Chapter 20

[ติ๊ง เย่เฉินรู้สึกโกรธและผิดหวังอย่างมากในหัวใจของเขา คุณได้แต้มทรราช 10 แต้ม และแต้มโชค 1 แต้ม]

เมื่อได้ยินเสียงของระบบ หลินเทียน ก็ยิ้มจาง ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับแต้มทรราชและแต้มโชคจากตัวเอกโดยตรง

แม้ว่าจะเป็นเพียง 1 แต้มโชค แต่ก็เพียงพอที่จะเพิ่มความโชคดีให้กับโชคของเขา

________________________________

“ฉันไม่ชอบภาพวาดทิวทัศน์หรอก แต่ฉันเกลียดการมีคนมาเถียงกับฉันเมื่อฉันต้องการอะไร บางทีฉันอาจจะเผาภาพวาดด้วยเมื่อฉันเบื่อ” หลินเทียนชี้ไปที่ภาพวาดทิวทัศน์ที่กำลังประมูลอยู่ จากนั้นพูดอย่างเฉยเมย

เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดของหลินเทียนเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและตะโกน

“หลินเทียน...!”

"การวาดภาพทิวทัศน์นั้นจะเป็นของฉันเมื่อฉันซื้อมัน จะผิดไหมถ้าฉันเผาสิ่งที่ฉันเป็นเจ้าของ" หลินเทียนหัวเราะทันทีที่เขาได้ยินเสียงโกรธของเย่เฉิน

“ท่านครับ ภาพวาดนี้เป็นสมบัติเลยนะ ถ้าขายให้หลินเทียนคงสูญเปล่า คุณจะทนเห็นภาพวาดถูกทำลายงั้นหรอ” เย่เฉินก็มองไปที่ซ่งหลัวและพูดขึ้น

“กฎในการประมูลครั้งนี้คือ ใครก็ตามที่เสนอราคาสูงสุดจะเป็นผู้ชนะ ฉันทนเห็นภาพวาดถูกทำลายไม่ได้จริงๆ แต่ถ้าคนในห้องวีไอพีต้องการก็จะเป็นของเขา เขาจะทำอะไรก็ได้” " ซ่งหลัวส่ายหัวหลังจากได้ยินคำพูดของเย่เฉิน

“กฎการประมูลคือผู้ให้ราคาสูงสุดเป็นผู้ชนะ คุณคิดว่าเมื่อคุณพูดจาดีๆ สักสองสามคำ จะมีคนใจอ่อนยอมยกของประมูลกับคุณงั้นหรอ คุณคิดว่าคุณเป็นใครกัน” หลินเทียนล้อเลียนเย่เฉิน

“หลินเทียน เจ้า...!” เย่เฉินโกรธมากขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของหลินเทียน

“พี่เย่ ฉันยังมี 500 ล้านที่นี่ ลู่หยูก็มี 300 ล้าน เราจะให้คุณยืม” ขณะที่เย่เฉินกำลังจะอ้าปาก ถังซวน ก็ดึง เย่เฉิน ไว้และกระซิบ

“ไม่จำเป็น หลินเทียนจะไม่สามารถเป็นเจ้าของภาพทิวทัศน์นั้นตลอดไปได้” เย่เฉินส่ายหัวและปฏิเสธเมื่อได้ยินคำพูดของถังซวน

เขาเห็นว่าหลินเทียนจะใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อซื้อภาพวาดทิวทัศน์นั้น ไม่ว่ามันจะราคาเท่าไหร่ก็ตาม ดังนั้นเขาจึงเลือกใช้วิธีอื่นในการเป็นเจ้าของภาพทิวทัศน์นั่นแทน

"หลินเทียนคุณคิดว่าคุณสามารถซื้อทุกอย่างด้วยเงินงั้นหรอ" เย่เฉินมองไปที่หลินเทียนและพูดอย่างเย็นชา

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?" หลินเทียน กล่าวเบา ๆ

“ฉันจะเอาภาพวาดนั้นมา คุณซื้อมันไม่ได้” เย่เฉินกล่าวอย่างมั่นใจ

“โอ้ แสดงความสามารถของคุณให้ฉันดูสิ” หลินเทียนกล่าวเบา ๆ

หลินเทียนรู้จักไพ่ในมือของเย่เฉินแล้ว เขารู้ว่าเย่เินจะใช้ชื่อเสียงของอาจารย์ของเขาเทียนหยางจื่อ

ตระกูลซ่งติดหนี้เทียนหยางจื่อ และหลินเทียนรู้ว่าเย่เฉินจะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างเพื่อจะได้ของที่เขาอยากได้

แล้วไง? หนี้บุญคุณจะสู้ความยิ่งใหญ่ของจักพรรดิยุทธ์ได้ไหม?

หลินเทียนต้องการให้หลิงตงไห่ไปหาซ่งเจี๋ยลูกชายคนที่ 3 ของตระกูลซ่ง ที่เป็นคนจัดการประมูลครั้งนี้และแสดงความแข็งแกร่งของเขา

'เมื่อเย่เฉินมั่นใจว่าเขาจะได้ภาพวาด และปรากฎว่าตระกูลซ่งไม่ได้ให้มันกับเขา มันจะทำให้เขาแทบคลั่ง ฉันเชื่อว่าฉันจะได้รับแต้มทรราชและแต้มโชคมากมาย ' หลินเทียนคิดในใจด้วยรอยยิ้ม

_______________________________

“นายท่านต้องจำเหรียญนี้ได้แน่” ตามที่คาดไว้ เย่เฉิน หยิบเหรียญหยกสีขาวที่มีชื่อของ ซ่งฮั่นเต๋า สลักอยู่

“น-นี่มัน?” การแสดงออกของซ่งหลัวหยุดนิ่งเมื่อเห็นเหรียญหยกขาว

“เพื่อนตัวน้อย ขอดูเหรียญนี้สักครู่ได้ไหม” ซ่งหลัวมองที่เย่เฉินด้วยความประหลาดใจ แล้วกล่าวว่า

"ได้สิ" เย่เฉินพยักหน้าและยิ้ม จากนั้นโยนเหรียญให้ซ่งหลัว

หลังจากได้เหรียญมา ซ่งหลัวตรวจสอบเหรียญหยกขาวอย่างรอบคอบ

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ยืนยันว่าเหรียญนั่นเป็นของแท้

“เพื่อนตัวน้อย คุณต้องการให้ฉันทำอะไร” ซ่งหลัวกล่าวอย่างเคร่งขรึม

“ส่งภาพวาดทิวทัศน์นั่นมาให้ฉัน แล้วไล่หลินเทียนออกไปจากที่นี่!” เย่เฉินมองไปที่ซ่งหลัวจากนั้นมองไปที่ หลินเทียน ด้วยท่าทีที่เหมือนจะบอกว่าเขาชนะแล้ว

________________________________

ทุกคนได้ฟังการสนทนาของเย่เฉินกับซ่งหลัวด้วยความประหลาดใจ พวกเขาอยากรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉินคือใคร เขามามารถสั่งให้ซ่งหลัวทำบางอย่างให้เขา เพราะงั้นทุกคนคิดว่าเย่เฉินคงไม่ธรรมดา

“เพื่อนตัวน้อย ภาพวาดทิวทัศน์จะส่งไปบ้านคุณเร็วๆ นี้ แต่คนในห้องวีไอพีเป็นแขกรับเชิญพิเศษของตระกูลซ่ง ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะไล่เขาออก คุณรออีกหน่อยได้ไหม?” ซ่งหลัวพูดอย่างเคร่งขรึมหลังจากได้ยินคำพูดของเย่เฉิน

"ก็ได้" เย่เฉินพยักหน้า

"ทุกท่าน ขออภัยในความไม่สะดวก การประมูลจะถูกเลื่อนออกไปชั่วคราว กรุณารอสักครู่" ซ่งหลัวพูดทันทีหลังจากเย่เฉินพยักหน้า จากนั้นเขาก็ไปที่ห้องพิเศษ

_____________________

เมื่อเห็นซ่งหลัวจากไป หลายคนเริ่มสงสัยว่าเหรียญหยกขาวคืออะไร

ที่พวกเขารู้กันคือการประมูลของตระกูลซ่งมีผู้คนระดับสูงเข้าร่วมประมูล และบุคคลในห้องวีไอพีก็เป็นบุคคลที่มีสถานะสูงสุดเทียบเท่ากับตระกูลโบราณ

ในประวัติศาสตร์ ไม่เคยมีแขก VIP ถูกไล่ออก แต่ครั้งนี้มันจะเกิดขึ้นหรือไม่? นอกจากนี้ แขกคนนี้ไม่ใช่บุคคลธรรมดา เขาคือหลินเทียน นายน้อยของตระกูลหลิน และตระกูลหยาง

ตระกูลซ่งจะพร้อมรับผลที่ตามมาหรือไม่?

แต่บางคนก็คิดว่าคงไม่แปลกถ้าพรุ่งนี้หุ้นของบริษัทตระกูลซ่งลดลงหรือมีอย่างอื่นเกิดขึ้นกับตระกูลซ่ง

________________________________

"หลินเทียนคุณยังคิดว่าเงินสามารถซื้อทุกอย่างได้อยู่หรือไม่ ตอนนี้ภาพวาดกำลังจะเป็นของฉัน และคุณจะถูกไล่ออกจากที่นี่ในไม่ช้า" เย่เฉินมองไปที่หลินเทียนและพูดพร้อมกับหัวเราะ

“เงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่ฉันกล้าพูดว่าสุดท้ายแล้วภาพวาดจะเป็นของฉัน และนายกำลังบอกว่าฉันจะถูกไล่ออกจากที่นี่เหรอ ห่วงตัวเองดีกว่า เพราะคุณอาจจะเป็น คนที่จะถูกไล่ออกซะเอง” หลินเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

“เอาล่ะ ดูสิ คำพูดของคนที่กำลังจะถูกไล่ออก!” เย่เฉินกล่าวด้วยความมั่นใจ

เหรียญหยกขาวได้รับจากอาจารย์ของเขาเทียนหยางจื่อ อาจารข์บอกว่าถ้าแสดงเหรียญนี้ ตระกูลซ่งจะทำทุกอย่างเพื่อเขา

ดังนั้น เย่เฉินจึงเชื่อมั่นว่าหากบุคคลจากตระกูลซ่งที่ดูแลการประมูลนี้เห็นเหรียญนี้ เขาจะเตะหลินเทียนออกไปและมอบภาพวาดให้เขา

ในความคิดของเย่เฉิน หลินเทียนสามารถเข้าไปในห้องวีไอพีได้นั้นขึ้นอยู่กับอิทธิพลของตระกูลหยาง

แม้ว่าตระกูลหยางจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่กลัว ตราบใดที่ตระกูลซ่งเห็นเหรียญหยกขาว พวกเขาก็สามารถบอกได้ว่ามันมาจากใคร

และในขณะเดียวกัน ตัวตนของเขาก็จะถูกเปิดเผยเช่นกัน เขาเป็นศิษย์คนเดียวของผู้ฝึกตนขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ เทียนหยางจื่อผู้โด่งดัง

เขามั่นใจว่าตระกูลซ่งจะเลือกได้ถูกต้อง

______________________________

เย่เฉินมั่นใจ แต่หลินเทียนก็ความมั่นใจเช่นกัน

หลินเทียนเลิกวามคิดที่จะส่งหลิงตงไหลไปหาซ่งเจี๋ยเพราะมันไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว

ไม่กี่นาทีที่แล้วเมื่อ หลินเทียนกำลังจะส่ง หลิงตงไหล ไปพบกับซ่งเจี๋ย ทันใดนั้นหลิงตงไหลก็รู้สึกว่ามีคนอยู่ในห้องพิเศษกับซ่งเจี๋ย

คนนั้นคือหวังไห่จากสำนักหกทวาร

ถ้าหวังไห่อยู่กับซงเจี๋ย หลินเทียนไม่จำเป็นต้องปล่อยให้หลิงตงไหลพบกับซงเจี๋ย

เขามั่นใจว่าหวังไห่จะบอกซ่งเจี๋ยเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเขา ในที่สุดซงเจี๋ยจะเลือกศิษย์ของจักรพรรดิยุทธ์หรือจักรพรรดิยุทธ์ ซึ่งก็คือตัวเขาเอง

หลินเทียนมั่นใจว่าซ่งเจี๋ยจะตัดสินใจได้ถูกต้อง