________________________________________

“แล้วฉันจะรอในอีกสองสามวัน อย่างไรก็ตามหลินเทียนคุณอยากมากับฉันที่คลับเทียนเซียงกับฉันไหม มีสาวสวยและเซ็กซี่มากมายที่นั่น” ลู่หาวมองไปที่หลินเทียนด้วยรอยยิ้ม

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่สนใจใคร” หลินเทียนส่ายหัว

“แปลกชะมัด ฉันเคยคิดว่านายมีความสุขกับการโดยล้อมรอบไปด้วยสาวๆสวยๆซะอีกแต่เหมือนตอนนี้นายเปลี่ยนไปแล้ว นายยังเป็นผู้ชายอยู่ปะเนี่ย รึมีปัญหาเกี่ยวกับความต้องการทางเพศกัน?” ลู่หาวมองที่หลินเทียนด้วยท่าทางสับสนและพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“พูดเรื่องอะไรเนี่ย ตอนนี้ก็ยังเป็นผู้ชายอยู่เนี่ยแหละ แต่ก็แค่ไม่มีใครที่สนใจแล้วแค่นั้นเอง” หลินเทียนมองไปที่ลู่หาว

“โอเคก็ได้ๆ งั้นฉันไปก่อนนะ สาวๆรอฉันอยู่” ลู่หาวพยักหน้าและหันหลังเดินออกไป

หลังจากที่หลู่ห่าวจากไปหลินเทียนก็ไปที่รถของเขากับหลิงตงไหล โดยมุ่งหน้าไปที่วิลล่าของเขา

______________________

ในรถ หลินเทียน บอก หลิงตงไหล ให้ตรวจสอบภาพวาดและอาภรณ์เทะลึกลับที่เขาเพิ่งได้รับจากการประมูลเพื่อศึกษามัน

“ผู้เฒ่าหลิง คุณพบอะไรไหม” หลินเทียนถาม

“นายน้อย เข็มทิศนี้มีลวดลาย และลวดลายนี้ก็ทรงพลังเช่นกัน อย่างน้อยปรมาจารย์ฮวงจุ้ยระดับต่ำก็สามารถใช้เทคนิคขั้นสูงผ่านเข็มทิศนี้ได้ มันคือขุมทรัพย์สำหรับปรมาจารย์ฮวงจุ้ย แต่ฉันทำอะไรไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไมตระกูลซ่งถึงไม่รู้จักสมบัติประเภทนี้” หลิงตงไหลพูดแปลก ๆ เล็กน้อย

“บางทีคนในตระกูลซ่งบางคนอาจจะไม่รู้จักมัน แล้วภาพวาดล่ะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” หลินเทียนกล่าว

“การรู้อะไรบางอย่างในภาพวาดนี้ต้องใช้เวลา ต้องแช่ในน้ำเพื่อค้นหาความลึกลับ และฉันคาดว่าในภาพวาดนี้มีเทคนิคฮวงจุ้ยที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง หากต้องการค้นหาจะใช้เวลาประมาณ 3 วัน” หลิงตงไหลกล่าว

"ตกลง." หลินเทียน พยักหน้า

_______________________________

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงหลินเทียนก็มาถึงหน้าวิลล่าของเขา แต่เขาไม่ได้เข้าไปทันทีเพราะเขารู้สึกแปลกๆ รอบๆ วิลล่า

แม้ว่าภายนอกจะดูไม่แปลก แต่ความรู้สึกของเขาก็ไม่ผิด

“นายน้อย รูปแบบของฮวงจุ้ยในวิลล่านี้เปลี่ยนไป มันเป็นรูปแบบของค่ายพลังหยินและค่ายโลหิตของฮวงจุ้ย” ขณะที่หลินเทียนยังคงคิดอยู่หลิงตงไหลก็พูดขึ้น

หลิงตงไหลหลับตาเพื่อตรวจสอบเพิ่มเติม และหลังจากนั้นไม่กี่วินาที เขาก็ลืมตาขึ้น

“นายน้อย ฉันเจอแล้ว คนที่ตั้งค่ายรูปแบบหยินและค่ายโลหิตนี้คือเย่เฉิน คนที่ถูกไล่ออกจากการประมูลก่อนหน้านี้ เขากล้ามาก! ฉันจะฆ่าเขา!” หลังจากพบว่าใครเป็นคนร้าย หลิงตงไหลพูดอย่างโกรธเคือง

จบบทที่ Chapter 25

คัดลอกลิงก์แล้ว